ផ្នត់គំនិតសម្រាប់ការកសាងពិភពលោកថ្មី – 2

អត្ថន័យពិតនៃឆន្ទៈសេរី ដែលត្រូវបានផ្ដល់ឲ្យមនុស្ស

ដូច្នេះ តើការផ្លាស់ប្ដូរប្រភេទណាដែលត្រូវការ ដើម្បីឲ្យមនុស្សជាតិលើផែនដីនឹកចាំឡើងវិញនូវភាពទិព្វ ដែលជាខ្លឹមសារនៃជីវិត?

តើមនុស្សជាតិគួរផ្លាស់ប្ដូរយ៉ាងដូចម្ដេច?

តើយើងម្នាក់ៗគួរធ្វើអ្វី ហើយធ្វើយ៉ាងដូចម្ដេច?

“ទោះបីជាខ្ញុំតែម្នាក់ឯងមិនខិតខំផ្លាស់ប្ដូរក៏ដោយ នឹងមាននរណាម្នាក់ផ្សេងទៀតផ្លាស់ប្ដូរ ហើយរឿងរ៉ាវនឹងប្រសើរឡើង។”

បើមាននរណាម្នាក់គិតបែបនេះ ខ្ញុំសូមឲ្យអ្នកបោះជំហានមួយទៀត ហើយបង្វែរភ្នែករបស់អ្នកទៅកាន់អ្វីដែលខ្លួនអ្នកផ្ទាល់អាចធ្វើបានផងដែរ។

ព្រោះដរាបណានៅមានមនុស្សសូម្បីតែម្នាក់ ដែលមិនលែងរបៀបរស់នៅចាស់ដដែល ផែនដីមិនអាចចូលមកក្នុងស្ថានភាពនៃសុខដុមពេញលេញបានទេ។

ប៉ុន្តែមនុស្សម្នាក់ៗក្នុងមនុស្សជាតិ ត្រូវបានផ្ដល់ឆន្ទៈសេរីដោយមេនៃជីវិត។

ទោះយ៉ាងណា ការយល់វាថា “ខ្ញុំមានសេរីភាពក្នុងការរស់នៅតាមចិត្តចង់” ឬ “ខ្ញុំនឹងដើរតាមផ្លូវរបស់ខ្ញុំ។ អ្នកដទៃគ្មានពាក់ព័ន្ធអ្វីទេ” គឺខ្ជះខ្ជាយបន្តិច។

ព្រោះឆន្ទៈសេរីដែលត្រូវបានផ្ដល់ឲ្យមនុស្ស មានសុពលភាពតែនៅក្នុងដែនរំញ័រជាក់លាក់មួយ នៅក្នុងមេឃ និងដីនៃផ្កាយនោះប៉ុណ្ណោះ។

ដូចដែលខ្ញុំបាននិយាយមុននេះ រំញ័រដែលនៅជុំវិញដែនផែនដី កំពុងផ្លាស់ប្ដូរទៅជាពិភពលោកនៃការបន្លឺសំឡេងដ៏ល្អិតល្អន់ទាំងស្រុង។

ការផ្លាស់ប្ដូរនោះ មិនអាចបញ្ឈប់ ឬរុញថយក្រោយបានទេ។

មូលហេតុគឺថា ការដែលរំញ័រមូលដ្ឋាននៃរូបធាតុ និងវិញ្ញាណទាំងអស់ ដែលទាក់ទងនឹងផែនដី ក្លាយជាវិញ្ញាណ ហើយនៅទីបំផុតផ្លាស់ទៅកាន់ពិភពលោកនៃរំញ័រនៃពួកទេវៈ គឺជាច្បាប់មួយដែលទិសដៅរបស់វាត្រូវបានកំណត់ដោយកម្លាំងដ៏អស្ចារ្យ ដែលបានបង្កើត និងដំណើរការចក្រវាល។

ពេលវេលាបានមកដល់ហើយ សម្រាប់ផែនដីក៏ដូចគ្នាដែរ ក្នុងការចូលរួមក្នុងជួរនៃមនុស្សពេញវ័យ។

ផ្កាយនេះ ឥឡូវនេះបានបោះជើងម្ខាងចូលទៅក្នុងវ័យយុវជនរបស់ខ្លួនហើយ។

ឥឡូវនេះគឺជាពេលវេលាដើម្បីវិវត្តរបៀបរស់នៅរបស់យើង ឲ្យស្របនឹងការផ្លាស់ប្ដូរនៃរំញ័ររបស់ភព

វាដូចគ្នានឹងទារកទើបនឹងកើត ឈានដល់វ័យកុមារតាមពេលវេលាដែលកន្លងផុតទៅ ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន ក្លាយជាមនុស្សពេញវ័យដោយជៀសមិនរួច។

ផ្កាយក៏ដូចគ្នាដែរ។

ភពមួយមានជីវិតមួយ ដែលរស់នៅដោយយកផ្កាយនោះជារាងកាយផ្ទាល់ខ្លួនរបស់វា។

ផ្កាយមួយ គឺជាអត្ថិភាពដែលមានជីវិត។

មនុស្សជាតិ និងសត្វមានជីវិតទាំងអស់ កំពុងរស់នៅលើស្បែកនៃអត្ថិភាពដែលមានជីវិតនោះ គឺផែនដី។

ទេ និយាយឲ្យច្បាស់ យើងកំពុងត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យរស់នៅទីនោះ។

យុគសម័យបច្ចុប្បន្ន គឺជាពេលវេលាពិតប្រាកដ ដែលផែនដីកំពុងផ្លាស់ពីវ័យកុមារ ទៅកាន់វ័យយុវជន។

អ្វីដែលមនុស្សជាតិទាំងអស់ដែលកំពុងរស់នៅពេលនេះ គួរគិតភ្លាមៗ គឺថាតើរំញ័រខាងវិញ្ញាណ និងខាងរូបធាតុទាំងអស់ ដែលទាក់ទងនឹងផែនដី នឹងផ្លាស់ប្ដូរយ៉ាងដូចម្ដេចក្នុងអំឡុងពេលនៃការផ្លាស់ប្ដូរនេះ ហើយតើយើងក្នុងនាមជាមនុស្សជាតិ គួរផ្លាស់ប្ដូររបៀបរស់នៅរបស់យើងយ៉ាងដូចម្ដេច ឲ្យស្របទៅតាមនោះ។

ដូចដែលខ្ញុំបាននិយាយមក នោះគឺការនឹកចាំឡើងវិញនូវភាពទិព្វ ដែលជាខ្លឹមសារនៃជីវិត។

ហើយជាមួយនឹងស្មារតីនោះ គឺការទទួលស្គាល់ភាពទិព្វនៅក្នុងអ្វីៗទាំងអស់។

សម្រាប់រឿងនោះ ជាដំបូងបង្អស់ មុនអ្វីៗទាំងអស់ យើងត្រូវទទួលស្គាល់ភាពទិព្វផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង ជាអ្វីមួយដែលធម្មជាតិ។

(នៅមានត)