ដើម្បីណែនាំស្មារតីផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក (ភាគទី 2)

(តពីលើកមុន)

★ការដកដង្ហើមវែងៗ ណែនាំស្មារតីរបស់អ្នកដោយធម្មជាតិ ដោយមិនបង្ខំ

ចិត្តពិតជាជ្រៅណាស់ ដូច្នេះសូម្បីតែ “គ្រាន់តែធ្វើរឿងដែលធ្វើឲ្យអ្នកមានអារម្មណ៍រីករាយ” ដូចដែលយើងបាននិយាយនៅខាងដើម ក៏មានន័យថា អ្នកត្រូវក្ដាប់យកដោយខ្លួនឯង ថាអ្វីជាសេចក្ដីរីករាយ និងអ្វីជាការឈឺចាប់ ហើយក្នុងពេលជាមួយគ្នា ទទួលស្គាល់ថាអ្វីដែលអ្នកគួរធ្វើឥឡូវនេះ និងអ្វីដែលលាតហួសពេក (ឆាប់ពេកសម្រាប់អ្នក)។
ចំពោះអារម្មណ៍នៃសេចក្ដីរីករាយផងដែរ លុះត្រាតែអ្នកអាចដឹងយ៉ាងច្បាស់ ថាតើអារម្មណ៍ដែលអ្នកកំពុងបញ្ចេញ គឺជាសេចក្ដីរីករាយនៃអេហ្គោ ឬសេចក្ដីរីករាយដែលមកពីភាពទិព្វ អ្នកមិនអាចណែនាំខ្លួនឯងទៅក្នុងទិសដៅត្រឹមត្រូវបានទេ។

ហើយអ្វីដែលយើងចង់ប្រាប់អ្នក ជាវិធីមួយដើម្បីដោះស្រាយស្ថានភាពនោះ ត្រឡប់មកវិញម្ដងទៀត ទៅកាន់ការនិយាយធម្មតារបស់យើងអំពីការដកដង្ហើម។

ការអនុវត្តការវិវត្តនៃស្មារតីដោយចៃដន្យ ដោយមិនមានគំនិតសូម្បីតែបន្តិចបន្តួច អំពីថាតើខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នក គឺខ្លួនឯងនៃស្មារតីទិព្វ មានលក្ខណៈយ៉ាងណា គឺដូចជាការបាញ់ព្រួញដោយបិទភ្នែក។ ប្រសិនបើអ្នកបន្តបាញ់ព្រួញទៅក្នុងទិសដៅខុសទាំងស្រុង អ្នកនឹងមិនដែលរីកចម្រើនក្នុងផ្លូវនៃការបាញ់ព្រួញឡើយ មែនទេ?

ដូច្នេះ មិនមែនដូចជា “គ្រប់ផ្លូវទាំងអស់នាំទៅកាន់ទីក្រុងរ៉ូម” ទាំងស្រុងទេ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកចង់ដឹងដោយអព្យាក្រឹត ថាអ្នកកំពុងធ្វើអ្វី វាមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការយកវាទៅប្រៀបធៀបនឹងផ្លូវផ្សេងទៀត ហើយមើលវានៅក្នុងពន្លឺរបស់ពួកវា។

ហើយនេះគឺជាការនិយាយធម្មតារបស់យើង៖ សូមយកការដកដង្ហើមដែលអ្នកធ្វើដោយមិនដឹងខ្លួន ហើយធ្វើឲ្យវាយឺត និងធូរស្រាលដោយដឹងខ្លួន។ ដើម្បីនិយាយវាតាមរបៀបហួសហេតុ សូមដកដង្ហើមចូលឲ្យពេញ ដោយមានអារម្មណ៍ហាក់ដូចជាផ្នែកខាងលើនៃសួតរបស់អ្នក លាតឡើងដល់កំពូលក្បាលរបស់អ្នក ទប់ដង្ហើមរបស់អ្នកឲ្យជាប់ ខណៈពេលដែលប្រកាសនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក នូវពាក្យនៃភាពទិព្វដែលអ្នកប្រាថ្នា ហើយបន្ទាប់មក ដកដង្ហើមចេញយឺតៗ ស្ដើង និងវែង ដោយចំណាយពេលរបស់អ្នក។

មូលហេតុដែលយើងណែនាំឲ្យឈប់ នៅពេលដែលអ្នកបានដកដង្ហើមចូលពេញ គឺថា នៅខណៈនោះ ស្មារតីរបស់អ្នកនៅជិតប្រភពនៃជីវិតបំផុត ដូច្នេះការប្រកាសរូបភាពដែលអ្នកប្រាថ្នានៅពេលនោះ នៅក្នុងខ្លួនវាផ្ទាល់ គឺជាការអភិវឌ្ឍភាពទិព្វ ហើយលើកទឹកចិត្តការវិវត្តនៃស្មារតីរបស់អ្នក។

យើងណែនាំឲ្យចំណាយពេលរបស់អ្នក ក្នុងការដកដង្ហើមចូល និងដកដង្ហើមចេញ ពីព្រោះរឿងនោះនាំអ្នកឲ្យខិតជិត ទៅកាន់ការដកដង្ហើមនៃចក្រវាលដ៏ធំផ្ទាល់។ (នៅមានតទៅ)