មហាសមុទ្រ និងការវិវត្តនៃស្មារតី (ភាគទី 2)

(តពីលើកមុន)

★សូមនាំខ្លួនឯងពិតប្រាកដ ដែលស្ថិតនៅក្នុងពិភពទិព្វ (សមុទ្រជ្រៅ) ឡើងមកកាន់ស្មារតីលើផ្ទៃរបស់អ្នក (ផ្ទៃសមុទ្រ) ហើយរស់នៅតាមវា

មហាសមុទ្រដ៏ធំ (ខ្លួនឯងពិតប្រាកដ) ដោយធម្មជាតិរបស់វាផ្ទាល់ គឺជាឃ្លាំងទ្រព្យនៃក្ដីមេត្តាករុណា និងភាពច្នៃប្រឌិតដែលគ្មានទីបញ្ចប់។

ហើយទឹក (ជីវិត) គឺជាធាតុដ៏សំខាន់មួយ ដែលតភ្ជាប់ពិភពនៃប្រភពនៃជីវិត ជាមួយមនុស្សជាតិ ដូចដែលវាលេចមកនៅទីនេះ (ស្មារតីលើផ្ទៃ ដែលបានភ្លេចធម្មជាតិពិតរបស់ខ្លួន)។

អ្នកស្គាល់ពាក្យដែលបន្សល់ទុកដោយឡាវជឺ ដែលក៏ជាអ្នកជាន់មុនរបស់យើង មកពីផ្កាយផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើងដែរ៖ “សេចក្ដីល្អខ្ពស់បំផុត ប្រៀបដូចទឹក”។

ដើម្បីរស់នៅតាមពាក្យទាំងនោះពិតប្រាកដ វាល្អក្នុងការធ្វើឲ្យការដឹងខ្លួននេះ កាន់តែប្រាកដបន្តិចម្ដងៗរាល់ថ្ងៃ៖ ថាអ្នក តាមការពិត មិនមែនជាអត្ថិភាពតូចមួយ ដែលត្រូវបានបង្ខាំងនៅក្នុងរាងកាយនោះទេ។ ធម្មជាតិពិតរបស់អ្នក គឺជាមហាសមុទ្រដ៏ធំផ្ទាល់ ហើយដរាបណាអ្នករស់នៅដោយបង្ហាញចិត្តដ៏ជ្រៅ និងទូលាយនោះ នរណាក៏អាចមានកម្លាំងក្នុងការកសាងពិភពលោកនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យនៅលើផែនដីនេះ។

ដើម្បីធ្វើបែបនោះ សូមគិតថា ទឹកសមុទ្រទាំងអស់ដែលគ្របដណ្ដប់ផែនដីទាំងមូល គឺជាចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក៖ សមុទ្រជ្រៅបំផុតនៅបាតមហាសមុទ្រ (ស្មារតីដែលស្ថិតនៅក្នុងពិភពទិព្វ) ទឹកនៅលើផ្ទៃ (ស្មារតីលើផ្ទៃ) និងអ្វីៗទាំងអស់នៅចន្លោះនោះ (ស្មារតីនៃកាយអាស្ត្រាល់ និងកាយវិញ្ញាណ) ពីទិសខាងកើតឆ្ងាយបំផុត ដល់ទិសខាងលិចឆ្ងាយបំផុត ពីទិសខាងជើងឆ្ងាយបំផុត ដល់ទិសខាងត្បូងឆ្ងាយបំផុត។ ប្រសិនបើអ្នកជួបអ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នក ជាមួយចិត្តដែលអធិស្ឋានសម្រាប់ការស្ដារឡើងវិញនៃភាពទិព្វនៅក្នុងមនុស្សជាតិទាំងអស់ នោះមុនពេលដែលអ្នកដឹងខ្លួន អ្នកនឹងរអិលចេញពីការដឹងខ្លួនដែលមានកំណត់ ដែលគិតថា មានតែរលកនៅលើផ្ទៃប៉ុនរាងកាយរបស់អ្នក (គំនិតនៃខ្លួនឯងជាបុគ្គល) ប៉ុណ្ណោះដែលជា “អ្នក” ហើយអារម្មណ៍នៃខ្លួនឯងរបស់អ្នក នឹងពង្រីកទៅជាមហាសមុទ្រដ៏ធំ (ខ្លួនឯងពិតប្រាកដ) ផ្ទាល់។

ហើយនៅពេលដែលអ្នកបន្តធ្វើវា អ្នកនឹងរអិលចេញសូម្បីតែពីស៊ុមនៃ “មហាសមុទ្រ” ហើយនៅទីបំផុត អ្នកនឹងចងចាំការពិតដែលថា ដី ខ្យល់ ទឹក ចក្រវាល គ្រប់សត្វមានជីវិតនៅលើមេឃ និងនៅលើដី និងវត្ថុទាំងអស់នៅក្នុងការបង្កើត ស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនអ្នកតាំងពីដើមមក។

អនាគតនោះ ដែលអ្នកពង្រីក និងធ្វើឲ្យចិត្តរបស់អ្នកកាន់តែជ្រៅ រហូតដល់ស្មារតីនៃចក្រវាល ស្ថិតនៅខាងមុខ លើផ្លូវនៃការអនុវត្តការវិវត្តនៃស្មារតី ដែលអ្នកកំពុងដើរ។

ដូច្នេះ ដូចដែលយើងបាននិយាយជាច្រើនដងមកហើយ ទោះបីពិភពនៃរូបរាងខាងក្រៅធ្លាក់ចូលទៅក្នុងស្ថានភាពយ៉ាងណាក៏ដោយ កុំឲ្យខ្លួនឯងត្រូវបានលេបដោយរលករបស់វា ហើយក្លាយជាធ្លុងមួយជាមួយពួកវាឡើយ។

សូមទទួលស្គាល់ថា អាកាសធាតុដែលមានព្យុះ ដែលកូរបង្កើតដោយមនុស្សជាតិនៃពិភពលោក ពិតជានឹងរលាយបាត់ទៅ នៅពេលដែលវាបានលេចឡើងហើយ។

អ្វីដែលសំខាន់ គឺការរស់នៅដោយបញ្ចេញការអធិស្ឋានដ៏ស្ងប់ស្ងាត់នៃទឹកស្ងប់ គឺចិត្តនៃភាពទិព្វ ដែលជាធម្មជាតិពិតរបស់មនុស្សជាតិ នៅកន្លែងដែលអ្នកឈរ និងនៅក្នុងកាលៈទេសៈដែលអ្នកស្ថិតនៅពេលនេះ។

និយាយឲ្យត្រង់ទៅ មិនត្រឹមតែជម្លោះក្នុងចំណោមមនុស្សនៅក្នុងពិភពលោកនេះប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែបាតុភូតនៃមេឃមិនធម្មតា សមុទ្រគ្រើម និងការញ័រនៃដី ក៏ត្រូវបានតភ្ជាប់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅ តាមរបៀបខ្លះ ជាមួយគំនិតរបស់មនុស្សជាតិទាំងមូលដែរ (ហើយនេះមិនដែលមានគោលបំណងបន្ទោសនរណាម្នាក់ ដែលកំពុងរងទុក្ខនៅទីនោះឡើយ)។ ដរាបណាប្រជាជនលើផែនដីចងចាំភាពទិព្វរបស់ពួកគេ ហើយរស់នៅដោយបង្ហាញវា រឿងទាំងអស់នេះ គឺជាបាតុភូតដែលឆ្លងកាត់បណ្ដោះអាសន្ន ដែលនឹងរលាយបាត់ទៅ។ (ចប់)