ឆ្ពោះទៅរកការបញ្ចប់នៃពិភពនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ (ភាគទី 1)

★ដើម្បីកសាងពិភពនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ

ដរាបណាខ្ញុំសុខសប្បាយ ដរាបណាគ្រួសាររបស់ខ្ញុំសុខសប្បាយ ដរាបណាអង្គការរបស់យើងសុខសប្បាយ ដរាបណាទីក្រុងរបស់យើងសុខសប្បាយ ដរាបណាប្រទេសរបស់ខ្ញុំសុខសប្បាយ ដរាបណាប្រជាជនរបស់ខ្ញុំសុខសប្បាយ…

ខណៈពេលដែលចំនួនមនុស្សដែលបែរភ្នែកទៅរកភាពទិព្វ ដែលជាខ្លឹមសារនៃជីវិត កំពុងកើនឡើង ចំនួនមនុស្សដែលមានគំនិតយកខ្លួនឯងជាធំបែបនេះ ក៏កំពុងកើនឡើងដែរ មែនទេ?

មនុស្សខ្លះមើលឃើញពួកគេជាកម្លាំងមួយ ដែលជំរុញការបែកបាក់ និងជម្លោះនៅក្នុងពិភពលោក ហើយបារម្ភអំពីអនាគតនៃផែនដី។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមើលឆ្លងកាត់របៀបនៃការមាននោះ ដែលផ្ទុយនឹងភាពជាធ្លុងមួយ ពីចក្រវាលដែលហួសពីវិមាត្រ អ្នកអាចមើលឃើញផ្នែកដែលលាក់កំបាំងផងដែរ។

នោះគឺ ការកើនឡើងនៃបុគ្គលនិយមហួសហេតុ (ការយកខ្លួនឯងជាធំ) ដែលកំពុងលេចចេញនៅក្នុងពិភពផែនដីសព្វថ្ងៃ និងការបែកបាក់ និងជម្លោះរវាងប្រទេស ប្រជាជាតិ សាសនា ជាដើម គឺជារូបភាពនៃប្រតិកម្មចុងក្រោយនៃគំនិតនៃកម្ម ដែលបដិសេធភាពទិព្វ មុនពេលយុគសម័យមកដល់ ដែលផែនដីទាំងមូលក្លាយជាប្រទេសតែមួយ ហើយប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយផ្កាយនៃចក្រវាល។

និយាយពីមូលហេតុចម្បង វាក៏ជារូបភាពនៃគំនិតរបស់មនុស្សនៅក្នុងលោកខាងនាយ ដែលមិនអាចលែងលោភលន់បាន ធ្វើឲ្យមានសំណៀងជាមួយគំនិតរបស់មនុស្សនៅក្នុងពិភពរូបកាយ ហើយលេចចេញមកលើផ្ទៃ។

ប៉ុន្តែសូម្បីតែពួកគេ ដែលកំពុងរំខានស្ថានភាពនៃពិភពលោក នៅក្នុងលោកនេះ និងផ្នែកជិតបំផុតនៃលោកខាងនាយ នៅភ្លែតចុងក្រោយបំផុត នៅពេលដែលអរិយធម៌ចាស់ (ពិភពលោកបច្ចុប្បន្ន) បញ្ចប់ នឹងមកដឹងពីភាពទិព្វ (ខ្លឹមសារ) នៃជីវិតរបស់ខ្លួន ហើយប្ដូរចិត្តពីបាតជម្រៅ។ ដូច្នេះ ចាប់ពីពេលនេះតទៅ ទោះបីជានរណាធ្វើអ្វី ទោះបីជាមានព្រឹត្តិការណ៍អ្វីកើតឡើង ហើយទោះបីជាអ្នកឃើញភាពមិនសុខដុមអ្វីក៏ដោយ កុំកាន់ការថប់បារម្ភ ការភ័យខ្លាច ឬការទទួលស្គាល់បែបប្រឆាំងណាមួយទាល់តែសោះ (កុំឲ្យភាពអរិភាពរបស់អ្នកត្រូវបានដាស់ឡើងដោយមិនចាំបាច់)។ គ្រាន់តែជឿដោយស្ងៀមស្ងាត់ ហើយសម្លឹងមើលតែការបង្ហាញនៃភាពទិព្វ ដែលជាធម្មជាតិដើមនៃមនុស្សជាតិទាំងអស់ ហើយគ្រាន់តែទទួលស្គាល់ថា មនុស្សគ្រប់រូបជាភាវៈទិព្វ។

ព្រោះការដែលអ្នក ដែលឈរនៅខាងជំរុញការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ (ការឡើងកម្រិតវិមាត្រ) របស់ផែនដី ត្រូវបានពួកគេញុះញង់ឲ្យបញ្ចេញគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើអវិជ្ជមាន គឺពិតជាអ្វីដែលពួកគេកំពុងសង្ឃឹម គឺធ្លាក់ចូលទៅក្នុងដៃរបស់ពួកគេតែម្ដង។

ហើយដើម្បីឲ្យពិភពផែនដីទាំងមូល ស្វាគមន៍យុគសម័យនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ ស្មារតីមនុស្សក៏ត្រូវតែកាន់តែល្អិតល្អន់ដែរ ស្របតាមភាពល្អិតល្អន់នៃរំញ័ររូបធាតុ ដែលកំពុងក្លាយជាវិញ្ញាណ។

និយាយម្យ៉ាងទៀត ការក្លាយជាល្អិតល្អន់ មានន័យថា ការក្លាយជាវិញ្ញាណ ការក្លាយជាទិព្វ។

តើអ្នកដឹងទេ ថាមានអ្វីកើតឡើងចំពោះដួងចិត្តមនុស្ស នៅពេលស្មារតីកាន់តែល្អិតល្អន់?

ការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្វីៗទាំងអស់ ក្លាយជាគ្មានកំហុស និងពេញលេញ ប្រាជ្ញាដែលធ្វើឲ្យអ្វីៗទាំងអស់មានជីវិត ហៀរហូរយ៉ាងរលូនពីជម្រៅនៃដួងចិត្ត ហើយអ្វីៗទាំងអស់ដែលអ្នកគិត និយាយ និងធ្វើ ក្លាយជាសុខដុម។

ពិភពមួយដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាបានក្លាយជាបែបនោះ គឺពិតជាពិភពនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ ដែលសន្តិភាពដែលមិនអាចរង្គោះរង្គើបាន ត្រូវបានបង្កើតឡើង។

គំនិតដែលឆ្លងកាត់ចិត្តរបស់អ្នកពីមួយភ្លែតទៅមួយភ្លែត និងគ្រប់ចលនាដែលអ្នកធ្វើដោយផ្អែកលើវា គឺពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់អ្នក។

ទាំងនោះហើយគឺពិតជាគ្រឹះសម្រាប់កសាងពិភពនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ។ ដូច្នេះ វាមិនសំខាន់ទេ ប្រសិនបើអ្នកដួល ហើយប្រឡាក់ពេញដោយភក់ ទោះបីជាវារ ទោះបីជារមៀលក៏ដោយ ចូរបន្តទៅមុខ ដោយមិនបោះបង់ការរក្សាស្មារតីវិជ្ជមាន។

ទោះបីជាមានពេលខ្លះ ដែលអ្នកគិតថា “អូ៎ ខ្ញុំបានឲ្យគំនិតអវិជ្ជមានហូរចេញហើយ” ក៏វាមិនមែនមានន័យថាអ្វីដែលអ្នកបានកសាងដួលរលំ ឬថាអ្នកត្រឡប់ទៅលើផ្លូវដែលអ្នកបានមកនោះទេ ដូច្នេះអ្នកអាចស្ងប់ចិត្តបាន។

គ្រាន់តែ នៅពេលបែបនោះ ប្រសិនបើអ្នកលុបចោលគំនិតអវិជ្ជមានដែលអ្នកបានបញ្ចេញ នៅពេលនោះ និងនៅទីនោះ ដោយពាក្យនៃពន្លឺ ពាក្យនៃភាពទិព្វ វានឹងត្រូវបានលុបសម្អាតទាំងអស់ (ស្ថានភាពមួយដែលកម្មនៃប្រតិកម្មនោះបានបាត់ទៅ) ដូច្នេះសូមសាកល្បងវានៅក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នក។ (នៅមានត លើកក្រោយ)