ការពិនិត្យឡើងវិញនូវវិធីជាមូលដ្ឋាន ដើម្បីរៀនសេចក្ដីពិត (ភាគទី 1)
បានផ្សាយនៅ បានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពនៅ
ដូចជាដំណើរការនៃក្មេងតូចម្នាក់ ដែលរៀននិយាយ ដើម្បីធ្វើឲ្យសេចក្ដីពិតក្លាយជាផ្នែកមួយនៃចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នក វាល្អក្នុងការទទួលយកវាមួយជំហានម្ដងៗ៖ “ការរស់នៅដោយចម្លងតាមពាក្យនៃសេចក្ដីពិត” “ការរស់នៅដោយយកតម្រាប់តាមពាក្យនៃសេចក្ដីពិត” និង “ការរស់នៅតាមសេចក្ដីពិត ដែលផុសចេញពីខាងក្នុង”។
នរណាក៏ដោយដែលបានចិញ្ចឹមកូន នឹងយល់៖ ក្មេងៗអាចខុសគ្នាលើភាពរហ័សក្នុងការយល់ ប៉ុន្តែពួកគេទាំងអស់មានសមត្ថភាពក្នុងការស្រូបយក និងរៀននូវអ្វីដែលពួកគេមិនទាន់ដឹង។
តាមរបៀបដូចគ្នា អ្នកទាំងអស់គ្នា ជាប្រជាជនលើផែនដី អាចស្រូបយកសេចក្ដីពិតដែលអ្នកបានភ្លេច ហើយបង្ហាញវាកាន់តែច្រើនឡើងៗ។
នៅក្នុងនព្វន្តផងដែរ អ្នករៀនលេខ រៀនសរសេរពួកវា ហើយនៅពេលដែលអ្នកអាចសរសេរលេខពីរ និងបីខ្ទង់បាន អ្នកបន្តទៅរៀនការបូក និងការដក។ តាមរបៀបដូចគ្នា នៅក្នុងរបៀបដែលអ្នករស់នៅជាមនុស្ស វាល្អក្នុងការលើកកម្រិតនៃសេចក្ដីពិតបន្តិចម្ដងៗ ហើយរៀនថាភាពទិព្វជាអ្វី តាមរយៈបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។
ក្នុងចំណោមអ្វីៗទាំងអស់នេះ រឿងដែលងាយស្រួលបំផុត ដែលនរណាក៏អាចធ្វើបាន ប៉ុន្តែតាមពិតជ្រៅបំផុត គឺការរស់នៅដោយបង្ហាញចិត្តនៃការដឹងគុណ។
“អរគុណ” គឺជាពាក្យសាមញ្ញ ដែលនរណាក៏អាចនិយាយបាន នៅពេលដែលពួកគេត្រូវបានបង្រៀន មែនទេ?
ប៉ុន្តែប្រសិនបើមានគម្លាតរវាងពាក្យអរគុណ ដែលចេញពីមាត់របស់មនុស្សម្នាក់ និងអ្វីដែលពួកគេកំពុងគិតនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ នោះទោះបីពាក្យអរគុណស្ដាប់ទៅសមរម្យយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកវាស្ទើរតែមិនអាចនិយាយបានថា បង្ហាញការដឹងគុណពិតប្រាកដនោះទេ។
ជាមួយការសម្ដែងដ៏ប៉ិនប្រសប់ អ្នកប្រហែលជាអាចបោកមនុស្សនៅក្នុងពិភពរូបកាយបាន ប៉ុន្តែអ្នកមិនអាចបោកចិត្តពិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក (ស្មារតីទិព្វ) បានទេ។
នៅពេលដែលនរណាម្នាក់ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពនោះ ខ្លួនឯងកម្រិតខ្ពស់ (ទេវៈកម្រិតខ្ពស់នៅខាងក្នុង) ដើម្បីធ្វើឲ្យពួកគេកត់សម្គាល់ដោយទន់ភ្លន់ នូវគម្លាតនៅក្នុងរបៀបដែលពួកគេមាន ឲ្យមនុស្សដែលមានរាងកាយនោះ ឆ្លងកាត់ការពិតមួយ ដែលមិនដំណើរការតាមដែលពួកគេចង់ ហើយព្យាយាមឲ្យពួកគេកែតម្រូវគម្លាតនៅក្នុងស្ថានភាពនៃចិត្តរបស់ពួកគេ។
តើអ្នកគិតថា មនុស្សដែលមានរាងកាយភាគច្រើន មានអារម្មណ៍អ្វីនៅពេលបែបនេះ?
ត្រូវហើយ៖ ការរងទុក្ខ។
ការខកចិត្ត និងការព្រួយបារម្ភ ដែលមនុស្សមានអារម្មណ៍នៅក្នុងជីវិតសង្គម នៅពេលដែលអ្វីៗមិនដំណើរការតាមចិត្តរបស់ពួកគេ អាចហៅបានទាំងអស់ថា ជាបញ្ហាប្រឈមដែលត្រូវយកឈ្នះ ដែលពួកគេកំពុងផ្ដល់ឲ្យខ្លួនឯង ដើម្បីលូតលាស់ស្មារតីផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។ (នៅមានតទៅ)
