កម្លាំងដែលជំរុញយ៉ាងឆាប់រហ័សនូវអរុណរះនៃអរិយធម៌ទិព្វ (3/7)

​ អត្ថបទមុនៗនៃស៊េរីនេះ

[blogcard url=”https://km.ascension21.com/voice-of-brothers-284/”]

[blogcard url=”https://km.ascension21.com/voice-of-brothers-285/”]

 

(តពីលើកមុន)

★ថាមពលជីវិតនៃចក្រវាល និងអរុណរះនៃអរិយធម៌នៃផែនដី

ក្នុងចំណោមភាពលំបាកក្នុងការសម្រេចចិត្តបែបនេះ អ្វីដែលចង្អុលពិភពផែនដីឆ្ពោះទៅរកអនាគតនៃក្ដីសង្ឃឹម ដូចមិនធ្លាប់មានពីមុនមក គឺថាមពលជីវិតនៃចក្រវាល ដែលយើងទើបតែបាននិយាយ ដែលបង្កើត ចិញ្ចឹមបីបាច់ និងនាំអ្វីៗទាំងអស់ឲ្យកើតមាន។

និយាយម្ដងទៀត ថាមពលនេះ គឺជាកម្លាំងដើម ដែលផ្ដល់កំណើតដល់អ្វីៗទាំងអស់ ចិញ្ចឹមបីបាច់ពួកវា និងនាំអ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងការបង្កើតឲ្យកើតមាន។

ហើយថាមពលនេះ អាចត្រូវបានពង្រីកដោយសេរី ទាញចេញពីលំហអាកាស និងប្រើប្រាស់ បានតែតាមរយៈស្មារតីរបស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះ។

ហេតុអ្វីបានជាវាអាចត្រូវបានពង្រីក និងទាញចេញ បានតែតាមរយៈស្មារតីរបស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះ? ពីព្រោះមនុស្សជាតិ ក្នុងនាមជាអ្នកបង្កើតវាសនានៃផ្កាយរបស់ខ្លួន គឺជាភាវៈដែលធ្វើសកម្មភាពជំនួសឆន្ទៈនៃដួងចិត្តនៃចក្រវាល។ (នោះហើយជាកន្លែងដែលអត្ថន័យពិតនៃអត្ថិភាពរបស់មនុស្សជាតិ ជាម្ចាស់នៃការបង្កើតទាំងអស់ ស្ថិតនៅ។)

នៅក្នុងពិភពធម្មជាតិ មានរ៉ែ ដូចជាគ្រីស្តាល់ ដែលផ្ទុក និងចុះសម្រុងគ្នាជាមួយថាមពលជីវិតនៃប្រភពនោះច្រើន។ ប៉ុន្តែពួកវាមានគ្រាន់តែជាការបង្កើតនៃដួងចិត្តនៃចក្រវាលប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះទោះបីជាពួកវាអាចត្រូវបានគេហៅថាជាថ្មថាមពល ដែលមានរំញ័រល្អប៉ុណ្ណាក៏ដោយ បើគ្មានភ្នាក់ងារនៃដួងចិត្តនៃចក្រវាល (មនុស្សជាតិ) ដើម្បីពង្រីក និងប្រើពួកវា កម្លាំងមិនអាចត្រូវបានទាញចេញពីពួកវា ហើយប្រើជាថាមពលជំនួសបានទេ។

ហើយនៅក្នុងពិភពផែនដីចាប់ពីពេលនេះតទៅ ថាមពលនេះនឹងជំនួសអគ្គិសនី មេដែក ធនធានប្រេង ជាដើម ហើយក្លាយជាកម្លាំងដែលធ្វើឲ្យអ្វីៗទាំងអស់កម្រើក។

ថាមពលនេះ ក៏ត្រូវបានប្រើជាប្រភពថាមពលសម្រាប់ចានហោះរបស់យើងដែរ។

តើវាត្រូវបានប្រើយ៉ាងដូចម្ដេច? ថាមពលជីវិតនៃចក្រវាល ដែលត្រូវបានពង្រីក និងស្រូបយក តាមរយៈស្មារតីរបស់មេបញ្ជាការ ត្រូវបានបំប្លែងរំញ័រ ហើយបញ្ចូលទៅក្នុងរ៉ែមួយដែលស្រដៀងនឹងគ្រីស្តាល់របស់ផែនដី (ផ្នែកដែលត្រូវនឹងថ្មឥន្ធនៈ និងម៉ាស៊ីនថាមពល) ហើយបន្ទាប់មកត្រូវបានទាញចេញ និងប្រើជាកម្លាំងដែលធ្វើឲ្យចានហោះកម្រើក។

ហើយដោយសារថាមពលនេះ មិនមែនជាថាមពលខាងសម្ភារៈដំណាក់កាលតែមួយ ដូចជាកម្លាំងពីការដុតឥន្ធនៈហ្វូស៊ីល ដើម្បីដំណើរការម៉ាស៊ីន ឬមេដែក និងអគ្គិសនីនោះទេ ប៉ុន្តែជា “កម្លាំងនៅប្រភពនៃចក្រវាល ដែលនាំអ្វីៗទាំងអស់ឲ្យកើតមាន” ដែលអាចមានឥទ្ធិពលដោយសេរី លើទាំងរំញ័រខាងរូបធាតុ និងរំញ័រខាងវិញ្ញាណ វាអាចត្រូវបានគេហៅថាជាថាមពលស្អាតបំផុត ដែលគ្មានការបំពុល ឬលទ្ធភាពនៃគ្រោះថ្នាក់ណាមួយទាល់តែសោះ។

ឧទាហរណ៍ សូម្បីតែនៅពេលដែលចានហោះជាច្រើនកំពុងធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់លំហអាកាស ក៏គ្មានគ្រោះថ្នាក់អ្វីទាល់តែសោះ ដែលពួកវានឹងបុកគ្នា។

មេបញ្ជាការនៃចានហោះនីមួយៗ ដឹងវាជាមុន ហើយជ្រើសរើសដោយស្វ័យប្រវត្តិនូវផ្លូវដែលមានសុវត្ថិភាព ដើម្បីធ្វើដំណើរ ដូច្នេះគ្មានការបុកគ្នាទាល់តែសោះ។

ពេលមើលពីមុំផ្សេងមួយ ដោយសារស្មារតីរបស់មេបញ្ជាការ បានពង្រីកដល់ទំហំនៃចក្រវាល ពួកគេយល់គ្រប់យ៉ាងអំពីគ្នាទៅវិញទៅមកតាំងពីដំបូង ហើយវាជារឿងធម្មជាតិ ដែលយានគ្រប់គ្រឿងហោះហើរក្នុងសុខដុម។

ពិតណាស់ មិនដូចរថភ្លើង ឡាន យន្តហោះ និងកប៉ាល់របស់ផែនដីទេ គ្មានសំឡេងម៉ូទ័រខ្លាំងៗ នៅពេលផលិតថាមពល ហើយគ្មានសំឡេងពីការទប់ទល់នឹងខ្យល់ នៅពេលដែលពួកវាកាត់ខ្យល់ដែរ។

អ្នកអាចនិយាយបានថា ចានហោះគឺជាការពង្រីកនៃចិត្ត និងកាយខាងវិញ្ញាណរបស់មេបញ្ជាការ ដូចជាកាយវិញ្ញាណទិព្វដ៏ធំមួយ ដែលនៅក្នុងនោះ រំញ័រខាងរូបធាតុដែលបានក្លាយជាវិញ្ញាណ ត្រូវបានដំណើរការដោយរលកនៃចិត្ត។

ដូចដែលរំញ័រខាងវិញ្ញាណចូលទៅក្នុងរំញ័រនៃរាងកាយ ព្រលឹងមួយត្រូវបានដាក់ចូលទៅក្នុងវា ហើយមនុស្សអាចសកម្ម និងពោរពេញដោយជីវិត។

អ្នកប្រហែលជាគិតថា “នោះស្ដាប់ទៅដូចជារឿងប្រឌិតបែបវិទ្យាសាស្ត្រ” ប៉ុន្តែនៅពេលដែលរំញ័រនៃបាតុភូត ដែលបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងពិភពផែនដី (រំញ័រខាងវិញ្ញាណ និងរំញ័រខាងរូបធាតុ) ក្លាយជាវិញ្ញាណទិព្វ យានជំនិះស្រដៀងគ្នានឹងត្រូវបានសាងសង់នៅទីនោះដែរ នៅទីបំផុត។

ការលេចឡើងនៃថាមពលនេះ នឹងរង្គោះរង្គើរបៀបដែលអរិយធម៌របស់អ្នកដំណើរការ រហូតដល់គ្រឹះរបស់វា ដែលនៅទីបំផុតនាំទៅរកការបញ្ចប់នៃសេដ្ឋកិច្ចរូបិយវត្ថុ និងការបើកនៃអរិយធម៌ទិព្វ។

នៅពេលនោះ ពិភពផែនដីនឹងស្វាគមន៍អរុណរះនៃអរិយធម៌ថ្មីមួយ ដូចជាព្រះអាទិត្យរះនៅលើមេឃខាងកើត។ (នៅមានត)