របៀបរៀបចំរូបរាងនៃចិត្តរបស់អ្នក ដោយប្រើអ្នកដទៃជាកញ្ចក់

★អ្នកដទៃ គឺជាអត្ថិភាពដែលឆ្លុះបញ្ចាំងខ្លួនឯងខាងក្នុងរបស់អ្នក ត្រឡប់មកអ្នកវិញ

ការជឿលើអ្នកដទៃ គឺជាការជឿលើខ្លួនឯង។

ទាំងពីរត្រូវបានភ្ជាប់ដោយសញ្ញាស្មើ។

ដូច្នេះ និយាយឲ្យត្រង់ទៅ ប្រសិនបើអ្នកមិនជឿលើខ្លួនឯង ដែលបានជឿលើអ្នកដទៃទេ អ្នកក៏មិនអាចនិយាយបានពិតប្រាកដដែរ ថាអ្នកជឿលើអ្នកដទៃពីបាតចិត្ត។

យើងបានប្រាប់អ្នកពីមុន មែនទេ ថាអ្វីក៏ដោយដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ចំពោះនរណាម្នាក់ គឺតែងតែជាអ្នកឆ្លុះបញ្ចាំងខ្លួនឯង ហើយបន្ទាប់មកគិតនេះគិតនោះអំពីវា។

ការនិយាយប្រភេទនេះ ដែលពេលខ្លះហៅថាច្បាប់នៃកញ្ចក់ អាចត្រូវបានយល់តែដោយមនុស្ស ដែលប្រឈមមុខនឹងខ្លួនឯងដោយស្មោះស្ម័គ្រ ហើយព្យាយាមត្រឡប់ទៅរកខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់ពួកគេវិញប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងដំណើរការនៃការវិវត្តនៃស្មារតី វាគឺជាដំណាក់កាលមួយ ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវតែឆ្លងកាត់នៅថ្ងៃណាមួយ។

រឿងដូចជាការគិតអ្វីមួយ នៅពេលដែលអ្នកមើលនរណាម្នាក់ ឬមានប្រតិកម្មគីមីចំពោះពាក្យរបស់នរណាម្នាក់ ហើយមានអារម្មណ៍នូវគំនិតដែលកើតចេញពីអារម្មណ៍គ្រប់ប្រភេទ គឺពិតប្រាកដ ដូចដែលវាមាន ជាអ្វីដែលជួយអ្នកឲ្យកត់សម្គាល់ទម្លាប់នៃគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។

នោះហើយជាមូលហេតុដែលយើងនិយាយថា អ្នកដទៃគឺជាកញ្ចក់របស់អ្នក។

នៅពេលដែលអ្នកយល់រឿងនេះហើយ ការរស់នៅក្លាយជាងាយស្រួល រហូតដល់អ្នកស្ទើរតែមិនអាចជឿបាន។

ពីព្រោះដរាបណាអ្នកយកអ្វីដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ចំពោះអ្នកដទៃ ថាជាអំពីខ្លួនឯង វាជ្រាបចូលពីបាតចិត្តរបស់អ្នក ថាគ្មានអ្វីក្រៅពីទម្លាប់នៃគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកទេ ដែលធ្លាប់ធ្វើបាបអ្នក។

★នៅពេលដែលស្មារតីវិវត្ត មនុស្សអាចទុកចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក

ត្រឡប់ទៅកន្លែងដែលយើងបានចាប់ផ្ដើមវិញ៖ ដើម្បីឲ្យមនុស្សគ្រប់គ្នារស់នៅក្នុងសុខដុម មនុស្សត្រូវតែត្រូវបានចងភ្ជាប់គ្នាដោយការទុកចិត្ត។

ពីព្រោះកន្លែងណាដែលគ្មានការទុកចិត្ត គ្មានអារម្មណ៍នៃសុវត្ថិភាព ឬសន្តិភាពទេ។

ឧទាហរណ៍ មូលហេតុដែលឆ្កែ និងឆ្មាចិញ្ចឹមជាច្រើន សម្រាក ហើយមានអារម្មណ៍សុវត្ថិភាពនៅផ្ទះ គឺថាពួកវាទុកចិត្តមនុស្សដែលមើលថែពួកវា មែនទេ?

សត្វព្រៃ ដែលមិនដឹងពីរបៀបទុកចិត្តមនុស្ស ហើយគ្មានការប្រមូលផ្ដុំនៃបទពិសោធន៍បែបនោះ មិនបើកចិត្តរបស់ពួកវាចំពោះមនុស្សទេ លុះត្រាតែជាបុគ្គលដ៏ឧត្តម។

វាដូចគ្នាក្នុងចំណោមមនុស្ស៖ លុះត្រាតែមនុស្សគិតថា “ខ្ញុំអាចបើកចិត្តជាមួយមនុស្សម្នាក់នេះបាន” ជាទូទៅពួកគេមិនបង្ហាញខ្លួនឯងទាំងស្រុងចំពោះអ្នកដទៃទេ។

ប៉ុន្តែនោះគ្រាន់តែជារឿងនៃពិភពនៃបាតុភូត ដែលមនុស្សពាក់រាងកាយប៉ុណ្ណោះ។ នៅក្នុងពិភពលោកមួយ ដែលពន្លឺនៃជីវិតត្រូវបានបង្ហាញទាំងស្រុង គំនិតរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា ត្រូវបានមើលឃើញទាំងស្រុងដល់គ្នាទៅវិញទៅមក ហើយគ្មាននរណាម្នាក់កំពុងលាក់គំនិត ដែលពួកគេមិនចង់ឲ្យអ្នកដទៃឃើញនោះទេ។ ដូច្នេះ មនុស្សគ្រប់គ្នាគឺជាមនុស្សម្នាក់ ដែលអ្នកអាចបើកចិត្តជាមួយបាន ហើយមនុស្សអាចសហការគ្នាពីចិត្ត ជួយគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយទាញយកប្រយោជន៍ពីចំណុចខ្លាំងរបស់ពួកគេ ហើយធ្វើការសម្រាប់សុខដុមនៃទាំងមូល។

ពិភពលោកនោះ ដែលពន្លឺនៃជីវិតត្រូវបានបង្ហាញទាំងស្រុង មាននៅក្នុងពិភពនៃស្មារតីនៃដែនទិព្វ នៅជ្រៅក្រោមគំនិតលើផ្ទៃរបស់អ្នក។

តាមការពិត វាមិនមែនជាសំណួរថា តើមនុស្សជាតិជឿលើគ្នាទៅវិញទៅមកឬអត់នោះទេ។ ពួកគេគឺជាអត្ថិភាព ដែលទុកចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក តាំងពីដើមដំបូងបំផុត ហើយរស់នៅជាការបង្ហាញដែលបែងចែកចេញ នៃជីវិតតែមួយ។

នៅតាមផ្លូវទៅទីនោះ មានដំណាក់កាលមួយ ដូចដែលយើងទើបតែនិយាយអម្បាញ់មិញ នៃការមើលអ្នកដទៃជាកញ្ចក់ ហើយមើលខ្លួនឯង តាមរយៈអ្វីដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ចំពោះមនុស្ស។ ប៉ុន្តែហួសពីនោះ មានពិភពលោកមួយ ដែលគ្មានខ្លួនឯង និងគ្មានអ្នកដទៃ ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នារស់នៅជាមែកមួយនៃជីវិតតែមួយ។

ថ្ងៃណាមួយ មនុស្សគ្រប់គ្នានឹងត្រឡប់ទៅរកខ្លួនឯងពិតប្រាកដនោះវិញ ហើយកសាងនៅលើផែនដី នូវពិភពលោកមួយដូចជាឋានសួគ៌នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងសេចក្ដីពិត។

ដរាបណាអ្នកមិនភ្លេចសេចក្ដីពិតនោះ វាមិនអីទេ ទោះបីអ្នកអាចត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយគំនិតអ្វីក៏ដោយឥឡូវនេះ។

ពីព្រោះអ្នកពិតជាអាចលុបបំបាត់ និងជម្រះគំនិតអវិជ្ជមានទាំងនោះឲ្យបរិសុទ្ធ ហើយនាំចេញនូវខ្លួនឯង ដែលជាពន្លឺនៃជីវិតផ្ទាល់។