អាថ៌កំបាំងនៃការផ្លាស់ប្ដូរខ្លួនឯង

★តើសុភមង្គលគឺជាអ្វី?

មនុស្សគ្រប់គ្នាប្រាថ្នាថា “ខ្ញុំចង់មានសុភមង្គល” មែនទេ?

ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្វីដែលមនុស្សម្នាក់ៗចង់សំដៅដោយសុភមង្គលដែលពួកគេចង់បាន ខុសគ្នាពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់។

ហេតុអ្វីបានជាវាខុសគ្នា? ព្រោះរបៀបដែលមនុស្សម្នាក់ៗកំណត់សុភមង្គល និងទុក្ខវេទនាក្នុងជីវិត គឺគ្មានអ្វីក្រៅពី “ផលិតផលនៃការយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ” នោះទេ។

មនុស្សខ្លះមិនសប្បាយចិត្ត សូម្បីតែនៅក្នុងគ្រួសារអ្នកមាន។
មនុស្សខ្លះអភ័ព្វ សូម្បីតែខណៈដែលមានសុខភាពល្អ។
មនុស្សខ្លះឯកា សូម្បីតែខណៈដែលមានពរជ័យដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់អ្នកនៅជុំវិញ។
មនុស្សខ្លះតស៊ូក្នុងទុក្ខវេទនា សូម្បីតែក្នុងកាលៈទេសៈដែលអ្នកដទៃនឹងច្រណែន។

ម្យ៉ាងវិញទៀត ពេលខ្លះមនុស្សម្នាក់ដែលមើលដំបូងទៅហាក់ដូចជាស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈគួរឲ្យអាណិត តាមពិតគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល ស្ថិតក្នុងសភាពចិត្តដែលថ្លា និងស្រាល មានអារម្មណ៍សុភមង្គលពិតប្រាកដពីបាតដួងចិត្ត ហើយរស់នៅយ៉ាងវិជ្ជមានជាមួយសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងការដឹងគុណ។

ក្នុងចំណោមមនុស្សខុសៗគ្នាទាំងអស់នេះ ប្រសិនបើអ្នកសម្លឹងមើលផែនដីទាំងមូល តើអ្នកគិតថាហេតុអ្វីបានជាមានមនុស្សតិចតួចណាស់ដែលរស់នៅដោយចិត្តដែលមានអារម្មណ៍សុភមង្គលពិតប្រាកដ?

អ្វីដែលខ្ញុំកំពុងសួរ ស្ថិតនៅជ្រៅជាងហេតុផលដែលមើលឃើញ ដូចជា “ព្រោះខ្ញុំមិនអាចទទួលបានអ្វីដែលខ្ញុំចង់បាន” “ព្រោះជំងឺរបស់ខ្ញុំមិនជា” ឬ “ព្រោះអ្នកដទៃមិនធ្វើតាមអ្វីដែលខ្ញុំចង់បាន”។

“ព្រោះរបៀបនៃលោកិយ សង្គម ប្រទេសជាតិ និងពិភពលោកអាក្រក់” ក៏ត្រូវបានបដិសេធដែរ។

ប្រាក់ចំណូលមូលដ្ឋាន សុខុមាលភាពសង្គមដែលល្អជាង និងការកែទម្រង់ និងកែលម្អប្រព័ន្ធសង្គម សុទ្ធតែសំខាន់ណាស់ ប៉ុន្តែតែពួកវាប៉ុណ្ណោះ មិនអាចផ្លាស់ប្ដូរចិត្តរបស់មនុស្សនៅកម្រិតជ្រៅបំផុតបានទេ។

ទោះបីជាអ្នកបង្ក្រាប និងលុបបំបាត់អំពើភេរវកម្ម ឬលុបចោលសង្គមប្រកួតប្រជែងបែបអ្នកខ្លាំងរស់រាន តែនៅកម្រិតប្រព័ន្ធប៉ុណ្ណោះក៏ដោយ ចិត្តរបស់មនុស្សនឹងមិនផ្លាស់ប្ដូរទេ។

ទោះបីជាអ្នកឲ្យមនុស្សរស់នៅតែជាមួយអ្នកដែលពួកគេចូលចិត្តទាំងស្រុង លុបបំបាត់ជំងឺចេញពីពិភពលោក ផ្ដល់ទ្រព្យសម្បត្តិគ្មានដែនកំណត់ដល់បុគ្គលម្នាក់ៗ ឬផ្ទុយទៅវិញ បង្កើតពិភពលោកដែលគ្មានលុយក៏ដោយ ចិត្តរបស់មនុស្សនៅតែមិនផ្លាស់ប្ដូរដដែល។

ហេតុអ្វី? ព្រោះដូចដែលខ្ញុំបាននិយាយមួយភ្លែតមុន វាត្រឡប់មកវិញនូវ “ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សដែលមានពរជ័យបែបនេះមិនសប្បាយចិត្ត?” ឬ “ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សដែលមើលទៅគួរឲ្យអាណិតបែបនេះមានសុភមង្គល?” ថាតើអ្នកមានសុភមង្គលឬអត់ នៅទីបំផុត គឺដោយសារការយល់ឃើញរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ដោយសារសភាពនៃចិត្តរបស់ពួកគេ។

រឿងលើផ្ទៃដូចជាលក្ខខណ្ឌរស់នៅ កាលៈទេសៈសង្គម ទំនាក់ទំនង សុខភាព និងសូម្បីតែភាពក្រីក្រ និងភាពមានបាន ត្រូវបានតភ្ជាប់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅជាមួយសភាពនៃចិត្តនោះ។

ហេតុនេះហើយបានជាយើងត្រូវផ្ដោតលើ “របៀបដែលអ្នកប្រើប្រាស់គំនិតរបស់អ្នក” ដែលអ្នកអាចនិយាយបានថាជាអ្វីដែលបង្កើតរូបរាងអ្វីៗទាំងអស់ ហើយមើលមូលហេតុដែលអ្នកមិនអាចមានអារម្មណ៍សុភមង្គល។

ដោយសារមនុស្សមិនបានមើលឲ្យជ្រៅបែបនោះ ទោះបីជាពួកគេបានប៉ះប៉ូវពិភពដែលពួកគេយល់ឃើញតាមរយៈញ្ញាណទាំងប្រាំប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ពួកគេមិនអាចរួចផុតពីសភាពមួយ ដែលទុក្ខវេទនាពីមូលហេតុដដែល បន្តលេចឡើងក្នុងទម្រង់ផ្សេងៗ។

ដូចជាការព្យាយាមម្ដងហើយម្ដងទៀត ដើម្បីឡើងចេញពីរណ្ដៅរបស់សត្វកណ្ដូបខ្សាច់ ហើយរអិលធ្លាក់ចុះមកវិញ។

★ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សដែលគិតថាខ្លួនមិនមានសុភមង្គល មិនអាចក្លាយជាមានសុភមង្គល

ដូច្នេះ ជាការត្រៀមសម្រាប់ការលោតចូលទៅក្នុងសភាពចិត្តដែលអាចមានអារម្មណ៍សុភមង្គល យើងបន្តទៅកាន់ដំណាក់កាលនៃ “ការពិចារណាយ៉ាងជ្រាលជ្រៅលើសភាពនៃចិត្តរបស់អ្នក ជារឿងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក”។

នោះគឺជា “ការលោតមួយជើង” នៃការលោតមួយជើង ការបោះជំហាន និងការលោត នៃការលោតបីដង។

ជាដំបូង តោះមើលថាហេតុអ្វីបានជាចិត្តរបស់អ្នក រហូតមកដល់ពេលនេះ ត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយគំនិតនៃ “មិនគ្រប់គ្រាន់ ខ្វះខាត មិនអាចធ្វើបាន មិនអាចទៅរួច”។

សូមបិទភ្នែក ហើយដកដង្ហើមវែងៗ។

 

…

 

តើអ្នកអាចចាប់អារម្មណ៍វាបានទេ?

ចម្លើយរួមដ៏ធំបំផុត (មូលហេតុ) ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាចែករំលែក គឺនេះ៖ “អ្នកបានមើលអ្វីដែលមាន ថា ‘មិនមាន’ ហើយមើលអ្វីដែលមិនមាន (ការបំភាន់) ថា ‘មាន’”។

ប៉ុន្តែព័ត៌មានលម្អិតខុសគ្នាពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់។

និយាយបន្ថែមទៀត មូលហេតុដើមនៃការគិតបែបនោះ គឺអ្នកមិនបានស្គាល់ខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នក។

ច្បាស់ណាស់ ដោយសារពួកគេមិនបានស្គាល់ខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់ខ្លួន មនុស្សដែលមានរាងកាយមិនអាចយល់ឃើញអ្វីដែលមាន ហើយបានយល់ច្រឡំ “ការបំភាន់ដែលគ្រាន់តែអាចបាត់ទៅ” ថាជាការពិត។

និយាយឲ្យសាមញ្ញ ពួកគេកំពុងរស់នៅក្នុងការយល់ច្រឡំ (ការបំភាន់)។

និយាយម្យ៉ាងទៀត វាជារឿងប្រថុយប្រថាននៃ “ការដើរដោយបិទភ្នែក”។

សូម្បីតែក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ ប្រសិនបើអ្នកនៅតែបន្តទៅមុខតាមរបៀបណាមួយ នោះចាប់ផ្ដើមពីអ្នកដែលបញ្ចប់ការរៀនសូត្រនៅកម្រិតស្មារតីដែលនិយាយថា “វាមិនដែលល្អប្រសើរឡើងទេ” មនុស្សចាប់ផ្ដើមស្វែងរកសុភមង្គលពិតប្រាកដយ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រ ហើយបន្ទាប់មក ខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់ពួកគេ។

មានតែនៅពេលដែលពួកគេឈានដល់ដំណាក់កាលនោះប៉ុណ្ណោះ ទើបពួកគេអាចមកដល់សភាពនៃការដឹងពីសេចក្ដីពិតថា “គ្រប់វាសនាដែលលេចឡើងក្នុងជីវិត ល្អ ឬអាក្រក់ ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ ទាំងដឹងខ្លួន និងមិនដឹងខ្លួន”។ នោះគឺជាដំណាក់កាល “ការបោះជំហាន” នៃការលោតមួយជើង ការបោះជំហាន និងការលោត។

★ដំណាក់កាលបន្ទាប់ពីការរកឃើញមូលហេតុ

នៅពេលដែលអ្នកដឹងពីមូលហេតុ រឿងបន្ទាប់គឺក្ដាប់ឲ្យជាប់នូវគំនិតល្អដ៏រឹងមាំ និងការជឿជាក់ដែលមិនរង្គោះរង្គើថា “អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានបំពេញ គ្មានអ្វីខ្វះខាតទេ ខ្ញុំអាចធ្វើបាន មិនអីទេ មានតែការសម្រេចប៉ុណ្ណោះ” ហើយក្លាយជាធ្លុងមួយទាំងស្រុងជាមួយស្មារតីនោះ។

នៅទីនេះ ទីបំផុតអ្នកចូលទៅក្នុងពិភពនៃ “ការលោត” នៃការលោតបីដងនៃចិត្ត (ការលោតមួយជើង ការបោះជំហាន និងការលោត)។

អ្វី?

“ការគិតថាវាគ្រប់គ្រាន់ នៅពេលដែលវាមិនគ្រប់គ្រាន់ ថាគ្មានអ្វីខ្វះខាត នៅពេលដែលមានអ្វីមួយខ្វះខាត ថាខ្ញុំមានសុខភាពល្អ នៅពេលដែលខ្ញុំឈឺ… តើនោះមិនមែនគ្រាន់តែជាកម្លាំងឆន្ទៈទេឬ? នោះហួសហេតុពេកហើយ” អ្នកនិយាយអញ្ចឹងឬ?

មែនហើយ វាជារឿងធម្មតាដែលមានអារម្មណ៍បែបនោះ។ សម្រាប់ស្មារតីដែលអាចយល់ឃើញតែខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃថាដាច់ពីគ្នា វាមិនចម្លែកទេដែលអ្នកគិតបែបនោះ។ ប៉ុន្តែតាមពិត មានអ្វីមួយដែលជ្រៅជាងនេះបន្តិច។

មូលហេតុដែលខ្ញុំនិយាយដូច្នេះ គឺនៅពេលដែលមនុស្សដែលមានរាងកាយដោះស្រាយកម្មរបស់ខ្លួនទាំងអស់ ហើយត្រឡប់ទៅជា “ពន្លឺនៃជីវិត” ផ្ទាល់វិញ ពួកគេរកឃើញថាអ្វីៗទាំងអស់មាននៅក្នុងចក្រវាលតាំងពីដំបូងបង្អស់។ គ្មានរឿងដូចជាការខ្វះខាត ឬការមិនខ្វះខាតនោះទេ មានតែពិភពនៃភាពពេញលេញឥតខ្ចោះ និងសុខដុមដ៏អស្ចារ្យប៉ុណ្ណោះដែលលាតសន្ធឹង។

នោះគឺជាសេចក្ដីពិតនៃចក្រវាលដ៏ធំ ដែលអ្នកអាចមានអារម្មណ៍ពិតប្រាកដ នៅពេលដែលស្មារតីរបស់អ្នកត្រឡប់ទៅកាន់ពិភពដើមនៃជីវិតវិញ។

មេរៀននេះត្រូវបានចែករំលែកដោយប្រជាជននៃពិភពនៃគ្រប់ផ្កាយ។ មុនពេលដែលមេឃ និងដីនៃផ្កាយមួយចូលទៅក្នុងដំណាក់កាលដែលភាពខាងវិញ្ញាណ និងភាពខាងរូបធាតុស្ថិតក្នុងសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ បញ្ឈរ និងផ្ដេកដូចឈើឆ្កាង មនុស្សភាគច្រើនច្រើនតែមានអារម្មណ៍ងឿងឆ្ងល់ថា “ខ្ញុំមិនយល់ថាហេតុអ្វីបានជាវាដូច្នេះទេ”។

ប៉ុន្តែការយល់ឃើញបែបទ្វេនិយមដូចជា “មាន” និង “គ្មាន” “គ្រប់គ្រាន់” និង “មិនគ្រប់គ្រាន់” “មានសុខភាពល្អ” និង “មិនមានសុខភាពល្អ” មិនថាអ្នកធ្វើអ្វីក៏ដោយ គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីផលិតផលនៃគំនិតដែលជាប់ស្អិតនឹងរាងកាយនោះទេ។

គ្មានផ្លូវណាដើម្បីទទួលបានសុភមង្គលដែលមិនដែលដួលរលំ ក្រៅពីការដឹងពីសេចក្ដីពិតនោះ ហើយត្រឡប់ទៅកាន់សេចក្ដីពិតនៃការជាមនុស្ស ដែលជាលំនៅនៃវិញ្ញាណនោះទេ។

អ្វីដែលខ្ញុំកំពុងប្រាប់អ្នក គឺជារឿងចុងក្រោយបំផុត៖ “ចំពោះរឿងនោះ គ្មានអ្វីត្រូវធ្វើក្រៅពីការផ្លាស់ប្ដូរទម្លាប់នៃគំនិតរបស់អ្នកទេ”។ ប្រសិនបើអ្នកគ្រាន់តែរស់នៅតាមរបៀបនោះ នរណាក៏អាចផ្លាស់ប្ដូរដោយធម្មជាតិ និងដោយមិនបង្ខំ ទៅរករបៀបរស់នៅមួយ ដែលពួកគេប្រើប្រាស់យ៉ាងពេញលេញនូវស្មារតីស្របតាមច្បាប់នៃចក្រវាលនៃ “សុខដុមដ៏អស្ចារ្យ” ហើយប្រែក្លាយរូបភាពរបស់ខ្លួនទៅជាការពិតដោយសេរី។

របៀបធ្វើរឿងនោះ គឺជីកយកពន្លឺនៃជីវិតដែលហៅថាសេចក្ដីពិតនៃចក្រវាល ដោយប្រើគ្រប់មធ្យោបាយដែលអ្នកអាចធ្វើបាន ពីខាងស្មារតីលើផ្ទៃរបស់អ្នក ឆ្ពោះទៅកាន់ជម្រៅនៃវិញ្ញាណរបស់អ្នក។

ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំនិយាយឲ្យជីកយកសេចក្ដីពិតពីក្នុងខ្លួនឯង? ព្រោះវាជាអ្វីមួយដែល “មាននៅក្នុងពន្លឺនៃជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក” តាំងពីដំបូងបង្អស់ ហើយមិនមាននៅកន្លែងណាផ្សេងទៀតឡើយ។

★វិធីជាក់ស្ដែងប្រាំពីរយ៉ាង ដើម្បីផ្លាស់ប្ដូរជីវិតរបស់អ្នក

ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកថា គ្រប់វាសនាដែលលេចឡើងក្នុងជីវិត លេចឡើងតាមរយៈការក្លាយជាការពិតនៃគំនិត មែនទេ?

គ្មានអ្វីផ្សេងទៀត គ្មាននរណាម្នាក់ទាល់តែសោះ អាចគ្រប់គ្រងការយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកបាន នៅពេលដែលអ្នកគិតថា “រឿងនេះរឿងនោះគឺដូច្នេះដូច្នោះ”។

ដោយបង្វែរគោលការណ៍នោះឲ្យក្លាយជាប្រយោជន៍របស់អ្នក អ្នកផ្លាស់ប្ដូររបៀបរស់នៅរបស់អ្នក ដើម្បីឲ្យអ្នកគ្រប់គ្រង និងប្រើប្រាស់ដោយដឹងខ្លួន នូវការយល់ឃើញដែលគ្មានច្បាប់ ដែលរហូតមកដល់ពេលនេះ អ្នកបានទុកឲ្យហូរចេញដោយមិនដឹងខ្លួន។

ដោយរបៀបណា? វាគឺជាការអនុវត្តជាក់ស្ដែងនៃអ្វីដែលខ្ញុំបាននិយាយមួយភ្លែតមុន គឺការជីកយកពន្លឺនៃជីវិតដែលហៅថាសេចក្ដីពិតនៃចក្រវាល ដោយប្រើគ្រប់មធ្យោបាយដែលអ្នកអាចធ្វើបាន ពីខាងស្មារតីលើផ្ទៃរបស់អ្នក ឆ្ពោះទៅកាន់ជម្រៅ។

នោះគឺ

• ធ្វើឲ្យការដកដង្ហើមប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នកកាន់តែជ្រៅ → ការដកដង្ហើមវែងៗ
• ចម្លងពាក្យនៃសេចក្ដីពិតដោយយកចិត្តទុកដាក់ ខណៈដែលទប់ដង្ហើម
• និយាយ និងធ្វើសកម្មភាពដោយដឹងខ្លួន ជាមួយការដឹងគុណ និងសេចក្ដីស្រឡាញ់
• ប្រកាសស្មារតីនៃជីវិត → អ៊ីណូរិ
• សរសេររៀងរាល់ថ្ងៃនូវសេចក្ដីពិតដែលហូរហៀរចេញពីខាងក្នុង
• អធិស្ឋានពីបាតដួងចិត្ត សម្រាប់សុភមង្គលពិតប្រាកដនៃមនុស្សជាតិ
• ការដឹងគុណចំពោះខ្លួនឯងកម្រិតខ្ពស់ → ការក្លាយជាធ្លុងមួយ

ជាដើម។

កុំគិតថាវាមិនល្អ ឬល្អ គ្រាន់តែបន្តធ្វើរឿងទាំងនេះទៅ។

អ្វីដែលកើតឡើងបន្ទាប់មក គឺទម្លាប់នៃគំនិតរបស់អ្នកផ្លាស់ប្ដូរទាំងស្រុង។

របៀបដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ពីការផ្លាស់ប្ដូរនោះ ខុសគ្នាពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់ ប៉ុន្តែក្នុងករណីជាច្រើន វាកើតឡើងមុនពេលអ្នកដឹងខ្លួន ដោយអ្នកមិនបានកត់សម្គាល់ ហើយនៅថ្ងៃមួយ នៅពេលដែលអ្នកចៃដន្យងាកក្រោយមើល ថ្ងៃនោះនឹងមកដល់ ដែលអ្នកគិតដោយអារម្មណ៍ពីបាតដួងចិត្តថា “ខ្ញុំត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យកើតជាថ្មី ជាមនុស្សម្នាក់ដែលខុសគ្នាទាំងស្រុង”។

★ដើម្បីស្វាគមន៍អរុណរះនៃចិត្ត

ខ្ញុំបានរាយវិធីប្រាំពីរយ៉ាងមួយភ្លែតមុន ប៉ុន្តែមនុស្សខ្លះប្រហែលជាគិតថា “ខ្ញុំមិនអាចធ្វើរឿងច្រើនបែបនោះក្នុងពេលតែមួយបានទេ”។

ក្នុងករណីនោះ ខ្ញុំណែនាំឲ្យធ្វើតែរឿងទីមួយ គឺ “ការដកដង្ហើមវែងៗប្រចាំថ្ងៃ” ដោយមិនចេះនឿយហត់រៀងរាល់ថ្ងៃ។

អ្នកនឹងផ្លាស់ប្ដូរជាប្រាកដ។

ហើយនៅពេលដែលអ្នកផ្លាស់ប្ដូរ ដំណាក់កាលនៃជីវិតរបស់អ្នកឡើងកម្រិត។

នៅពេលដែលដំណាក់កាលនៃជីវិតរបស់អ្នកឡើង ការវិវត្តនៃស្មារតីរបស់អ្នកក៏កាន់តែលឿន។

នៅពេលដែលវាកាន់តែលឿន គំនិតខាងកម្មដែលជាកម្លាំងទប់ទល់ចុះខ្សោយ ហើយពេលវេលាដែលអ្នកអាចចំណាយក្នុងស្មារតីនៃដែនទិព្វ ក៏កាន់តែវែង។

អ្វីដែលខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកនៅថ្ងៃនេះ គឺជាអាថ៌កំបាំងនៃការផ្លាស់ប្ដូរខ្លួនឯងតាមរបៀបនេះ។

ទេ ការផ្លាស់ប្ដូរកើតឡើងក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក ដូច្នេះប្រហែលជាល្អជាងក្នុងការហៅវាថា “អាថ៌កំបាំងនៃការផ្លាស់ប្ដូរខ្លួនឯង”។

សេចក្ដីពិតគឺ សម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា ដំណាក់កាលផ្លាស់ប្ដូរភ្លាមៗនៅពេលដែលពួកគេចាប់ផ្ដើម ប៉ុន្តែគំនិតដែលជាទម្លាប់ រារាំងពួកគេមិនឲ្យកត់សម្គាល់វាភ្លាមៗ ដូច្នេះមានគម្លាតមួយ មុនពេលដែលពួកគេមានអារម្មណ៍ពីការផ្លាស់ប្ដូរ។

លើសពីនេះ ទាំងនេះមិនមែនជាផ្លូវតែមួយគត់ទៅកាន់ការវិវត្តនៃស្មារតីនោះទេ ដូច្នេះសូមសាកល្បងអ្វីក៏ដោយដែលវិចារណញាណរបស់អ្នកប្រាប់ថាល្អ។

គំនិតគ្រប់ប្រភេទ ដូចជា “វាគ្មានប្រយោជន៍ទេ” ប្រហែលជារារាំងការធ្វើវា។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលអ្នកយកឈ្នះលើឧបសគ្គទាំងនោះ ហើយបន្តទៅមុខ ព្រះអាទិត្យនៃពន្លឺខាងវិញ្ញាណនឹងរះឡើងជាប្រាកដនៅលើមេឃក្នុងចិត្តរបស់អ្នក ហើយអ្នកនឹងសម្រេចការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ (ការឡើងកម្រិតវិមាត្រ) នៃចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នកជាក់ស្ដែង!

ខ្ញុំប្រកាសយ៉ាងមុតមាំនៅទីនេះ។

ព្រោះនៅក្នុងមេឃ និងដីនៃចិត្ត គ្មានយប់ណាដែលមិនបញ្ចប់ដោយអរុណរះឡើយ។