ដើម្បីលូតលាស់ជាមួយគ្នាជាមួយកុមារ (ភាគទី 1)

★ដើម្បីឲ្យមនុស្សពេញវ័យទាំងអស់ពិតជាដឹងថា ជីវិតរបស់កុមារមានតម្លៃប៉ុណ្ណា

ពីខាងមនុស្សពេញវ័យ ពេលវេលាដែលចំណាយជាមួយកុមារ ពិតជាជួយមនុស្សពេញវ័យឲ្យធ្វើឲ្យស្មារតីរបស់ពួកគេវិវត្តមែន មែនទេ?

សូម្បីតែមនុស្សពេញវ័យដែលគ្មានកូនផ្ទាល់ខ្លួន ក៏ប្រហែលជាឃើញថា សេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលពួកគេបានកប់ទុកនៅក្នុងភាពងងឹត ត្រូវបានដាស់ឲ្យភ្ញាក់ តាមរយៈកូនរបស់សាច់ញាតិ ឬអ្នកស្គាល់គ្នា ឬកុមារដែលពួកគេឃើញនៅក្នុងសង្កាត់ នៅជុំវិញទីក្រុង ឬនៅលើរថភ្លើង និងឡានក្រុង។

ក្នុងន័យនោះ កុមារអាចហៅបានថាជាទេវតាដែលរាយប៉ាយពន្លឺចូលទៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្ស ហើយពួកគេពិតជា ពិតជាអ្នកនាំសារនៃឋានសួគ៌មែន។

ពេលមើលចុះពីលើ មនុស្សពេញវ័យជាច្រើនហាក់ដូចជាមិនទាន់ដឹងថា ពួកគេកំពុងត្រូវបានកុមារចិញ្ចឹមបីបាច់នោះទេ។

មនុស្សពេញវ័យជាច្រើននៅលើផែនដី ប្រព្រឹត្តចំពោះកុមារដោយគំនិតដូចជា “យើងកំពុងចិញ្ចឹមពួកគេ” “យើងកំពុងមើលថែពួកគេ” “យើងកំពុងគាំទ្រពួកគេ”។

សភាពស្មារតីនោះ ត្រូវបានគេឃើញញឹកញាប់ជាពិសេសក្នុងចំណោមបុរស។

ស្ត្រីភាគច្រើន ទោះបីជាមានកូនឬអត់ក៏ដោយ មានភាពជាម្ដាយនៅក្នុងខ្លួន ដូច្នេះចំពោះកុមារ សេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលគ្មានលក្ខខណ្ឌឈ្នះលើអេហ្គោ ហើយហូរចេញមក ហើយមនុស្សជាច្រើនក្នុងចំណោមពួកគេដឹងខ្លួនថា ពួកគេកំពុងលូតលាស់ជាមួយគ្នាជាមួយកុមារ។

ទោះបីជានរណាម្នាក់ប្រហែលជាមានអេហ្គោខ្លាំងប៉ុណ្ណាក៏ដោយក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេរហូតមកដល់ពេលនេះ ទោះបីជាពួកគេប្រហែលជាស្រឡាញ់តែខ្លួនឯងប៉ុណ្ណាក៏ដោយ រហូតដល់ថ្ងៃនេះផ្ទាល់ នៅពេលដែលពួកគេមានទំនាក់ទំនងពីចិត្ត ទាំងកាយ និងព្រលឹង ជាមួយកុមារ សេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលគ្មានលក្ខខណ្ឌនៅក្នុងខ្លួនពួកគេ ក៏ហូរចេញមក។

អ្នកអាចហៅវាថាជាទម្រង់ធម្មជាតិនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ ដែលចាក់ឫសក្នុងភាពទិព្វ។

លុះត្រាតែមនុស្សពេញវ័យការពារពួកគេ កុមារដែលទើបនឹងកើតមិនអាចរស់នៅដោយឯករាជ្យ ដោយកម្លាំងរបស់ពួកគេផ្ទាល់បានទេ។

នៅពេលដែលអ្នកប៉ះរាងកាយតូចៗនោះ ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាវាអាចបាក់ ប្រសិនបើអ្នកកាន់វាតឹងពេក អ្នកណាក៏ដោយ ដោយមិនដឹងខ្លួន ក៏ចាប់ផ្ដើមដឹងថា ពួកទេវៈសម្លឹងមើលកូនចៅរបស់ពួកគេ ដែលជាមនុស្សជាតិដែលមានរាងកាយ ដោយភ្នែកបែបណា និងរបៀបដែលពួកគេប្រព្រឹត្តចំពោះពួកគេ។

នៅក្នុងភ្នែកដែលភ្លឺចែងចាំងទាំងនោះ ដោយគ្មានស្នាមនៃចិត្តអាក្រក់សូម្បីតែបន្តិច អ្នកមើលឃើញពន្លឺភ្លឹបភ្លែតៗនៃភាពទិព្វ ដែលអ្នកបានភ្លេចទាំងស្រុង។

ហើយតាមរយៈថ្ងៃនៃការមើលថែពួកគេ នៅពេលដែលពួកគេរករឿងដោយភាពស្លូតត្រង់ ដោយមិនអាចបង្ហាញអ្វីៗជាពាក្យសម្ដី ការជម្នះការតស៊ូខាងអារម្មណ៍របស់អ្នកផ្ទាល់ ខណៈពេលដែលបណ្ដុះសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលគ្មានការគិតពីខ្លួនឯង កម្លាំងរបស់អ្នកជាមនុស្សត្រូវបានខាត់ និងលើកកម្ពស់។

តាមរបៀបនេះ មនុស្សពេញវ័យ ដោយមិនដឹងខ្លួនឯងផង មានធម្មជាតិដែលឋានសួគ៌ប្រទានឲ្យរបស់ពួកគេជាមនុស្ស (ហ៊ិតូ “កន្លែងដែលវិញ្ញាណស្ថិតនៅ”) ត្រូវបានខាត់ចេញមក ហើយក្នុងករណីជាច្រើន ទោះបីជាមិនដឹងខ្លួនពីរឿងនោះក៏ដោយ ពួកគេកំពុងអភិវឌ្ឍភាពខាងវិញ្ញាណរបស់ពួកគេ។

នោះហើយជាមូលហេតុដែលមនុស្សពេញវ័យទាំងអស់គួរដឹងពីការពិតនេះ ហើយដឹងគុណចំពោះកុមារ។

នៅពេលដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ចង់ប្រឆាំងនឹងការសាងសង់ថ្នាលរក្សាកុមារ ឬសាលាមត្តេយ្យនៅក្នុងសង្កាត់របស់អ្នក សូមឈប់មួយភ្លែត ហើយគិតមើល។

ប្រហែលជាគំនិតបែបនេះកើតឡើង ដោយសារចិត្តរបស់មនុស្សនោះនៅតែត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយកម្មពីអតីតកាល។

នៅពេលបែបនោះ ប្រហែលជាពួកគេគ្រាន់តែបានភ្លេចថា ពួកគេក៏ធ្លាប់មានវ័យកុមារភាពដែរ ហើយបានរស់នៅរហូតដល់ថ្ងៃនេះ ដោយត្រូវបានមើលថែដោយមនុស្សពេញវ័យនៅជុំវិញពួកគេ។

ប្រសិនបើអ្នកសង្កេតមើលមនុស្សពេញវ័យបែបនេះដោយយកចិត្តទុកដាក់ អ្នកអាចស្រមៃឃើញពីការលំបាករបស់ទេវៈ និងវិញ្ញាណអ្នកការពារ ដែលការពារ និងណែនាំមនុស្សជាតិដែលមានរាងកាយ ដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលគ្មានលក្ខខណ្ឌ។ (នៅមានត)