ការរស់នៅដោយឲ្យជីវិតរបស់អ្នកភ្លឺចែងចាំង

★នៅពេលអ្នករស់នៅដោយឲ្យជីវិតរបស់អ្នកភ្លឺចែងចាំង

តើអ្នកកំពុងរស់នៅដោយឲ្យជីវិតរបស់អ្នកភ្លឺចែងចាំងដែរឬទេ?

គ្មានអ្វីខ្ជះខ្ជាយជាងការរស់នៅដោយឲ្យជីវិតរបស់អ្នកស្រអាប់នោះទេ។

នៅក្នុងជីវិត អ្វីៗទាំងអស់ដែលគ្មានដែនកំណត់ត្រូវបានរក្សាទុក ដូច្នេះ មនុស្សដែលរស់នៅដោយឲ្យជីវិតរបស់ខ្លួនភ្លឺចែងចាំង អាចរស់នៅដោយប្រើប្រាស់អ្វីៗទាំងអស់ដែលគ្មានដែនកំណត់នោះ។

ហេតុនោះហើយ យើងនិយាយថាវាខ្ជះខ្ជាយ ប្រសិនបើមិនប្រើប្រាស់ជីវិត។

ការធ្វើឲ្យជីវិតរបស់អ្នកស្រអាប់ ហើយមិនប្រើវា ដូចដែលយើងប្រហែលជាធ្លាប់និយាយពីមុន គឺប្រៀបដូចជាការមាន “ទ្រព្យសម្បត្តិនៃកម្លាំងបង្កើត” នៅក្នុងគណនីរបស់អ្នកនៅធនាគារនៃជីវិត ច្រើនជាងដែលអ្នកអាចចាយអស់ ប៉ុន្តែភ្លេចថាមានគណនីនោះ ហើយត្រឹមតែសម្លឹងមើលគំនិតនៃការខ្វះខាត៖ “ខ្ញុំគ្មានរបស់នោះទេ” “នេះមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ” “ខ្ញុំចង់បានរបស់នោះ” “មានអ្វីមួយបាត់”។

នៅពេលអ្នកធ្វើដូច្នោះ វាក្លាយជាពិបាកក្នុងការកត់សម្គាល់ឃើញលំហូរនៃភាពបរិបូរណ៍។

និយាយពីរឿងនេះ មានគំនិតចាស់មួយអំពី “ទេវៈនៃភាពក្រីក្រ” ប៉ុន្តែនោះមិនសំដៅលើនរណាម្នាក់ក្រៅពីអ្នក ឬទេវៈផ្សេងណាមួយនោះទេ។

ជាជាងស្វែងរកហេតុនៅខាងក្រៅ ការបែរភ្នែកទៅរកភាពបរិបូរណ៍នៅក្នុងខ្លួនអ្នក នឹងបើកផ្លូវបានច្រើនជាង។

បើយ៉ាងណាក៏ត្រូវធ្វើជាទេវៈដែរ តើអ្នកមិនគិតថាវាល្អទេឬ ប្រសិនបើក្លាយជាទេវៈដែលបង្កើតភាពបរិបូរណ៍ ដូចជាទេវៈនៃសំណាងល្អទាំងប្រាំពីរ?

នោះមិនមែនជារឿងនិទានទេ វាជាអ្វីដែលអ្នកអាចក្លាយជាបានយ៉ាងពិតប្រាកដ។

★អ្នកដែលបានឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ

របៀបរស់នៅដោយឲ្យជីវិតរបស់អ្នកភ្លឺចែងចាំង មានន័យថាពាក្យសម្ដី និងទង្វើដែលផ្អែកលើគំនិតភ្លឺស្វាង បរិសុទ្ធ និងមើលទៅមុខ ដែលចាក់ឫសនៅក្នុងភាពទិព្វ។

និយាយពីមុំមួយផ្សេងទៀត អាចនិយាយបានថា វាជារបៀបរស់នៅដែលជាសេចក្ដីស្រឡាញ់ផ្ទាល់ ពន្លឺផ្ទាល់ និងសេចក្ដីពិតផ្ទាល់។

លាក់ទុកនៅក្នុងជីវិតមនុស្ស គឺជាគុណសម្បត្តិដែលមិនខុសគ្នាបន្តិចសោះពីគុណសម្បត្តិរបស់ពួកទេវៈ និងព្រះពុទ្ធ។

មនុស្សដែលបានជីកយកគុណសម្បត្តិទាំងនោះចេញពីជម្រៅនៃខ្លួនឯង ត្រូវបានហៅថាអ្នកដែលបានឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ។

និយាយម្យ៉ាងទៀត ការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ មានន័យថាស្ថានភាពដែលខ្លឹមសារនៃជីវិតត្រូវបានខាត់ ហើយទាញចេញមក។

វាមិនដែលមានន័យថាការផ្លាស់ប្ដូរនៃលក្ខខណ្ឌខាងក្រៅនោះទេ ដូច្នេះ សូមកុំយល់ច្រឡំចំណុចនោះ។

ដូចជាព្រះអាទិត្យភ្លឺចែងចាំងនៅពេលអ្នកងើបមើលមេឃ ប្រសិនបើអ្នកជម្រះពពកនៃចិត្តរបស់អ្នកឲ្យបរិសុទ្ធទាំងស្រុង ព្រះអាទិត្យនៃជីវិតនឹងភ្លឺ ហើយបំភ្លឺស្មារតីលើផ្ទៃ និងរាងកាយរបស់អ្នក។

នៅពេលអ្នកងូតទឹកក្នុងព្រះអាទិត្យនៃជីវិតនោះ កោសិកាចិត្ត និងកោសិការាងកាយទាំងអស់របស់អ្នកត្រឡប់ទៅជាពន្លឺវិញ ហើយអ្នកអាចបង្ហាញខ្លួនឯងនៃពន្លឺរបស់អ្នក ពោលគឺខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នក នៅក្នុងចិត្ត និងរាងកាយខាងរូបកាយរបស់អ្នក។

ដើម្បីការនោះ សូមធ្វើឲ្យការដកដង្ហើមប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នកកាន់តែជ្រៅ។

ហើយបន្តបញ្ចេញគំនិតនៃពន្លឺដោយដឹងខ្លួន។

ល្អគឺធ្វើទាំងពីរក្នុងពេលតែមួយ។

បន្ទាប់មក ភាពទិព្វរបស់អ្នកប្រាកដជានឹងភ្លឺចែងចាំង ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន ពន្លឺនោះនឹងក្លាយជារបស់ពិតប្រាកដ។