សំឡេងដែលប្រាថ្នាសន្តិភាព៖ ការបង្វែរភាគច្រើនដែលលាក់កំបាំង ទៅជាភាគច្រើនដែលបើកចំហ

★ដើម្បីបញ្ចប់យុគសម័យ ដែលចិត្តដែលប្រាថ្នាសន្តិភាពត្រូវតែលាក់ទុក

អារម្មណ៍នៃការប្រាថ្នាថា “ផែនដីមានសន្តិភាព” និង “មនុស្សគ្រប់គ្នាមានសុភមង្គល” គឺជាអ្វីដែលមនុស្សស្ទើរតែទាំងអស់កាន់ មែនទេ?

ប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជានៅលើផែនដី សំឡេងបែបនេះមិនត្រូវបានឆ្លុះបញ្ចាំងនៅក្នុងជីវិតរបស់មនុស្ស នៅក្នុងការអប់រំនៅសាលា ឬនៅក្នុងពិភពនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ច ហើយមនុស្សមិនរស់នៅស្របគ្នាទៅក្នុងទិសដៅនោះ?

នៅក្នុងពិភពលោករបស់អ្នក ភាគច្រើនដែលគ្មានសំឡេងបែបនេះ ត្រូវបានគេហៅថា ភាគច្រើនស្ងៀមស្ងាត់ ហើយកត្តាជាច្រើនត្រូវបានប្រទាក់ក្រឡាគ្នា នៅក្នុងមូលហេតុដែលសំឡេងដែលប្រាថ្នាសន្តិភាព ក្លាយជាភាគច្រើនស្ងៀមស្ងាត់។

អ្វីដែលវាមានន័យ គឺនេះ៖ នៅកម្រិតជ្រៅ មនុស្សជាតិ ដើម្បីត្រួសត្រាយពិភពលោកមួយនៃរំញ័រគ្រើម ធ្លាប់បានចាកចេញពីខ្លឹមសាររបស់ខ្លួន ហើយឥឡូវនេះកំពុងស្ថិតនៅលើផ្លូវនៃការរួបរួមម្ដងទៀត ពីស្មារតីដែលខ្ចាត់ខ្ចាយ ប៉ុន្តែបានភ្លេចការពិតនោះ។ នៅកម្រិតរាក់ ការអះអាងខ្លួនឯងនៃខ្លួនឯងជាបុគ្គលរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ដែលបំបែកចេញពីសេចក្ដីពិតនៃជីវិតតែមួយ ហើយប្រាថ្នាចង់រស់រានមានជីវិត មិនឈប់ទេ។ មនុស្សត្រូវបាននាំឲ្យវង្វេងដោយការបំភាន់ ថាកម្លាំងយោធាគឺចាំបាច់ ដើម្បីការពារប្រទេសរបស់ខ្លួនពីការគំរាមកំហែងរបស់ប្រទេសផ្សេងទៀត ហើយមិនអាចដោះគ្រឿងសឹកនៃចិត្តរបស់ខ្លួនចេញបាន។ ហើយដោយសារតែមនុស្សគ្រប់គ្នាផ្សេងទៀតធ្វើដូចគ្នា ពួកគេមិនចង់ត្រូវបានគេទុកចោលនៅខាងក្រៅ ហើយមិនអាចនិយាយ ឬសរសេរអារម្មណ៍ពិតរបស់ខ្លួន (បំណងប្រាថ្នាសម្រាប់សន្តិភាព) បាន។ រឿងទាំងនេះត្រួតលើគ្នាជាកត្តារួមបញ្ចូលគ្នា ដូច្នេះទោះបីមនុស្សជាច្រើនពិតជាប្រាថ្នាសន្តិភាពក៏ដោយ ពួកគេមិនអាចនិយាយវាចេញឮៗបានទេ។

ប្រសិនបើពួកគេនិយាយរឿងបែបនេះ ពួកគេនឹងត្រូវបានគេជៀសវាង ដូច្នេះមនុស្សគ្រប់គ្នា (ស្ទើរតែគ្រប់គ្នា) ខណៈពេលដែលប្រាថ្នាសន្តិភាពនៅក្នុងចិត្ត នៅខាងក្រៅ ធ្វើតាមច្បាប់ដែលគ្មានសន្តិភាព ដែលអ្នកខ្លាំងជាងគេរស់ ហើយរស់នៅដោយស្ដាប់បង្គាប់។

នៅក្នុងពិភពលោកមួយ ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នារស់នៅតាមតម្លៃដែលបញ្ច្រាសក្បាលចុះក្រោមបែបនេះ ដើម្បីនិយាយថាអ្វីដែលពិតជាត្រឹមត្រូវ គឺត្រឹមត្រូវ អ្នកប្រហែលជាត្រូវត្រៀមខ្លួន សម្រាប់ការកកិត ឬការប៉ះទង្គិចដែលកើតឡើងពីអ្វីដែលអ្នកនិយាយ និងធ្វើ។

ដែលជារឿងចម្លែកមួយ ពិតមែន។

ដូច្នេះ នៅក្នុងពិភពលោកមួយ ដែលមនុស្សនៅតែមិនអាចបង្ហាញអារម្មណ៍ពិតរបស់ខ្លួនបាន របៀបរស់នៅដែលមានតុល្យភាព ដែលមនុស្សដែលបានចងចាំសេចក្ដីពិតអាចយកបាន គឺការឲ្យសេចក្ដីពិតភ្លឺចែងចាំងតែនៅខាងក្នុង នៅក្នុងចិត្តប៉ុណ្ណោះ។ នៅក្នុងពាក្យសម្ដី និងសកម្មភាពនៅខាងក្រៅជាមួយអ្នកដទៃ ពួកគេមិនធ្វើតាមមនុស្សគ្រប់គ្នាយ៉ាងសកម្មទេ ប៉ុន្តែក៏មិនបង្ហាញឥរិយាបថបដិសេធ ឬមិនចូលចិត្តដែរ។ ពួកគេគ្រាន់តែថែរក្សាមនុស្សគ្រប់គ្នាដោយស្នាមញញឹម ខណៈពេលដែលក្នុងពេលជាមួយគ្នា នៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ អធិស្ឋានដោយស្ងៀមស្ងាត់ ឲ្យស្មារតីទិព្វរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ត្រូវបានស្ដារឡើងវិញឲ្យបានឆាប់តាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។

★ដើម្បីដឹកនាំចិត្តនៃភាគច្រើនដែលលាក់កំបាំង ទៅកាន់ភាគច្រើនដែលបើកចំហ

ការត្រូវរស់នៅបែបនោះ ប្រហែលជាគួរឲ្យខកចិត្តណាស់ ប៉ុន្តែទោះបីពិភពលោកដែលអ្នករស់នៅកខ្វក់យ៉ាងណាក៏ដោយ អ្វីដែលសំខាន់បំផុត គឺមិនត្រូវធ្វើឲ្យភាពទិព្វផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកស្រអាប់ឡើយ។ ហើយការបញ្ចេញពន្លឺនៃជីវិត ខណៈពេលដែលលាយឡំ (សុខដុម) ជាមួយមនុស្សគ្រប់គ្នា ដោយផ្ដល់ឲ្យពួកគេ ដោយមើលមិនឃើញ នូវកត្តាជំរុញសម្រាប់ផ្កាភ្លើងទិព្វ គឺជាការងារដ៏សំខាន់បំផុតនៃជីវិតរបស់អ្នក។

ហើយវាសំខាន់ណាស់ក្នុងការមើលឃើញរឿងទាំងអស់បែបនេះ ថាជាការរលាយបាត់ទៅនៃគំនិតកាលពីអតីតកាល ដែលបានភ្លេចភាពទិព្វ ដោយអភ័យទោស និងថែរក្សាខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ ហើយមើលឃើញអនាគត ដែលព្រលឹងនីមួយៗភ្ញាក់ដឹង។

ទោះបីនរណាម្នាក់កំពុងរៀបរាប់រឿងអាក្រក់អំពីអ្នកដទៃ ពាក្យត្អូញត្អែរ និងការតវ៉ាច្រើនយ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីពួកគេឈ្លានពានខ្លាំង ឬបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងការមិនទុកចិត្តមនុស្សក៏ដោយ ខ្លឹមសាររបស់មនុស្សគ្រប់រូប គឺភាពទិព្វ។

ដូចដែលយើងបាននិយាយនៅខាងដើម គ្មាននរណាម្នាក់ដែលមិនប្រាថ្នាសន្តិភាពទេ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ដែលជំទាស់នឹងការដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាមានសុភមង្គលដែរ។

ដោយធ្វើពាក្យសម្ដី និងសកម្មភាពផ្ទុយពីនោះ យើងបង្វែរចិត្តដែលប្រាថ្នាសន្តិភាព ដែលកំពុងដេកលក់នៅក្នុងមនុស្សគ្រប់គ្នា ទៅជាភាគច្រើនដែលបើកចំហ។

នៅពេលដែលរឿងនោះកើតឡើង ការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណពិតប្រាកដនឹងមកដល់ ហើយអនាគតរបស់ផែនដីនឹងបើកឡើងយ៉ាងភ្លឺស្វាង។

ដូច្នេះ សូមបន្តបំភ្លឺកាំរស្មីពន្លឺតែមួយ នៅក្នុងពិភពលោកដែលងងឹតសូន្យសុង។

ដោយជឿថា ការធ្វើឲ្យការស្ដារឡើងវិញនៃភាពទិព្វរបស់មនុស្សជាតិដំណើរការ គឺជាផ្លូវដ៏ប្រាកដក្នុងការបើកអនាគត។

ពីព្រោះតាមរបៀបនេះ នៅពេលដែលអ្នក ដែលបានវិវត្តផ្នែកស្មារតីមុនគេ បន្តទទួលស្គាល់ភាពទិព្វរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា 100% ដោយមិនបោះបង់ អ្នកអាចបង្វែរភាគច្រើនដែលលាក់កំបាំង ដែលមានចិត្តប្រាថ្នាសន្តិភាព ទៅជាភាគច្រើនដែលបើកចំហបាន។