ចូលទៅក្នុងជម្រៅនៃការកោតស្ញប់ស្ញែងហួសពីពាក្យសម្ដី (1)

បទពិសោធន៍ហួសពីពាក្យសម្ដី

តើអ្នកបានជួបប្រទះបទពិសោធន៍ “ហួសពីពាក្យសម្ដី” ប៉ុន្មានដងក្នុងជីវិតរបស់អ្នក? អាចនិយាយបានថា វាជាពេលដែលពាក្យសម្ដីគ្មានប្រយោជន៍អ្វីទាល់តែសោះ ជាពេលដែលចិត្តនិយាយសេចក្ដីពិតបានពីរោះជាងមាត់។ ឧទាហរណ៍ ពេលចុងក្រោយដែលអ្នកបានមើលថែមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ នៅពេលពួកគេចែកឋាន ឬពេលដែលអ្នកត្រូវបានកិនកម្ទេចដោយភាពអស់សង្ឃឹម ឬទុក្ខសោកដែលមិនអាចរៀបរាប់បាន។

នៅពេលបែបនោះ មនុស្សអាចមើលឃើញខ្លួនឯងនៃចិត្តក្រោមស្មារតីរបស់ពួកគេ ដែលជាធម្មតាមិនលេចឡើងលើផ្ទៃ ឬទទួលការបំផុសគំនិតដែលបានបញ្ជូនមកពីស្មារតីនៃពួកទេវៈ ដែលស្ថិតនៅជ្រៅជាងនេះទៅទៀត។

នៅពេលអ្នកចំណាយថ្ងៃរបស់អ្នកដោយមិនដឹងខ្លួន ឬរវល់ជាមួយកិច្ចការផ្ទះ ឬការងារដ៏មមាញឹក ចិត្តមិននិយាយសេចក្ដីពិតបានពីរោះជាងមាត់ទេ មែនទេ? នៅពេលបែបនោះ មានតែការចងចាំ និងទម្លាប់នៃគំនិតដែលជាប់យ៉ាងស្អិតនឹងផ្ទៃនៃរាងកាយប៉ុណ្ណោះ ដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាខ្លួនអ្នក ដោយវិលជុំនៅកន្លែងដដែល។

អ្នកមិនជួបប្រទះរឿងដែលធ្វើឲ្យអ្នកនិយាយមិនចេញញឹកញាប់ប៉ុន្មានទេក្នុងជីវិត។ ប៉ុន្តែគឺច្បាស់ណាស់ដោយសារតែរឿងនោះ នៅពេលអ្នកប្រឈមមុខនឹងអ្វីមួយដែលអ្នកមិនអាចធ្វើអ្វីបានដោយកម្លាំងរបស់អ្នកផ្ទាល់ ឬព្រឹត្តិការណ៍ និងស្ថានភាពដែលចំណេះដឹងរបស់មនុស្សមិនអាចធ្វើអ្វីបាន វាល្អក្នុងការគិតថា “អូ៎ ឥឡូវនេះគឺជាពេលវេលាហើយ” ហើយស្ដាប់សំឡេងនៃចិត្តរបស់អ្នក។

ការស្វែងយល់បែបទស្សនវិជ្ជា

ដើម្បីការនោះ ដូចដែលយើងតែងតែនិយាយ វាល្អម្ដងម្កាលក្នុងការសួរខ្លួនឯងយ៉ាងសកម្មនូវសំណួរដូចជា “តើជីវិតនេះមកពីណា ហើយវានឹងត្រឡប់ទៅណា?” “តើខ្ញុំជានរណា?” “តើមនុស្សគួររស់នៅដើម្បីអ្វី?” ឬ “តើវាពិតជាគ្រប់គ្រាន់ទេ ក្នុងការគ្រាន់តែបន្តធ្វើការញ៉ាំ និងការគេង ការធ្វើការ និងការសម្រាក ការជួបគ្នា និងការបែកគ្នាម្ដងហើយម្ដងទៀតបែបនេះ?” ហើយហ្វឹកហាត់ឲ្យខ្លួនឯងដែលជ្រៅជាងរបស់អ្នកឆ្លើយវា។

ក្នុងករណីខ្លះ ចម្លើយច្បាស់លាស់ប្រហែលជាមិនមកភ្លាមៗទេ។

នោះគឺជាច្រកចូលទៅកាន់ដែននៃទស្សនវិជ្ជា។ និយាយម្យ៉ាងទៀត អ្នកក៏អាចនិយាយបានដែរថា វាជារូបភាពនៃការស្ទាត់ជំនាញគោលការណ៍នៃជីវិត។

នៅពេលអ្នកធ្វើរឿងនេះ មុនពេលអ្នកដឹងខ្លួន អ្នកអាចធ្វើឲ្យវាលនៃស្មារតីដែលមើលពីខាងលើ ក្លាយជាការទទួលស្គាល់ដោយធម្មជាតិរបស់អ្នក ជាធម្មតារបស់អ្នក។ ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន អ្នកអាចទាក់ទងជាប់ជានិច្ចជាមួយខ្លួនឯងដែលជ្រៅជាងរបស់អ្នក ដែលជាធម្មតាមិនលេចឡើងលើផ្ទៃ។

នៅពេលរឿងនោះកើតឡើង ជាដំណាក់កាលបន្ទាប់ សូមហ្វឹកហាត់ប្រាប់ឲ្យដាច់ពីគ្នារវាង “ខ្លួនឯងពិតប្រាកដ” របស់អ្នក និង “ខ្លួនឯងក្លែងក្លាយ ដែលអ្នកធ្លាប់ជឿថាជាអ្នក”។

ខ្លួនឯងពិតប្រាកដ គឺជាស្មារតីនៃកាយនៃពន្លឺនៃជីវិតផ្ទាល់ ហើយស្មារតីនោះគឺជាកម្លាំងដែលធ្វើឲ្យអ្នករស់ ទោះបីអ្នកទៅពិភពណាក៏ដោយ បន្ទាប់ពីចាកចេញពីរាងកាយ។ ប្រជាជនលើផែនដីជាច្រើនឥឡូវនេះបានភ្លេចសេចក្ដីពិតនេះ ប៉ុន្តែតាមការពិត នៅទូទាំងពិភពលោកឥឡូវនេះ មនុស្សកំពុងលេចឡើងម្នាក់ម្ដងៗ ដែលកំពុងចាប់ផ្ដើមចាប់យកវា។ (នៅមានត)