បាយក្រញាញ់នៃចិត្ត – 1

របៀបដ៏សំខាន់ដែលមនុស្សជាតិគួរតែជា

យើងមានអារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ស្ទើរតែឈឺចាប់ ថាតើអ្នកកំពុងតម្រង់ឆ្ពោះទៅរក “ឯករាជ្យភាពនៃព្រលឹង” នៅក្នុងយុគសម័យនេះប៉ុណ្ណា គឺ “អារម្មណ៍នោះ” របស់អ្នក និង “ជម្រៅនៃការតាំងចិត្តរបស់អ្នក”។

ព្រោះយើងគឺជាអ្នក ហើយអ្នកគឺជាយើង។

នៅពេលដែលយើងនិយាយដូច្នេះ អ្នកប្រហែលជាគិតថា “ទេ ទេ យើងជាមនុស្សផ្សេងគ្នា” ប៉ុន្តែនៅក្នុង “ពិភពនៃពន្លឺនៃជីវិត” គ្មានអ្វីដែលហៅថា “បុគ្គល” តាមរបៀបដែលមនុស្សគិតនោះទេ។ មានតែថាមពលនៃស្មារតីជាពន្លឺ ដែលបំពេញអ្វីៗទាំងអស់ប៉ុណ្ណោះ។

អ្នកក៏អាចនិយាយបានដែរថា “មានតែរូបរាងនៃវិសាលភាពនៃរំញ័ររបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ដែលឆ្លងកាត់វិមាត្រ និងត្រួតលើគ្នាប៉ុណ្ណោះ”។

នៅទីនោះ គ្មានពេលវេលា ហើយគ្មានចម្ងាយ។ អ្វីដែលមាន គឺមានតែ “ពន្លឺនៃជីវិត” ដែលជ្រាបពាសពេញចក្រវាលប៉ុណ្ណោះ។

មនុស្សជាតិនៃចក្រវាល គឺជាអត្ថិភាពដែល នៅក្នុងស្ថានភាពនោះ កាន់ថាមពលនៃស្មារតីដើម ដែលបានបង្កើតចក្រវាល ហើយនៅតែធ្វើឲ្យវាដំណើរការរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។

នៅទីនោះ គ្មាន “ខ្ញុំ” ឬ “អ្នក” គ្មាន “មនុស្សនោះ” ឬ “មនុស្សនេះ” ទេ។

មានតែ “យើង” ដែលអ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានរួមបញ្ចូល និងមានសុខដុមប៉ុណ្ណោះ។

ហើយទោះជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ មនុស្សម្នាក់ៗគ្រងរាជ្យយ៉ាងរឹងមាំជា “អ្នកបង្កើតជីវិតរបស់ខ្លួន”។

នោះហើយជាមូលហេតុពិតដែលសេចក្ដីពិតតែងតែត្រឹមត្រូវថា “មនុស្សម្នាក់ៗទទួលខុសត្រូវចំពោះអ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្លួន” និង “តាំងពីដើមមក គ្មានអ្វីដែលហៅថាកំហុសរបស់អ្នកដទៃនោះទេ”។

គ្មាននរណាម្នាក់រស់នៅដោយគិតថា “ខ្ញុំចង់មិនសប្បាយចិត្ត” ទេ មែនទេ?

ហើយទោះជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ នៅលើផែនដី មានមនុស្សមិនតិចទេ ដែលជាលទ្ធផល រស់នៅក្នុងគំនិតនៃ “ភាពមិនសប្បាយចិត្ត” ដោយដកដង្ហើមធំជានិច្ច។

ហេតុអ្វីបានជាវាក្លាយទៅជាបែបនោះ?

ដោយការមើលរឿងនោះដោយស្ងប់ស្ងាត់ ហើយមើលវាពីខាងលើ មនុស្សម្នាក់ៗអាចរកឃើញរបៀបរស់នៅមួយ ដែលរួមចំណែកដល់ការបញ្ចប់ឲ្យពេញលេញនៃពិភពនៃផែនដី។

ដើម្បីមើលចុះមកលើអ្វីៗទាំងអស់ ដោយទិដ្ឋភាពពីលើមេឃដូចបក្សី

ដូចដែលយើងបាននិយាយពីមុន ដើម្បីធ្វើឲ្យវាលនៃការដឹងខ្លួនពីលើមេឃដូចបក្សីក្លាយជារបស់អ្នក អ្នកត្រូវដាក់ស្មារតី (វិញ្ញាណ) របស់អ្នកនៅក្នុងវិសាលភាពនៃរំញ័រ ដែលខ្ពស់ជាងរាងកាយយ៉ាងហោចណាស់មួយវិមាត្រ។

ឧទាហរណ៍ បើអ្នករក្សាស្មារតីរបស់អ្នកឲ្យជាប់ស្អិតនឹងដីបីវិមាត្រជារៀងរហូត វាពិបាកនឹងមើលចុះមកលើរូបភាពទាំងមូលនៃមហាសមុទ្រ និងទ្វីបនៃភពផែនដីបីវិមាត្រ ប៉ុន្តែបើអ្នកដាក់ផែនដីទៅលើផែនទីពិភពលោកពីរវិមាត្រ អ្នកអាចយល់រូបភាពទាំងមូលរបស់វាក្នុងមួយភ្លែត។

ហេតុអ្វីបានជាយើងអាចនិយាយដូច្នោះ? ព្រោះស្មារតីរបស់អ្នក ក្នុងបីវិមាត្រ កំពុងមើលចុះមកលើផែនដីដែលត្រូវបានដាក់ចេញក្នុងពីរវិមាត្រ។

ក្នុងរឿងដែលពាក់ព័ន្ធគ្នា យើងបានប្រាប់អ្នកថា ដើម្បីមើលពិភពលោកដោយទិដ្ឋភាពពីលើមេឃដូចបក្សី (វាលនៃការដឹងខ្លួនដែលមើលចុះមកលើទាំងមូល) អ្នកបង្រួមបច្ចុប្បន្ន អតីតកាល និងអនាគតទាំងអស់មកក្នុង “ខណៈពេលនេះ” (ពេលនេះពិតប្រាកដ) មែនទេ?

នីតិវិធីនោះ គឺជាអាថ៌កំបាំងពិតប្រាកដនៃ “ការដាក់ស្មារតី (វិញ្ញាណ) របស់អ្នកនៅក្នុងវិសាលភាពនៃរំញ័រ ដែលខ្ពស់ជាងរាងកាយយ៉ាងហោចណាស់មួយវិមាត្រ”។

ដើម្បីបន្ថែមបន្តិចទៀតលើរឿងនោះ៖ ខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ ស្ត្រី និងបុរស មនុស្សចាស់ និងកុមារ សត្រូវ និងសម្ព័ន្ធមិត្ត ជនរងគ្រោះ និងអ្នកដែលបានធ្វើបាប សត្វមានជីវិត និងធម្មជាតិ ព្រឹត្តិការណ៍ពីអតីតកាល និងការទស្សន៍ទាយអំពីអ្វីដែលអាចកើតឡើងនៅពេលអនាគត គ្រប់រឿងរ៉ាវដែលអ្នកអាចទទួលស្គាល់បាន អ្នកច្របាច់វាចូលទៅក្នុងពេលនេះពិតប្រាកដ ច្របាច់ ច្របាច់ ច្របាច់ ហាក់ដូចជាការក្រញាញ់បាយក្រញាញ់មួយដោយក្ដីស្រឡាញ់។

ចូរបង្រួមអ្វីៗទាំងអស់ដែលអ្នកអាចមើលឃើញតាមរយៈរបៀបគិតបែបទ្វេនិយមរបស់អ្នក មកក្នុង “ទីនេះ និងពេលនេះ” ដោយភាពស្មោះស្ម័គ្របំផុត។

បន្ទាប់មក មុនពេលអ្នកដឹងខ្លួន ស្មារតីរបស់អ្នកនឹងបានឡើងកម្រិតវិមាត្រ ហើយអ្នកនឹងឃើញថា អ្នកត្រូវបានផ្លាស់ប្ដូរទៅជាមនុស្សម្នាក់ដែលអាចមើលចុះមកលើខ្លួនឯង អ្នកដទៃ និងពិភពលោក ពីវិមាត្រខ្ពស់ជាងមួយ។

ចំណុចសំខាន់គឺ “មុនពេលអ្នកដឹងខ្លួន” (ដោយមិនកត់សម្គាល់ថានៅពេលណា)។

ដូច្នេះ នៅពេលដែលអ្នកបានបណ្ដោយឲ្យការទទួលស្គាល់របស់អ្នករលាយចូលទៅក្នុងខណៈពេលនេះហើយ វាល្អក្នុងការមិនជាប់ជំពាក់នឹងវា ហើយភ្លេចវាមួយរយៈ។

បន្ទាប់មក ពេលវេលាមួយនឹងមកដល់ជាក់ជាមិនខាន ដែលមុនពេលអ្នកដឹងខ្លួន អ្នកបានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពទៅជាមនុស្សម្នាក់ដែលមើលចុះមកលើអ្វីៗទាំងអស់ ដូច្នេះសូមសម្រាកចិត្ត ទុកចិត្តលើបេសកកម្មរបស់អ្នក ហើយធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលមនុស្សអាចធ្វើបានជារៀងរាល់ថ្ងៃ។

ប៉ុន្តែមនុស្សភាគច្រើនរួញថយ មុនពេលដែលពួកគេសូម្បីតែព្យាយាម ហើយបោះបង់តាំងពីដំបូង ដោយសម្រេចថា “វាមិនអាចទៅរួចទេ វាមិនល្អទេ ខ្ញុំធ្វើមិនបានទេ”។

បើអ្នកមានចន្លោះគ្រប់គ្រាន់នៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក ដើម្បីបញ្ចេញគំនិតបែបនោះ ការពិតគឺអ្នកគួរតែគ្រាន់តែបន្តធ្វើ “បាយក្រញាញ់នៃចិត្ត” ដោយអស់ពីអារម្មណ៍របស់អ្នក។

ការទទួលស្គាល់ “ទីនេះ និងពេលនេះ” “ពេលនេះពិតប្រាកដ” លេចឡើង នៅពេលដែលអ្នកភ្ជាប់ដៃស្ដាំ និងដៃឆ្វេងនៃចិត្តរបស់អ្នកចូលគ្នា។

នោះហើយជាមូលហេតុដែលវាល្អ ក្នុងការប្រណម្យដៃរបស់អ្នកដោយអស់ពីចិត្ត។

(នៅមានត)