តោះដុតជីវិតឲ្យឆេះអស់

វាមិនមែនរឿងនេះទេ វាមិនមែនរឿងនោះទេ។

ខ្ញុំចូលចិត្តរឿងនេះ ខ្ញុំមិនចូលចិត្តរឿងនោះ។

នេះគឺត្រឹមត្រូវ នោះមិនត្រឹមត្រូវទេ។

គំនិតទាំងនោះ សុទ្ធតែជាចលនានៃចិត្ត ដែលលេចឡើងនៅពេលដែលពន្លឺនៃជីវិតមិនកំពុងឆេះអស់។

និយាយម្យ៉ាងទៀត ពួកវាគឺជាចលនានៃគំនិតដែលកំពុងឆេះហុយ ហើយអ្នកអាចហៅពួកវាថាជារំញ័រនៃគំនិតខាងកម្ម។

តើអ្នកគិតថាមានអ្វីនឹងកើតឡើង បើអ្នកទុកការឆេះហុយនៃគំនិតនោះនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក ដូចដែលវាជា?

ចិត្តរបស់អ្នកនឹងពុលឧស្ម័នកាបូនម៉ូណូអុកស៊ីត មែនទេ?

នោះគឺជា “ធម្មជាតិពិតនៃទុក្ខ” របស់មនុស្សនៃផែនដី នៅក្នុងលោកនេះ។

នោះហើយជាមូលហេតុដែលវាមានតម្លៃ ក្នុងការរស់នៅដោយដុតជីវិតឲ្យឆេះអស់។

មានពាក្យថា “ការសម្រាលកូន ងាយជាងការព្រួយបារម្ភអំពីវា” មែនទេ?

បើអ្នកមានពេលដើម្បីព្រួយបារម្ភ ចូរធ្វើចលនាចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នក។

នៅពេលដែលអ្នកធ្វើចលនា ផ្លូវមួយក៏បើកចំហ។

បើអ្នកមិនធ្វើចលនាទេ អ្នកនៅតែត្រូវបានរារាំងគ្រប់ទិស។

សត្វមានជីវិតម្នាក់ៗ ដែលហៅថាមនុស្ស ដោយគ្មានលើកលែង មានធម្មជាតិមួយដែលកាន់កម្លាំងដែលគ្មានទីបញ្ចប់ ដែលហៅថាភាពទិព្វ។

ចូរប្រើប្រាស់វានៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នក ហើយរស់នៅ។

ព្រោះនោះហើយពិតប្រាកដ គឺជាអត្ថន័យ និងគោលបំណងនៃការកើតមក។