ការលើកកម្រិតវិមាត្រនៃស្មារតីខ្លួនឯង (ភាគទី 2)

​　អត្ថបទមុននៃស៊េរីនេះ

[blogcard url=”https://km.ascension21.com/voice-of-brothers-421/”]

(តពីលើកមុន)

★ឈប់បង្កើតកម្មនៃការការពារខ្លួនឯង ជាច្រើនតទៅទៀត

ត្រឡប់ទៅកន្លែងដែលយើងបានចាប់ផ្ដើមវិញ៖ ដរាបណាខ្លួនឯងដែលអ្នកចាត់ទុកថាជាខ្លួនអ្នក គឺជាខ្លួនឯងតូច អ្នកច្រើនតែបង្កើតការកកិត ហើយមនុស្សជាច្រើនដាក់ខ្លួនឯងនៅក្នុងស្ថានភាពមួយ ដែលពួកគេត្រូវចំណាយថ្ងៃរបស់ខ្លួន ក្នុងទំនាក់ទំនងតានតឹង។

នោះគឺជាសំណាងអាក្រក់ ទាំងសម្រាប់ខ្លួនអ្នក និងអ្នកដទៃ ហើយជាលទ្ធផល វាក៏នាំទៅរកការរុញការបញ្ចប់នៃពិភពផែនដីទាំងមូលឲ្យឆ្ងាយដែរ។

ហេតុនេះហើយ បានជាយើងនិយាយអំពីការដកដង្ហើម ហើយណែនាំឲ្យធ្វើឲ្យស្មារតីរបស់អ្នកកាន់តែជ្រៅ។ ប្រសិនបើអ្នកអាចធ្វើរឿងនេះបាន អ្នកអាចសារភាពដោយស្អាត នៅពេលដែលអ្នកខុស ហើយសុំទោសដោយសាមញ្ញ ដោយមិនការពារខ្លួនឯង។

នៅពេលដែលអ្នកទទួលបានដួងចិត្តស្អាតនេះ វាលើសពីការវាស់វែង ថាដួងចិត្តរបស់អ្នកក្លាយជាស្រាលប៉ុណ្ណា។

និយាយបញ្ច្រាសមកវិញ អ្នកអាចនិយាយបានថា មនុស្សជាច្រើនមិនអាចធ្វើវាបាន កំពុងរវល់យ៉ាងអស់សង្ឃឹមក្នុងការការពារខ្លួនឯង ហើយធ្វើឲ្យដួងចិត្តរបស់ខ្លួនស្រអាប់ ដោយកម្មនៃការការពារខ្លួនឯង។

គ្មានប្រយោជន៍ទេ ក្នុងការការពារខ្លួនឯង ដែលមិនមែនជាអ្នកពិតប្រាកដ មែនទេ?

ព្រោះខ្លួនឯងបែបនេះ គឺជាការបំភាន់ដែលគ្មានខ្លឹមសារ។

ហេតុនេះហើយ បានជាយើងនិយាយថា “មនុស្សដែលមានរាងកាយជាច្រើន ស្រវឹងបន្តិចដោយគំនិតនៃកម្ម ហើយបានភ្លេចខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់ខ្លួន”។

ទោះបីជាវាមិនទាន់ចូលចិត្តអ្នកក៏ដោយ នោះមិនអីទេ។

នៅក្នុងដំណើររបស់មនុស្សម្នាក់ៗ តាមរយៈបទពិសោធន៍គ្រប់ប្រភេទ ពេលវេលាប្រាកដជានឹងមកដល់ ដែលពួកគេកត់សម្គាល់ឃើញ។

យើងមិនចង់ឲ្យអ្នកបញ្ចប់បែបនោះទេ។

ហេតុនេះហើយ បានជាយើងបន្តប្រាប់អ្នក តែការពិតពិតប្រាកដ ម្ដងហើយម្ដងទៀត។

ទោះបីជាអ្នកមិនយល់ឥឡូវនេះក៏ដោយ ពីរបីថ្ងៃ ពីរបីខែ ពីរបីឆ្នាំ ឬរាប់ទសវត្សរ៍ក្រោយមក ពេលវេលាប្រាកដជានឹងមកដល់ ដែលអ្នកដឹងថា “ដូច្នេះ នោះហើយជាអត្ថន័យនៃការនិយាយនោះ”។

★ខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នក ស្ថិតនៅជ្រៅក្នុងវិមាត្រដែលត្រួតលើគ្នា

ចូរបង្ហាញនៅក្នុងស្មារតីនៃរាងកាយរបស់អ្នក នូវខ្លួនឯងពិតប្រាកដ ដែលស្ថិតនៅជ្រៅក្នុងវិមាត្រដែលត្រួតលើគ្នា។

បន្ទាប់មក ខ្លួនឯងជាបុគ្គលដ៏តូច ដែលកំពុងព្យាយាមការពារខ្លួន នឹងពង្រីកចូលទៅក្នុងចក្រវាល ហើយបាត់ទៅដូចអ័ព្ទ។

“អូ៎ ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំធ្លាប់ជាប់គាំងនឹងរឿងតូចតាចបែបនេះ ហើយឈ្លោះជាមួយអ្នកដទៃ?” “ការឈ្នះការជជែកវែកញែក មិនផ្លាស់ប្ដូរភាគីម្ខាងទៀតទេ ខ្ញុំក្មេងខ្ចីណាស់”។ “រឿងល្អបំផុត គឺការឈរនៅកន្លែងមួយ ដែលខ្ញុំអាចមើលឃើញខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃដូចគ្នា ដោយអព្យាក្រឹត”។ អ្នកមកយល់រឿងពិតជាច្រើនបែបនេះ ហើយអ្នកអាចក្រឡេកមើលខ្លួនឯងពីមុនដោយក្ដីនឹករលឹក។

ទោះបីជាអ្នកធ្វើអ្វីមួយ ហើយគិតថា “អូយ! គួរឲ្យខ្មាសណាស់!” នោះមិនមែនជារឿងធំអ្វីទាល់តែសោះ។

ព្រោះអ្នកដទៃ មិនយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្នកច្រើនដូចដែលអ្នកគិតនោះទេ។

ដូច្នេះ អ្វីដែលសំខាន់ គឺស្មារតីរបស់អ្នកផ្ទាល់។

សរុបមក របៀបដែលអ្នកមើលខ្លួនឯង។

ប្រសិនបើអ្នកខុស អ្នកអាចកែវាបាន ហើយប្រសិនបើអ្នកគិតថាអ្នកមិនខុស អ្នកអាចធ្វើតាមភាពជឿជាក់របស់អ្នករហូតដល់ទីបញ្ចប់។

ទោះបីជាអ្នកដទៃគិតយ៉ាងណាអំពីវាក៏ដោយ គ្មានពាក់ព័ន្ធអ្វីទាល់តែសោះ។

អ្វីដែលនោះមានន័យ គឺថា រឿងតែមួយគត់ដែលរំកិលអ្នក គឺគំនិតរបស់អ្នកផ្ទាល់ អ្នកដទៃគ្មានពាក់ព័ន្ធនឹងវាទេ។

ប្រសិនបើអ្នកដទៃមើលទៅអាក្រក់ចំពោះអ្នក ចូរពិនិត្យមើលថាតើអ្នកខ្លួនឯងកំពុងធ្វើអ្វី។

បន្ទាប់មក ពេលវេលានឹងមកដល់ ដែលអ្នកអាចដឹងថា “ខ្ញុំគ្រាន់តែកំពុងប្រើភាគីម្ខាងទៀតធ្វើជាលេស ដើម្បីគិតនេះនោះអំពីខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ”។

អ្វីដែលសំខាន់ គឺការពង្រីកស្មារតីខ្លួនឯងរបស់អ្នក ចូលទៅក្នុងចក្រវាល ដោយរំលាយ និងរីករាលដាលវា។

សម្រាប់ការនោះ ការដកដង្ហើមវែងៗ ដែលធ្វើឲ្យស្មារតីប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នកនឹងនរ មានប្រសិទ្ធភាព។

ប្រសិនបើអ្នកពិតជាអាចធ្វើបែបនោះ ស្មារតីរបស់អ្នកនឹងពង្រីកដោយគ្មានព្រំដែន ហើយពេលវេលានឹងមកដល់ ដែលអ្នកអាចញញឹមដោយស្ងៀមស្ងាត់ ហើយគិតថា “ក្មេងខ្ចីណាស់” អំពីរបៀបដែលអ្នកធ្លាប់គិតថា “ខ្លួនខ្ញុំ របស់ខ្ញុំ ខ្ញុំ ខ្ញុំតែម្នាក់ឯង” ខ្ញុំ ខ្ញុំ ខ្ញុំ ខ្ញុំ។

ដោយមិនខាន។

នោះហើយគឺជាការលើកកម្រិតវិមាត្រនៃស្មារតីខ្លួនឯង។

ហើយដូច្នេះ នោះហើយជាការនិយាយទាំងអស់សម្រាប់ថ្ងៃនេះ។ (ចប់)