តោះបោសសម្អាតគំនិតដែលប្រកាន់ខ្ជាប់ចេញ

★តោះមានទស្សនៈដ៏អស់កល្បជានិច្ច

ការពិតគឺ មនុស្សបញ្ចាំងគំនិតរបស់ខ្លួនទៅលើអ្នកដទៃ ហើយមើលរឿងនោះ ខណៈពេលដែលគិត និងនិយាយថាមនុស្សម្នាក់ទៀតគឺបែបនេះ ឬបែបនោះ។

អ្វីដែលមនុស្សម្នាក់ទៀតបានធ្វើ តាមពិតមិនសំខាន់ប៉ុន្មានទេ អ្វីដែលអ្នកបានគិត និងមានអារម្មណ៍ចំពោះពួកគេនៅពេលនោះ គឺជាអ្វីដែលសំខាន់ពិតប្រាកដ។

ដោយសារមនុស្សមើលវាផ្ទុយមកវិញ ដោយមើលមនុស្សម្នាក់ទៀតថាជានេះ ឬនោះ ពួកគេមិនអាចឆ្លងហួសពីវិមាត្រនៃភាពទាក់ទងបានឡើយ។

នៅក្នុងសេចក្ដីពិតពិតប្រាកដ អ្វីៗទាំងអស់គឺជាខ្លួនអ្នក។

ដូច្នេះ គ្មានអ្វីត្រូវធ្វើទេ ក្រៅពីបន្តខាត់ លើកកម្ពស់ និងធ្វើឲ្យខ្លួនឯងកាន់តែជ្រៅ។

ប៉ុន្តែ មនុស្សជាច្រើនកំពុងរងទុក្ខ ដោយសារពួកគេតែងតែវិនិច្ឆ័យអ្នកដទៃ ហើយដូច្នេះ ពួកគេលែងអាចយល់ពីសេចក្ដីពិតទៀតហើយ។

មនុស្សគ្រប់គ្នាកំពុងរស់នៅដើម្បីការពារខ្លួនឯង។

យុគសម័យបែបនោះគ្រាន់តែជាបណ្ដោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះ។

ចក្រវាលគឺអស់កល្បជានិច្ច។

សូម្បីតែប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ផែនដី បើមើលពីប្រវត្តិសាស្ត្រនៃចក្រវាល ក៏នៅតែជាប្រវត្តិរបស់កូនក្មេងតូចដែលទើបតែដុះស្លាបដែរ។

សូមសាកល្បងមើលផែនដីដោយទស្សនៈដ៏អស់កល្បជានិច្ចនោះ។

ទេ សូមមើលចក្រវាលរួមទាំងផែនដីផង។

មានមនុស្សជាតិនៅលើផ្កាយជាច្រើន ម្នាក់ៗបន្តជីវិតអរិយធម៌រៀងៗខ្លួន។

ប៉ុន្តែប្រជាជនលើផែនដីមិនអាចមើលឃើញរឿងនោះទេ។

ព្រោះពួកគេគិតថា មានតែពិភពលោកដែលភ្នែករបស់ពួកគេអាចមើលឃើញ ដៃរបស់ពួកគេអាចប៉ះ និងត្រចៀករបស់ពួកគេអាចឮប៉ុណ្ណោះ។

សូមគិតថា “យើងនៅតែជាកូនក្មេងដែលមានកន្លែងច្រើនដើម្បីលូតលាស់។ មានរឿងច្រើនណាស់ដែលយើងមិនដឹង” ហើយប្រព្រឹត្តដោយរាបទាប។

ដូចគ្នាសម្រាប់មនុស្សពេញវ័យដែរ។

គឺមនុស្សពេញវ័យជាពិសេស ដែលត្រូវតែធ្វើរឿងនោះ។

ព្រោះ និយាយជាទូទៅ កុមារងាយសម្របខ្លួនជាង ហើយមនុស្សពេញវ័យមានគំនិតដែលប្រកាន់ខ្ជាប់ច្រើនជាង។

★ការបញ្ចេញភាពទិព្វនៅខាងក្នុង

ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើយើងលេចមកនៅចំពោះមុខអ្នកភ្លាមៗឥឡូវនេះ អ្នកដែលអាចទទួលយកការពិតនោះបានយ៉ាងរលូនបំផុត នឹងជាកុមារតូចៗ។

កុមារតូចៗមានគំនិតដែលប្រកាន់ខ្ជាប់តិចតួច ដូច្នេះ ពួកគេអាចទទួលយកដោយគ្មានការសង្ស័យថា មានមនុស្សជាតិមួយដែលអាចលេចមក និងបាត់ទៅ។

នោះមានន័យថា នៅក្នុងស្មារតីរបស់ពួកគេ គ្មានអ្វីដែលគេហៅថារបងរវាងវិមាត្រនោះទេ។

ប្រសិនបើមនុស្សពេញវ័យក៏រៀនពីកុមារតូចៗបែបនោះ ហើយអាចទទួលយកបានយ៉ាងរលូនថា មនុស្សជាតិដែល “មិនគួរមាន” ពិតជាមាន ប្រជាជនលើផែនដីនឹងចូលលាយឡំក្នុងសង្គមនៃចក្រវាលបានឆាប់ជាងមុនច្រើន ហើយអាចសម្រេចបាននូវការវិវត្តកាន់តែធំថែមទៀត។

នៅក្នុងការរីកចម្រើនយ៉ាងរហ័សនៃបច្ចេកវិទ្យា ពេលវេលានឹងមកដល់នៅទីបំផុត ដែលប្រជាជនលើផែនដីទម្លុះជញ្ជាំងនៃវិមាត្រដែរ។

ព្រោះមានអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រដែលកំពុងខិតខំធ្វើការលើរឿងបែបនោះ។

ប៉ុន្តែបុគ្គលម្នាក់ៗមិនត្រូវពឹងផ្អែកលើរឿងនោះទេ។

ព្រោះមនុស្សគ្រប់គ្នាមានសមត្ថភាពក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយគ្មានទូរស័ព្ទដៃ។

ពោលគឺ តាមរយៈតេឡេប៉ាទី។

តើអ្នកគិតថា “នេះជាការនិយាយឆ្កួតអ្វីទៅ”?

មនុស្សបានមានសមត្ថភាពបែបនោះនៅខាងក្នុងតាំងពីដំបូង។

គ្រាន់តែថាពួកគេគិតថាពួកគេគ្មាន ដូច្នេះ ពួកគេក៏គ្មាន។

នៅពេលអ្នកបោសសម្អាតគំនិតដែលប្រកាន់ខ្ជាប់ចេញ របងទាំងអស់នឹងបាត់ទៅ ហើយសមត្ថភាពបែបនោះនឹងចាប់ផ្ដើមត្រូវបានអភិវឌ្ឍ។

ដើម្បីការនោះផងដែរ អ្នកត្រូវតែអាចមើលរឿងគ្រប់ប្រភេទដោយបត់បែន ពីមុំជាច្រើន។

នៅពេលអ្នកធ្វើដូច្នោះ ពេលវេលានឹងមកដល់ ដែលអ្នកអាចដោះស្រាយអ្វីៗទាំងអស់ដោយកម្លាំងនៃជីវិត ដោយមិនពឹងផ្អែកលើរបស់របរ។

សូមស្ដារ និងបញ្ចេញភាពទិព្វដែលស្ថិតនៅក្នុងមនុស្សគ្រប់គ្នា។

ដើម្បីការនោះផងដែរ សូមបន្តដកដង្ហើមវែងៗ ហើយឲ្យស្មារតីរបស់អ្នកភ្លឺចែងចាំងនៅគ្រប់ភ្លែត។

បន្ទាប់មក ការធ្វេសប្រហែសការខាត់ខ្លួនឯង ខណៈពេលរវល់រិះគន់អ្នកដទៃ នឹងចាប់ផ្ដើមហាក់ដូចជាគួរឲ្យអស់សំណើច។