ដើម្បីចូលរួមក្នុងសង្គមនៃចក្រវាល និងរឿងផ្សេងៗទៀត

ដើម្បីចូលរួមក្នុងសង្គមនៃចក្រវាល

★ប្រសិនបើខ្ញុំត្រូវពិពណ៌នាដោយពាក្យតែមួយ អំពីពិភពនៃមនុស្សដែលអ្នកហៅថាភាវៈមកពីលំហអាកាស វាគឺជាពិភពដែលបង្កើតឡើងទាំងស្រុងដោយអ្នកដែលប្រជាជនលើផែនដីហៅថាពួកទេវៈ ឬព្រះពុទ្ធ។

★លក្ខខណ្ឌអប្បបរមាសម្រាប់មនុស្សជាតិលើផែនដី ដើម្បីចូលរួមក្នុងសង្គមនៃចក្រវាល គឺស្មារតីនៃ 0.00002% នៃចំនួនប្រជាជនសរុបបច្ចុប្បន្ន ចូលទៅក្នុងដែនទិព្វ។

បើមើលតែលើចំនួន វាហាក់ដូចជាតិច ប៉ុន្តែតាមពិត មនុស្សដែលមានរាងកាយប្រហែល 150,000 នាក់ត្រូវសម្រេចការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ។

នាពេលបច្ចុប្បន្ន វាគឺ 0.00000-អ្វីមួយភាគរយ មានតែមួយម៉ឺនជាងនាក់ប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះមនុស្សជាច្រើនទៀតត្រូវសម្រេចការវិវត្តនៃស្មារតី ហើយក្លាយជាមនុស្សនៃដែនទិព្វ។

នៅពេលដែលមនុស្សពី 100,000 ទៅ 200,000 នាក់ក្លាយជាមនុស្សទិព្វ

★នៅពេលដែលមនុស្សពី 100,000 ទៅ 200,000 នាក់ក្លាយជាមនុស្សទិព្វ ស្រទាប់ចិត្តក្រោមស្មារតីនៃមនុស្សជាតិលើផែនដីទាំងមូលនឹងស្អាតជាងឥឡូវនេះឆ្ងាយណាស់ ហើយវានឹងកាន់តែងាយស្រួលសម្រាប់អ្នកដទៃដែលមិនទាន់សម្រេចការវិវត្តនៃស្មារតី ក្នុងការធ្វើឲ្យស្មារតីរបស់ខ្លួនក្លាយជាទិព្វ។

ចាំមើល ស្រមៃមើលការបំពុលខ្យល់ធ្ងន់ធ្ងរ៖ នៅពេលដែលវាអាក្រក់បំផុត ការមើលឃើញខ្សោយខ្លាំងរហូតដល់អ្នកមិនអាចមើលឃើញច្បាស់ សូម្បីតែពីរបីដប់ម៉ែត្រនៅខាងមុខ មែនទេ? នៅកន្លែងខ្លះ អ្នកមិនអាចមើលឃើញសូម្បីតែ 5 ម៉ែត្រនៅខាងមុខផង។ សភាពនោះគឺជាវិស័យនៃការមើលឃើញនៃស្មារតីរបស់ប្រជាជនលើផែនដីសព្វថ្ងៃនេះ។

ព្រះអាទិត្យកំពុងរះភ្លឺនៅលើមេឃដូចសព្វដង ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនអាចមើលឃើញសូម្បីតែរាប់សិប ឬរាប់រយម៉ែត្រនៅខាងមុខ អ្នកនឹងមិនអាចមើលឃើញព្រះអាទិត្យនៃជីវិតបានឡើយ។

ប៉ុន្តែនៅពេលដែលមនុស្សប្រហែល 150,000 នាក់នៃមនុស្សជាតិទិព្វត្រូវបានស្ដារឡើងវិញលើផែនដី ការបំពុលខ្យល់នៃស្រទាប់ចិត្តក្រោមស្មារតីរបស់មនុស្សជាតិនឹងត្រូវបានសម្អាត ហើយបរិស្ថាននៃស្មារតីមួយនឹងកើតមានរូបរាង ដែលសូម្បីតែមនុស្សដែលមានកម្រិតស្មារតីទាប ក៏អាចនឹកឃើញយ៉ាងងាយថា “ធម្មជាតិដើមរបស់យើងគឺពន្លឺ!”

កំពុងជ្រើសរើស៖ “ក្រុមឈានមុខនៃជីវិត” អ្នកត្រួសត្រាយផ្លូវនៅព្រំដែន ដែលបើកអនាគតនៃផែនដី

★ចំពោះគោលបំណងនោះ អ្នកកំពុងដឹកនាំផ្លូវ ដោយទទួលយកតួនាទីជាអ្នកគាំទ្រដែលគ្មាននរណាស្គាល់ដោយស្ម័គ្រចិត្ត ហើយលះបង់ខ្លួនក្នុងការសម្អាតស្រទាប់ចិត្តក្រោមស្មារតីនៃពិភពផែនដី។

អ្នកត្រួសត្រាយផ្លូវនៅព្រំដែនដែលមានស្មារតីស្ម័គ្រចិត្តបែបនោះ នៅតែមានតិចពេកណាស់។

ទេវៈ និងវិញ្ញាណអ្នកការពារនៃសមាជិកម្នាក់ៗនៃមនុស្សជាតិលើផែនដី កំពុងព្យាយាមជួយកូនចៅរបស់ខ្លួនឲ្យនឹកឃើញភាពទិព្វរបស់ខ្លួន ហើយលើកពួកគេឲ្យក្លាយជាមនុស្សទិព្វដែលគ្មានប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនទាល់តែសោះ ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើនជាប់គាំងក្នុងគំនិតនៃអេហ្គោ ហើយមិនងាយកត់សម្គាល់ឃើញការណែនាំបែបនេះពីខ្លួនឯងកម្រិតខ្ពស់ទេ។

សូម្បីតែមនុស្សដែលមានគោលដៅឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ ក៏ដូច្នោះដែរ ដូច្នេះអ្នកអាចស្រមៃបានថាពួកទេវៈនៃផែនដីកំពុងខិតខំប៉ុណ្ណា។

★ការងាររបស់ “ក្រុមឈានមុខនៃជីវិត” ដែលបើកអនាគតនៃផែនដី មិនមែនសុទ្ធតែជាការងារស្អាតនោះទេ ដូច្នេះចិត្តដែលលែងលះភាពងាយស្រួលផ្ទាល់ខ្លួនបន្តិចម្ដងៗ ក្លាយជារឿងសំខាន់។

ទោះបីជាអ្នកប្រឡាក់ដោយក្លិនស្អុយ ប្រឡាក់ដោយភក់ ឬត្រូវកខ្វក់ខ្ទាតដាក់ក៏ដោយ ដូចឪពុកម្ដាយប្ដូរកន្ទបឲ្យកូនរបស់ខ្លួនដែរ អ្នកត្រូវតែជម្រះដោយពន្លឺនូវផ្សែងអ័ព្ទនៃគំនិតដែលមនុស្សជាតិដកដង្ហើមចេញ ហើយសម្អាតសូម្បីតែកាកសំណល់នៃអតីតកាល។

សម្រាប់មនុស្សដែល “ខ្លួនឯងដែលពួកគេធ្លាប់គិតថាជាខ្លួនពួកគេ” បានបាត់ទៅ ឬស្ទើរតែបាត់ទៅហើយ នេះមិនមែនជារឿងធំដុំទេ ប៉ុន្តែខណៈដែលអ្នកនៅតែរវល់ទាំងស្រុងជាមួយខ្លួនឯង វាប្រហែលជាមានអារម្មណ៍ថាជាការងារធ្ងន់បន្តិច។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទេវៈ និងវិញ្ញាណអ្នកការពាររបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា ប្រាថ្នាឲ្យអ្នក ដែលជាកូនចៅរបស់ពួកគេ ចូលរួមក្នុង “ក្រុមឈានមុខនៃជីវិត”។ តើអ្នកគិតថាហេតុអ្វី?

មែនហើយ ត្រឹមត្រូវ។ ព្រោះនៅពេលដែលកូនចៅម្នាក់ក្លាយជាមនុស្សដែលគ្មានអាត្មានិយម (មនុស្សទិព្វ) សាច់ញាតិ និងអ្នកដែលមានការតភ្ជាប់ទាំងអស់របស់ពួកគេត្រូវបានសង្គ្រោះ ហើយអាចសម្រេចការវិវត្តនៃស្មារតីជាមួយគ្នា។

ហើយប្រសិនបើអ្នកតាមដានវាត្រឡប់ទៅវិញតាមជំនាន់នៃដូនតា សូមគិតមើលថាវានាំទៅរកការសង្គ្រោះមនុស្សប៉ុន្មាននាក់… តើវាមិនអស្ចារ្យទេឬ?

នៅពេលដែលអ្នកអធិស្ឋានសម្រាប់ការភ្ញាក់ដឹងរបស់មនុស្សជាតិ

★វាលែងជាយុគសម័យនៃការប្រាថ្នាតែសុភមង្គលរបស់ខ្លួនឯង ឬតែសុខុមាលភាពនៃគ្រួសារ និងអ្នកដែលនៅជិតខ្លួនទៀតហើយ។ យុគសម័យនោះបានកន្លងផុតទៅជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ។

នាសម័យបច្ចុប្បន្ន នៅពេលដែលស្ទើរតែគ្រប់កន្លែងលើផែនដីត្រូវបានតភ្ជាប់គ្នាដោយការដឹកជញ្ជូន ពាណិជ្ជកម្ម និងអ៊ីនធឺណិត គ្មានសុភមង្គលផ្ទាល់ខ្លួនទេ លុះត្រាតែមនុស្សគ្រប់គ្នាមានសុភមង្គល។ បើមើលពីចក្រវាល អ្នកក៏អាចនិយាយបានដែរថា គ្មានសុភមង្គលសម្រាប់ចក្រវាលទេ លុះត្រាតែផែនដីមានសុភមង្គល។

ប៉ុន្តែនៅពេលដែលប្រជាជនលើផែនដីអធិស្ឋាន ល្អណាស់ក្នុងការចាប់ផ្ដើមដោយ “សូមឲ្យសន្តិភាពកើតមានលើផែនដី”។ ឥឡូវនេះគឺជាដំណាក់កាលនៃការរៀបចំពិភពដែលនៅជិតដៃ នៅនឹងជើងរបស់អ្នក។

ដូច្នេះ នៅពេលដែលប្រជាជនលើផែនដីអធិស្ឋានសម្រាប់សុភមង្គលនៃទាំងមូល តើពួកគេគួរអធិស្ឋានដោយរបៀបណា? ល្អណាស់ក្នុងការតែងតែរក្សាទុកក្នុងចិត្តនូវពាក្យដែលមានអត្ថន័យដូចជា “សូមឲ្យសន្តិភាពកើតមានលើផែនដី” “សូមឲ្យពិភពលោកមានសុខដុម” “សូមឲ្យភាពទិព្វនៃមនុស្សជាតិត្រូវបានស្ដារឡើងវិញ” “តោះសម្រេចបេសកកម្មរបស់យើង” និង “អរគុណ ទេវៈ និងវិញ្ញាណអ្នកការពារ”។

នៅពេលដែលយើងរកឃើញរំញ័រខាងវិញ្ញាណនៃការអធិស្ឋានបែបនោះ យើងចាប់យកការឆ្លុះបញ្ចាំងរបស់វាពីខាងលើ ហើយតាមរយៈរាងកាយរបស់មនុស្សនោះ យើងបញ្ចេញពន្លឺដ៏ពិសិដ្ឋនៃចក្រវាល ដែលជម្រះស្រទាប់ចិត្តក្រោមស្មារតីនៃមនុស្សជាតិលើផែនដីទាំងមូលឲ្យបរិសុទ្ធ។

ពន្លឺនោះ តាមរយៈរាងកាយរបស់មនុស្សនោះ ជម្រះវិសាលភាពនៃរំញ័រនៃកាយអាស្ត្រាល់របស់មនុស្សជាតិឲ្យបរិសុទ្ធ ហើយជួយឲ្យ “ពន្លឺនៃជីវិត” របស់មនុស្សជាតិលេចឡើងក្នុងស្មារតីលើផ្ទៃបានកាន់តែងាយស្រួល។

ការងារបែបនោះត្រូវបានគេហៅថា “ការងាររបស់ពោធិសត្វ”។

★កន្លែងណាដែលគ្មានការអធិស្ឋាន ពន្លឺនៃជីវិតមិនអាចលេចឡើងបានទេ។ ដូច្នេះ ល្អណាស់ក្នុងការប្រកាសជីវិត ធ្វើ “អ៊ីណូរិ” ជីវិត (ប្រកាសឆន្ទៈរបស់ខ្លួនជាជីវិត) ដោយធម្មជាតិដូចការដកដង្ហើម ហើយធ្វើឲ្យខ្លួនឯងក្លាយជាការឆ្លុះបញ្ចាំងនៃការអធិស្ឋានផ្ទាល់។

★សម្រាប់អ្នកដែលប្រកាសសន្តិភាព និងសុខុមាលភាព និងការភ្ញាក់ដឹងនៃស្មារតី សម្រាប់មនុស្សជាតិទាំងអស់ សម្រាប់គ្រប់ប្រជាជាតិនៃពិភពលោក និងសម្រាប់គ្រប់ជនជាតិ ពួកទេវៈពិសេសត្រូវបានចាត់តាំងឲ្យជួយការងាររបស់ទេវៈ និងវិញ្ញាណអ្នកការពាររបស់ពួកគេ។

ហេតុអ្វី? ព្រោះនៅលើផែនដីសព្វថ្ងៃនេះ មនុស្សបែបនេះនៅតែជា “របស់ងាយបែក” ជាកំណប់ដ៏មានតម្លៃ ដូច្នេះពួកគេត្រូវបានការពារ និងថែរក្សាមុនគេបង្អស់។

“បើគ្មានពួកគេ ផែនដីគ្មានអនាគតទេ”៖ នេះគឺជាឆន្ទៈឯកច្ឆ័ន្ទនៃពួកទេវៈដែលមានការតភ្ជាប់ជាមួយផែនដី និងនៃបងប្អូននៃលំហអាកាសដែលមានចំណងជាមួយមនុស្សជាតិលើផែនដី។ ដូច្នេះ តាមរយៈរាងកាយរបស់អ្នកដែលប្រកាសសន្តិភាពពិភពលោក យើងកំពុងកែសម្រួលរំញ័រនៃពិភពផែនដី។

★ពេលសម្លឹងមើលពីលើមេឃ យើងឃើញថាមនុស្សជាច្រើនលើផែនដីនៅតែជាប់ឃុំក្នុងពងមួយក្នុងស្មារតីរបស់ខ្លួន។ ហើយក៏មានមនុស្សជាច្រើនដែលជិតនឹងកើតជាថ្មី ប៉ុន្តែមិនទាន់អាចបំបែកពងដោយកម្លាំងខ្លួនឯង ហើយចេញមកបាននៅឡើយ។

អ្វីដែលជួយមនុស្សទាំងនេះឲ្យកើតជាថ្មី គឺការអធិស្ឋានសម្រាប់សុខដុមដ៏អស្ចារ្យនៃពិភពលោក ដែលខ្ញុំទើបតែប្រាប់អ្នក។ ការងាររបស់យើងគឺគាំទ្រពួកគេ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចភ្ញាក់ដឹងដោយកម្លាំងខ្លួនឯង ដោយមិនដកយកសិទ្ធិអំណាចផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។

អ្នកយល់ហើយ មែនទេ?

កន្លែងធ្វើការរបស់យើង គឺដួងចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នក។

★ការអធិស្ឋានមិនមែនគ្រាន់តែជាការស្នើសុំនោះទេ។ វាគឺជា “ការប្រកាសនៃពន្លឺនៃជីវិត” យ៉ាងពិតប្រាកដ។

មូលហេតុដែលវាត្រូវបានដាក់ជាពាក្យក្នុងទម្រង់នៃការស្នើសុំ គឺដោយសារស្មារតីរួមរបស់អ្នក នៅតែមិនទាន់បង្ហាញកម្លាំងនៃពន្លឺនៃជីវិតផ្ទាល់។

ដូច្នេះ កន្លែងដែលខាង “ពន្លឺនៃជីវិត” នឹងនិយាយថា “មនុស្សជាតិលើផែនដីអើយ ចូរមានសុភមង្គល” អ្នកនិយាយថា “សូមឲ្យមនុស្សជាតិលើផែនដីមានសុភមង្គល”។

កន្លែងដែល “ពន្លឺនៃជីវិត” កំពុងប្រកាសថា “មនុស្សជាតិលើផែនដីអើយ ចូរមានសន្តិភាព” អ្នកអធិស្ឋានថា “សូមឲ្យមនុស្សជាតិលើផែនដីមានសន្តិភាព”។

ដោយធ្វើដូច្នេះ ស្មារតីលើផ្ទៃរបស់អ្នក និងពន្លឺនៃភាពទិព្វនៅខាងក្នុង តភ្ជាប់គ្នាដោយផ្ទាល់ ហើយនរណាក៏អាចត្រឡប់ទៅជាមនុស្សនៃដែនទិព្វវិញបានដែរ។