ដើម្បីគាំទ្រការធ្វើឲ្យល្អិតល្អន់នៃរំញ័រខាងវិញ្ញាណ និងខាងរូបធាតុ – 2

ការចាក់គ្រឹះសម្រាប់ការធ្វើឲ្យខ្លួនឯងមានសុខដុម

ជាដំបូង ដើម្បីអនុវត្តរបៀបរស់នៅដែលធ្វើឲ្យខ្លួនឯងមានសុខដុម មានរឿងមួយដែលអ្នកត្រូវដឹងជាចំណេះដឹងមូលដ្ឋាន។

គឺការទទួលស្គាល់ថា “អារម្មណ៍ដែលអ្នកមានចំពោះពិភពលោកដែលអ្នកយល់ឃើញតាមរយៈញាណទាំងប្រាំ” ដូចជាពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់អ្នកដទៃ “គឺដូចគ្នានឹងការមើលខ្លួនឯងនៅក្នុងកញ្ចក់ពេញប្រវែងខ្លួន”។

“តើភាពស្រអាប់នៅលើថ្ពាល់របស់ខ្ញុំកំពុងចាប់ផ្ដើមឃើញច្បាស់ឬ?” “ខ្ញុំឡើងទម្ងន់បន្តិចហើយ។” “ថ្ងៃនេះសម្បុររបស់ខ្ញុំមើលទៅល្អ។” “ភ្នែករបស់ខ្ញុំក្រហម។” តាមរបៀបនេះ នៅពេលដែលយើងមើលកញ្ចក់ យើងមើលដោយមានចំណាប់អារម្មណ៍ប្រភេទណាមួយ។

ស្ទើរតែគ្មាននរណាម្នាក់ ដែលមិនគិតអ្វីទាល់តែសោះ នៅពេលដែលពួកគេមើលកញ្ចក់នោះទេ។

“ពិភពលោកដែលអ្នកយល់ឃើញតាមរយៈញាណទាំងប្រាំ” ដើរតួនាទីពិតប្រាកដជា “កញ្ចក់ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងចក្រវាលខាងក្នុង” សម្រាប់មនុស្សម្នាក់ៗ។

នៅពេលដែលយើងមើលស្ថានភាពនៃលោកនេះ តាមរយៈញាណទាំងប្រាំរបស់យើង យើងមានចំណាប់អារម្មណ៍ប្រភេទណាមួយ ចំពោះអ្វីដែលយើងឃើញ ឮ ប៉ះ ធុំក្លិន និងភ្លក់។

ខ្ញុំគិតថា មនុស្សដែលនិយាយថា “ខ្ញុំគ្មានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីទាល់តែសោះ ចំពោះស្ថានភាពនៃលោកនេះ ឬចំពោះគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់ខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ ដែលយល់ឃើញតាមរយៈញាណទាំងប្រាំរបស់ខ្ញុំ” ពិតជាកម្រណាស់។

វាដូចគ្នានឹងការដែលគ្មាននរណាម្នាក់ ដែលមិនគិតអ្វីសោះ នៅពេលដែលពួកគេមើលកញ្ចក់។

លោកនេះ និងអត្ថិភាពនៃអ្នកដទៃ គឺជាកញ្ចក់ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពិភពខាងក្នុងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។

ការដែលអ្នកអាចទទួលយករឿងនេះបាន គឺជាគ្រឹះពិតប្រាកដ ជាមូលដ្ឋាន សម្រាប់ការរស់នៅ “របៀបរស់នៅដែលធ្វើឲ្យខ្លួនឯងមានសុខដុម”។

របៀបបែងចែកសុខដុម ពីភាពគ្មានសុខដុម នៅក្នុងខ្លួនឯង

ដោយសន្មតថា “ការរៀបចំមូលដ្ឋាននៃចិត្ត សម្រាប់ការរស់នៅជាមួយភាពទិព្វដែលបានលេចចេញជារូបរាង” នេះបានបញ្ចប់ហើយ តោះបន្តទៅចំណុចបន្ទាប់។

នៅពេលដែលយើងវិភាគរឿងរ៉ាវដែលមនុស្សមានអារម្មណ៍តាមរយៈញាណទាំងប្រាំ យើងអាចបែងចែកពួកវាជាចំណាប់អារម្មណ៍ចំពោះធម្មជាតិ និងសត្វមានជីវិតទាំងអស់ និងចំណាប់អារម្មណ៍ចំពោះពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់មនុស្សជាតិ។

ទោះយ៉ាងណា នៅពេលដែលយើងមើលស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ននៃធម្មជាតិ និងសត្វមានជីវិតទាំងអស់ យើងមិនអាចទុកចោលឥទ្ធិពលនៃអាកប្បកិរិយារបស់មនុស្សជាតិបានទេ ដូច្នេះនៅទីបំផុត រឿងរ៉ាវដែលយើងមានអារម្មណ៍អំពីពិភពលោក ស្មើនឹង “ការមានចំណាប់អារម្មណ៍ចំពោះគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់មនុស្សជាតិ”។

ម្យ៉ាងទៀត នៅពេលដែលយើងមិនទាន់ឈានដល់ដំណាក់កាលនៃការមើលលោកនេះពីពិភពនៃភាពទិព្វ អាចនិយាយបានថា ភាគច្រើននៃពួកវាគឺជា “ចំណាប់អារម្មណ៍ដែលតម្រង់ទៅខាងក្រៅ មុនពេលដែលយើងបានបង្វែរភ្នែករបស់យើងទៅខាងក្នុង”។

អ្នកណាធ្វើរឿងនោះ គាត់បានធ្វើវា មនុស្សនោះល្អ មនុស្សនេះអាក្រក់ ខ្ញុំចូលចិត្តអ្នក ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនចូលចិត្តបុរសនោះ ខ្ញុំត្រូវបាននាងធ្វើឲ្យអាម៉ាស់ ខ្ញុំចង់ចូលទៅជិតមនុស្សនោះ ខ្ញុំត្រូវបានគាត់ក្បត់ អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំត្រូវបានថ្នាក់ថ្នម….

នៅក្នុងជីវិតនេះ ដែលរស់នៅក្នុងរាងកាយ យើងឆ្លងកាត់ថ្ងៃនីមួយៗ ដោយមានចំណាប់អារម្មណ៍គ្រប់ប្រភេទយ៉ាងពិតប្រាកដ។

រឿងសំខាន់បំផុតក្នុងការរស់នៅរបៀបរស់នៅដែលធ្វើឲ្យខ្លួនឯងមានសុខដុម គឺការមើលដោយយកចិត្តទុកដាក់ នូវចំណាប់អារម្មណ៍ផ្សេងៗទាំងអស់នោះ ហើយដឹងខ្លួនថា ពួកវាទាំងអស់គឺជាចំណាប់អារម្មណ៍ចំពោះខ្លួនអ្នក។

ម្យ៉ាងទៀត នៅពេលដែលអ្នកមានចំណាប់អារម្មណ៍បែបនោះ ចូរសង្កេតឲ្យបានល្អិតល្អន់ថា “តើគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកត្រូវបានរំខាន ឬអត់”។

ព្រោះដោយការមើលស្ថានភាពនៃចិត្តរបស់អ្នក នៅពេលដែលអ្នកមានចំណាប់អារម្មណ៍ណាមួយ វាក្លាយជាអាចទៅរួចក្នុងការបែងចែកសុខដុម ពីភាពគ្មានសុខដុម នៅក្នុងខ្លួនឯង។

(នៅមានត)