អំពីរំញ័រ និងការលាតសន្ធឹងរបស់វា (ភាគទី 2)

★កំពូលនៃវិទ្យាសាស្ត្រ និងកំពូលនៃសាសនា គឺជារំញ័រពីប្រភពតែមួយ

(តពីលើកមុន)

ដូច្នេះ ការទទួលស្គាល់ដោយរាបទាប ពីដំណាក់កាលដែលអ្នកមិនអាចមើលឃើញ ឬស្ដាប់ឮវា ថា “ពិភពលោកដែលយើងគិតថាមាន គឺគ្រាន់តែជាផ្នែកតូចមួយនៃចក្រវាលទាំងមូលប៉ុណ្ណោះ។ នៅក្នុងចក្រវាល មានពិភពលោកដែលយើងមិនអាចទទួលដឹងនៅពេលនេះ ហើយមានសត្វមានជីវិតដែលរស់នៅទីនោះ” គឺជា “ជំហានដំបូង” ក្នុងការស្គាល់ចក្រវាលដែលមានជម្រៅនៃវិមាត្រ។

អ្នកអាចនិយាយបានថា វាជាស្ថានភាពចិត្តមួយ ដែលនរណាក៏ដោយដែលបានស្វែងយល់ពីប្រភពដ៏អស្ចារ្យនៃជីវិត និងកន្លែងដែលវាទៅ ឬបានស្រាវជ្រាវឫសគល់នៃថាមពល ដែលផ្ដល់អត្ថិភាពដល់អ្វីៗទាំងអស់ ឆ្លងកាត់នៅតាមផ្លូវ។

ដូចដែលយើងតែងតែនិយាយ ចក្រវាលត្រូវបានបង្កើតឡើងពីការផ្សំបញ្ចូលគ្នានៃរំញ័រ។

នៅពេលដែលអ្នកស្រាយរំញ័រទាំងនេះ ដោយគ្មានករណីលើកលែងសូម្បីតែមួយ ពួកវាកើតចេញពីថាមពលនៃការបង្កើតនៃប្រភពនៃចក្រវាល។

សាសនា និងនិយមវិញ្ញាណ ហៅវាថា ព្រះជាម្ចាស់ ឬព្រះពុទ្ធ ហើយវិទ្យាសាស្ត្ររូបវន្ត កំពុងព្យាយាមរកវានៅក្នុងភាគល្អិតគ្រឹះតូចបំផុត ដែលមិនអាចបែងចែកបន្ថែមទៀតបាន។

ថ្មីៗនេះ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រកាន់តែច្រើនឡើងៗ បានចាប់ផ្ដើមយល់ថា ឯកតាតូចបំផុតបែបនេះ ហាក់ដូចជាជ្រួតជ្រាបពេញចក្រវាល ជារំញ័រដ៏ល្អិតល្អន់។ ប៉ុន្តែតាមការពិត កម្លាំងដែលហៅថាទិព្វ គឺជារំញ័រដើមនៃអ្វីៗទាំងអស់ ហើយវាមកដល់ភាគល្អិតគ្រឹះនៃប្រភពនៃចក្រវាល លុះត្រាតែឆ្លងកាត់ដំណាក់កាលរាប់សិបទៀត នៃឯកតាដែលល្អិតជាងអ្វីដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយវិទ្យាសាស្ត្រលើផែនដីសព្វថ្ងៃ។

ហើយប្រសិនបើអ្នកក្រឡេកមើលរំញ័រដែលបង្កើតជាអ្វីៗទាំងអស់ អ្នកអាចនិយាយបានថា អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានបង្កើតឡើងពីរំញ័រខាងវិញ្ញាណ និងរំញ័ររូបធាតុ។

ចំពោះរបៀបនៃការលេចចេញជារូបរាងនីមួយៗ ប្រសិនបើវាជារូបធាតុ ធាតុដែលបង្កើតជារូបធាតុនោះ គឺរំញ័ររូបធាតុ និងរំញ័រខាងវិញ្ញាណ ហើយប្រសិនបើវាជាវិញ្ញាណ វាត្រូវបានបង្កើតឡើងពីរំញ័រខាងវិញ្ញាណ និងរំញ័ររូបធាតុ។

នៅក្នុងគ្រប់វត្ថុ មានរំញ័រខាងវិញ្ញាណ ហើយនៅក្នុងវិញ្ញាណ គំនិត ស្មារតី និងចិត្តទាំងអស់ ដែលមនុស្សជាតិបញ្ចេញ រួមជាមួយរំញ័រខាងវិញ្ញាណ មានរំញ័រពាក់កណ្ដាលរូបធាតុ ដែលក្លាយជាប្រភពនៃរំញ័ររូបធាតុ។

ក៏មានទិដ្ឋភាពមួយដែរ ដែលរំញ័ររូបធាតុ និងរំញ័រខាងវិញ្ញាណ នីមួយៗត្រូវបានបង្កើតឡើងពីភាគល្អិតគ្រឹះបូក និងដក។

របៀបដែលការពិតត្រូវបានបង្កើតឡើង

ការបង្កើតវាសនា ដែលមនុស្សជាតិអនុវត្ត ដំណើរការដូច្នេះ៖ តាមរយៈការប្រើប្រាស់ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ ដោយផ្អែកលើសេចក្ដីពិត នូវរំញ័រពាក់កណ្ដាលរូបធាតុ ដែលមាននៅក្នុងស្មារតីនេះ នៅក្នុងពាក្យសម្ដី គំនិត និងស្មារតី អ្នកធ្វើឲ្យអ្វីដែលអ្នកគិតក្លាយជាការពិត ពោលគឺ អ្នកអាចបង្កើតវាសនាបាន។

នៅពេលដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាយល់ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ អំពីសេចក្ដីពិតនៃចក្រវាល ហើយបង្កើត “វត្ថុ និងរឿងរ៉ាវ” ដែលពួកគេគិតថានឹងល្អ ពួកគេអាចធ្វើឲ្យជីវិតមនុស្សបរិបូរណ៍បាន។

របៀបគិតនេះ ឬនិយាយឲ្យត្រូវ គំនិតនេះ នៅក្នុងខ្លួនវាផ្ទាល់ គឺជាការទទួលស្គាល់ជាមូលដ្ឋាន ដែលពង្រីកវិសាលភាពនៃរំញ័រដែលអ្នកអាចទទួលដឹងបាន ហើយអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកទទួលដឹងពិភពលោកដែលមើលមិនឃើញ ឬស្ដាប់មិនឮ ថាជាពិភពលោកពិតប្រាកដ។

ពីព្រោះភាគល្អិតគ្រឹះជាឫសគល់ និងដើម ដែលផ្ដល់អត្ថិភាពដល់អ្វីៗទាំងអស់ អាចត្រូវបានប្រើប្រាស់តែដោយអ្នកដែលមានស្មារតីទិព្វ ដែលបានវិវត្តផ្នែកស្មារតីប៉ុណ្ណោះ ហើយដើម្បីក្លាយជាបែបនោះ អ្នកត្រូវតែនាំខ្លួនឯងជាបុគ្គល ត្រឡប់ទៅរកខ្លួនឯងពិតប្រាកដវិញ ហើយការក្លាយជាបែបនោះ មានន័យថា ការពង្រីកវិសាលភាពនៃរំញ័រដែលអ្នកអាចទទួលដឹងបាន។ (នៅមានតទៅលើកក្រោយ)