សំណើមនៃចិត្ត និងការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ

★ការដឹងគុណគឺពន្លឺ ជីវិត និងសំណើម (ទឹក)

ការដឹងគុណគឺជារំញ័រនៃពន្លឺ។

ហើយវាក៏ជាទឹកដែលមាននៅក្នុងពិភពធម្មជាតិ និងភាវៈមានជីវិតគ្រប់ប្រភេទ ដែលបង្កើតបានជាមេឃ និងដីនីមួយៗ ក៏ដូចជាទឹកខាងវិញ្ញាណដែលធ្វើឲ្យចិត្តរបស់មនុស្សមានសំណើមដែរ។

ចំណុចនៃការនិយាយថ្ងៃនេះ គឺទឹកដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងទាំងរូបធាតុ និងវិញ្ញាណ៖ អ្វីដែលមានទឹកកាន់តែច្រើន ក៏កាន់តែសម្បូរជីវិត ហើយអ្វីដែលមានទឹកកាន់តែតិច ក៏មានធាតុនៃជីវិតកាន់តែតិច។ ដោយផ្អែកលើរឿងនោះ វាជាការនិយាយអំពីរបៀបរស់នៅ។

ទោះបីជាមិនដឹងពីហេតុផលលម្អិតក៏ដោយ អ្នកអាចទទួលស្គាល់ដោយវិចារណញាណថា ជីវិត និងទឹកត្រូវបានតភ្ជាប់គ្នាយ៉ាងជិតស្និទ្ធ មែនទេ?

រាងកាយមនុស្សភាគច្រើនបង្កើតឡើងដោយទឹក ហើយរាងកាយដែលទឹកបានចេញអស់ទាំងស្រុង ត្រូវបានគេហៅថាសាកសព ជារាងកាយដែលគ្មានព្រលឹងនៅក្នុងនោះ។

សូម្បីតែមិនទាន់ដល់ការស្លាប់ក៏ដោយ តាមកម្រិតដែលចិត្តបាត់បង់សំណើម វិញ្ញាណក៏ស្ងួត ហើយរំញ័រនោះអាចត្រូវបានបញ្ជូនទៅរាងកាយ ហើយជះឥទ្ធិពលដល់ការរំលាយអាហាររបស់រាងកាយ។

រុក្ខជាតិក៏ដូចគ្នាដែរ មានតិចតួចនៅតំបន់វាលខ្សាច់ស្ងួត ហើយដុះក្រាស់ និងសម្បូរនៅលើទឹកដីមានជីជាតិ។

ដោយគិតពីការពិតទាំងនោះ ប្រសិនបើអ្នកមើលចិត្តរបស់មនុស្សម្ដងទៀតដោយគោលបំណង អ្វីដែលអ្នកដែលនៅតែកំពុងដាំដុះចិត្តដឹងគុណមានដូចគ្នា គឺសំណើមនៃចិត្តរបស់ពួកគេបានក្លាយជាមិនគ្រប់គ្រាន់បន្តិច។

ដូច្នេះ ប្រសិនបើអ្នកមានអារម្មណ៍ឥឡូវនេះថាដីនៃចិត្តរបស់អ្នកស្ងួតបន្តិច សូមសាកល្បងចាប់ផ្ដើមនៅថ្ងៃនេះ បន្តិចម្ដងៗ ជំនួសទម្លាប់នៃគំនិតរបស់អ្នកដោយដឹងខ្លួន។ បន្ទាប់មក ដីនៃចិត្តរបស់អ្នកនឹងទទួលបានសំណើមរបស់វាមកវិញ។

ហេតុអ្វី? ព្រោះពិភពផែនដីចាប់ពីពេលនេះតទៅ នឹងក្លាយជាពិភពមួយដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាកត់សម្គាល់យ៉ាងច្បាស់នូវការផ្លាស់ប្ដូរនៃពិភពលោកនៅក្នុងស្មារតីរបស់ខ្លួន រហូតដល់សូម្បីតែមនុស្សដែលគ្មានការយល់ដឹងខាងវិញ្ញាណទាល់តែសោះ ក៏នឹងគិតថា “មានអ្វីមួយខុសពីមុន” អំពីរំញ័រ បរិយាកាស និងស្ថានភាពនៃពិភពលោក។

ហេតុនេះហើយបានជាការធ្វើឲ្យដីនៃចិត្តរបស់អ្នកមានសំណើមឥឡូវនេះ នឹងធ្វើឲ្យផ្លូវកាន់តែងាយស្រួលដើរជាងនេះច្រើន។

ព្រោះវានឹងដូចជាការជួបប្រទះនៅក្នុងពិភពរូបកាយ នូវពិភពមួយដែលគំនិតក្លាយជាការពិតភ្លាមៗ ដូចរឿងដែលអ្នកធ្លាប់ជួបប្រទះនៅក្នុងពិភពអាស្ត្រាល់បន្ទាប់ពីស្លាប់។

ហេតុអ្វីបានជាសំណើមនៃចិត្តត្រូវបាត់បង់

មិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់ពីកើតមកក្នុងរាងកាយ មនុស្សគ្រប់គ្នាមានដោយកំណើត និងដោយស្មើភាពគ្នា នូវចិត្តស្រស់ថ្លាដែលពោរពេញដោយសំណើម។ ដូច្នេះ តោះពិចារណាថាហេតុអ្វី នៅពេលដែលមនុស្សឆ្លងកាត់ជីវិត ពួកគេបែកចេញជាអ្នកដែលចិត្តបាត់បង់សំណើមខាងវិញ្ញាណ និងអ្នកដែលរក្សាសំណើមរបស់ខ្លួន។

ខ្ញុំសូមនិយាយជាមុនថា នេះគឺជារឿងនៃចិត្ត ដូច្នេះវាមិនពាក់ព័ន្ធនឹងថាតើអ្នកមានលទ្ធភាពខាងសេដ្ឋកិច្ចឬអត់នោះទេ។

មានមនុស្សដែលមានចិត្តសម្បូរបែប ដោយគ្មានលុយ ហើយផ្ទុយមកវិញ មានមនុស្សដែលមានលុយ ប៉ុន្តែមានចិត្តក្រីក្រ។

ដោយគិតពីរឿងនោះ សូមគិតពីចម្លើយរបស់អ្នកចំពោះសំណួរបន្ទាប់។

ប្រសិនបើចិត្តស្រស់ថ្លា និងស្លូតត្រង់របស់ទារកទើបនឹងកើត ធំឡើងត្រង់ៗ ដូចដែលវាមាន ដោយមិនវៀចវេរ តើអ្នកគិតថាក្មេងនោះនឹងក្លាយជាមនុស្សពេញវ័យបែបណា?

អ្នកដែលមានមនុស្សបែបនេះនៅជុំវិញខ្លួន នឹងយល់៖ វាគឺជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានដោយធម្មជាតិ ជាឧបករណ៍ស្តង់ដារ នូវអារម្មណ៍ដឹងគុណថា “ខ្ញុំដឹងគុណណាស់” ចំពោះអ្វីៗទាំងអស់ដែលធ្វើឲ្យពួកគេនៅរស់។

មនុស្សបែបនេះ ដោយគ្មានករណីលើកលែង មានភាពថ្លៃថ្នូរ និងចន្លោះនៅក្នុងចិត្ត។

ម្យ៉ាងវិញទៀត ក្នុងករណីដែលមនុស្សម្នាក់មិនបានធំឡើងជាមនុស្សពេញវ័យបែបនោះ អ្នកអាចមើលឃើញភាពវៀចវេរនៃចិត្តដែលទទួលបានក្រោយមក ដែលបណ្ដាលមកពីឥទ្ធិពលនៃលក្ខខណ្ឌរស់នៅ កាលៈទេសៈសង្គម ឪពុកម្ដាយ និងបងប្អូន មិត្តភក្តិ គ្រូបង្រៀន ជាដើម។

និយាយការពិត នៅពេលដែលមនុស្សដែលមានបទពិសោធន៍បែបនេះ ក្លាយជាមនុស្សពេញវ័យរួចហើយ មិនថាពួកគេមានបរិស្ថានបែបណាកាលពីអតីតកាលក៏ដោយ ពួកគេអាចជ្រើសរើសជាថ្មីដោយខ្លួនឯង នូវសភាពនៃចិត្តរបស់ខ្លួនចាប់ពីពេលនោះតទៅ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មានមនុស្សច្រើនគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល សូម្បីតែក្នុងចំណោមអ្នកដែលមានគោលដៅឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណ ដែលមិនអាចលែងលះការឈឺចាប់ពីអតីតកាលបានពេញលេញ ដោយនិយាយថា “ដោយសាររឿងនេះរឿងនោះ ខ្ញុំ…” ហើយរស់នៅដោយលីសែងទុក្ខវេទនានៅក្នុងផ្នែកមួយនៃចិត្តរបស់ខ្លួន។ អតីតកាលដ៏ឈឺចាប់មិនមែនជាកំហុសរបស់មនុស្សនោះទេ ប៉ុន្តែកម្លាំងក្នុងការព្យាបាលការឈឺចាប់នោះ ហើយបន្តទៅមុខ តែងតែមាននៅក្នុងខ្លួនអ្នក។

ហើយក្រៅពីមូលហេតុលើផ្ទៃទាំងនោះ ក៏មានធម្មជាតិ លំនាំគំនិត និងទម្លាប់នៃគំនិតដែលអ្នកមានតាំងពីកំណើត ដែលយកមកពីមុនពេលកំណើតខាងរាងកាយរបស់អ្នកដែរ។ អ្នកកើតមកដោយមានកំណត់ត្រានោះចារឹកនៅក្នុង DNA របស់អ្នក ហើយពួកវាជាគំនិត និងសកម្មភាពដែលមានធម្មជាតិលេចឡើង នៅពេលដែលការតភ្ជាប់ ពេលវេលា និងទីកន្លែងមកជួបគ្នា ហើយបន្ទាប់មករសាត់បាត់ទៅ។

ឧទាហរណ៍ ឧបមាថាមានក្មេងស្ងៀមស្ងាត់ម្នាក់ ដែលមិនពូកែស្វាគមន៍មនុស្ស។

ក្នុងករណីបែបនោះ ឪពុក ឬម្ដាយម្នាក់ប្រហែលជាមានធម្មជាតិដូចគ្នា ហើយឪពុកម្ដាយរបស់ឪពុក ឬម្ដាយនោះ គឺជីតា ឬជីដូន ក៏ប្រហែលជាមានធម្មជាតិដូចគ្នាដែរ។

ពេលឃើញមនុស្សបែបនេះ ពេលខ្លះអ្នកឮថា “ឈាមតែងតែបង្ហាញ” ឬ “មើលកូន ហើយអ្នកនឹងស្គាល់ឪពុកម្ដាយ” មែនទេ?

ប្រជាជនលើផែនដីហៅរឿងនោះថាតំណពូជ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នករុករករហូតដល់បាតនៃអ្វីដែលតំណពូជពិតប្រាកដ វាត្រូវបានបង្កើតឡើងពីធម្មជាតិនៃគំនិត លំនាំគំនិត និងទម្លាប់នៃគំនិត ដែលបានបន្តពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយនៃដូនតា។

សូម្បីតែក្នុងការបន្តពូជនៃជំងឺប្រភេទដូចគ្នា រួមជាមួយហេតុផលខាងវេជ្ជសាស្ត្រ ការបន្តពូជនៃរំញ័រគំនិតបែបនេះ ពេលខ្លះក៏ត្រួតគ្នាដែរ។

បន្ទាប់មក ប្រសិនបើអ្នកមើលថាហេតុអ្វីបានជាការបន្តពូជនៃរំញ័រគំនិតបែបនេះ ដែលជាតំណពូជបែបនេះកើតឡើង មានខ្សែស្រឡាយនៃពន្លឺខាងវិញ្ញាណ ជាខ្សែខាងវិញ្ញាណដែលជ្រៅជាងខ្សែឈាម។ វាត្រូវបានចម្លងទៅក្នុង DNA នៃកោសិកាខាងរាងកាយ ហើយត្រូវបានស្ដារឡើងវិញនៅក្នុងស្មារតីនៃជីវិតបច្ចុប្បន្ន របស់មនុស្សដែលមាន DNA នោះ ហើយពីដូនតាទៅកូនចៅ ពីអតីតកាលដ៏យូរលង់រហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ វាបានលេចឡើងម្ដងហើយម្ដងទៀត ហើយព្យាយាមរសាត់បាត់ទៅ។

ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើនដែលបានចូលទៅក្នុងរាងកាយ ស្ទើរតែមិនអាចកាត់ផ្ដាច់ទម្លាប់នៃគំនិតខុសឆ្គងទាំងនោះនៅក្នុងជំនាន់របស់ខ្លួនបានទេ។

ដូច្នេះ គំនិត និងសកម្មភាពដែលបានលេចឡើងដោយមិនត្រូវបានគ្រប់គ្រង បានក្លាយជាមូលហេតុនៃភាពគ្មានសុខដុមផ្សេងៗក្នុងវាសនា ត្រូវបានបន្តទៅកូន ចៅ និងកូនចៅដទៃទៀត ហើយបានបន្តរហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ។

ជីវិតលេចឡើងជាទឹក

ឥឡូវនេះ ត្រឡប់មកដើមដំបូងវិញ ការមានសំណើមនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក មានន័យថាទឹកនៃរំញ័រខាងវិញ្ញាណមានពេញលេញនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក មែនទេ?

ពេលមើលសភាពនោះពីម្ខាងទៀត វាមានន័យថាចិត្តដឹងគុណចំពោះការដែលត្រូវបានធ្វើឲ្យនៅរស់ ពិតជាមាននៅទីនោះ មិនថាអ្នកដឹងខ្លួនឬអត់ក៏ដោយ។

ចិត្តដឹងគុណគឺជាសំណើម (ទឹក) នៃវិញ្ញាណ។

ហើយសំណើមនោះក៏ជាការលេចចេញនៃជីវិតនៅក្នុងពិភពរូបធាតុដែរ។

ប្រសិនបើអ្នកពង្រីកទស្សនៈរបស់អ្នក ហើយមើលសំណើមនោះ វាមាននៅក្នុងធម្មជាតិ និងសត្វមានជីវិតទាំងអស់នៅលើផែនដី ដោយផ្ដល់វត្តមានដល់អ្វីៗទាំងអស់។

នៅក្នុងចិត្តដែលសម្បូរទឹក ជីវិតមានភាពរស់រវើក និងរស់នៅ។ នៅក្នុងដីមានជីជាតិ ទឹកថ្លា និងខ្យល់ដែលមានសំណើមត្រឹមត្រូវ រុក្ខជាតិ ដែលជាការលេចចេញខាងរូបធាតុនៃជីវិត ដុះក្រាស់ ការធ្វើឲ្យខ្យល់ថ្មីកើតឡើងយ៉ាងសម្បូរ ហើយពួកវាដើរតួនាទីមួយផ្នែកក្នុងការរក្សាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។

ឥឡូវនេះ ដែលខ្ញុំបាននិយាយច្រើនបែបនេះហើយ អ្នកអាចមើលឃើញថាយើងចង់និយាយអំពីអ្វី មែនទេ?

ត្រឹមត្រូវហើយ។

ជីវិតលេចឡើងជាទឹក។

ដូច្នេះ វាក្លាយជារឿងសំខាន់ណាស់សម្រាប់មនុស្សជាតិ ដែលជាសត្វខ្ពស់បំផុតក្នុងចំណោមសត្វទាំងអស់ ក្នុងការរស់នៅដោយឲ្យតម្លៃទឹក រក្សាវាឲ្យបរិសុទ្ធ ហើយប្រុងប្រយ័ត្នកុំឲ្យអស់សំណើមឡើយ។

នោះក៏ជាអាកប្បកិរិយាជាមូលដ្ឋាន សម្រាប់សត្វមានជីវិត និងធម្មជាតិទាំងអស់ ដើម្បីបន្តរស់នៅជាមួយជីវិតដ៏រស់រវើកដែរ។

ថាតើជីវិតកំពុងលាតត្រដាងយ៉ាងសម្បូរបែបនៅក្នុងមេឃ និងដីឬអត់ គឺអាស្រ័យទាំងស្រុង ជាចំណុចសំខាន់របស់វា លើថាតើទឹកនៅក្នុងមេឃ និងដីនៃវិមាត្រនោះ ត្រូវបានរក្សាឲ្យស្រស់ជានិច្ចដោយគោលការណ៍នៃការធ្វើឲ្យថ្មីឬអត់។

តោះនឹកឃើញឫសគល់នៃចិត្តមនុស្ស ដែលមានមុនចក្រវាល

ខាងក្នុងនៃចិត្ត និងរាងកាយរបស់មនុស្សម្នាក់ គឺជាចក្រវាលតូចមួយ ដែលចក្រវាលដ៏ធំត្រូវបានបង្រួមចូល។

ចក្រវាលដែលលេចចេញ លេចឡើងនៅទីនោះជាលទ្ធផលដែលត្រូវបានចម្លងនៃមធ្យមភាគរួមរបស់ពួកគេ ហើយចិត្តមនុស្សយល់ឃើញថា “ពិភពលោកនៅទីនេះឥឡូវនេះ”។

ស្ដាប់ណា។

នេះសំខាន់ណាស់ ដូច្នេះសូមស្ដាប់ឲ្យបានល្អិតល្អន់។

វាមិនមែនថាចក្រវាលមានមុន ហើយមនុស្សជាតិមានវត្តមាននៅក្នុងវាបន្ទាប់មកនោះទេ។ ស្មារតីនៃជីវិត ដែលជាប្រភពនៃស្មារតីមនុស្ស មានមុន ហើយចក្រវាល ដែលរាងកាយមនុស្ស និងធម្មជាតិ និងភាវៈមានជីវិតដទៃទៀតត្រូវបានបង្កើតឡើង បានលេចឡើងបន្ទាប់មក។

នោះមានន័យថា បើគ្មានស្មារតីរបស់មនុស្សជាតិទេ ចក្រវាលនឹងមិនមានវត្តមានឡើយ។

ច្បាស់ណាស់ ដោយសារពួកគេមិនអាចដឹងខ្លួនអំពីចំណុចជាមូលដ្ឋាននោះ មនុស្សជាតិបានផ្សព្វផ្សាយរំញ័រដែលគ្មានសុខដុម ដោយមិនដឹងខ្លួន បានធ្វើឲ្យខូចខាតធម្មជាតិដ៏អស្ចារ្យដ៏សម្បូរបែប ហើយបានបង្កឲ្យមានភាពវៀចវេរដែលពាក់ព័ន្ធនឹងអាកាសធាតុមិនប្រក្រតី និងគ្រោះធម្មជាតិ។

ច្បាស់ណាស់ ដោយសារអ្នកបានគិតថា “ចក្រវាលត្រូវបានបង្កើតមុន ហើយយើងរស់នៅក្នុងវាបន្ទាប់មក” បានជាអ្នកខ្លាចគ្រោះធម្មជាតិលើសពីការចាំបាច់។

យើងឃើញថា គំនិតនៃមនុស្សជាតិទាំងមូលដែលរស់នៅលើផ្កាយមួយ ក៏ពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រោះធម្មជាតិដែរ។ ប៉ុន្តែនោះមិនមានន័យដើម្បីបន្ទោសមនុស្សដែលរងផលប៉ះពាល់នោះទេ។ វាគឺជាការអំពាវនាវឲ្យមនុស្សជាតិទាំងអស់ រៀបចំគំនិតរបស់យើងឲ្យមានរបៀបរៀបរយជាមួយគ្នា។

ច្បាស់ណាស់ ដោយសារមនុស្សមិនបានដឹងខ្លួនអំពីរឿងនេះដោយបន្ទាបខ្លួន បានជាមនុស្សមិនអាចចុះសម្រុងគ្នា ឬរស់នៅរួមគ្នា និងរីកចម្រើនជាមួយសត្វបាន។

មានរឿងជាច្រើនដែលខ្ញុំចង់ប្រាប់អ្នកអំពីរឿងនោះដែរ ប៉ុន្តែនោះជារឿងសម្រាប់ថ្ងៃផ្សេង។ ដើម្បីសង្ខេបការនិយាយថ្ងៃនេះ៖ រឿងសំខាន់បំផុត លើសពីអ្វីៗផ្សេងទៀត គឺដឹងពីការពិតពីរ ថាចិត្តមនុស្សរស់នៅជា “ពន្លឺនៃជីវិត” ដែលផ្ដល់វត្តមានដល់អ្វីៗទាំងអស់ ហើយថាក្នុងនាមជារាងកាយ វាត្រូវបានធ្វើឲ្យនៅរស់ដោយធម្មជាតិទាំងអស់ និងភាវៈមានជីវិតគ្រប់រូប ហើយរស់នៅដោយការដឹងគុណចំពោះអ្វីៗទាំងអស់ និងចិត្តប្រកបដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់។

សូម្បីតែទុករឿងធំៗបែបនោះមួយឡែក គ្រាន់តែគិតពីការរក្សាសុខភាព និងភាពក្មេងវ័យផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក និងពីការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណនៃចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នកតាមរបៀបត្រឹមត្រូវ ចិត្តដឹងគុណដែលធ្វើឲ្យការធ្វើឲ្យថ្មីនៃកោសិកានៃចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នកសកម្ម គឺជាស្មារតីដ៏សំខាន់ និងចាំបាច់។