សមាសធាតុនៃជីវិត — ការនិយាយពីទស្សនៈមិនមែនវិទ្យាសាស្ត្រ (ភាគទី 1)

★សមាសធាតុនៃជីវិត

តើអ្នកគិតថា ជីវិតត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយអ្វី?

អឺ ហ៊ឹម អឺ ហ៊ឹម។

ហាហាហា…

អ្នកមិនត្រូវការពាក្យពិបាកៗបែបនោះទេ។

អ្នកមិនចាំបាច់គិតដោយក្បាលច្រើនពេកទេ។

ហ៊ឹម?

ត្រូវហើយ គឺសេចក្ដីស្រឡាញ់។

ជីវិតពោរពេញដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលមានម៉ាសគ្មានទីបញ្ចប់ ហើយមិនមែនជាការនិយាយបំផ្លើសទេ ក្នុងការនិយាយថា “ជីវិត = សេចក្ដីស្រឡាញ់” “ជីវិតត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់”។

ទាំងខាងក្រៅរាងកាយរបស់អ្នក និងខាងក្នុងវា សេចក្ដីស្រឡាញ់ពោរពេញរហូតដល់មាត់ ដោយមិនដាច់។

សាសនាហៅវាថា ព្រះជាម្ចាស់ ឬព្រះពុទ្ធ ប៉ុន្តែអំណាចដែលផ្ដល់កំណើតដល់អ្វីៗទាំងអស់ ឲ្យវារីកធំឡើងតាមរយៈការធ្វើឲ្យថ្មីឡើងវិញ ហើយនៅទីបំផុតនាំវាត្រឡប់ទៅកាន់សេចក្ដីស្រឡាញ់ផ្ទាល់វិញ ពិតជាស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនអ្នកដោយមិនអាចប្រកែកបាន ហើយតាមរយៈអ្នក វាគ្រប់គ្រងការវិវត្ត និងការបង្កើតនៃចក្រវាល។

មើលបញ្ច្រាសមកវិញ ពីជំហររបស់អ្នក អ្នកអាចនិយាយបានថា របៀបដែលមនុស្សគួររស់នៅពីដើមឡើយ គឺការដើរទៅមុខ ជាមួយគំនិតដែលថា “ការវិវត្ត និងការបង្កើតនៃចក្រវាល ស្ថិតនៅក្នុងដំណើរ ដែលយើងដែលកើតមកពីសេចក្ដីស្រឡាញ់ នឹកឃើញដំណើរការនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ ហើយត្រឡប់ (ទៅវិញ) ទៅកាន់សេចក្ដីស្រឡាញ់”។

ប្រសិនបើគ្រាន់តែប្រជាជនទាំងអស់ដែលរស់នៅលើផែនដី យល់ពីការពិតនោះ ដោយដួងចិត្តបើកចំហ និងមិនលម្អៀង ពិភពលោកនឹងឆ្លុះបញ្ចាំងមុខមាត់នៃពិភពទិព្វ ក្នុងសុខដុមដ៏អស្ចារ្យក្នុងមួយភ្លែត។

★នៅក្នុងពិភពលោក ដែលរបៀបរស់នៅបញ្ច្រាសបានក្លាយជាសុភវិនិច្ឆ័យ

ប៉ុន្តែហេតុផលដែលវាពិបាកក្នុងការក្លាយជាបែបនោះ គឺថាមនុស្សម្នាក់ៗមិនបានតស៊ូ ដោយភ្នាល់ជីវិតខាងរាងកាយរបស់ខ្លួន ជាមួយសំណួរនៃសេចក្ដីពិត៖ “តើជីវិតជាអ្វី?”

ព្រោះពួកគេបានបន្តរសាត់អណ្ដែតឆ្លងកាត់ពិភពបីវិមាត្រ ដោយត្រូវបានបោកបក់ដោយចលនានៃគំនិត ដែលការពារខ្លួនឯង គឺអេហ្គោ ដែលពួកគេជឿថាជាខ្លួនពួកគេ។

នៅពេលដែលយើងមើលមនុស្សបែបនេះ យើងអាចឃើញថា ពួកគេទាំងអស់មានគំនិតដូចគ្នា។

“វាជារឿងធម្មតាទេ ដែលយើងរសាត់អណ្ដែត។ ពិតប្រាកដដោយសារយើងជាមនុស្ស វាជារឿងធម្មតា ក្នុងការបារម្ភ និងរងទុក្ខ ហើយត្រូវបានបោកបក់ដោយក្ដីរីករាយ កំហឹង ទុក្ខសោក និងសេចក្ដីសប្បាយ”។

នោះហើយជាអ្វីដែលយើងហៅថា “របៀបរស់នៅខុសឆ្គង” “ការគិតវង្វេង” “គំនិតស្អិតដែលបញ្ច្រាស ហើយវង្វេង”។

សរុបមក វាដូចជាការមើលចក្រវាល ខណៈពេលដែលឈរបញ្ច្រាសក្បាល។

ហេតុនេះហើយ បានជាយើងប្រាប់អ្នកថា “នៅក្នុងស្ថានភាពដែលមនុស្សប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នានៅលើផ្ទៃ កុំលើកសេចក្ដីពិតមកអួតដោយចេតនា ចូរប្រព្រឹត្តស្របតាមសុភវិនិច្ឆ័យរបស់មនុស្សទាំងនោះ ខណៈពេលដែលនៅស្នូលពិតនៃដួងចិត្តរបស់អ្នក ប្រើស្មារតីរបស់អ្នកតាមរបៀបមួយ ដែលទទួលស្គាល់ភាពទិព្វនៅក្នុងខ្លឹមសារនៃអ្វីៗទាំងអស់”។

នៅក្នុងស្ថានភាពជាក់លាក់មួយចំនួន វាមិនអីទេ ក្នុងការជំរុញគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកទៅមុខ ដោយមិនក្រែងចិត្តចំពោះអ្វី ឬនរណាម្នាក់។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងស្ថានភាពជាច្រើនផ្សេងទៀត របៀបរស់នៅរបស់មនុស្សម្នាក់ ដែលបានបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ គឺ “ដកគំនិតរបស់អ្នក អំពីអ្វីដែលអ្នកគិតថាត្រឹមត្រូវថយក្រោយ ផ្ដល់អាទិភាពដល់សុខដុមនៃទាំងមូល ហើយផ្លាស់ទីទៅជាមួយរលករបស់ពួកគេ (មិនប្រឆាំងនឹងកម្ម) ខណៈពេលដែលតាមពិត ឱបពួកគេ ហើយត្រឡប់ទៅឋានសួគ៌ជាមួយគ្នា”។ (នៅមានត លើកក្រោយ)