រហូតដល់ថ្ងៃដែលចិត្តដ៏ល្អិតល្អន់ និងជ្រាបចូលគ្រប់ទីកន្លែង ក្លាយជារបស់អ្នក (ភាគទី 2)

​　អត្ថបទមុនដែលមានចំណងជើងដូចគ្នា
[blogcard url=”https://km.ascension21.com/voice-of-brothers-482/”]
(ត។ពីលើកមុន)

★ការបញ្ចប់ពីការរុញការទទួលខុសត្រូវ និងការពឹងផ្អែកលើអ្នកដទៃ

រឿងនេះមិនអនុវត្តចំពោះក្មេងតូចៗទេ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកជាមនុស្សពេញវ័យ ដែលទាំងក្នុងនាម និងក្នុងការពិត ចិញ្ចឹមខ្លួនឯង វាដល់ពេលហើយដើម្បីទទួលស្គាល់ឲ្យច្បាស់នូវការពិតដែលថា “រឿងតែមួយគត់ដែលអាចរំខានដល់វាសនារបស់ខ្ញុំ គឺគំនិតរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់”។

ដរាបណាអ្នកមិនទាន់បានកត់សម្គាល់ឃើញថាអ្នកដែលបង្កើតវាសនារបស់អ្នក គឺគ្មាននរណាក្រៅពីខ្លួនអ្នកទេ វាពិបាកនឹងបំបែកទម្លាប់នៃការបន្ទោសអ្នកដទៃ។

ហើយនៅពីក្រោយការរុញការទទួលខុសត្រូវនោះ មានទម្លាប់នៃការពឹងផ្អែកលើអ្នកដទៃ ដែលរារាំង តាមដែលវាអាចធ្វើបាន នូវឯករាជ្យភាពនៃព្រលឹងដែលចាក់ឫសនៅក្នុងភាពទិព្វរបស់មនុស្សនោះ។

ហេតុអ្វីបានជាការរុញការទទួលខុសត្រូវ និងការពឹងផ្អែកលើអ្នកដទៃ ជាមុខទាំងពីរនៃកាក់តែមួយ? ព្រោះនៅពេលស្មារតីរបស់អ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពពឹងផ្អែកលើអ្នកដទៃ វាមិនអីទេ ខណៈពេលដែលអ្វីៗដំណើរការល្អ ប៉ុន្តែនៅពេលរឿងរ៉ាវមិនទៅតាមអ្វីដែលអ្នកចង់ មនុស្សច្រើនតែបញ្ចប់ដោយបន្ទោសអ្នកដទៃចំពោះវា។

មកដល់ពេលនេះ វាច្បាស់ហើយថានេះគ្រាន់តែជាការពិត មែនទេ?

ហើយប្រសិនបើអ្នកនៅតែស្ថិតក្នុងផ្នត់គំនិតបែបនោះ ពេលខ្លះអ្នកអាចបញ្ចប់ដោយប្រព្រឹត្តតាមរបៀបដែលមិនមែនជាខ្លួនឯងពិតប្រាកដ។

ប្រសិនបើអ្នកមើលជុំវិញខ្លួន និងមើលពិភពលោក រឿងនោះកើតឡើងរៀងរាល់ថ្ងៃ មែនទេ?

វាដល់ពេលហើយដើម្បីបញ្ចប់ពីការធ្វើម្ដងហើយម្ដងទៀតបែបនោះ។

★តោះរស់នៅដោយចិត្តដ៏ល្អិតល្អន់ និងជ្រាបចូលគ្រប់ទីកន្លែង ដែលដឹងអ្វីៗទាំងអស់

ដើម្បីការនោះ សូមធ្វើឲ្យចិត្តដ៏ល្អិតល្អន់ និងជ្រាបចូលគ្រប់ទីកន្លែង ក្លាយជារបស់អ្នក។

និយាយឲ្យសាមញ្ញ ចិត្តដ៏ល្អិតល្អន់ និងជ្រាបចូលគ្រប់ទីកន្លែង គឺជាចិត្តដែលរស់នៅក្នុងភាពទិព្វ ដែលយល់ដឹងយ៉ាងស៊ីជម្រៅពីគ្រប់សេចក្ដីពិត។

អ្វីដែលសំខាន់នៅទីនោះ គឺថារឿងដែលត្រូវផ្ដោតស្មារតីរបស់អ្នក មិនមែន “ការពិតនៅខាងក្រៅរាងកាយ” ទេ ប៉ុន្តែគឺរបៀបដែលអ្នក ដោយបានប៉ះវាដោយអារម្មណ៍ទាំងប្រាំរបស់អ្នក បានទទួលយកវា និងមានអារម្មណ៍ចំពោះវា។

ហេតុនោះហើយ នៅដើមការនិយាយនេះ យើងបាននិយាយថា “គ្រប់ពេលវេលា រឿងសំខាន់គឺត្រូវបែងចែកថាតើចិត្តរបស់អ្នកផ្ទាល់ពិត ឬក្លែងក្លាយ ហើយតែងតែខិតខំរស់នៅតាមខ្លឹមសារនៃជីវិត”។

ជាជាងវាយតម្លៃតែរបស់ខាងក្រៅ ដូចជានរណាបានធ្វើអ្វី ឬអ្វីបានធ្វើនេះ ឬនោះ អ្វីដែលសំខាន់គឺការមើលចលនានៅខាងក្រៅដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីអ្វីដែលនៅខាងក្នុង ហើយមើលពីអ្វីដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ចំពោះវា។

សូមដឹងពីការពិតដែលថា គឺដោយសារតែអ្នកមិនបានយល់រឿងនេះ ទើបអ្នកបានរស់នៅដោយយករឿងរ៉ាវបញ្ច្រាស។

ប្រសិនបើពាក្យ “បញ្ច្រាស” មិនធ្វើឲ្យវាច្បាស់ទេ អ្នកអាចគិតថាវាជាការបានរស់នៅដោយក្បាលចុះក្រោម ការបានមើលពិភពលោកខណៈពេលឈរដោយក្បាល។

មនុស្សដែលមើលស្ថានភាពនៃស្មារតីរបស់ខ្លួនដោយយកចិត្តទុកដាក់តាមរបៀបនេះ ហើយខាត់ខ្លួនឯងឲ្យក្លាយជាសេចក្ដីពិតផ្ទាល់ ប្រាកដជានឹងមកដល់ថ្ងៃដែលពួកគេយល់ដឹងយ៉ាងស៊ីជម្រៅពីអ្វីៗទាំងអស់។

ព្រោះរាល់ការលេចឡើង បានចេញមកពីប្រភពដ៏អស្ចារ្យតែមួយ ហើយគ្មានអ្វីសូម្បីតែមួយ ដែលដាច់ដោយឡែកនោះទេ។ (ចប់)