គោលបំណងនៃជីវិត

នៅពេលដែលអ្នកត្រូវបានពន្លឺព្រះអាទិត្យបំភ្លឺ អ្នកឃើញស្រមោលរបស់អ្នក នៅទិសផ្ទុយពីព្រះអាទិត្យ មែនទេ?
នោះហើយពិតប្រាកដ គឺជាធម្មជាតិពិតនៃការទទួលស្គាល់ខ្លួនឯង ដែលអ្នកបានសម្រេច និងជឿរហូតមកដល់ពេលនេះ៖ “នេះគឺជាខ្ញុំ” “ខ្ញុំជាមនុស្សប្រភេទនេះ”។

សូមគិតឲ្យបានល្អិតល្អន់។
ស្រមោលមិនអាចជាអ្នកបានទេ មែនទេ?
ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ អ្នកបានយល់ច្រឡំអ្វីដែលពិត។
នោះហើយពិតប្រាកដ គឺជាកន្លែងដែលមូលហេតុពិតស្ថិតនៅ ដែលអ្នកមិនអាចរស់នៅជាខ្លួនឯងពិតរបស់អ្នក។

ជាដំបូង អស់រយៈពេលដ៏យូរ អ្នកមិនបានសូម្បីតែព្យាយាមស្គាល់ខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នក។
អ្នកបានទទួលយកដែនកំណត់ ជារឿងធម្មជាតិ។
បើអ្នកត្រូវបានគេប្រាប់ថាអ្នកមានជំងឺធ្ងន់ធ្ងរ អ្នកបានជឿជាក់ថាគ្មានសង្ឃឹមទៀតទេ។
អ្នកបានគិតថា ទំនាក់ទំនងដែលមិនរីករាយ មិនអាចកែលម្អបានឡើយ។
អ្នកមិនបានព្យាយាមចាកចេញពីរូងភ្នំនៃការបោះបង់ចិត្តទេ។
អ្នកបានយល់ច្រឡំភាពងងឹតនៅពីក្រោយត្របកភ្នែកដែលបិទរបស់អ្នក ថាជាពិភពលោកពិត។
អ្នកបានយល់ច្រឡំសំឡេងបិសាច ដែលឮតាមរយៈត្រចៀកដែលបានបិទរបស់អ្នក ថាជាសំឡេងពិត។

យើងនឹងប្រាប់អ្នកពីរឿងសំខាន់មួយ។
ចូរដឹងថាអ្នកពិតជានរណា។
ហើយគ្រាន់តែរស់នៅជារបស់នោះខ្លួនឯង។

នោះហើយពិតប្រាកដ គឺជាគោលបំណងនៃជីវិតដែលអ្នកបានធ្វើម្ដងហើយម្ដងទៀត។
គោលដៅដែលការចាប់ជាតិមានគោលដៅទៅរក គឺឲ្យមនុស្សម្នាក់ៗរកឃើញខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់ពួកគេ ហើយបង្ហាញវានៅក្នុងគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។

អ្នកមិនចាំបាច់ចង់ទទួលបានកម្លាំងដែលលើសពីអ្នកដទៃទេ។
ទោះបីជាអ្នកអាចមើលឃើញពិភពលោកដែលមើលមិនឃើញ ទោះបីជាអ្នកអាចឮសំឡេងដែលគ្មាននរណាម្នាក់ផ្សេងទៀតអាចឮក៏ដោយ នោះមិនបញ្ចប់លក្ខណៈរបស់អ្នកឲ្យពេញលេញទេ។

ចូរចាប់យកសេចក្ដីពិតនៃជីវិតនៅក្នុងដៃរបស់អ្នក។
គ្រាន់តែនឹកចាំឡើងវិញនូវសារធាតុពិតនៃជីវិត។
អាកប្បកិរិយានៃចិត្តដែលរុករក ដោយប្រឈមមុខដោយផ្ទាល់នឹងសេចក្ដីពិតនោះ គឺជាកម្លាំងជំរុញពិតប្រាកដ សម្រាប់ការនឹកចាំឡើងវិញនូវអ្នកពិតប្រាកដ។

វាច្បាស់ណាស់ថា ទោះបីជាអ្នករង់ចាំនៅក្រោមធ្នើ ឲ្យនំធ្លាក់មកក៏ដោយ អ្នកនឹងមិនដែលទទួលបានវាឡើយ ទោះបីអ្នករង់ចាំយូរប៉ុណ្ណាក៏ដោយ មែនទេ?
ចាប់តាំងពីអ្នកចាប់ផ្ដើមគិតថា “ខ្ញុំគួរតែជាអ្វីដែលលើសពីនេះ” អ្នកបានធ្វើរឿងមួយដូចនោះ។

ទោះបីអ្នកប្រដាប់ខ្លួនដោយទ្រឹស្ដី និងចំណេះដឹងប៉ុណ្ណាក៏ដោយ មនុស្សម្នាក់មិនអាចក្លាយជារីករាយតាមរបៀបនោះបានទេ។
ទោះបីអ្នកប្រមូលវិធីសាស្ត្រប៉ុន្មានក៏ដោយ បើអ្នកគ្រាន់តែពេញចិត្តនឹងរឿងនោះ គ្មានអ្វីផ្លាស់ប្ដូរឡើយ។
បើអ្នកពិតជាចង់ផ្លាស់ប្ដូរខ្លួនឯង ចូរបន្តអនុវត្ត សូម្បីតែទង្វើនៃសេចក្ដីពិតតែមួយ ដោយមិនបោះបង់។

នៅក្នុងយុគសម័យបច្ចុប្បន្ន ការបង្ហាញសេចក្ដីពិតជាសកម្មភាព គឺជាមាគ៌ាតែមួយគត់ ដែលនាំមនុស្សទៅកាន់សុភមង្គលពិតប្រាកដ។
អ្នកពិតប្រាកដ គឺជារំញ័រនៃជីវិតខ្លួនឯង ដែលបំពេញចក្រវាល។
អ្នកគឺជាកម្លាំងពិតប្រាកដ ដែលផ្ដល់កំណើតដល់អ្វីៗទាំងអស់ ហើយចិញ្ចឹមបីបាច់វា ខណៈពេលដែលធ្វើឲ្យវាថ្មី។

ប្រជាជននៃផែនដី ហៅអត្ថិភាពដែលមានកម្លាំងប្រភេទនោះថា ព្រះជាម្ចាស់ ឬព្រះពុទ្ធ ប៉ុន្តែតាមពិត នោះគឺជាសារធាតុពិតរបស់អ្នក។
ការនឹកចាំរឿងនោះ ហើយបង្ហាញវានៅក្នុងរបៀបដែលអ្នករស់នៅ គឺជាអ្វីដែលអ្នកគួរធ្វើពិតប្រាកដ។
អ្វីៗផ្សេងទៀតទាំងអស់ គឺដូចជាការកម្សាន្តបន្ទាប់បន្សំបន្តិច។

អ្នកពិតប្រាកដ មិនអាចត្រូវបានអ្វីទាំងអស់រំលោភបានឡើយ។
អ្នកពិតប្រាកដ អាចធ្វើអ្វីក៏បានដែលអ្នកចង់ធ្វើ។
អ្នកពិតប្រាកដ មានកម្លាំងក្នុងការយកឈ្នះលើការលំបាកណាក៏ដោយ។
អ្នកពិតប្រាកដ អាចចាក់ការដឹងគុណទៅលើអត្ថិភាពណាក៏ដោយ។
អ្នកពិតប្រាកដ អាចឱបក្រសោប និងស្រឡាញ់អ្វីៗទាំងអស់។

ព្រោះចក្រវាលខ្លួនឯង គឺជាសារធាតុពិតនៃជីវិតរបស់អ្នក។