ដើម្បីបើកផ្លូវទៅកាន់ការដោះស្រាយបញ្ហាទាំងអស់ ជាស្ថាពរ និងមិនអាចត្រឡប់ក្រោយវិញបាន (ភាគទី 2)

(តពីលើកមុន)

★ការអធិស្ឋាន គឺជាកម្លាំងជំរុញ ដែលធ្វើឲ្យវិទ្យាសាស្ត្រនៃចក្រវាលចាក់ឫសនៅលើផែនដី

ដូច្នេះ អ្វីដែលត្រូវការ គឺរូបវិទ្យាជីវិត ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅលើផ្កាយដែលបានក្លាយជាវិញ្ញាណនៃចក្រវាល។

វាគឺជាកម្លាំងដែលស្ដារសេចក្ដីពិតឡើងវិញ សូម្បីតែនៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សដែលចិត្តរបស់ពួកគេមិនទាន់បង្វែរទៅរកការវិវត្តនៃស្មារតី ជាកម្លាំងដែលធ្វើឲ្យកម្លាំងយោធាទាំងអស់អសកម្ម ជាកម្លាំងដែលដោះស្រាយបញ្ហាថាមពល ជាកម្លាំងដែលដោះស្រាយបញ្ហាអាហារ សម្លៀកបំពាក់ ទីជម្រក និងការអប់រំ ជាកម្លាំងដែលធ្វើឲ្យរបៀបនៃការចែកចាយ និងសេដ្ឋកិច្ចវិវត្តពីឫសគល់ និងជាកម្លាំងដែលធ្វើឲ្យរដ្ឋាភិបាលដ៏ត្រឹមត្រូវ តាមរយៈលក្ខណៈទិព្វ ចាក់ឫសនៅលើផែនដី។

បញ្ហាទាំងអស់ ត្រូវបានកំណត់ឲ្យឈានដល់ដំណោះស្រាយជាមូលដ្ឋាន នៅពេលដែលកម្លាំងវិទ្យាសាស្ត្ររបស់យើង ចាក់ឫសនៅលើផែនដី។

លុះត្រាតែវិទ្យាសាស្ត្រនៃចក្រវាលនេះ ចាក់ឫសនៅលើផែនដី ការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់ផែនដី នឹងមិនពេញលេញទេ។

ប៉ុន្តែសម្រាប់រឿងនោះ វិសាលភាពនៃរំញ័រដែលព័ទ្ធជុំវិញផែនដី ត្រូវតែក្លាយជាវិញ្ញាណ។

ការឡើងកម្រិតវិមាត្រ ដែលនាំមកដោយការវិវត្តនៃស្មារតីរបស់មនុស្សជាតិលើផែនដី មានតួនាទីនោះ ក្នុងការបោសសម្អាតផេះផង់។

ការអធិស្ឋានពិតប្រាកដ មានកម្លាំងក្នុងការអភិវឌ្ឍភាពទិព្វផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ហើយលើកកម្ពស់វិមាត្រនៃផែនដី។

មនុស្សខ្លះនិយាយថា “ការអធិស្ឋានមានកម្លាំងអ្វី” ប៉ុន្តែយើងប្រកាសនៅទីនេះថា គ្មានអ្វីលើសពីការអធិស្ឋានទេ ជាកម្លាំងសម្រាប់នាំស្មារតីរបស់មនុស្សជាតិត្រឡប់ទៅកាន់ខ្លឹមសារនៃជីវិតវិញ។

ការអធិស្ឋាន និង IN សម្រាប់ការស្ដារឡើងវិញនៃភាពទិព្វរបស់មនុស្សជាតិ ដែលអ្នកធ្វើ ដើរតួក្នុងការលាយរំញ័រនៃពិភពរូបកាយ ជាមួយថាមពលនៃការបង្កើតនៃប្រភពនៃចក្រវាល ហើយបញ្ចេញវា។

តើមានអ្វីកើតឡើង ប្រសិនបើអ្នកបន្តធ្វើបែបនោះ? វាជំរុញការក្លាយជាវិញ្ញាណនៃរំញ័រខាងវិញ្ញាណ និងរំញ័ររូបធាតុទាំងអស់ ហើយលើកកម្ពស់វិសាលភាពនៃរំញ័រនៃផែនដី ពីបីវិមាត្រទៅបួន និងពីបួនវិមាត្រទៅប្រាំ។ (នេះគឺជាចំណុចគន្លឹះ ហើយសំខាន់ណាស់ ក្នុងការលើកកម្ពស់វិមាត្ររបស់ផែនដី)។

ជាលទ្ធផល រំញ័រនៃដែនផែនដី អាចចូលទៅក្នុងវិមាត្រខាងវិញ្ញាណជាក់លាក់មួយ ហើយនៅទីបំផុត ពួកទេវៈ ដែលអ្នកហៅថាទេវៈ នឹងក្លាយជារូបរាង ហើយលេចមក។

ក្នុងចំណោមពួកគេ ក៏នឹងមានរូបរាងរបស់មនុស្សជាតិនៃផ្កាយផ្សេងទៀត (យើង) ដែលអ្នកហៅថាបងប្អូននៃលំហអាកាសដែរ។

ពីខាងមនុស្សដែលមានរាងកាយ នៅដំណាក់កាលនោះ រូបរាងរបស់ពួកទេវៈ និងទេវតា ក្លាយជាអាចមើលឃើញដល់មនុស្សគ្រប់គ្នា។

នៅពេលនោះ អ្នកដែលនឹងភ្ញាក់ផ្អើល និងច្របូកច្របល់ គឺជាមនុស្សដូចខាងក្រោម៖

• អ្នកមិនជឿលើព្រះ
• មនុស្សដែលគិតថា មនុស្សជាតិមានតែនៅលើផែនដីប៉ុណ្ណោះ
• មនុស្សដែលជឿជាក់ថា ជីវិតកើតឡើងតែម្ដងប៉ុណ្ណោះ ហើយអ្វីៗទាំងអស់ក្លាយជាអសារឥតការ នៅពេលដែលអ្នកស្លាប់
• មនុស្សដែលមិនស្គាល់ពិភពលោកក្រោយពេលស្លាប់
• មនុស្សដែលគិតថា មនុស្សជាតិលើផែនដីតែមួយគត់ គឺពិសេសនៅក្នុងចក្រវាល

នៅពេលដែលអត្ថិភាពនៃវិមាត្រខ្ពស់ លេចមកនៅចំពោះមុខភ្នែករបស់ពួកគេជាចំនួនច្រើន មនុស្សបែបនេះទាំងអស់នឹងច្របូកច្របល់ដូចគ្នា ប៉ុន្តែបន្ទាប់មក ពួកគេនឹងកត់សម្គាល់ឃើញការសន្មតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេគ្រប់រូបនឹងបន្តទៅមុខ លើផ្លូវនៃការបំពេញបេសកកម្ម ដែលពួកគេបានកើតមកជាមួយតាំងពីដើម។ (នៅមានតទៅលើកក្រោយ)