តោះលៃតម្រូវប្រេកង់នៃស្មារតីរបស់អ្នក ឲ្យត្រូវនឹងថាមពលបង្កើតនៃប្រភពនៃចក្រវាល

★តោះលៃតម្រូវប្រេកង់នៃស្មារតីរបស់អ្នក ឲ្យត្រូវនឹងថាមពលបង្កើតនៃប្រភពនៃចក្រវាល

នេះគឺភ្លាមៗបន្តិច ប៉ុន្តែថ្ងៃនេះ តោះសាកល្បងការហ្វឹកហាត់មួយ ក្នុងការលៃតម្រូវប្រេកង់នៃស្មារតីរបស់អ្នក ឲ្យត្រូវនឹងការឆ្លុះបញ្ចាំងនៃប្រភពនៃចក្រវាល ហើយខិតជិតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ទៅកាន់ជម្រៅបំផុតនៃជីវិត។

អ្វីដែលអ្នកត្រូវប្រុងប្រយ័ត្ន គឺការឆ្លុះបញ្ចាំងនៃប្រភពនៃចក្រវាល មានន័យថាប្រភពនៃជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។ វាមិនមែនអំពីការចូលទៅដល់ភាវៈពិសេសណាមួយ ដូចទេវៈ ឬដូចព្រះពុទ្ធ ដែលនៅឆ្ងាយពីខ្លួនអ្នកនោះទេ។

អ្វីដែលសំខាន់ គឺត្រឡប់ទៅកាន់ប្រភពនៃជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ហើយសម្រាក ហាក់ដូចជាអ្នកបានក្លាយជាទារកម្ដងទៀត ហាក់ដូចជាទារកម្នាក់ត្រូវបានម្ដាយឱបនៅក្នុងដៃ ស្ដាប់បទបំពេដោយផ្អែកលើទ្រូងរបស់នាង។

អ្នកកាន់តែមានប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន និងអេហ្គោតិច អ្នកកាន់តែអាចចាប់យកការឆ្លុះបញ្ចាំងនោះបានត្រឹមត្រូវ ដូច្នេះកុំបោះបង់មុនពេលអ្នកសាកល្បងផង ដោយគិតថាអ្នកមិនអាចធ្វើវាបាន។ សូមសាកល្បងមើល។

ឥឡូវនេះ តើអ្នកត្រៀមរួចហើយឬនៅ?

★ដើម្បីលៃតម្រូវប្រេកង់នៃស្មារតីរបស់អ្នក ឲ្យត្រូវនឹងថាមពលបង្កើតនៃប្រភពនៃចក្រវាល

មិនអីទេ តោះចាប់ផ្ដើម។

ជាដំបូង ដើម្បីធ្វើឲ្យប្រេកង់នៃស្មារតីរបស់អ្នកស្ងប់ ចូលទៅក្នុងរលកដ៏ស្ងៀមស្ងាត់ និងស្ងប់ស្ងាត់ តោះដកដង្ហើមវែងៗរយៈពេលប្រាំនាទី។

អ្វី? តើវាត្រូវតែប្រាំនាទីដាច់ខាតឬ?

អ្នកអាចបន្តរហូតដល់ខ្លួនអ្នកផ្ទាល់មានអារម្មណ៍ថាវាគ្រប់គ្រាន់។

ប្រាំនាទី គ្រាន់តែជាការណែនាំប៉ុណ្ណោះ។

នៅពេលនោះ ដូចដែលខ្ញុំតែងតែប្រាប់អ្នក ចូរចាប់ផ្ដើមដោយការដកដង្ហើមចេញ។

ប្រសិនបើអ្នកចាប់ផ្ដើមដោយការដកដង្ហើមចូល ខ្យល់អសកម្មដែលនៅសល់ក្នុងសួតរបស់អ្នក នឹងរារាំង ហើយអ្នកមិនអាចយកជីវិតថ្មីគ្រប់គ្រាន់ចូលទៅក្នុងចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នកបានទេ ដូច្នេះតែងតែប្រុងប្រយ័ត្នអំពីរឿងនោះ ហើយធ្វើវាដោយដឹងខ្លួន។

ហើយនៅពេលដែលអ្នកដកដង្ហើមចេញ ល្អណាស់ក្នុងការដកដង្ហើមចេញស្ដើងៗ និងវែង ដោយគ្រប់គ្រងវា។

ចូរស្រូបពោះរបស់អ្នកចូល រហូតដល់មានអារម្មណ៍ថាក្រពះរបស់អ្នកប៉ះខ្នង ហើយរឹតរន្ធគូថរបស់អ្នក។

នៅពេលនោះ ចូរដកដង្ហើមចេញ ហាក់ដូចជាអ្នកអាចបន្តដកដង្ហើមចេញជារៀងរហូត។

បន្ទាប់មក អ្នកនឹងហួសសាមសិបវិនាទីយ៉ាងងាយស្រួល។

ប្រសិនបើអ្នកអាចធ្វើបាន ល្អណាស់ក្នុងការបន្តដកដង្ហើមចេញរយៈពេលមួយនាទី ឬច្រើនជាងនេះ។

បន្ទាប់មក រំញ័រនៃប្រភពនៃជីវិតដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ នៅជ្រៅក្នុងជីវិត នឹងផុសឡើងលើផ្ទៃ គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីត្រូវបានចាប់អារម្មណ៍ សូម្បីតែដោយចិត្តដឹងខ្លួនរបស់អ្នក។

វាគឺជាការឆ្លុះបញ្ចាំងនៃថាមពលបង្កើតនៃចក្រវាល ជីវិតដ៏អស្ចារ្យដែលរួបរួមជីវិតតូចៗនីមួយៗ ប្រភពនៃថាមពលជីវិត ដែលជាឪពុកម្ដាយដ៏អស្ចារ្យ ជាបុព្វបុរសនៃជីវិតរបស់យើង។

ឥឡូវនេះ ចូរចាប់ផ្ដើមដកដង្ហើមចេញ។

ចេញ ចេញ ចេញ បន្តដកដង្ហើមចេញ។

មែនហើយ មែនហើយ។

ត្រឹមត្រូវហើយ។

និយាយចុះ នៅពេលដែលខ្ញុំស្ដាប់ដោយត្រចៀកនៃចិត្តរបស់ខ្ញុំ ទៅកាន់ថាមពលបង្កើតនៃប្រភពនៃចក្រវាល ខ្ញុំអាចចាប់យកការឆ្លុះបញ្ចាំងដូចខាងក្រោម។

★ថាមពលនៃការបង្កើតនៃចក្រវាល ដែលខ្ញុំបានចាប់យក

★សិទ្ធិអំណាចបង្កើតដែលបានប្រគល់

“សិទ្ធិអំណាចបង្កើត (សិទ្ធិអំណាចគ្រប់គ្រង) ទាំងអស់ ក្នុងការបង្កើត ការអភិវឌ្ឍ និងការលាតត្រដាងនៃរូបកាយរបស់ខ្ញុំ ‘ចក្រវាលដែលលេចចេញ’ ខ្ញុំបានផ្ដល់ និងប្រគល់ឲ្យមនុស្សជាតិនៃចក្រវាល ដែលជាផ្នែកនៃដួងចិត្តរបស់ខ្ញុំ។

ខ្ញុំគ្រាន់តែបន្តផ្គត់ផ្គង់ ពីមួយភ្លែតទៅមួយភ្លែត នូវថាមពលជីវិតថ្មី ‘ពន្លឺនៃជីវិត’ ដល់រំញ័រខាងវិញ្ញាណ និងខាងរូបធាតុទាំងអស់។

ច្បាប់ជាមូលដ្ឋាន និងប្រាជ្ញា នៃរបៀបប្រើប្រាស់ហ្វូតុងទាំងនេះជារំញ័រខាងវិញ្ញាណ និងរបៀបផ្សំពួកវាទៅជារំញ័រខាងរូបធាតុ បង្ហាញពួកវា ហើយប្រើប្រាស់ពួកវា ខ្ញុំបានផ្ដល់ដល់បុព្វបុរសនៃអ្នកទាំងអស់គ្នា មនុស្សជាតិនៃចក្រវាល នៅដើមដំបូងបង្អស់នៃចក្រវាលដែលគ្មានព្រំដែន។

នៅពេលដែល នៅក្នុងមេឃ និងដីនៃផ្កាយដែលអ្នកត្រូវបានដាក់ អ្នកទាញចេញពីជម្រៅនៃជីវិត ហើយប្រើប្រាស់ប្រាជ្ញាបង្កើតដែលគ្មានដែនកំណត់ ដែលអ្នកត្រូវបានប្រទានឲ្យ បាតុភូតគ្មានសុខដុមទាំងអស់ ដែលបណ្ដាលមកពីការយកខ្លួនឯងជាធំ ដែលកើតចេញពី ‘សេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះខ្លួនឯង’ រហូតមកដល់ពេលនេះ ម្នាក់ៗ និងគ្រប់យ៉ាង ត្រូវបានស្ដារទៅកាន់សុខដុមដើមរបស់ពួកវាវិញ ហើយត្រូវបានធ្វើឲ្យបរិសុទ្ធ ទៅជាសភាពនៃសុខដុម ដែលសត្វមានជីវិតទាំងអស់រស់នៅក្នុងភាពចុះសម្រុង។

ការភាន់ច្រឡំទាំងអស់ដែលមនុស្សជាតិលើផែនដីបានបង្កើត ក្នុងដំណើរការមិនទាន់ចាស់ទុំនៃការបង្កើតបែបវិវត្ត គឺស្ថិតក្នុងការរំពឹងទុកទាំងស្រុង ដូច្នេះខ្ញុំសូមប្រកាសថា វាអាចទៅរួចក្នុងការយកឈ្នះលើការភាន់ច្រឡំនោះ។

ប្រាជ្ញា ការយល់ដឹង និងដំណោះស្រាយសម្រាប់រឿងនោះ សុទ្ធតែមាននៅក្នុងពន្លឺនៃជីវិត។ ដូច្នេះ ចាប់ផ្ដើមពីអ្នកដែលបញ្ចប់ការសិក្សាពីគំនិតរាក់ៗ និងរើសអើង ដែលមើលខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃថាដាច់ពីគ្នា ម្នាក់បន្ទាប់ពីម្នាក់ នឹងប្រើប្រាស់កម្លាំងបង្កើតដែលគ្មានដែនកំណត់នោះយ៉ាងពេញលេញ ហើយផ្ដល់កំណើតថ្មីដល់ពិភពផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។

★ទៅកាន់មនុស្សជាតិ ដែលរស់នៅស្ថានីយ៍ទីប្រាំបួន ដែលជិតកំពូលបំផុត

ព្រោះដែនផែនដីឥឡូវនេះ ស្ថិតនៅមួយភ្លែតមុនការបញ្ចប់។ បើប្រៀបធៀបនឹងការឡើងភ្នំ វាកំពុងឡើងផ្លូវពិបាកចុងក្រោយ ជាច្រាំងថ្មចោតបញ្ឈរ នៅចំណុចមួយដែលជិតកំពូលបំផុត។

មួយចំនួនតូចជ្រើសរើសផ្លូវនៃការរៀនម្ដងទៀតនៅលើផ្កាយមួយផ្សេងទៀត ប៉ុន្តែពិតជាភាគច្រើនដ៏ធំ នឹកឃើញសេចក្ដីពិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្លួន លែងលះអេហ្គោយ៉ាងច្បាស់ ហើយត្រឡប់ទៅកាន់ខ្លឹមសារនៃជីវិតវិញ។

នៅពេលដែលអ្នកឈានដល់កំពូលមួយ អ្នកនឹងរកឃើញភ្នំបន្ទាប់ដែលត្រូវឡើង ជាកំពូលថ្មីមួយ។

តាមរបៀបនេះ មនុស្សជាតិនៃចក្រវាល ដើរលើផ្លូវនៃការបង្កើតបែបវិវត្តដែលគ្មានទីបញ្ចប់ ត្រឡប់មករកខ្ញុំវិញ ហើយចេញដំណើរម្ដងហើយម្ដងទៀត ដើម្បីត្រួសត្រាយចក្រវាលថ្មីៗ។

នៅក្នុងដំណើរការនោះ អ្នកប្រហែលជាបង្កើនកូនចៅខាងវិញ្ញាណរបស់អ្នក ដែលបានបែងចែកពីដួងចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ហើយដើរតួនាទីដូចពោធិសត្វ ដូចជាវិញ្ញាណអ្នកការពារ និងទេវៈអ្នកការពារ។

★ដើម្បីក្លាយជាឪពុកម្ដាយនៃកូនចៅខាងវិញ្ញាណ

បទពិសោធន៍នៃការតាមមើល និងណែនាំកូនចៅខាងវិញ្ញាណ ដែលជាដួងចិត្តដែលបានបែងចែកនៃជីវិត មិនអាចសម្រេចបានទេ បើគ្មានសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅគ្មានដែនកំណត់ ដោយគ្មានប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនណាមួយទាល់តែសោះ។

ទោះបីជាអ្នកមិនយល់ឥឡូវនេះក៏ដោយ ខ្ញុំចង់ប្រាប់អ្នកថា មានតំណែងដែលសូម្បីតែស្នាមតូចមួយនៃប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ក៏មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតដែរ។

ខ្ញុំក៏ចង់ឲ្យអ្នកទុកឲ្យវាលិចចុះយ៉ាងជ្រៅក្នុងដួងចិត្តរបស់អ្នក ហើយដឹងថា វាច្បាស់ណាស់ដោយសារការណែនាំសម្ងាត់ ដែលពោរពេញដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលគ្មានដែនកំណត់ នៃវិញ្ញាណអ្នកការពារ និងទេវៈអ្នកការពារ ដែលការពារ និងណែនាំមនុស្សម្នាក់ៗ បានជាផែនដីអាចបន្តរហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ។

នៅពេលដែលអ្នកយល់ពីរឿងនេះ ផ្លូវឡើងភ្នំនៃការនឹកឃើញ និងការបង្ហាញពន្លឺនៃជីវិត នឹងក្លាយជាផ្លូវដែលងាយស្រួលជាងនេះ ដែលមានការលំបាកតិចជាង។

នៅថ្ងៃណាមួយ ថ្ងៃនោះនឹងមកដល់ ដែលខ្លួនអ្នកផ្ទាល់ ក្នុងនាមជាឪពុកម្ដាយនៃជីវិត តាមមើល និងណែនាំដួងចិត្តដែលបានបែងចែកផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។

ដូចពាក្យចាស់និយាយថា ‘អ្នកយល់ពីដួងចិត្តរបស់ឪពុកម្ដាយ នៅពេលដែលអ្នកមានកូន’។ ការលំបាក និងការអត់ធ្មត់ដែលអ្នកបានជួបប្រទះ ក្នុងនាមជាឪពុកម្ដាយនៅក្នុងពិភពមនុស្ស ពិតជានឹងមានប្រយោជន៍ នៅពេលដែលនៅថ្ងៃណាមួយ អ្នកត្រូវបានដំឡើងឋានៈជាឪពុកម្ដាយនៃជីវិត។

នៅក្នុងចក្រវាលទាំងមូល គ្មានរឿងដូចជាបទពិសោធន៍ដែលខ្ជះខ្ជាយនៅកន្លែងណាមួយឡើយ។

នៅពេលដែលអ្នកឈប់រិះគន់ និងដាក់ស្លាកលើខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ ហើយទទួលយកគ្រប់វាសនាជាវិជ្ជមាន ថ្ងៃនោះនឹងមកដល់ ដែលអ្នកយល់ពីអត្ថន័យពិតនៃពាក្យរបស់ខ្ញុំ។

អ្វីៗទាំងអស់ គឺសម្រាប់អនាគតដែលល្អជាងនេះ។

អ្វីៗទាំងអស់ ពិតជានឹងកាន់តែប្រសើរឡើងប៉ុណ្ណោះ។

ដរាបណាមនុស្សជាតិទាំងអស់មិនបោះបង់ការអភិវឌ្ឍ និងការបង្ហាញភាពទិព្វផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្លួន”។

★អំពីការហ្វឹកហាត់ថ្ងៃនេះ

តើវាយ៉ាងម៉េចដែរ?

តើអ្នកបានទទួលពាក្យអ្វីខ្លះ?

អឹម ល្អណាស់។

ទម្លាប់នៃគំនិតរបស់អ្នកពីរបីបានរអិលចូល ប៉ុន្តែអ្នកបានចាប់យកការឆ្លុះបញ្ចាំងនោះស្ទើរតែត្រឹមត្រូវ។

ម្ដងម្កាល ការចូលទៅក្នុងប្រភពនៃជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ដូចថ្ងៃនេះ ហើយទុកឲ្យខ្លួនឯងត្រូវបានឱបនៅក្នុងដៃនៃជីវិតដ៏អស្ចារ្យ គឺមានប្រសិទ្ធភាពជាបទពិសោធន៍នៃការមើលខ្លួនឯងដោយគោលបំណង។

ដរាបណាអ្នកមិនពឹងផ្អែកលើវា ហើយប្រគល់សិទ្ធិអំណាចរបស់អ្នក។

នៅពេលដែលអ្នកប្រគល់វា កម្រិតស្មារតីរបស់អ្នកធ្លាក់ចូលទៅក្នុងពិភពអាស្ត្រាល់ ហើយសត្វដែលរស់នៅទីនោះ នឹងធ្វើពុតជាទេវៈ ឬព្រះពុទ្ធ ហើយខ្សឹបពាក្យផ្អែមល្ហែមទៅកាន់អ្នក។

តើអ្នកគួរធ្វើអ្វី ប្រសិនបើរឿងនោះកើតឡើង?

គ្រាន់តែបដិសេធវា បដិសេធវាទាំងស្រុង។

“អ្នកគឺជាពោធិសត្វដ៏អស្ចារ្យតែមួយគត់នៅលើផែនដី” → បដិសេធវាភ្លាមៗ។

“អ្នកគឺជាមនុស្សតែម្នាក់ដែលទទួលខុសត្រូវក្នុងការសង្គ្រោះផែនដី” → បដិសេធវាភ្លាមៗ។

“អ្នកគឺជាអ្នកសង្គ្រោះផ្ទាល់ ដែលមនុស្សជាតិទាំងអស់បានរង់ចាំ” → បដិសេធវាភ្លាមៗ។

តាមរបៀបនេះ មិនថាពួកវាខ្សឹបអ្វីក៏ដោយ ប្រសិនបើអ្នកមិនយកវាយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ហើយមិនសូម្បីតែប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយពួកវា ពួកវានឹងបោះបង់ ដោយគិតថា “ម្នាក់នេះមើលទៅពិបាកទាក់ទាញណាស់ តោះសាកល្បងអ្នកផ្សេង” ហើយចាកចេញ។

ប៉ុន្តែនៅពេលដែលយើងមើលផែនដី មនុស្សភាគច្រើនដែលប្រឈមមុខនឹងស្ថានភាពបែបនេះ យកពាក្យផ្អែមល្ហែមទាំងនោះតាមន័យត្រង់ ហើយត្រូវគេលើកសែងឡើងលើគ្រែស្នែង។

ដោយមិនដឹងថា ពួកគេនឹងត្រូវគេទាញទៅមកចាប់ពីពេលនោះតទៅ។

ដូច្នេះ ដូចដែលខ្ញុំតែងតែនិយាយ អ្វីដែលសំខាន់ គឺមិនប្រគល់សេចក្ដីថ្លៃថ្នូរនៃជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ទៅឲ្យអ្វីក្រៅពីភាពទិព្វផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។

សូម្បីតែភាពជាធ្លុងមួយ ក៏មិនមែនអំពីការក្លាយជាធ្លុងមួយជាមួយមនុស្សដទៃ ដាច់ពីអ្នកដែរ។ សេចក្ដីពិតគឺ យើងជាធ្លុងមួយនៅក្នុងមហាសមុទ្រដ៏ធំនៃជីវិត។

មនុស្សដែលមិនទាន់បានអភិវឌ្ឍភាពទិព្វផ្ទាល់ខ្លួនពិតប្រាកដ មិនទាន់បានយល់ពីសេចក្ដីពិតទាំងនេះពិតប្រាកដទេ ទោះបីជាពួកគេយល់ពួកវាបានល្អប៉ុណ្ណានៅក្នុងក្បាលក៏ដោយ។

ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកអំពីការហ្វឹកហាត់ថ្ងៃនេះ គ្រាន់តែដោយសារអ្នកគឺជាមនុស្សម្នាក់ ដែលការអភិវឌ្ឍភាពទិព្វកំពុងរីកចម្រើន។ វាមិនមែនជាអ្វីដែលខ្ញុំណែនាំដល់មនុស្សគ្រប់គ្នានោះទេ។

ដូច្នេះ នៅពេលដែលអ្នកធ្វើវា កុំប្រាប់នរណាម្នាក់ ចូរនៅស្ងៀមអំពីវា ហើយធ្វើវាដោយបរិសុទ្ធ ដោយបែរមុខទៅកាន់ជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។

យល់ទេ?

ខ្ញុំពឹងលើអ្នកហើយ។