ដើម្បីសុខដុម និងរួបរួមគ្នា ខណៈដែលគោរពរបៀបមើលរបស់យើងម្នាក់ៗ

★ជាដំបូង ចូរទទួលយកថាមានពិភព (ការយល់ឃើញ តម្លៃ ជាដើម) ច្រើនដូចចំនួនមនុស្ស

ការយល់ច្រឡំមួយដែលឃើញញឹកញាប់ក្នុងចំណោមប្រជាជនលើផែនដី គឺការសម្រេចដោយខ្លួនឯង យ៉ាងខុសឆ្គងថា “អ្នកដទៃមើលឃើញពិភពដែលខ្ញុំឃើញ តាមរបៀបដូចគ្នា” ឬ “អ្នកដទៃច្បាស់ជាមានតម្លៃដូចគ្នានឹងខ្ញុំ”។

តាមពិត មានរបៀបមើលច្រើនដូចចំនួនមនុស្ស ហើយគ្មានមនុស្សពីរនាក់ណាមើលអ្វីៗដូចគ្នាឡើយ។

មានរបៀបមើលច្រើនដូចចំនួនមនុស្ស ហើយតម្លៃរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នាគឺជារបស់ខ្លួន។

ឧទាហរណ៍ នៅពេលដែលមនុស្សបីនាក់មើលទេសភាពតែមួយ ពីកន្លែងតែមួយ ក្នុងទិសដៅតែមួយ ការចាប់អារម្មណ៍របស់ពួកគេមិនដែលដូចគ្នាបេះបិទឡើយ។ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមបីនាក់ ផ្ដោតលើចំណុចចាប់អារម្មណ៍ផ្សេងគ្នា ហើយផ្នែកដែលពួកគេឃើញក៏ខុសគ្នាដែរ។

វាកើតឡើងជាញឹកញាប់ដែលមនុស្សទីមួយផ្ដោតតែលើដី ការចាប់អារម្មណ៍របស់គេត្រូវសំរាមតាមដងផ្លូវទាក់ទាញ ហើយមិនឃើញទេសភាពដ៏ស្រស់ស្អាតទាល់តែសោះ មនុស្សទីពីរត្រូវពណ៌ខៀវនៃមេឃទាក់ទាញ ហើយមិនកត់សម្គាល់ទេសភាព ឬដីនៅខាងក្រោម ហើយមនុស្សទីបីមើលទេសភាពទាំងមូល ហើយឃើញយ៉ាងច្បាស់ទាំងដី មេឃពណ៌ខៀវ និងទិដ្ឋភាពទាំងមូល។

ប៉ុន្តែនៅពេលដែលនរណាម្នាក់សន្មតម្ខាងឯងថា អ្នកដទៃឃើញទេសភាពដូចគ្នា ហើយមានតម្លៃដូចគ្នា នោះនៅពេលដែលអ្នកដទៃមិនមានប្រតិកម្មតាមរបៀបដែលគេរំពឹងទុក គេក៏ឆ្ងល់ថា “ហេតុអ្វី?” ឬបាក់ទឹកចិត្ត ឬបង្ខំការយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួនលើអ្នកដទៃ ហើយពេលខ្លះថែមទាំងចាប់ផ្ដើមអាក់អន់ចិត្តនឹងមនុស្សម្នាក់ទៀតទៀតផង។

កាំភ្លើងធំរលកខាងកម្ម (មីស៊ីលគំនិត) ដែលអ្នកបាញ់ទៅលើអ្នកដទៃតាមរបៀបនេះ នៅទីបំផុតត្រឡប់មកវិញឆ្ពោះមករកអ្នក ហើយជះឥទ្ធិពលដល់ចិត្ត រាងកាយ និងវាសនាផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកដែរ។ មនុស្សមិនទាន់កត់សម្គាល់ឃើញគោលការណ៍នោះនៅឡើយ។

ប្រសិនបើមនុស្សដឹងពីសេចក្ដីពិតថា មិនថាមីស៊ីលត្រូវបានបាញ់ទៅលើនរណាក៏ដោយ អ្វីៗទាំងអស់ដែលអ្នកបញ្ជូនចេញ ត្រឡប់មកវិញរកអ្នក ជាចំណុចប៉ះទង្គិចរបស់វា ច្បាស់ណាស់គ្មាននរណាម្នាក់នឹងធ្វើរឿងបែបនោះទៀតទេ។ ប៉ុន្តែពេលវេលានៃការកត់សម្គាល់ឃើញវាក៏ខុសគ្នាសម្រាប់មនុស្សម្នាក់ៗដែរ ដូច្នេះវាមិនមែនជាអ្វីដែលអ្នកអាចហៅយ៉ាងសាមញ្ញថាល្អ ឬអាក្រក់នោះទេ។

ដូច្នេះ សម្រាប់អ្នកដែលអាចយល់ពីគោលការណ៍នេះនៅដំណាក់កាលបច្ចុប្បន្ន វាក្លាយជារឿងសំខាន់ ក្នុងការមិនបង្ខំការយល់ឃើញរបស់ខ្លួនលើអ្នកដទៃ ក្នុងការយល់ថា “ពិភពដែលមនុស្សម្នាក់ទៀតឃើញ និងពិភពដែលខ្ញុំឃើញ ប្រហែលជាខុសគ្នា” ហើយគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយគិតថា “អញ្ចឹងមានរបៀបមើលបែបនោះដែរ”។

មនុស្សខ្លះនៅលើផែនដីគិតថា “ដោយសារមនុស្សទាំងអស់ជាធ្លុងមួយ នៅពេលដែលយើងឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ យើងទាំងអស់គ្នាគួរតែមានតម្លៃដូចគ្នា”។ ប៉ុន្តែសូម្បីតែនៅក្នុងពិភពនៃមនុស្សនៅលើផ្កាយដែលបានសម្រេចការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណរួចហើយ ប្រសិនបើអ្នកមើលតែការពិតដែលថាម្នាក់ៗមានរបៀបមើល ការយល់ឃើញ និងតម្លៃផ្ទាល់ខ្លួន ពួកគេមិនខុសពីមនុស្សនៅលើផែនដីនោះទេ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងពិភពរបស់យើង មនុស្សគ្រប់គ្នាយល់ពីគោលការណ៍ថា “នៅប្រភពនៃជីវិត យើងទាំងអស់គ្នាគឺជាជីវិតតែមួយ” ដូច្នេះពីចំណុចនៃសកម្មភាពណាដែលត្រូវធ្វើ នៅពេលដែលមានភាពខុសគ្នានៃមតិ អាកប្បកិរិយារបស់យើងខុសគ្នាទាំងស្រុងពីអាកប្បកិរិយារបស់ប្រជាជនលើផែនដី។

★ឧទាហរណ៍ពិតនៃការរួបរួមការយល់ឃើញផ្សេងៗគ្នាក្នុងសុខដុម

ឧទាហរណ៍ ចាំមើល… ខ្ញុំសូមប្រាប់អ្នកអំពីកិច្ចប្រជុំមួយ ដែលតំណាងនៃផ្កាយទាំងឡាយធ្លាប់បានធ្វើ លើសំណួរថាតើត្រូវណែនាំវាសនានៃផែនដីដោយរបៀបណា និងរបៀបដែលការពិភាក្សាបានដំណើរការនៅទីនោះ។

នោះប្រហែលជាធ្វើឲ្យកាន់តែងាយស្រួលក្នុងការស្រមៃថា តើមនុស្សដែលមានតម្លៃខុសគ្នាគួរតែមានទំនាក់ទំនងគ្នាដោយរបៀបណា។

នៅពេលនោះ មតិត្រូវបានបែងចែកជាទូទៅជាពីរ។

មួយគឺមតិដែលថាយើងគួរតែទុកអ្វីៗឲ្យទៅតាមដំណើរផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ផែនដី ហើយបន្តតាមមើលវាដូចដែលវាមាន។

មួយទៀតគឺមតិដែលថា ការទុកផែនដីឲ្យនៅដដែល មិនអាចមើលរំលងបានទេ ទាំងដោយហេតុផលមនុស្សធម៌ និងទាំងដោយឥទ្ធិពលអាក្រក់របស់វាលើផ្កាយទាំងឡាយ ហើយថាយើងគួរតែធ្វើការជាមួយប្រជាជនលើផែនដីដែលនៅជួរមុខនៃការវិវត្តនៃស្មារតី ហើយណែនាំផែនដីឆ្ពោះទៅរកភាពល្អរួមគ្នាជាមួយពួកគេ។

នៅដំបូង អ្នកដែលកាន់ទស្សនៈចុងក្រោយនេះ គឺជាជនជាតិភាគតិចតូចបំផុត ហើយវាហាក់ដូចជាកិច្ចប្រជុំនឹងសម្រេចលើមតិនៃការទុកផែនដីចោល។

ប៉ុន្តែនៅទីបំផុត មតិរបស់យើង ដែលមកពីផ្ទះតែមួយជាមួយអ្នក ត្រូវបានទទួលយក ហើយគេបានព្រមព្រៀងថា យើងនឹងបន្តគាំទ្រពីខាងក្រោយដូចពីមុន រហូតដល់ពិភពផែនដីចូលរួមក្នុងសង្គមនៃចក្រវាល ហើយដើរលើគន្លងត្រឹមត្រូវ។

ហេតុអ្វីបានជាវាបានកើតឡើងដូច្នោះ? ព្រោះទីបំផុត ការរួបរួមប្រកបដោយសុខដុមត្រូវបានសម្រេច ជុំវិញទស្សនៈថា “បើមើលពីខាងលើ ពីជំហរនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ទិព្វ ការកាត់ផ្ដាច់ពិភពផែនដីនៅទីនេះ នៅពេលដែលវាបានវិវត្តរហូតដល់មាត់ទ្វារនៃការវិវត្តចុងក្រោយរបស់វា មិនមែនជាជម្រើសដែលយើងអាចធ្វើបានទេ”។

បើមើលតែពីជំហរនៃច្បាប់ វានឹងជា “លទ្ធផលនៃផ្លូវដែលអ្នកបានជ្រើសរើសដោយខ្លួនឯង គឺជារបស់អ្នកដែលត្រូវទទួល”។ ប៉ុន្តែសេចក្ដីស្រឡាញ់ទិព្វនៃប្រភព ដែលផ្ដល់វត្តមានដល់ច្បាប់នៃចក្រវាល នៅទីបំផុតបានលើសលុបអ្វីៗផ្សេងទៀតទាំងអស់។

បន្ទាប់ពីវាត្រូវបានសម្រេចតាមរបៀបនេះ គ្មាននរណាម្នាក់រារាំងដំណើរដែលបានសម្រេច ឬចងគំនុំអំពីវាទេ ហើយប្រជាជននៃផ្កាយដែលមានចំណងជ្រាលជ្រៅជាមួយមនុស្សជាតិលើផែនដី ស្ថិតនៅចំកណ្ដាលនៃការលើកទឹកចិត្តការវិវត្តចុងក្រោយនៃដែនផែនដី។

★រឿងសំខាន់បំផុត៖ របៀបយកឈ្នះលើភាពខុសគ្នា ហើយនាំមកនូវសុខដុម

តាមរបៀបនេះ គ្រប់ទីកន្លែងដែលមានមនុស្សច្រើននាក់ មានការយល់ឃើញ និងតម្លៃច្រើនដូចចំនួនមនុស្ស ហើយវាជារឿងធម្មតាទេដែលគំនិតខុសគ្នា។

អ្វីដែលសំខាន់គឺ របៀបយកឈ្នះលើភាពខុសគ្នាទាំងនោះ ហើយនាំមកនូវសុខដុមនៅទីនោះ ហើយគន្លឹះនៃរឿងនោះគឺ “ការគោរពភាពខុសគ្នារបស់គ្នាទៅវិញទៅមក”។

មនុស្សជាច្រើននៅលើផែនដី យល់ពីគោលការណ៍នេះនៅក្នុងក្បាល។

ប៉ុន្តែក្នុងករណីជាច្រើន ពួកគេត្រូវគំនិតដែលកើតចេញពីអារម្មណ៍បោកបក់ ហើយច្រើនតែធ្វើសកម្មភាពតាមរបៀបដែលមិននឹកស្មានដល់ មែនទេ?

ដើម្បីធ្វើឲ្យអាកប្បកិរិយាដ៏សមហេតុផលនៃ “ការគោរពភាពខុសគ្នារបស់គ្នាទៅវិញទៅមក” នេះក្លាយជារបស់អ្នក អ្នកពិតជាត្រូវការទស្សនៈពិតនៃជីវិតមែន។ អ្នកអាចនិយាយបានថា មានតែបន្ទាប់ពីស្ទាត់ជំនាញវាប៉ុណ្ណោះ ទើបអ្នកអាចឈរនៅបន្ទាត់ចាប់ផ្ដើមនៃរបៀបរស់នៅមួយ ដែលនាំមកនូវសុខដុម។

ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកអំពីរឿងនេះជាច្រើនដងពីមុនមក ដូច្នេះសូមអានការនិយាយមុនៗរបស់យើងម្ដងទៀត ជាលើកទីពីរ និងទីបី។

បន្ទាប់មក ទស្សនៈពិតនៃជីវិតរបស់អ្នកនឹងត្រូវបាននឹកឃើញ ហើយក្លាយជារបស់អ្នក ហើយអ្នកនឹងធ្វើឲ្យក្លាយជារបស់អ្នក នូវរបៀបរស់នៅសម្រាប់យុគសម័យថ្មី ដែលលែងធ្វើម្ដងទៀតនូវគំនិត និងសកម្មភាពដែលបង្កការទាស់ទែងនៅលើផែនដី។