ដើម្បីកសាងស្មារតីរួមដែលប្រសើរជាង (ភាគទី 1)

★ទំនាក់ទំនងរវាងភាពជាអ្នកដឹកនាំ ការដំណើរការអង្គការ និងស្មារតីរួម

នៅក្នុងពិភពផែនដីរហូតមកដល់ពេលនេះ ប្រព័ន្ធនៃកម្ម ដែលមនុស្សអាចឡើងឋានៈក្នុងលោក ដោយមិនគិតពីភាពថ្លៃថ្នូរនៃព្រលឹងរបស់ខ្លួន គឺជាចរន្តសំខាន់ ដូច្នេះនៅពេលដែលយើងមើលសភាពចិត្តរបស់មនុស្សភាគច្រើន ដែលស្ថិតនៅក្នុងតំណែងដឹកនាំ ពួកគេជាច្រើនមានបំណងប្រាថ្នាអាត្មានិយមខ្លាំងជាង (កម្មជ្រៅជាង) អ្នកដែលមិនមែនជាអ្នកដឹកនាំ។

ពួកគេបានបើកផ្លូវរបស់ខ្លួន ហើយកសាងតំណែងរបស់ខ្លួន ដោយកម្លាំងនៃអេហ្គោនោះ។

ប៉ុន្តែចាប់ពីពេលនេះតទៅ វានឹងខុសគ្នា។

បន្តិចម្ដងៗ នៅពេលដែលស្មារតីនៃមនុស្សជាតិទាំងមូល ខិតជិត ហើយចូលទៅក្នុងដែនទិព្វ មនុស្សម្នាក់កាន់តែអាចបម្រើទាំងមូលដោយដួងចិត្តគ្មានអាត្មានិយមប៉ុណ្ណា ពួកគេកាន់តែឈរនៅខាងលើអ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ ហើយអ្នកដែលផ្ទុយពីនេះ នឹងផ្លាស់ទៅជាអ្នកដើរតាម។

នោះហើយជារបៀបដែលវានឹងក្លាយជាដោយជៀសមិនរួច ជាច្បាប់នៃវិសាលភាពនៃរំញ័រ។

ដូច្នេះ នៅពេលដែលអ្នកមើលមេដឹកនាំនៃយុគសម័យនេះ វាល្អបំផុតក្នុងការមិនរំពឹងច្រើនពេក ពីមេដឹកនាំដែលផ្លាស់ប្ដូរពាក្យសម្ដី និងសកម្មភាពរបស់ខ្លួន តាមភាពងាយស្រួលរបស់ខ្លួន ដោយបញ្ច្រាសបញ្ជាពីព្រឹកដល់ល្ងាច បង្វិលទៅស្ដាំ ហើយបន្ទាប់មកទៅឆ្វេង។

វាជារឿងផ្សេង ប្រសិនបើ សូម្បីតែនៅពេលដែលអ្នកដាក់ការរំពឹងទុករបស់អ្នកលើនរណាម្នាក់ ហើយរឿងរ៉ាវមិនដំណើរការដូចដែលអ្នកប្រាថ្នា អ្នកនៅតែអាចមានអារម្មណ៍ថា “មនុស្សនេះតែងតែធ្វើបានល្អណាស់ ខ្ញុំដឹងគុណ”។

នៅក្នុងពិភពផែនដីសព្វថ្ងៃ ក្នុងករណីភាគច្រើន នៅពេលដែលការរំពឹងទុករបស់មនុស្សចំពោះអ្នកដទៃត្រូវបានក្បត់ ស្ទើរតែមនុស្សគ្រប់គ្នាបញ្ចេញគំនិតនៃការខកចិត្ត ឬកំហឹង មែនទេ?

ហេតុអ្វី? ព្រោះពួកគេបានប្រគល់អំណាចផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ ទៅឲ្យមនុស្សនោះ។

ដូចដែលយើងតែងតែនិយាយ ជោគវាសនារបស់អ្នក គឺជាអ្វីដែលអ្នកខ្លួនឯងបង្កើត។

ហើយទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកប្រគល់វាឲ្យនរណាម្នាក់ “ពួកគេនឹងដោះស្រាយវាបានល្អ” ហើយទុកវាទាំងស្រុងឲ្យពួកគេ ដូច្នេះនៅពេលដែលរឿងរ៉ាវមិនដំណើរការដូចដែលអ្នកប្រាថ្នា វាក្លាយជា “ហេតុអ្វីបានជាពួកគេមិនធ្វើវាឲ្យបានត្រឹមត្រូវ?”

អ្វីដែលពិបាក គឺនៅពេលដែលអ្នកជាសមាជិកនៃអង្គការមួយ ប៉ុន្តែមិនពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ក្នុងការដំណើរការវា។ អង្គការកាន់តែធំប៉ុណ្ណា ស្មារតីរួមដែលពាក់ព័ន្ធក្នុងនោះកាន់តែធំប៉ុណ្ណោះ តាមសមាមាត្រ ដូច្នេះវាពិបាកក្នុងការមានអារម្មណ៍ថា គំនិតរបស់មនុស្សម្នាក់ ត្រូវបានឆ្លុះបញ្ចាំងដោយផ្ទាល់នៅក្នុងចលនានៃទាំងមូល មែនទេ?

ចំពោះអ្វីដែលមនុស្សដែលមិនពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ក្នុងការដំណើរការអង្គការ គួរធ្វើនៅពេលបែបនោះ៖ គឺពិតជានៅពេលបែបនោះហើយ ដែលវាល្អក្នុងការទាញយកប្រាជ្ញាគ្មានទីបញ្ចប់ ដែលស្ថិតនៅក្នុងជីវិត។

រឿងដូចជា “ត្រូវធ្វើអ្វី និងនៅពេលណា” ពីដើមឡើយ សុទ្ធតែត្រូវបានដឹងដោយខ្លួនអ្នកផ្ទាល់ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ផ្សេងទៀតទេ។

សកម្មភាពជាក់ស្ដែងដែលមនុស្សម្នាក់គួរធ្វើ ខុសគ្នាទៅតាមតំណែងរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ដូច្នេះជារឿយៗ ទ្រឹស្ដីទូទៅមិនសមនឹងមនុស្សម្នាក់ឲ្យបានត្រឹមត្រូវទេ។

ឧទាហរណ៍ អ្វីដែលអ្នកគិតអំពីប្រទេស រដ្ឋាភិបាលមូលដ្ឋាន ឬស្ថាប័នសាធារណៈ សាកល្បងគិតអំពីវា ដោយផ្អែកលើការចូលរួមផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកក្នុងនយោបាយ។

នៅក្នុងប្រទេសជាច្រើនលើផែនដីសព្វថ្ងៃ មនុស្សជ្រើសរើស នៅក្នុងការបោះឆ្នោត អ្នកដែលមានគំនិតជិតនឹងខ្លួន ហើយប្រគល់ឲ្យពួកគេដំណើរការកិច្ចការ មែនទេ?

ប៉ុន្តែតាមការពិត មិនមែនតែងតែជាមនុស្សដែលអ្នកបានជ្រើសរើសទេ ដែលត្រូវបានជាប់ឆ្នោត ហើយទោះបីជាពួកគេជាប់ក៏ដោយ មនុស្សជាច្រើនផ្សេងទៀតក៏ត្រូវបានជាប់ឆ្នោតដែរ ហើយប្រព័ន្ធគឺជាប្រព័ន្ធមួយ ដែលរឿងផ្សេងៗត្រូវបានសម្រេចដោយសំឡេងភាគច្រើនក្នុងចំណោមពួកគេ។

ដូច្នេះ នៅពេលដែលអ្វីដែលអ្នករំពឹងទុក មិនចេញដូចដែលអ្នកប្រាថ្នា អ្នកគ្មានជម្រើសក្រៅពីទទួលយកវាទេ។

ហើយគិតអំពីវាឲ្យកាន់តែជាមូលដ្ឋាន អ្នកអាចនិយាយបានថា នយោបាយត្រូវបានរំកិល ដោយស្មារតីជាប្រចាំរបស់មនុស្ស ដែលជាសមាជិកនៃប្រទេស ឬរដ្ឋាភិបាលមូលដ្ឋាននោះ។

ដូច្នេះ ដើម្បីឲ្យស្មារតីរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា ត្រូវបានលើកពីស្មារតីអាត្មានិយម ទៅជាដួងចិត្តគិតគូរពីអ្នកដទៃ វាល្អក្នុងការចាប់ផ្ដើមពីខ្លួនអ្នក ដោយដំណើរការគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់អ្នក នៅគ្រប់ភ្លែតនីមួយៗ ដោយគំនិតគិតគូរពីអ្នកដទៃ។

ព្រោះជោគវាសនានៃប្រទេស ឬរដ្ឋាភិបាលមូលដ្ឋាន ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយស្មារតីរួមរបស់មនុស្សដែលរស់នៅទីនោះ ហើយប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ៗចូលរួមដោយស្មារតីគិតគូរពីអ្នកដទៃ ជោគវាសនានៃប្រទេស ឬរដ្ឋាភិបាលមូលដ្ឋាននោះ ប្រាកដជានឹងផ្លាស់ប្ដូរទៅរកភាពប្រសើរ នៅថ្ងៃណាមួយ។ (នៅមានត លើកក្រោយ)