ការសម្រកស្បែកចូលទៅក្នុងស្មារតីមួយ ដែល “យើង” “របស់យើង” និង “ពួកយើង” មកដោយធម្មជាតិ – 10

(ត។ពីលើកមុន)

ការរស់នៅក្នុងឥឡូវនេះពិតប្រាកដ

តោះនិយាយបន្ថែមបន្តិចអំពីអ្វីដែលខ្ញុំបាននិយាយមុននេះបន្តិច។

ខ្ញុំបាននិយាយអំពីរបៀបដែលអ្នកអាចរអិលចូលទៅក្នុងស្រមោល រវាងវត្ថុ និងស្រមោល មែនទេ?

ម្យ៉ាងវិញទៀត ក៏មានមនុស្សដែលក្លាយជាវត្ថុខ្លួនឯង មិនចូលចិត្តស្រមោល ហើយមានអារម្មណ៍មិនល្អចំពោះវាដែរ។

នៅក្នុងឧទាហរណ៍នៃការមើលភាពយន្តនៅក្នុងរោងភាពយន្ត អ្នកដែលកំពុងមើល គឺជាស្មារតីដែលមើលចុះលើទាំងមូល ហើយការភ្លេចរឿងនោះ ហើយរអិលចូលទៅក្នុងអេក្រង់ គឺជាអ្វីដែលការក្លាយជាស្រមោលខ្លួនឯង ឬវត្ថុខ្លួនឯងមានន័យ។

ឧទាហរណ៍នៃការមើលភាពយន្តនៅក្នុងរោងភាពយន្ត បញ្ជូនស្ថានភាពនោះបានច្បាស់បំផុត ដូច្នេះ ឲ្យខ្ញុំបន្តជាមួយវាបន្តិចទៀត។

ភាពយន្តដែលអ្នកកំពុងមើល រឿងរ៉ាវនៅលើអេក្រង់ គឺជាពិភពពីរវិមាត្រ មែនទេ? អ្នកដែលកំពុងមើលវា គឺបីវិមាត្រ។

ហើយភាពយន្តនោះ ទោះបីប្រាំមួយខែ ឬមួយឆ្នាំមុន ខ្ញុំមិនដឹងទេ តាមពិតបានបញ្ចប់ការថតតាំងពីយូរមកហើយ ត្រូវបានដាក់លើខ្សែភាពយន្ត ហើយនៅពេលថ្ងៃចាក់បញ្ចាំងដែលបានកំណត់កន្លងផុតទៅ វាអាចមើលឃើញនៅរោងភាពយន្តគ្រប់ទីកន្លែង។

នោះបង្ហាញពីពេលដែលវាសនាដែលបង្កើតឡើងដោយគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើនៃអតីតកាល មានរូបរាង ហើយហៀបនឹងរសាត់បាត់ទៅ។

ស្ថានភាពនោះ គឺពិតជាអ្វីដែលពេលដែលមនុស្សហៅថា “ឥឡូវនេះ” ពិតជា។

វាសំខាន់ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងនិយាយវាប៉ុន្មានដងក៏បានតាមដែលត្រូវការ៖ ពេលនេះដែលមនុស្សគិតថាជាឥឡូវនេះ គឺជាពេលមួយដែលវាសនា ដែលបានបង្កើតរួចហើយដោយគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើនៃអតីតកាល លេចឡើង ហើយរសាត់បាត់ទៅ ដូចគ្នានឹងភាពយន្តដែលអ្នកមើលនៅក្នុងរោងភាពយន្ត។

“មានការរញ្ជួយដីទើបតែឥឡូវនេះ” “ខ្ញុំស្ទើរតែត្រូវឡានបុកទើបតែឥឡូវនេះ” “មនុស្សដែលខ្ញុំស្រឡាញ់បាននិយាយអ្វីមួយដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំសប្បាយចិត្តទើបតែឥឡូវនេះ” “ខ្ញុំទើបតែមកដល់ផ្ទះ”។

ពាក្យ “ឥឡូវនេះ” ត្រូវបានប្រើបែបនោះ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះពិតប្រាកដ គឺជាគំនិតរបស់អ្នកផ្ទាល់នៅពេលនេះហ្នឹង។

ក្នុងន័យទូលំទូលាយជាងនេះ វាគឺជាអ្វីដែលអ្នកកំពុងគិតឥឡូវនេះ អ្វីដែលអ្នកកំពុងនិយាយ របៀបដែលអ្នកកំពុងធ្វើសកម្មភាព។

នោះគឺជាឥឡូវនេះពិតប្រាកដ ហើយអាចនិយាយបានថា វាមានន័យថាការរស់នៅក្នុងពេលវេលា និងលំហ ដែលបង្កើតវាសនានាពេលអនាគតរបស់អ្នក។

អ្វីក៏ដោយដែលបានកើតឡើង ទាំងអស់ គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីអតីតកាលនោះទេ។

ពេលវេលាបានមកដល់ហើយ ដើម្បីធ្វើឲ្យស្មារតីដែល “យើង” “របស់យើង” និង “ពួកយើង” មកដោយធម្មជាតិ ក្លាយជារបស់អ្នក

ឥឡូវនេះ អ្នកបានយល់ហើយថា ព្រលឹងតែមួយត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយចិត្តប្រាំពីរ។

អ្នកបានយល់ហើយថា ពេលវេលាដ៏សមស្របបានមកដល់ ដើម្បីធ្វើឲ្យចិត្តដែលគិតដល់អ្នកដទៃក្លាយជារបស់អ្នក។

អ្នកបានយល់ហើយថា អ្នកត្រូវតែធ្វើឲ្យទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយខ្លួនឯងសុខដុម។

អ្នកបានយល់ហើយថា គឺស្មារតីរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ដែលបង្កើតពិភពលោក។

អ្នកបានយល់ហើយថា អារម្មណ៍ដែលអ្នកមានចំពោះអ្នកដទៃ គឺជារូបរាងនៃចិត្តរបស់អ្នកផ្ទាល់។

អ្នកបានយល់ហើយថា មានគំនិតប៉ូលពីរគ្រប់ប្រភេទនៅក្នុងខ្លួនអ្នក។

អ្នកបានយល់ហើយពីតម្រូវការក្នុងការឈរនៅកន្លែងដែលអ្នកមើលចុះលើពួកវាពីខាងលើ។

អ្នកបានយល់ហើយថា ឥឡូវនេះពិតប្រាកដជាអ្វី។

ហើយដូច្នេះ ទីបំផុត យើងអាចចូលទៅក្នុងអ្វីដែលខ្ញុំបាននិយាយនៅដើមដំបូងបំផុត៖ “នៅពេលធាតុនៃស្មារតីដែលបង្កើតជាអ្នក ក្លាយជារួបរួម និងសុខដុម ស្មារតីរបស់អ្នកផ្លាស់ប្ដូរពី ‘ខ្ញុំ’ ‘របស់ខ្ញុំ’ និង ‘ខ្លួនខ្ញុំ’ ទៅជា ‘យើង’ ‘របស់យើង’ និង ‘ពួកយើង’”។

នៅពេលអ្នកវិវត្តស្មារតីរបស់អ្នក ដោយធ្វើតាមជំហានដែលខ្ញុំទើបតែបានរៀបរាប់ អ្នកបានចាប់ផ្ដើមមើលឃើញ ទោះបីស្រពិចស្រពិលក៏ដោយ ថាមនុស្សដែលអ្នកគិតថាជាអ្នកដទៃ តាមពិតគឺជាអ្នករស់នៅលើភពដែលហៅថាខ្លួនអ្នក មែនទេ?

ចក្រវាលលាតត្រដាងនៅក្នុងពិភពនៃបាតុភូតដែរ ប៉ុន្តែខ្លឹមសារពិតរបស់វាស្ថិតនៅក្នុងជម្រៅនៃចិត្តរបស់អ្នក។

នោះហើយជាមូលហេតុពិតប្រាកដ ដែលមនុស្សជាតិនៃចក្រវាលខាងក្នុងរបស់អ្នក ត្រូវតែរស់នៅក្នុងសុខដុម។

និយាយឲ្យសាមញ្ញ វាមានន័យថាការមើលភាពទិព្វរបស់អ្នកផ្ទាល់ថាជារឿងធម្មជាតិ ហើយចុះសម្រុងជាមួយខ្លួនឯង។

ប្រសិនបើអ្នកគ្រាន់តែអាចធ្វើរឿងនោះបាន សព្វនាមដែលអ្នកប្រើសម្រាប់ខ្លួនឯង នឹងក្លាយជា “យើង”។

ការដែលមនុស្សម្នាក់ៗនៅលើផែនដី មានចិត្តដែលមិនបំបែកខ្លួនឯងពីអ្នកដទៃ គឺជាកម្លាំងជំរុញដែលនឹងធ្វើឲ្យផែនដីក្លាយជាផ្កាយដែលមានសន្តិភាពពិតប្រាកដ។

សូមធ្វើឲ្យការយល់ដឹងនោះក្លាយជារបស់អ្នក ហើយមើលខ្លួនឯង អ្នកដទៃ និងពិភពនៃផែនដី ដោយការយល់ដឹងនោះ។

បន្ទាប់មក មនុស្សច្រើនជាងឥឡូវនេះនឹងមានគោលដៅឆ្ពោះទៅការវិវត្តនៃស្មារតី ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន ម្នាក់ម្ដងៗ មិត្តភក្តិរបស់អ្នកនឹងកើនឡើង។ (ចប់)