រំលងទៅកាន់ខ្លឹមសារ

ដើម្បីបើកយុគសម័យនៃការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយផ្កាយទាំងឡាយ

មាគ៌ានៃការរស់នៅជាមនុស្សជាតិទិព្វ

ចែករំលែកអត្ថបទនេះ

Voice of Space Brothers

ការឈឺចាប់ គឺជាសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់អ្នក

បានផ្សាយនៅ បានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពនៅ

កុំចាត់ទុកការឈឺចាប់ជាសត្រូវឡើយ។

ព្រោះវាគឺជាមុខងារបន្ថែមមួយ ដែលចក្រវាលបានផ្ដល់ឲ្យយើង ដើម្បីរក្សាស្ថានភាពធម្មតានៃអត្ថិភាព។

ឧទាហរណ៍ បើអ្នករមួលជើង ហើយបាក់កជើង ហើយមិនមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់ទេ អ្នកនឹងមិនកត់សម្គាល់ឃើញការពិតដែលថាវាបាក់នោះទេ មែនទេ?

វាដូចគ្នាជាមួយការឈឺចាប់នៅក្នុងចិត្តដែរ។

នៅពេលដែលទុក្ខកើតឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ មនុស្សជាច្រើននៅលើផែនដី ធ្វើហាក់ដូចជាពួកគេគឺជាទុក្ខខ្លួនឯង ហើយមិនព្យាយាមលែងវាទេ មែនទេ?

ប៉ុន្តែការមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់នៅក្នុងចិត្ត ដូចគ្នានឹងការឈឺចាប់នៅក្នុងរាងកាយដែរ គឺជាជីវិតកំពុងប្រាប់អ្នកថា “មានស្ថានភាពនៃភាពគ្មានសុខដុមមួយ ដែលត្រូវការការកែតម្រូវ” ដើម្បីរក្សាចិត្តឲ្យស្ថិតក្នុងស្ថានភាពនៃស្មារតីបរិសុទ្ធ។

នោះហើយជាមូលហេតុដែលយើងនិយាយថា “កុំចាត់ទុកការឈឺចាប់ជាសត្រូវឡើយ”។

នៅពេលដែលអ្នករំដោះដុំគំនិតរឹងដែលហៅថាខ្លួនឯងជាបុគ្គល ទៅក្នុងចក្រវាល ហើយរស់នៅដោយចិត្តដែលទទួលយកអ្វីៗទាំងអស់ គ្រប់ព្រឹត្តិការណ៍ និងគ្រប់អារម្មណ៍ ក្លាយជាសម្ព័ន្ធមិត្ត ដែលគាំទ្រសុភមង្គលរបស់អ្នក។

ដោយសារតែមនុស្សជាច្រើនរងទុក្ខពីការឈឺចាប់នៃចិត្ត និងរាងកាយ លើកនេះ យើងបាននិយាយថា “កុំចាត់ទុកការឈឺចាប់ជាសត្រូវឡើយ” ប៉ុន្តែបើអ្នករស់នៅស្របតាមសេចក្ដីពិតនៃជីវិត គ្រប់អត្ថិភាពទាំងអស់ ក្លាយជាសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់អ្នក។

ស្ដាប់ណា។

កុំភ្លេច។

ចូរស្វែងរកមូលហេតុគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងខ្លួនអ្នក។

អ្វីៗទាំងអស់ដែលអ្នកឃើញ ឮ ប៉ះ ភ្លក់ និងធុំក្លិន និងអ្វីៗទាំងអស់ដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ហួសពីញាណទាំងប្រាំ ត្រូវបានកំណត់និយមន័យដោយគំនិតរបស់អ្នក។

អត្ថន័យនៃជីវិត ស្ថិតនៅក្នុងការឆ្លងផុតគំនិតទាំងនោះ ហើយក្លាយជាតែមួយជាមួយប្រភពនៃជីវិត។

មនុស្សគ្រប់គ្នា នៅទីបំផុតឆ្លងផុតអត្តនោម័តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ ឆ្លងកាត់ដំណាក់កាលនៃការមើលដោយភាពមិនលម្អៀង ដែលហៅថា មេតាការយល់ដឹង ហើយត្រឡប់ទៅកាន់ទីតាំងពីលើមេឃដូចបក្សី នៅក្នុងដែននៃភាពពិសិដ្ឋ។

សូម្បីតែមនុស្សដែលមិនចូលចិត្តគំនិតនេះ ថ្ងៃណាមួយនឹងមកដល់ថ្ងៃនោះជាក់ជាមិនខាន ដែលពួកគេដឹងថា “មនុស្សគឺជាសត្វមានជីវិត ដែល ដោយឆ្លងកាត់ស្មារតីនៃអត្ថិភាពជាបុគ្គល មានវាសនាដើម្បីត្រឡប់ទៅកាន់ភាពជាតែមួយជាមួយប្រភពដើមនៃចក្រវាលនៅទីបំផុត”។ រហូតដល់ពេលនោះ ទុក្ខពេលខ្លះប្រហែលជាមើលទៅធំ។

ស្ទើរតែមនុស្សគ្រប់គ្នានៅលើផែនដី នៅតែស្ថិតនៅដំណាក់កាលនោះនៅពេលនេះ។

បើអ្នកនឹកចាំឡើងវិញនូវសេចក្ដីពិតនៃជីវិត ហើយរស់នៅដោយដឹងខ្លួនថាជាអត្ថិភាពនៃពន្លឺ អ្នកនឹងត្រឡប់ទៅជាមនុស្សជាតិទិព្វវិញ ដោយរស់នៅជាមួយសូម្បីតែការឈឺចាប់ និងទុក្ខ ជាសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់អ្នក។

យើងគ្រាន់តែប្រាថ្នា និងប្រកាស សម្រាប់ផែនដីមួយ ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នារស់នៅដោយសុខដុម។

 

 

ចែករំលែកអត្ថបទនេះ

ចែករំលែកអត្ថបទនេះ