ធ្វើឲ្យទិដ្ឋភាពពីលើមេឃដូចបក្សី ក្លាយជាទីតាំងអចិន្ត្រៃយ៍របស់អ្នក – 2

មនុស្សមើលឃើញកន្លែងទន់ភ្លន់នៅជ្រៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្លួន ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងនៅក្នុងអ្នកដទៃ

ដូច្នេះ ដើម្បីធ្វើឲ្យទិដ្ឋភាពពីលើមេឃដូចបក្សី ក្លាយជារបស់អ្នក ហើយធ្វើឲ្យវាក្លាយជាទីតាំងអចិន្ត្រៃយ៍របស់អ្នក តើអ្នកគួរចងចាំ និងអនុវត្តអ្វីជាក់ស្ដែង?

វាគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំតែងតែនិយាយ៖ ជាជាងទុកអ្វីដែលអ្នកមានអារម្មណ៍អំពីពិភពលោកនៅខាងក្រៅរាងកាយ ថាជាកំហុសរបស់សង្គម ឬអ្នកដទៃ ចូរបង្វែរវាត្រឡប់មករកចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកវិញ ហើយទទួលស្គាល់យ៉ាងច្បាស់នូវមូលហេតុពិតដែលស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនអ្នក (មូលហេតុដែលអ្នកមានអារម្មណ៍បែបនោះ)។

រឿងនេះអាចនិយាយបានចំពោះនរណាក៏ដោយ៖ សត្វដែលហៅថាមនុស្ស មិនអាចមានអារម្មណ៍នៅក្នុងពិភពលោកនៅខាងក្រៅរាងកាយ នូវអ្វីដែលមូលហេតុមិនស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនឯងបានទេ។

ការពិតនៃការមានអារម្មណ៍អ្វីមួយ គឺជាភស្តុតាងថា អ្នកកំពុងមានអារម្មណ៍ពីខ្លួនឯងខាងក្នុងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ដែលត្រូវបានឆ្លុះបញ្ចាំង។

ឧទាហរណ៍ មានករណីដែលអ្វីមួយដែល A ធ្វើ ដែល B មិនខ្វល់ទាល់តែសោះ នៅពេលដែល A ធ្វើចំពោះ C វាធ្វើឲ្យចិត្តរបស់ C ស្រអាប់យ៉ាងខ្លាំង ហើយធ្វើឲ្យគំនិតរបស់ C ច្របូកច្របល់។

ក្នុងករណីបែបនោះ អ្នកអាចនិយាយបានថា “គ្មានមូលហេតុដែលត្រូវជាប់គាំងនៅក្នុងចិត្តរបស់ B ទេ ប៉ុន្តែមានមូលហេតុដែលត្រូវជាប់គាំងនៅក្នុងចិត្តរបស់ C”។

កន្លែងទន់ភ្លន់ ដែលអ្នកអាចហៅថាខ្សែចិត្ត ខុសគ្នាពីមនុស្សម្នាក់ទៅមនុស្សម្នាក់។

មនុស្សមើលឃើញកន្លែងទន់ភ្លន់នៅជ្រៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្លួន ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងនៅក្នុងអ្នកដទៃ។

អ្នកអាចនិយាយបានថា ពួកវាគឺជាផ្នែកនៃចិត្តដែលមិនទាន់ត្រូវបានហ្វឹកហាត់ ឬថាមានតំបន់នៃចិត្តដែលមិនទទួលបានពន្លឺនៃជីវិតគ្រប់គ្រាន់ អ្នកក៏អាចហៅវាថាជាភាពងងឹតនៃចិត្តដែរ។

ធម្មជាតិពិតនៃការជាប់ជំពាក់

គ្រប់ព្រឹត្តិការណ៍ គ្រប់របស់ខាងវិញ្ញាណ និងខាងរូបធាតុ មានលក្ខណៈយិន និងយ៉ាង ដែលអាចហៅថាធាតុដែលនាំវាឲ្យមានអត្ថិភាព ហើយនៅពេលដែលតុល្យភាពនោះគ្មានសុខដុម យើងមានអារម្មណ៍ជាប់គាំងដោយចលនានៃសង្គម ឬពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់អ្នកដទៃ។

លក្ខណៈយិន និងយ៉ាងទាំងនោះ គឺដូចជាអ៊ីយ៉ុងវិជ្ជមាន និងអវិជ្ជមាន នៃធាតុនៃជីវិត ដែលស្ថិតនៅជ្រៅជាងអាតូមដប់ដំណាក់កាល ឬច្រើនជាងនេះ។

“ស្ថានភាពដែលតុល្យភាពនៃយិន និងយ៉ាងនៅក្នុងធាតុនៃជីវិតត្រូវបានបាត់បង់” នេះ ត្រូវបានហៅថា “ការជាប់ជំពាក់”។

បើមើលនៅលើផ្ទៃ ការជាប់ជំពាក់នោះ គឺជាដុំនៃគំនិតប្រភេទដែលខ្ញុំតែងតែលើកឡើង៖ “ការសន្មត” “ការប្រកាន់ខ្ជាប់” “ការវិនិច្ឆ័យភ្លាមៗ” និង “ការតោងជាប់”។

នៅពេលដែលអ្នកមើលនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក ដោយប្រើភ្នែកនៃចិត្ត នូវអារម្មណ៍ទាំងនោះដែលអ្នកមានចំពោះអ្នកដទៃ អ្នកនឹងឃើញខ្លួនឯងដែលធ្វើដូចជាអ្នកធ្វើបាប និងខ្លួនឯងដែលធ្វើដូចជាជនរងគ្រោះ ដែលស្ថិតនៅកន្លែងមួយដែលពន្លឺនៃជីវិតមិនបានទៅដល់។

ឧទាហរណ៍ បើអារម្មណ៍របស់អ្នកច្របូកច្របល់ នៅពេលដែលនរណាម្នាក់និយាយអ្វីមួយមិនល្អទៅកាន់អ្នក វាមានន័យថាអ្នកបានធ្វើរឿងដូចគ្នាចំពោះខ្លួនឯង។

លើសពីនេះទៀត ការពិតដែលថាអ្នកបានធ្វើរឿងដូចគ្នាចំពោះខ្លួនឯង មានន័យថា ខ្លួនឯងដែលរឿងដូចគ្នាត្រូវបានអ្នកធ្វើចំពោះ ក៏មានក្នុងពេលតែមួយដែរ។

នៅពេលដែលអ្នករកឃើញខ្លួនឯងទាំងពីរ គឺយិន និងយ៉ាង ក្នុងពេលតែមួយ ចូរឱបក្រសោបពួកគេដោយមិនបាច់និយាយអ្វី។

ចូរបើកដៃនៃចិត្តរបស់អ្នកឲ្យធំទូលាយ ហើយថ្នាក់ថ្នមខ្លួនឯងដែលធ្វើដូចជាអ្នកធ្វើបាប និងខ្លួនឯងដែលធ្វើដូចជាជនរងគ្រោះឲ្យស្មើគ្នា ដោយមិនកាន់ជើងខាងណាមួយ។

ចូរនិយាយពាក្យពីចិត្តទៅកាន់ពួកគេ ដូចជា៖ “សុំទោសដែលខ្ញុំមិនបានកត់សម្គាល់ឃើញ។ វាពិបាកសម្រាប់អ្នកណាស់។ វាឈឺចាប់ណាស់។ ប៉ុន្តែមិនអីទេ។ មិនអីទេឥឡូវនេះ….”

បន្ទាប់មក ខ្លួនឯងទាំងពីរអាចត្រូវបានរំដោះក្នុងពេលតែមួយ។

គំនិតដែលមិនទាន់រលាយទាំងនោះ គឺជាធម្មជាតិពិតនៃការជាប់ជំពាក់។

(នៅមានត)