របៀបរស់នៅមួយ ដែលជឿទាំងស្រុងលើភាពទិព្វ (ភាគទី 1)

★អំពីការជឿទាំងស្រុងលើភាពទិព្វផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក

សូមជឿ 100% ថាខ្លឹមសារផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ស្ថិតនៅក្នុងភាពទិព្វ ហើយរស់នៅរាល់ខណៈឲ្យបានពេញលេញ។

គន្លឹះគឺ “ទោះបីមានអ្វីកើតឡើងក៏ដោយ សូមបន្តគិតតែពីរឿងនោះ បន្តជឿវា ហើយបន្តរស់នៅបែបនោះ”។

ទោះបីមានពេលខ្លះដែលអ្នកមិនអាចធ្វើបានក៏ដោយ អ្វីដែលអ្នកត្រូវធ្វើ គឺគ្រាន់តែធ្វើឲ្យពេលទាំងនោះខ្លីជាងមុនឡើងៗ។

ហ៎? ត្រូវហើយ គឺដូច្នោះហើយ។

វាគឺជាអ្វីដែលយើងបានប្រាប់អ្នកតាំងពីដើមមក។

ការសោកស្ដាយ និងការពិចារណា ត្រូវការតែមួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះ។

គ្មានប្រយោជន៍អ្វីទេ ក្នុងការបន្តនិយាយអំពីវាឥតឈប់ឈរ។

សម្រាប់រឿងនោះ សូមបង្វែរគំនិតនីមួយៗភ្លាមៗ ទៅរកភាពទិព្វ (ដាក់វាចូលទៅក្នុងភាពទិព្វ) ហើយរស់នៅរាល់ខណៈជាថ្មី។

នោះនៅក្នុងខ្លួនវាផ្ទាល់ លើកទឹកចិត្តការរំលាយអាហារនៃកោសិកានៃវិញ្ញាណ ហើយរក្សា “ចិត្តឲ្យស្រស់ស្រាយ”។

ដើម្បីនិយាយឲ្យសាមញ្ញ វាដូចជារបៀបដែលមនុស្សរក្សា “ជីវិតឲ្យស្រស់ស្រាយ” តាមរយៈការរំលាយអាហារញឹកញាប់ នៃកោសិកានៃរាងកាយរបស់ពួកគេ។

ទម្លាប់ដែលអ្នកមានទំនោរធ្លាក់ចូល គឺថា គំនិតរបស់អ្នកផ្ដោតតែលើអ្វីដែលអ្នកមិនអាចធ្វើបាន ជាជាងអ្វីដែលអ្នកអាចធ្វើបាន លើការត្រូវគេរិះគន់ ជាជាងការត្រូវគេសរសើរ លើអ្វីដែលអ្នកមិនមាន ជាជាងអ្វីដែលអ្នកមាន លើផ្នែកដែលគ្មានសុភមង្គល (ខ្វះខាត) ជាជាងផ្នែកដែលមានសុភមង្គល (មានពរ)។ ភ្នែករបស់អ្នកទៅតែលើចំណុចដក ហើយអ្នកជាប់ក្នុងពួកវា។

និយាយម្យ៉ាងទៀត គំនិតដែលស្នាក់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នក (ទម្លាប់នៃការគិតអវិជ្ជមាន) វិលជុំវិញនៅក្នុងក្បាលរបស់អ្នក ហាក់ដូចជា “រឿងមួយគឺជាអ្វីៗទាំងអស់”។ អ្នកបំផ្លើសព្រឹត្តិការណ៍អវិជ្ជមានហួសហេតុ ជាមួយការបកស្រាយដ៏អាក្រក់បំផុត ខណៈពេលដែលព្រឹត្តិការណ៍វិជ្ជមាន ទោះបីអ្នកឃើញពួកវាក៏ដោយ ក៏មិនចូលក្នុងចិត្ត ហើយទោះបីអ្នកឮពួកវាក៏ដោយ អ្នកមិនទទួលយកពួកវាទេ។ អ្នកបញ្ចប់ដោយការវិលជុំវិញ នៅក្នុងព្យុះទីហ្វុងនៃគំនិតដែលជាទម្លាប់។

ទោះបីអ្នកខ្លួនឯង ឬមនុស្ស និងសង្គមដែលអ្នកពាក់ព័ន្ធ អាចស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ្វីឥឡូវនេះក៏ដោយ សម្រាប់មនុស្សជាតិ ដែលរាងកាយពិតរបស់ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងភាពទិព្វ វាមិនមែនជាបញ្ហាធំអ្វីទាល់តែសោះ… និយាយឲ្យត្រង់ទៅ។

ដូចដែលយើងតែងតែនិយាយ បាតុភូតទាំងឡាយ គឺជាព្រឹត្តិការណ៍នៃ “អតីតកាល” រួចទៅហើយ។ (នៅមានតទៅ)