ការឡើងកម្រិតវិមាត្រនៃញាណទាំងប្រាំ – 7

(តពីលើកមុន)

នៅពេលវេលាដើម្បីបញ្ចប់ការវិនិច្ឆ័យទាំងអស់

ប្រហែលជាពិតជាមានរឿងច្រើនណាស់ ស្ទើរតែច្រើនពេក មុនពេលមកដល់ទីនេះ ប៉ុន្តែពេលវេលាបានមកដល់ហើយ ដើម្បីមើលម្ដងទៀត ដោយភ្នែកអព្យាក្រឹត នូវការវិនិច្ឆ័យទាំងអស់របស់អ្នកអំពីខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ។

រឿងនោះនឹងត្រូវបានសម្រេច តាមរយៈការឡើងកម្រិតវិមាត្រនៃញាណទាំងប្រាំ។

ហើយយើងបានប្រាប់អ្នកថា ក្នុងចំណោមញាណទាំងប្រាំ ការលើក “ការមើលឃើញ” ឡើងកម្រិតវិមាត្រ គឺជារឿងសំខាន់បំផុតក្នុងចំណោមអ្វីៗទាំងអស់ មែនទេ?

នោះគឺដោយសារតែ នៅពេលដែលអ្នកលើក “ការមើលឃើញ” ឡើងកម្រិតវិមាត្រ ញាណបួនផ្សេងទៀតត្រូវបានទាញឡើងដោយវា ហើយត្រូវបានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពដោយស្វ័យប្រវត្តិ។

អ្វីដែលសំខាន់ គឺ “ការមើលដោយភាពមិនលម្អៀង នូវអ្វីដែលអ្នកគិតអំពីបាតុភូត វត្ថុ និងពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់អ្នកដទៃ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងនៅក្នុងភ្នែករបស់អ្នក”។

តើអ្នកបន្តមើលឃើញខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ ខ្លួនឯង និងពិភពលោក ជារបស់ដាច់ដោយឡែក និងខុសគ្នា ហើយបន្តរវល់ក្នុងការវិនិច្ឆ័យអ្នកដទៃឬ?

ឬអ្នកយកអារម្មណ៍ដែលអ្នកមានចំពោះអ្នកដទៃ ជាកញ្ចក់នៃចិត្តរបស់អ្នកផ្ទាល់ ពិចារណាលើពួកវា ហើយខិតខំនាំមនុស្សជាតិនៃពិភពលោកនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នកឲ្យមានសុខដុម?

នោះហើយជាផ្លូវបំបែកពិតប្រាកដ ថាតើអ្នកអាចលើកញាណទាំងប្រាំរបស់អ្នកឡើងកម្រិតវិមាត្របានឬអត់។

ចូរដោះអាវផាយនៃការគិតតាមសុភវិនិច្ឆ័យនៃអតីតកាលចេញ។

បន្ទាប់មក ស្មារតីនៃកាយវិញ្ញាណ និងស្មារតីនៃកាយនៃភាពទិព្វ ដែលជិតនឹងពន្លឺនៃជីវិតជាង នឹងលេចឡើងលើផ្ទៃ។

សម្រាប់រឿងនោះ ដូចដែលយើងតែងតែនិយាយ វាល្អក្នុងការបន្តជាប្រចាំនូវការហ្វឹកហាត់ដ៏សាមញ្ញ និងអត់ធ្មត់ ដើម្បីឲ្យការដកដង្ហើមប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នក អាចធូរស្រាលដោយគ្មានការសម្រាក។

កម្លាំងជំរុញដ៏ធំបំផុត សម្រាប់ការលើកការមើលឃើញឡើងកម្រិតវិមាត្រ

ព្រោះនៅពេលដែលការដកដង្ហើមដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ ស្រួលស្រាល និងយឺតៗ បន្តនៅក្នុងរាងកាយរបស់អ្នកគ្រប់ពេល ស្មារតីដែលជិតនឹងពន្លឺនៃជីវិតជាង នឹងលេចឡើងលើផ្ទៃដោយធម្មជាតិ។

គោលការណ៍គឺថា នៅពេលដែលការដកដង្ហើមដោយធូរស្រាលក្លាយជាធម្មជាតិទីពីរ ទីតាំងនៃដុំនៃស្មារតីនឹងស្ថិតនៅជាប់លាប់ចុះទៅក្នុងដានធៀនខាងក្រោម នៅពោះផ្នែកខាងក្រោម ហើយស្មារតីដែលមិនត្រូវបានបោកបក់ដោយគំនិតដែលកើតចេញពីអារម្មណ៍ នឹងលេចឡើងលើផ្ទៃ ហាក់ដូចជាអ្នកបានក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ផ្សេង។

វាប្រហែលជាពិបាកយល់ ដូច្នេះសូមឲ្យយើងពន្យល់បន្ថែមបន្តិច៖ កន្លែងដែលហៅថាដានធៀនខាងក្រោម គឺជាមាត់ទ្វារ ជាច្រកចេញចូល រវាងវិមាត្រជ្រៅៗនៃចិត្តដឹងខ្លួន និងពិភពនៃបាតុភូត ដូច្នេះនៅពេលដែលចំណុចកណ្ដាលនៃស្មារតីរបស់អ្នកចុះទៅពោះផ្នែកខាងក្រោម តាមរយៈការដកដង្ហើមដោយធូរស្រាល ខ្លួនឯងខាងក្នុង និងស្មារតីលើផ្ទៃនឹងប្ដូរកន្លែងគ្នាដោយស្វ័យប្រវត្តិ។

កាលណាស្មារតីលើផ្ទៃចូលទៅខាងក្នុងកាន់តែឆ្ងាយ ស្មារតីខាងក្នុងក៏លេចឡើងលើផ្ទៃជំនួសវាកាន់តែច្រើន។

ថាតើឆ្ងាយប៉ុណ្ណា គឺអាស្រ័យលើថាតើអ្នកអាចដកដង្ហើមយឺតប៉ុណ្ណា ប៉ុន្តែនៅពេលដែលអ្នកអាចដកដង្ហើមដោយធូរស្រាលគ្រប់ពេលហើយ យ៉ាងហោចណាស់ ស្មារតីដែលលើសពីកណ្ដាលនៃពិភពវិញ្ញាណ នឹងលេចឡើងលើផ្ទៃ។

នោះនៅតែជាដំណាក់កាលកំពុងអភិវឌ្ឍ ប៉ុន្តែវាជាពិភពលោកមួយដែលគ្មាននរណាម្នាក់មានស្មារតីប្រភេទដែលបង្កើតពិភពលោកដូចនរកនោះទេ ដូច្នេះជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នកនឹងមានស្ថិរភាពយ៉ាងច្បាស់ ហើយការលំបាកដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ក្នុងការរស់នៅ នឹងបាត់ទៅហាក់ដូចជាវាជាការកុហក។

សម្រាប់រឿងនោះ ទីមួយ ទីពីរ និងទីបី ចូរចងចាំការដកដង្ហើមដោយធូរស្រាល ហើយអនុវត្តវា។

គ្រាន់តែដឹងវាប៉ុណ្ណោះ គឺគ្មានន័យទេ។

បើអ្នកមិនធ្វើវាទេ គ្មានអ្វីនឹងផ្លាស់ប្ដូរឡើយ។

បើអ្នកធ្វើវា លទ្ធផលនឹងកើតមានជាក់ជាមិនខាន ដូច្នេះសូមសាកល្បងចំណាយពេលភ្ញាក់ទាំងអស់របស់អ្នក ដោយគ្រាន់តែដកដង្ហើមដោយធូរស្រាល។

នោះគឺជាកម្លាំងជំរុញដ៏ធំបំផុត សម្រាប់ការលើកការមើលឃើញឡើងកម្រិតវិមាត្រ។

(នៅមានត)