ការនិយាយមួយ សម្រាប់ការឆ្លងផុតបញ្ហាប្រឈមបន្ទាន់ ដែលមនុស្សម្នាក់ៗកំពុងប្រឈម (ភាគទី 3)

(តពីលើកមុន)

★ការពិចារណា ដែលបង្កើតជាមូលដ្ឋាននៃការវិវត្តនៃស្មារតី

ទោះបីយើងប្រាប់អ្នកពីវិធីត្រឡប់ទៅរកខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នកវិញច្រើនប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ប្រសិនបើអ្នក ដែលជាអ្នកដែលសំខាន់បំផុត បន្តបិទត្រចៀក ហើយបិទភ្នែករបស់អ្នក វាពិបាកសម្រាប់អ្នក ក្នុងការចេញពីកន្លែងដែលអ្នកនៅ។

អ្វី? “ការរត់គេចខ្លួន គឺកំសាក ខ្ញុំគួរតែធ្វើវាឲ្យដល់ទីបញ្ចប់”?

ធ្វើអ្វីឲ្យដល់ទីបញ្ចប់ ពិតប្រាកដ?

សូមចំណាយពេលមួយភ្លែត ដើម្បីទំពារ និងភ្លក់ថា តើវាគ្មានអត្ថន័យយ៉ាងណា ក្នុងការទទួលយកជាការពិត នូវការបំភាន់ និងការស្រមើស្រមៃ ដែលគ្រាន់តែជាសុបិនមួយ ដែលអ្នកភ្ញាក់ពី នៅពេលដែលអ្នកកត់សម្គាល់។

អ្នកហាក់ដូចជាជឿថា វាជាទង្វើនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ ប៉ុន្តែពីកន្លែងដែលយើងឈរ អ្វីដែលអ្នកកំពុងព្យាយាមទទួលយក កំពុងឆ្ពោះទៅក្នុងទិសដៅខុសគ្នាបន្តិច។

ឥឡូវនេះ ដែលផែនដីខ្លួនឯងកំពុងក្លាយជាវិញ្ញាណ ប្រសិនបើមានតែស្មារតីរបស់អ្នកប៉ុណ្ណោះ ដែលបន្តជឿថាការបំភាន់កាលពីអតីតកាលជាការពិត វាកាន់តែពិបាកសម្រាប់អ្នក ក្នុងការទទួលពរជ័យនៃការរស់នៅក្នុងពិភពលោកដែលបានក្លាយជាវិញ្ញាណ ហើយកាន់តែពិបាក ក្នុងការទាញចេញនូវកម្លាំង ដើម្បីធ្វើឲ្យវាសនានៃពិភពលោកភ្លឺស្វាង។

អ្វីដែលសំខាន់ គឺថា អ្នកអាចដឹង ក្នុងចំណោមគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ថាមួយណាជាគំនិតនៃខ្លួនឯងជាបុគ្គល (អេហ្គោ) ហើយមួយណាជាស្មារតីទិព្វ។

នោះគឺជាមូលដ្ឋានដំបូងបំផុតនៃផ្លូវនៃការវិវត្តនៃស្មារតី ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី វាក៏ជាការពិចារណា ដែលបង្កើតជាមូលដ្ឋាននៃការខាត់ខ្លួនឯង ដោយគ្មានគោលដៅចុងក្រោយ ដែលអ្នកអាចនិយាយថា “នេះគឺជាគោលដៅ” ទោះបីអ្នកទៅឆ្ងាយប៉ុណ្ណាក៏ដោយ។

អ្វីដែលអ្នកមិនត្រូវភ្លេច គឺ “ថាតើស្មារតីរបស់អ្នក អាចខិតជិតប្រភពនៃជីវិតបានប៉ុណ្ណា”។ ការបំពេញគំនិតរាក់ៗនៅលើផ្ទៃ ដែលជាប់ស្អិតនឹងរាងកាយរបស់អ្នក គ្រាន់តែដើម្បីឆ្លងកាត់ពេលនេះ គ្មានអត្ថន័យអ្វីទេ។

ប្រសិនបើអ្នកពិតជាមិនអាចទទួលយករឿងនេះបាន វាមិនអីទេ ក្នុងការសាកល្បងធ្វើវាតាមរបៀបផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ជាការពិសោធន៍មួយ។

ពីព្រោះនៅពេលដែលអ្នកគិតបែបនោះ គឺពិតប្រាកដការឆ្លងកាត់ផ្លូវទាល់ពិតប្រាកដ “គ្មានអ្វីទៀតដែលខ្ញុំអាចធ្វើបានដោយខ្លួនឯងទេ” ដែលនឹងអញ្ជើញអ្នក ឡើងលើផ្លូវនៃការវិវត្តនៃស្មារតីពិតប្រាកដ។

នៅពេលដែលអ្នកស្វែងរកអ្វីមួយយ៉ាងហ្មត់ចត់រហូតដល់ទីបញ្ចប់ វាក្លាយជាច្បាស់ ថាតើវិធីនោះអាចសម្រេចគោលដៅបានឬអត់។

ដូចដែលពាក្យចាស់និយាយថា “នៅពេលដែលយីនឈានដល់ចំណុចខ្លាំងបំផុត វាប្រែក្លាយទៅជាយ៉ាង”។ គឺពិតប្រាកដនៅហួសពីការលែងចោលយ៉ាងស្អាត ដែលពន្លឺពិតប្រាកដលេចមកឲ្យឃើញ។

អ្នកក៏អាចនិយាយវាតាមរបៀបនេះដែរ។

ទីបញ្ចប់ គឺជាការចាប់ផ្ដើមនៃការចាប់ផ្ដើមមួយ ហើយការចាប់ផ្ដើម គឺជាការចាប់ផ្ដើមនៃទីបញ្ចប់មួយ។

មនុស្សជាតិ គឺជាសត្វមានជីវិត ដែលដើរលើផ្លូវនៃការរីកចម្រើន និងការកែលម្អដែលគ្មានទីបញ្ចប់ ដោយធ្វើម្ដងហើយម្ដងទៀតនូវការចាប់ផ្ដើម និងទីបញ្ចប់។

ចិត្តនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ពិតប្រាកដ ជ្រៅជាងនេះឆ្ងាយណាស់ ហើយទូលាយដោយគ្មានព្រំដែន ជាងអ្វីដែលអ្នកគិត។

សេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏អស្ចារ្យពិតប្រាកដ នៅជ្រៅក្នុងខ្លួនអ្នក ដែលនាំចក្រវាលមកមានអត្ថិភាព កំពុងបញ្ចេញពន្លឺនៃជំនួយដ៏ធំបំផុតដែលអាចមាន ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចវិវត្តស្មារតីរបស់អ្នកឥឡូវនេះ ដោយមិនដើរវាងវៀង។

ពន្លឺនោះ មិនថាអ្នកកត់សម្គាល់ ឬមិនកត់សម្គាល់ទេ រុំព័ទ្ធអ្នក ដោយមិនកំណត់លក្ខខណ្ឌណាមួយទាល់តែសោះ។

យើងមានរឿងច្រើនណាស់ដែលចង់ប្រាប់អ្នក រហូតដល់ការនិយាយកំពុងពិបាកប្រមូលផ្ដុំ ដូច្នេះតោះឈប់ត្រឹមនេះសម្រាប់ថ្ងៃនេះ។

ហើយដើម្បីសង្ខេបការនិយាយនេះ៖ ស្មារតីទិព្វ ពិតជាមានវត្តមាន តាំងពីដើមដំបូងបំផុត នៅជ្រៅក្រោមគំនិតនៃខ្លួនឯងជាបុគ្គល ដែលអ្នកជឿថាជាអ្នក។

ដូច្នេះ ដរាបណាអ្នកអាចលែងចោលគំនិត ដែលអ្នកជឿថាជាខ្លួនឯង ការវិវត្តនៃស្មារតីរបស់អ្នក នឹងធ្វើដំណើរទៅមុខ ដោយគ្មានឧបសគ្គ។

សម្រាប់រឿងនោះ វាល្អក្នុងការប្រគល់គ្រប់គំនិតដែលបានច្រេះរបស់អ្នក ត្រឡប់ទៅកាន់ពន្លឺនៃជីវិតវិញ ហើយមើលពិភពលោក ជាស្មារតីនៅខាងជីវិត។

លើកក្រោយ យើងមានបំណងយកការនិយាយមួយ ដែលយើងបានផ្ដល់ឲ្យអ្នកប្រហែលដប់ឆ្នាំមុន “ខាងក្នុងគឺខាងក្រៅ ហើយខាងក្រៅគឺខាងក្នុង” ហើយកែសម្រួលវាឲ្យស៊ីនឹងការយល់ដឹងរបស់អ្នក នៅឆ្នាំ 2018។

ពីព្រោះវាហាក់ដូចជាការនិយាយនោះ ពិតជាអ្វីដែលនឹងជួយអ្នកឲ្យយល់ការនិយាយថ្ងៃនេះ កាន់តែជ្រៅ។ (ចប់)