ការឡើងកម្រិតវិមាត្រនៃញាណទាំងប្រាំ – 6

(តពីលើកមុន)

ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សជាតិ គឺជាម្ចាស់នៃសព្វសត្វ

អ្នកបានយល់ហើយថា ប្រភពនៃថាមពលដែលផ្ដល់កំណើត និងបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់ ធ្វើឲ្យវាថ្មី និងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពវា ត្រូវបានហៅថា “កម្លាំងនៃជីវិត (កម្លាំងដែលធ្វើឲ្យមានចលនា)”។

វាដូចគ្នានៅលើគ្រប់ផ្កាយទាំងអស់៖ មនុស្សជាតិ ដោយគ្មានលើកលែងសូម្បីតែម្នាក់ គឺជា “កូននៃជីវិត” ដែលម្នាក់ៗផ្ទុកចំណែកមួយនៃ “កម្លាំងនៃជីវិត (កម្លាំងដែលធ្វើឲ្យមានចលនា)” នោះនៅជ្រៅក្នុងខ្លួន ហើយដែលកាន់បេសកកម្មនៃការកសាង “ពិភពនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ” នៅលើផ្កាយដែលខ្លួនជាកម្មសិទ្ធិ ដោយម្នាក់ៗទទួលយកតួនាទីផ្ទាល់ខ្លួន។

នៅលើពិភពនៃផ្កាយមួយ មានសត្វមានជីវិតជាច្រើនក្រៅពីមនុស្សជាតិ មែនទេ?

ប៉ុន្តែទោះបីជាអ្នកស្វែងរក និងរុករកឲ្យបានហ្មត់ចត់គ្រប់ទីកន្លែងដែលអាចទៅរួច នៅលើអាកាស លើផ្ទៃដី ក្នុងទឹក និងក្រោមដីក៏ដោយ អ្នកនឹងមិនរកឃើញសត្វមានជីវិតណាមួយក្រៅពីមនុស្សជាតិ ដែលមានបញ្ញា និងហេតុផលស្មើនឹងមនុស្សជាតិ និងកម្លាំងក្នុងការកសាងអរិយធម៌នៅលើមេឃ និងដីនៃផ្កាយនោះឡើយ។

របៀបដែលរឿងរ៉ាវធ្លាប់ជារហូតមកដល់ពេលនេះ ការបំផ្លាញបរិស្ថានធម្មជាតិ និងការដណ្ដើមយកលំនៅដ្ឋានរបស់សត្វមានជីវិតផ្សេងទៀត ដើម្បីពង្រីកកន្លែងដែលមនុស្សរស់នៅ មានរឿងដែលត្រូវពិចារណាឡើងវិញ ប៉ុន្តែមនុស្សតាំងពីដើមមក គឺជា “កូននៃជីវិត” ដែលផ្ដល់កំណើត និងបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់ ធ្វើឲ្យវាថ្មី និងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពវា។

នោះមិនមែនជា “បញ្ហានៃអត្តនោម័ត” ដែលមើលទៅខុសគ្នាអាស្រ័យលើមនុស្សនោះទេ វាគ្រាន់តែជាការពិត (បាតុភូតដោយភាពមិនលម្អៀង) ដែលឃើញបន្ទាប់ពីបានពិនិត្យមើលអ្វីៗទាំងអស់ដោយភាពមិនលម្អៀង និងដោយស្ងប់ស្ងាត់។

អាកប្បកិរិយារបស់មនុស្សជាតិរហូតមកដល់ពេលនេះ មានផ្នែកល្អ ហើយក៏មានផ្នែកដែលមិនសូវល្អដែរ។

ប៉ុន្តែនោះគ្រាន់តែជាដំណើរការនៃការវិវត្តប៉ុណ្ណោះ។

ការឈឺចាប់នៃការលូតលាស់ នៅក្នុងដំណើរការនៃការវិវត្តនៃស្មារតី

នៅក្នុងទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយអ្នកដទៃ ប្រហែលជាមានពេលខ្លះដែលអ្នកបាត់បង់ទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង ឬក្លាយជាក្រអឺតក្រទម ព្យាយាមធ្វើឲ្យអ្នកដទៃធ្វើតាមបំណងរបស់អ្នក ឬស្អប់ និងអាក់អន់ចិត្តចំពោះពួកគេ នៅពេលដែលពួកគេមិនធ្វើតាម។

មនុស្សខ្លះប្រហែលជាបានប្រឈមនឹងកំហឹងនៃធម្មជាតិ ហើយជីវិតដែលពួកគេបានកសាងឡើងត្រូវបានបំផ្លាញ ហើយត្រូវបានបទពិសោធន៍នោះធ្វើឲ្យបាក់ទឹកចិត្ត។

នៅក្នុងប្រទេសជាច្រើន នៅតែមានមនុស្សដែលត្រូវបានបោកបក់ដោយអសមត្ថភាព នៅចំពោះមុខឧក្រិដ្ឋកម្មរបស់រដ្ឋនៃរបបផ្ដាច់ការ និងសង្គ្រាម ដោយគេចរួចជីវិតយ៉ាងលំបាក។

បើមើលពីខាងលើ ស្ថានភាពទាំងអស់នោះ គ្មានអ្វីក្រៅពីការឈឺចាប់នៃការលូតលាស់ នៅក្នុងដំណើរការនៃការវិវត្តនៃស្មារតីនោះទេ។

តើអ្នកយល់ទេ?

គ្រប់គំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់មនុស្សនៅលើផែនដី ហើយសូម្បីតែគ្រប់ស្នាមជើង (ព្រឹត្តិការណ៍) ដែលពួកគេបានបន្សល់ទុក មិនល្អ ហើយក៏មិនអាក្រក់ដែរ នៅពេលដែលមើលដោយភ្នែកនៃចិត្ត ដែលមើលធ្លុះដល់ភាពអស់កល្បជានិច្ច។

គ្មានយុត្តិធម៌ ហើយក៏គ្មានអំពើអាក្រក់ដែរ។

គ្មានអ្នកឈ្នះ ហើយក៏គ្មានអ្នកចាញ់ដែរ។

គ្មាននរណាម្នាក់ដែលលេងរឿងរ៉ាវដោយឆ្លាតវៃ ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់ដែលឆ្គាំឆ្គងដែរ។

គ្មាននរណាម្នាក់ដែលមាន ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់ដែលគ្មានដែរ។

គ្រាន់តែថា មនុស្ស ជាមួយនឹងវាលនៃការមើលឃើញដ៏ចង្អៀតរបស់ពួកគេ បានចូលចិត្ត និងមិនចូលចិត្ត បានញែកមនុស្សជាអ្នកដែលជិតស្និទ្ធនឹងពួកគេ និងអ្នកដែលពួកគេចង់ឲ្យនៅឆ្ងាយ បានគិតពីរឿងរ៉ាវតាមភាពងាយស្រួលផ្ទាល់ខ្លួន ហើយបានរៀបគម្រោងប្រឆាំងគ្នាទៅវិញទៅមក ដើម្បីទទួលបានអ្វីដែលខ្លួនចង់បាន ដោយទាត់ចោលអ្វីក៏ដោយដែលមិនស្របនឹងវា។

ពួកគេបានទាមទារកម្មសិទ្ធិលើដីដែលមិនមែនជារបស់នរណាម្នាក់ ហើយបានតតាំងជាមួយអ្នកជិតខាងរបស់ពួកគេនៅតុលាការអំពីវា ហើយបានវាយដណ្ដើមយកទឹកដីរបស់ប្រទេសផ្សេងទៀតដោយបង្ខំផងដែរ។

ហើយជាផលរំខាននៃការគិតដែលយកសេដ្ឋកិច្ចជាធំ អ្នកខ្លះបានព្យាយាមលក់អ្វីក៏ដោយដែលអាចលក់បាន អង្គការខ្លះបានឃុបឃិតជាមួយអំណាច ដើម្បីទាញយកប្រាក់ចំណេញយ៉ាងឧស្សាហ៍សម្រាប់គោលបំណងនោះ ហើយមានមនុស្សដែលត្រូវបានបោកបក់ដោយរឿងទាំងអស់នោះ រត់ទៅទីនេះទីនោះ ងាកមើលឆ្វេងស្ដាំ ប៉ុន្តែបើមើលដោយទិដ្ឋភាពពីលើមេឃដូចបក្សី សូម្បីតែការរើបម្រះទាំងអស់នោះ ក៏ជាការឈឺចាប់នៃការលូតលាស់ នៅក្នុងដំណើរការដែលអរិយធម៌នៃផ្កាយដែលហៅថាផែនដី ឈានទៅដល់ស្ថានភាពនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យដែរ។

ឥឡូវនេះ ដោយសាររឿងរ៉ាវបានមកដល់ត្រឹមនេះហើយ ការរៀបចំដើម្បីបន្តទៅកាន់ដំណាក់កាលបន្ទាប់ ក៏ត្រៀមរួចរាល់នៅទីបំផុត។

ហ៎? ហេតុអ្វីបានជាយើងអាចនិយាយថាការរៀបចំត្រៀមរួចរាល់ហើយ?

ព្រោះយើងបានចូលទៅក្នុងដំណាក់កាលមួយ ដែលផ្លូវអាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់សម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា៖ តើផែនដីអាចបន្តទៅកាន់ដំណាក់កាលបន្ទាប់ដោយរបៀបណា ហើយផ្ទុយទៅវិញ តើផែនដីនឹងជាប់គាំងនឹងអ្វី បើវាមិនអាចលែងបាន។

(នៅមានត)