នៅក្នុងយុគសម័យដែលឈរនៅលើខ្សែបែងចែកទឹក (ភាគទី 1)

★យុគសម័យសម្រាប់កំណត់ទស្សនៈរបស់អ្នកអំពីមនុស្សជាតិ

អ្នកមិនចាំបាច់ឲ្យយើងប្រាប់ម្ដងទៀតទេ ប៉ុន្តែការទទួលស្គាល់មួយណាដែលមនុស្សជាតិលើផែនដីជ្រើសរើស គឺថាតើពួកគេនឹងចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍ថា ពន្លឺដ៏បរិសុទ្ធនៃជីវិតគឺជាខ្លួនឯង ឬនៅតែជឿថា គំនិតដែលចាត់ទុករាងកាយ (រាងកាយបុគ្គលដែលមិនល្អឥតខ្ចោះ) ជាខ្លួនឯង គឺជាខ្លួនឯង នោះហើយជាខ្សែបែងចែកទឹកដែលសម្រេចថា តើអនាគតនៃផែនដីនឹងបន្តទៅមុខ ឬអត់។

តើទឹកនៃជីវិតរបស់អ្នកទាំងអស់គ្នា ដែលជាមនុស្សជាតិលើផែនដី នឹងជ្រើសហូរចុះតាមជម្រាលភ្នំមួយណា ឆ្ពោះទៅរកការវិនាស ឬឆ្ពោះទៅរកកំណើតថ្មី? មិនត្រឹមតែផ្កាយទាំងឡាយនៃប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ និងកាឡាក់ស៊ីប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមនុស្សជាតិនៃចក្រវាលដែលរស់នៅក្នុងកាឡាក់ស៊ីជាច្រើន ក៏កំពុងតាមមើលដោយយកចិត្តទុកដាក់ដែរ។

មនុស្សភាគច្រើនលើផែនដីមិនដែលដឹងរហូតមកដល់ពេលនេះទេ ថាមានភ្នែកជាច្រើនយ៉ាងនេះកំពុងតាមមើលដំណើររបស់ផែនដីពីខាងក្រៅ មែនទេ?

ថាតើវាសនានៃដែនផែនដីធ្វើដំណើរឆ្ពោះទៅរកការវិនាស ឬឆ្ពោះទៅរកកំណើតថ្មី មានឥទ្ធិពលយ៉ាងធំធេងលើចលនានៃផ្កាយទាំងឡាយ លើសពីអ្វីដែលអ្នកគិតទៅទៀត។

ដូច្នេះ មនុស្សជាតិនៃចក្រវាលដែលរស់នៅលើផ្កាយនីមួយៗ ដូចជាមនុស្សដែលកំពុងទប់ដង្ហើមមើលស្ថានការណ៍តានតឹងមួយ និងដូចជាភ្នែកដ៏កក់ក្ដៅរបស់អ្នកនៅជុំវិញ ដែលមើលកូនតូចម្នាក់កំពុងធំឡើង បានកំពុងថែរក្សា និងសម្លឹងមើលដំណើរនៃស្មារតីរបស់អ្នក ដោយរុំព័ទ្ធវាដោយពន្លឺនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលមិនប្រែប្រួល។

ហើយប្រជាជនលើផែនដីទាំងអស់ដែលរស់នៅក្នុងយុគសម័យនេះ ប្រៀបដូចជាកំពុងឈរនៅលើកំពូលជួរភ្នំ ដែលជាខ្សែបែងចែកទឹក។

អាស្រ័យលើជម្រាលភ្នំដែលអ្នកជ្រើសរើស វានឹងត្រូវបានសម្រេចថា តើអ្នកនឹងបន្តរបៀបរស់នៅដែលអ្នកបានដើរតាមរហូតមកដល់ពេលនេះ ឬនឹងធ្វើដំណើរទៅក្នុងទិសដៅនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ ដោយរស់នៅជាមួយពន្លឺនៃជីវិតផ្ទាល់ជាខ្លួនឯង។

ដូចដែលយើងបាននិយាយនៅខាងដើម រឿងនោះអាស្រ័យលើថា តើអ្នកទាំងអស់គ្នាទទួលស្គាល់ខ្លួនឯងថាជាអត្ថិភាពប្រភេទណា។

យុគសម័យបច្ចុប្បន្ន គឺជាពេលដែលមនុស្សម្នាក់ៗគួរតែពិនិត្យមើលទស្សនៈរបស់ខ្លួនអំពីមនុស្សជាតិម្ដងទៀត ហើយចងចាំ និងក្ដាប់ឲ្យជាប់នូវទស្សនៈអំពីមនុស្សជាតិដែលមិនរង្គោះរង្គើ ដែលជារបស់ខ្លួនផ្ទាល់ មិនមែនជារបស់អ្នកណាផ្សេងឡើយ ព្រមទាំងពេលវេលាដ៏សមស្របសម្រាប់បង្ហាញវាចេញក្នុងខ្លួនឯងផងដែរ។

★ធម្មជាតិដើមនៃមនុស្សជាតិ

តាមពិតទៅ មនុស្សជាតិលើផែនដីទាំងអស់ គឺជាមនុស្សជាតិទិព្វ ដែលរស់នៅដើម្បីប្រើប្រាស់ពន្លឺនៃជីវិតដោយសេរី និងបង្កើតពិភពលោកមួយដែលមានសុខដុម។

យើងបានប្រាប់អ្នកជាច្រើនដងមកហើយ៖ ភាពទិព្វគឺជាខ្លឹមសាររបស់អ្នក ជាធម្មជាតិដើមរបស់អ្នក។

ដូច្នេះ តាមការពិត មិនគួរមានមនុស្សដែលមិនល្អឥតខ្ចោះទេ។ មូលហេតុដែលការពិតដែលបញ្ចាំងទៅលើញាណទាំងប្រាំរបស់អ្នក មិនមើលទៅដូច្នោះ គឺដូចដែលយើងតែងតែនិយាយ ថាទម្លាប់នៃគំនិតដែលបានប្រមូលផ្ដុំ ដោយសារការភ្លេចរាងកាយពិតរបស់អ្នកអស់រយៈពេលយូរ បានរារាំងអ្នកមិនឲ្យចងចាំខ្លួនឯងពិតប្រាកដ (ពន្លឺនៃជីវិត)។

ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងអស់គ្នា នៅតែមានផ្នែកមួយនៅកន្លែងណាមួយក្នុងចិត្ត ដែលបានប្រគល់អំណាចលើជីវិតរបស់ខ្លួនទៅឲ្យគំនិតដែលជាទម្លាប់ ហើយបានទទួលយកការទទួលស្គាល់មួយដែលបង្ខូចសេចក្ដីពិត។

ដូច្នេះ មានផ្នែកមួយដែលបោះបង់ចោលចំពោះភាពមិនល្អឥតខ្ចោះដែលលេចឡើង ដោយនិយាយថា “គ្មានផ្លូវធ្វើយ៉ាងណាទេ” ហើយបញ្ចប់ត្រឹមតែការលួងលោមគ្នាទៅវិញទៅមកថា៖ “យើងគ្រាន់តែជាមនុស្ស ដូច្នេះរឿងប៉ុណ្ណេះជៀសមិនរួចទេ” ឬ “ក្រោយមកទៀត យើងក៏គ្រាន់តែជាមនុស្សប៉ុណ្ណោះ”។ (នៅមានតទៅលើកក្រោយ)