ចូរលែងខ្លួនឯងដែលអ្នកតោង ហើយរស់នៅជាជីវិតដែលហូរដោយធម្មជាតិ

★សេចក្ដីពិតនៃជីវិត

នៅក្នុងព្រះគម្ពីរគ្រីស្ទាន ក្នុងដំណឹងល្អលូកា មានពាក្យដែលភ្ជាប់ទៅនឹងសេចក្ដីពិតនៃចក្រវាល។

“ដ្បិតអ្នកណាដែលចង់សង្គ្រោះជីវិតខ្លួន នឹងបាត់បង់ជីវិតនោះ ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលបាត់បង់ជីវិតខ្លួនដោយព្រោះខ្ញុំ នឹងសង្គ្រោះជីវិតនោះ។”

តាមរបៀបនិយាយរបស់យើង នេះមានន័យថា “នៅពេលដែលអ្នកបានលែងខ្លួនឯង ដែលអ្នកចាត់ទុកថាជាខ្លួនអ្នក ទាំងស្រុង អ្នកមកដល់ស្មារតីនៃជីវិតពិត”។ “ជីវិត” ដែលនិយាយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ មានន័យថា ជំនឿថាអ្នកជាអ្វីដែលអ្នកគិតថាអ្នកជា គឺគំនិតដែលជាប់ស្អិតនឹងរាងកាយ។

ហើយតាមដែលយើងមើលឃើញ ពាក្យដែលព្រះយេស៊ូបាននិយាយនៅពេលនោះ គឺខុសបន្តិច ពីពាក្យដែលត្រូវបានបកប្រែ ហើយបញ្ជូនបន្តមកសព្វថ្ងៃ។

នៅពេលនោះ ព្រះយេស៊ូបាននិយាយបែបនេះ៖

“អ្នកណាដែលចង់សង្គ្រោះជីវិតខ្លួន នឹងបាត់បង់ជីវិតនោះ ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលបាត់បង់ជីវិតខ្លួនដោយព្រោះព្រះជាម្ចាស់ នឹងទទួលបានជីវិតពិត។”

ហេតុអ្វីបានជាពាក្យ “ព្រះជាម្ចាស់” ត្រូវបានជំនួសដោយ “ខ្ញុំ”? ព្រោះនៅពេលដែលមនុស្សជំនាន់ក្រោយ ដែលស្រឡាញ់ព្រះយេស៊ូយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ បានបញ្ជូនបន្តពាក្យទាំងនោះ ពួកគេបានមកសរសេរវាបែបនោះ។

ហើយព្រះជាម្ចាស់នៅទីនេះ មិនមែនជានរណាម្នាក់ដ៏អស្ចារ្យ ដែលគង់នៅលើឋានសួគ៌ ដោយមានបុគ្គលិកលក្ខណៈដាច់ដោយឡែកពីអ្នកនោះទេ វាមានន័យថា ស្មារតីទិព្វរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ដួងចិត្តពិតនៅក្នុងដែនទិព្វ។

មនុស្សដែលបានដឹកនាំសាសនារហូតមកដល់ពេលនេះ មិនទាន់អាចគិតបាន ជាមួយស្មារតីនៃសម័យកាលរបស់ពួកគេ ថាមនុស្សដែលមានរាងកាយទាំងអស់ជាទិព្វ។ ដូច្នេះ ក្នុងការដឹកនាំអ្នកជឿរបស់ពួកគេ ពួកគេបានគោរពមនុស្សដែលមានអំណាច និងបុគ្គលិកលក្ខណៈ ថាជាព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានព្យាយាមដឹកនាំដួងចិត្តរបស់មនុស្ស ដោយឲ្យពួកគេជឿលើមនុស្សដែលមានរាងកាយជាក់លាក់ម្នាក់ ឬលើភាវៈដាច់ខាតដែលមានវត្តមាននៅលើឋានសួគ៌។

ប៉ុន្តែនៅក្នុងសម័យបច្ចុប្បន្ន ដោយសម័យកាលបានរីកចម្រើនដល់កម្រិតនេះ យើងបានមកដល់ចំណុច ដែលមនុស្សមិនអាចទៅមុខទៀតបានទេ លុះត្រាតែពួកគេស្គាល់សេចក្ដីពិតដ៏ពិតប្រាកដ។

ឥឡូវនេះ ចលនាដើម្បីស្ដារស្មារតីទិព្វរបស់មនុស្សឡើងវិញ កំពុងលេចចេញនៅទូទាំងពិភពលោក ហើយកំពុងដឹកនាំមនុស្សសព្វថ្ងៃ មែនទេ?

ស្ថានភាពនោះកំពុងកើតឡើង ព្រោះវាត្រូវតែកើតឡើង។

★ដើម្បីរស់នៅតាមពន្លឺនៃជីវិត

ដូច្នេះ ប្រជាជនលើផែនដីទាំងអស់ ឥឡូវនេះត្រូវតែ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ត្រឡប់ទៅកាន់សេចក្ដីពិតនៃជីវិតវិញ។

ព្រោះនោះនឹងជាគន្លឹះដ៏សំខាន់ សម្រាប់អរិយធម៌លើផែនដី ក្នុងការបន្តភ្លឺចែងចាំងចាប់ពីពេលនេះតទៅ។

ដូច្នេះ នេះជាសំណួរមួយ៖ តើអ្នកដឹងទេ អំពីលក្ខខណ្ឌដាច់ខាត សម្រាប់មនុស្សក្នុងការទទួលបានជីវិតពិត ហើយត្រូវបានស្ដារឡើងវិញជាមនុស្សជាតិទិព្វ?

វាគឺជាសេចក្ដីពិតដែលយើងបាននិយាយនៅដើម “ប្រសិនបើអ្នកលែងជីវិតរបស់អ្នក អ្នកអាចទទួលបានជីវិត”។ ប្រសិនបើអ្នកលែងស្មារតីខ្លួនឯង ដែលសន្មតថាអ្នកជាអ្វីដែលអ្នកគិតថាអ្នកជា ពន្លឺទិព្វនៃជីវិតផ្ទាល់ នឹងធ្វើការលើរាងកាយរបស់អ្នក ហើយមកធ្វើឲ្យដួងចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នកកម្រើក។

បន្ទាប់មក ការស្ទាក់ស្ទើរទាំងអស់បាត់ទៅ។

ការគិតកើតឡើង ដោយគ្មានសូម្បីតែចន្លោះមួយភ្លែត ហើយគម្លាតពេលវេលារវាងស្មារតី និងសកម្មភាពបាត់ទៅ។

ឧទាហរណ៍ ដើម្បីយករឿងប្រចាំថ្ងៃមួយ ប្រសិនបើអ្នកទៅផ្សារដើម្បីទិញអ្វីមួយសម្រាប់អាហារពេលល្ងាច អ្នកលែងពិបាកចិត្តទៀតហើយ “តើខ្ញុំគួរយករបស់នេះ ឬរបស់នោះ? ឬមួយនោះប្រហែលជាល្អជាង?”

អ្វីដែលនោះមានន័យ គឺថា ដោយគ្មានចន្លោះដើម្បីគិត រាងកាយរបស់អ្នកទៅរកអ្វីដែលត្រូវការ ហើយដៃរបស់អ្នកឈោងទៅរកអ្វីដែលត្រូវការ។

អ្នកប្រហែលជាគិតថា “នោះគ្រាន់តែសម្រាប់អ្នកមានដែលគ្មានការបារម្ភអំពីលុយប៉ុណ្ណោះ” ប៉ុន្តែវាកើតឡើងដោយមិនគិតថាអ្នកមាន ឬមិនមាន។

ហើយវាក្លាយជាបែបនោះនៅក្នុងអ្វីៗទាំងអស់ ដូច្នេះទាំងនៅក្នុងការងារ និងជីវិតឯកជន អ្នកអាចធ្វើការវិនិច្ឆ័យដែលសមស្របភ្លាមៗ ហើយអ្នកឈប់ធ្វើកំហុស។

តើមានអ្វីកើតឡើងបន្ទាប់មក? អ្នកអាចប្រើពេលវេលា ដែលអ្នកធ្លាប់ចំណាយលើការបារម្ភ សម្រាប់ការដាក់ស្មារតីបង្កើតឲ្យដំណើរការ ហើយជោគវាសនារបស់អ្នកប្រែទៅរកភាពប្រសើរ។

នៅក្នុងសម័យបច្ចុប្បន្ន ដែលការក្លាយជាវិញ្ញាណបានរីកចម្រើនដល់កម្រិតនេះ នរណាក៏អាចធ្វើវាបាន។

ចូរធ្វើឲ្យក្របខណ្ឌនៃគំនិតថេរ “គ្មានផ្លូវដែលខ្ញុំអាចធ្វើបានទេ វាប្រាកដជាមិនអាចទៅរួច” ស្ដើងទៅ ហើយត្រឡប់ទៅកាន់សេរីភាពនៃជីវិតវិញ។

វិធីដើម្បីធ្វើវា គឺការរក្សាដង្ហើមនីមួយៗ រៀងរាល់ថ្ងៃ រៀងរាល់ម៉ោង រៀងរាល់នាទី រៀងរាល់វិនាទី ឲ្យជ្រៅ ជ្រៅបំផុត។

ដរាបណាអ្នកធ្វើបែបនោះ នរណាក៏ប្រាកដជានឹងក្លាយជាបែបនោះដែរ។

ប្រសិនបើអ្នកគិតថាយើងកុហក សាកល្បងវាមើល។

នៅក្នុងអនាគតដែលមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន អ្នកនឹងដឹងថា មុនពេលអ្នកដឹងខ្លួន អ្នកត្រូវបានស្ដារឡើងវិញ ជាមនុស្សម្នាក់ដែលជាភាពទិព្វផ្ទាល់។