ដើម្បីជួបប្រទះការកើតជាថ្មី ខណៈពេលដែលនៅរស់នៅឡើយ – 2

(តពីលើកមុន)

ភាពខុសគ្នារវាង “កំណើតថ្មី” និង “វ៉កអ៊ីន”

អ្វីដែលយើងហៅថា “ការកើតជាថ្មី ខណៈពេលដែលនៅរស់នៅឡើយ” អាចសរុបបានដោយពាក្យ “កំណើតថ្មី”។

ជាអ្វីមួយដែលស្ដាប់ទៅស្រដៀងគ្នា មានបាតុភូតមួយដែលហៅថា “វ៉កអ៊ីន” ដែលពេលខ្លះលេចឡើងនៅក្នុងរង្វង់ខាងវិញ្ញាណ។

ពួកគេយល់វាថាជា “ព្រលឹងប្ដូរកន្លែងគ្នា ខណៈពេលដែលមនុស្សនោះនៅរស់នៅឡើយ”។

ប៉ុន្តែនិយាយឲ្យតឹងរ៉ឹង មានករណីតិចតួចណាស់ ដែលព្រលឹងពិតជាបានប្ដូរកន្លែងគ្នា។

តើយើងចង់មានន័យដូចម្ដេច? យើងធ្លាប់ប្រាប់អ្នកម្ដងហើយថា “ក្នុងការកើតមកក្នុងរាងកាយនៃជីវិតនេះ មនុស្សភាគច្រើនកើតមកជាវិញ្ញាណរួមបញ្ចូលគ្នា ដោយផ្ទុកខ្សែស្រឡាយខាងវិញ្ញាណជាច្រើន” មែនទេ?

ឧទាហរណ៍ មនុស្សភាគច្រើនរស់នៅក្នុងទម្រង់មួយ ដែលមនុស្សនៃពិភពវិញ្ញាណ B, C និង D ត្រូវបានចងបញ្ចូលគ្នាជាព្រលឹងរបស់មនុស្សម្នាក់ដែលហៅថា A ហើយកើតមកជាមនុស្សតែម្នាក់។

ដើម្បីពន្យល់ប្រហាក់ប្រហែលពីលំនាំនៃរបៀបដែលពួកគេត្រូវបានចងបញ្ចូលគ្នាជាព្រលឹងតែមួយ មនុស្សវិញ្ញាណដែលមានធម្មជាតិខ្ពស់ល្មមម្នាក់ និងមនុស្សវិញ្ញាណពីរ ឬបីនាក់ដែលត្រូវការការថែទាំច្រើន ត្រូវបានលាយបញ្ចូលគ្នាតាមសមាមាត្រដ៏ត្រឹមត្រូវ ហើយកើតមក។

ក្នុងករណីនោះ បើបុគ្គលិកលក្ខណៈ និងភាពជាមនុស្សដែលបានបង្ហាញដំបូង ភាគច្រើនជា B វាមិនមែនជារឿងកម្រទេ ដែល C ឬ D លេចឡើងលើផ្ទៃនៅពេលក្រោយ។

ប៉ុន្តែនោះជារឿងខុសគ្នាទាំងស្រុងពី “កំណើតថ្មី” ដែលយើងណែនាំ។

អ្វីដែលយើងហៅថា “កំណើតថ្មី” មានន័យតាមព្យញ្ជនៈថា “ការរស់នៅជាថ្មី” ក្នុងន័យនៃ “ការរស់នៅជាថ្មី ជាមួយនឹងស្មារតីដែលភាពទិព្វត្រូវបានស្ដារឡើងវិញ”។

និយាយតាមវិញ្ញាណរួមបញ្ចូលគ្នាដែលយើងទើបតែបានលើកឡើង វាមិនមែនជា A, B, C ឬ D ទេ ប៉ុន្តែជា “ស្ថានភាពមួយដែល A ថ្មីស្រឡាងទាំងស្រុង ដែលលក្ខណៈរៀងៗខ្លួននៃ B, C និង D ត្រូវបានរួមបញ្ចូល និងធ្វើឲ្យមានសុខដុម ជាអត្ថិភាពនៃ ‘ជីវិតតែមួយ’ កំពុងរស់នៅខ្លឹមសារនៃជីវិត”។

ដើម្បីធ្វើឲ្យឆាកដែលហៅថាលោកនេះ (ពិភពនៃបាតុភូត) ទទួលបានជោគជ័យ

“តើជីវិតមកពីណា វាធ្វើអ្វីនៅទីនេះ ហើយវាត្រឡប់ទៅណាវិញ?”

“តើយើងកើតមកដើម្បីអ្វី?”

“តើអត្ថន័យនៃការរស់នៅ គឺជាអ្វី?”

“តើមានអ្វីកើតឡើងចំពោះមនុស្ស នៅពេលដែលពួកគេស្លាប់?”

“តើទំនាក់ទំនងរវាងចក្រវាល និងជីវិតទាំងអស់ គឺជាអ្វីទៅ?”

យើងអាចបន្តរហូត ប៉ុន្តែវាពិតប្រាកដជាការសួរសំណួរខ្លួនឯងបែបទស្សនវិជ្ជាប្រភេទនោះ ដែលបង្កើតជា “មូលដ្ឋានគ្រឹះដែលបុគ្គលិកលក្ខណៈដែលទើបនឹងកើតថ្មីផ្អែកលើ”។

ការដែលមនុស្សដែលមានរាងកាយនៅរស់ មានន័យថាមនុស្សនៃលោកខាងមុខបានមកកាន់លោកនេះ ហើយកំពុងចំណាយពេលមួយរយៈជាក់លាក់នៅទីនេះ មែនទេ?

ពួកគេម្នាក់ៗមានផែនការមួយ ដែលពួកគេបានកាន់ មុនពេលកើតមក។

បើយើងប្រៀបធៀបលោកនេះទៅនឹងឆាកនៃល្ខោនមួយ វាហាក់ដូចជាមនុស្សដែលនៅខាងក្រោយឆាក ហាត់សមថ្ងៃហើយថ្ងៃទៀត មុនពេលឈរនៅលើឆាក ហើយការសម្ដែងពិតប្រាកដ គឺជាកន្លែងដែលពួកគេបង្ហាញលទ្ធផលនៃការហ្វឹកហាត់នោះ។

បើអ្នកបន្ថែមរឿងនៃវិញ្ញាណរួមបញ្ចូលគ្នាទៅលើនោះ លោកនេះគឺជាឆាកមួយដែលត្រូវបានសម្ដែងជាការសម្ដែងពីរនាក់ ឬបីនាក់ នៅក្នុងសម្លៀកបំពាក់តែមួយ។

លុះត្រាតែមនុស្សជាច្រើនដកដង្ហើមស្របគ្នា បើមិនដូច្នោះទេ ពួកគេមិនអាចសម្ដែងបានល្អទេ មែនទេ?

នោះហើយជាអ្វីដែលយើងចង់មានន័យ មុននេះបន្តិច ដោយ “ការក្លាយជា A ថ្មីស្រឡាងទាំងស្រុង ដែលលក្ខណៈរៀងៗខ្លួននៃ B, C និង D ត្រូវបានរួមបញ្ចូល និងធ្វើឲ្យមានសុខដុម ជាអត្ថិភាពនៃ ‘ជីវិតតែមួយ’”។

ហើយអ្វីដែលត្រូវនឹងស្គ្រីប គឺ “ទម្លាប់នៃគំនិតនៃជីវិតមុនៗ” ដែលត្រូវបានធ្វើម្ដងហើយម្ដងទៀត ចំណែកឯអ្វីដែលត្រូវនឹងការសម្ដែងភ្លាមៗ គឺ “ស្មារតីទិព្វដែលត្រូវបានបង្ហាញដោយដឹងខ្លួន នៅក្នុងខណៈពេលនេះ”។

ស្មារតី គំនិត និងចិត្ត បើអ្នកមិនប្រើពួកវាដោយដឹងខ្លួនទេ ងាយនឹងត្រូវបានបោកបក់ដោយគំនិតដែលជាទម្លាប់ ហើយអ្នកនឹងបញ្ចប់ដោយរបៀបរស់នៅដែលខ្វះភាពស្រស់ថ្មី មែនទេ?

ក្នុងន័យនោះ នៅលើឆាកដែលហៅថាលោកនេះ ការសម្ដែងភ្លាមៗដែលចាក់ឫសនៅក្នុងភាពទិព្វ គឺជារង្វាស់ពិតនៃជំនាញរបស់តួសម្ដែង។

(នៅមានត)