ឥឡូវនេះគឺជាពេលវេលាដើម្បីផ្លាស់ប្ដូរការគិតរបស់អ្នក ដើម្បីបង្កើតអនាគតដ៏ភ្លឺចែងចាំង (ភាគទី 1)

★គោលការណ៍គ្រឹះដែលបង្កើតវាសនា

ថ្ងៃនេះ តោះនិយាយអំពីសេចក្ដីពិតដ៏ជ្រាលជ្រៅមួយ ដែលអាចហៅថាគោលការណ៍គ្រឹះដែលបង្កើតវាសនា។

អ្នកដែល នៅពេលប៉ះនឹងការនិយាយនេះ មានអារម្មណ៍ដូចជាស្រកាបានជ្រុះពីភ្នែកនៃចិត្តរបស់ខ្លួន នឹងបានឈានដល់ព្រំដែននៃស្មារតីដែលជ្រៅជាងនេះ នៅពេលដែលពួកគេអានចប់។

តើចិត្តរបស់អ្នករួចរាល់ហើយឬនៅ?

អ្នកនឹងសម្រេចបាននូវការវិវត្តនៃស្មារតីនៅពេលនេះហ្នឹង។

នៅពេលអ្នកអានការនិយាយនេះចប់ អ្នកនឹងបន្តផ្លាស់ថ្មីការយល់ឃើញរបស់អ្នកអំពីពិភពលោកពីជម្រៅនៃចិត្តរបស់អ្នក ហើយប៉ះនឹងសេចក្ដីពិតនៃពិភពលោក ដូចដែលមើលឃើញពីដែនទិព្វ។

ឥឡូវនេះ នេះហើយ។

ដរាបណាអ្នកនៅតែស្ថិតក្នុងផ្នត់គំនិតនៃការគិតអ្វីមួយ ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងព្រឹត្តិការណ៍ យើងត្រូវតែនិយាយថា ការស្ដារឡើងវិញនៃភាពទិព្វនៅតែឆ្ងាយណាស់។

ព្រោះព្រឹត្តិការណ៍កើតឡើង ដោយសារតែនរណាម្នាក់បានគិតអ្វីមួយ ហើយប្រសិនបើគ្មាននរណាម្នាក់គិតអ្វីទេ ព្រឹត្តិការណ៍នឹងមិនដែលផ្លាស់ប្ដូរឡើយ។

ដូច្នេះ ការគិតនេះគិតនោះអំពីអ្វីដែលបានកើតឡើង គឺប្រៀបដូចជាការព្យាបាលរោគសញ្ញាដែលយឺតពេល ជាអ្វីមួយដែលធ្វើឲ្យស្ថានភាពអាក្រក់កាន់តែច្របូកច្របល់។

នេះជាចំណុចធំបំផុតនៃការនិយាយថ្ងៃនេះ។ ប្រសិនបើអ្នកយល់ពីគោលការណ៍នេះ អ្នកអាចផ្លាស់ប្ដូររបៀបដែលស្មារតីរបស់អ្នកដំណើរការ ទៅជាអ្វីមួយដែលពោរពេញដោយការច្នៃប្រឌិតដែលផ្ដោតលើអនាគត។

ហើយអ្នកមិនត្រូវភ្លេចថា “ព្រឹត្តិការណ៍បានកើតឡើង ដោយសារតែនរណាម្នាក់បានគិតអ្វីមួយ” ក៏រួមបញ្ចូលពាក្យសម្ដីដែលបាននិយាយ និងសកម្មភាពដែលបានធ្វើ ដែលចាប់ផ្ដើមពីគំនិតទាំងនោះដែរ។

អ្នកប្រហែលជាគិតថា “ទោះបីអ្នកប្រាប់ខ្ញុំដូច្នោះក៏ដោយ… អ្នកនិយាយថារឿងរ៉ាវកើតឡើង ដោយសារតែនរណាម្នាក់បានគិតអ្វីមួយ ប៉ុន្តែតើវាពាក់ព័ន្ធអ្វីនឹងខ្ញុំ?” ប៉ុន្តែជីវិតមនុស្ស ជីវិតរបស់នរណាក៏ដោយ ត្រូវបានតភ្ជាប់គ្នានៅក្នុងជម្រៅរបស់វា ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ដែលរស់នៅដោយគ្មានទំនាក់ទំនងជាមួយនរណាម្នាក់នោះទេ។

ម្យ៉ាងទៀត អ្នកប្រហែលជាគិតថា “ខ្ញុំមិនដែលគិត ឬធ្វើអ្វីដែលនឹងបង្កឲ្យមានព្រឹត្តិការណ៍បែបនោះទេ”។ ប៉ុន្តែនោះគ្រាន់តែជាអ្វីដែលអ្នកគិតនៅក្នុងស្មារតីលើផ្ទៃរបស់អ្នក ដែលជាចុងនៃផ្ទាំងទឹកកក។ ប្រសិនបើអ្នកមើលវាដោយបូកបញ្ចូលជីវិតមុនៗទាំងអស់របស់អ្នក ដែលអ្នកបានកើត និងស្លាប់ម្ដងហើយម្ដងទៀត ពេលវេលាមួយនឹងមកដល់ដែលអ្នកគិតថា “អូ៎ ប្រហែលជាខ្ញុំក៏បានពាក់ព័ន្ធនឹងវានៅកន្លែងណាមួយដែរ”។ នេះមិនមែនជាការនិយាយដែលមានបំណងបន្ទោសនរណាម្នាក់នោះទេ។

★ តោះរក្សាគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើដែលបង្កើតអនាគតដែលគួរឲ្យចង់បាន

ដូច្នេះ គ្មានព្រឹត្តិការណ៍ណាដែលគ្មានហេតុទេ ហើយអ្នកអាចនិយាយបានថា នៅពីក្រោយអ្វីក៏ដោយដែលកើតឡើង តែងតែមាន ជាហេតុរបស់វា នូវគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើដែលមនុស្សជាតិបានបញ្ចេញ។

ទាំងអស់នោះរួមគ្នា ត្រូវបានហៅថាកម្ម។

ដរាបណាគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើខាងកម្មនៅតែមាននៅក្នុងមនុស្សម្នាក់ៗ វាច្រើនតែផ្ដល់កំណើតនៅទីនោះដល់ហេតុថ្មីសម្រាប់អនាគត ដែលនោះហើយជាមូលហេតុដែលវាច្រើនតែធ្វើវដ្ដនៃកម្មម្ដងហើយម្ដងទៀត។

អ្វីដែលសំខាន់ គឺបន្តអនុវត្ត នៅពេលនេះហ្នឹង នូវគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើដែលបង្កើតអនាគតដែលគួរឲ្យចង់បាន។

ការត្រឹមតែជាប់ជំពាក់នឹងអតីតកាល ហើយនិយាយនេះនិយាយនោះ មិនមានផលិតភាពសោះឡើយ មែនទេ?

ហេតុនោះហើយ នៅដើមដំបូងនៃការនិយាយថ្ងៃនេះ យើងបាននិយាយថា “ដរាបណាអ្នកនៅតែស្ថិតក្នុងផ្នត់គំនិតនៃការគិតអ្វីមួយ ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងព្រឹត្តិការណ៍ យើងត្រូវតែនិយាយថា ការស្ដារឡើងវិញនៃភាពទិព្វនៅតែឆ្ងាយណាស់។ ព្រោះព្រឹត្តិការណ៍កើតឡើង ដោយសារតែនរណាម្នាក់បានគិតអ្វីមួយ ហើយប្រសិនបើគ្មាននរណាម្នាក់គិតអ្វីទេ ព្រឹត្តិការណ៍នឹងមិនដែលផ្លាស់ប្ដូរឡើយ។ ដូច្នេះ ការគិតនេះគិតនោះអំពីអ្វីដែលបានកើតឡើង គឺប្រៀបដូចជាការព្យាបាលរោគសញ្ញាដែលយឺតពេល ជាអ្វីមួយដែលធ្វើឲ្យស្ថានភាពអាក្រក់កាន់តែច្របូកច្របល់”។

មនុស្សជាច្រើនគិតថា “នោះល្អ” ឬ “នោះមិនល្អ” អំពីរឿងដែលបានកើតឡើងរួចហើយ ដោយផ្ដល់កម្លាំងកាន់តែខ្លាំងដល់ក្រឡុកនៃហេតុ និងផល។

នោះខ្ជះខ្ជាយណាស់ មែនទេ?

ការព្យាយាមធ្វើអ្វីមួយចំពោះអ្វីដែលបានកើតឡើងរួចហើយ បើប្រើឧទាហរណ៍ គឺប្រៀបដូចជាការព្យាយាមធ្វើពុតថាអ្នកមិនឈឺពោះ នៅពេលដែលអ្នកកំពុងឈឺ។

នៅពេលវាចេញហើយ វាក៏ចប់ មែនទេ?

ប៉ុន្តែមនុស្សបែរជាគិតថា “ខ្ញុំមិនចង់ឲ្យវាចេញទេ”។

ប្រសិនបើអ្នកមានពេលទប់ទល់នឹងរឿងនោះ គ្រាន់តែបញ្ចេញអ្វីដែលត្រូវចេញ ធ្វើឲ្យវាចប់ ហើយបន្ទាប់មក ខិតខំរក្សាទម្លាប់ដែលមានសុខភាពល្អ ឬអ្វីក៏ដោយដែលចាំបាច់។

នោះហើយជាអ្វីដែលយើងចង់និយាយ ដោយការបន្តអនុវត្ត នៅពេលនេះហ្នឹង នូវគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើដែលបង្កើតអនាគតដែលគួរឲ្យចង់បាន។ (នៅមានត)