ចូរដាស់សេចក្ដីពិតរបស់អ្នកផ្ទាល់ឲ្យភ្ញាក់ (ភាគទី 1)

★សារៈសំខាន់នៃការដឹងពីសេចក្ដីពិតនៃជីវិត និងអត្ថន័យនៃជីវិត ខណៈពេលដែលអ្នករស់នៅ

កាលអ្នកនៅក្មេង អ្នកធ្លាប់ឆ្ងល់ដោយខ្លួនឯង ទោះបីជាមិនយល់ក៏ដោយថា “ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំកើតមក? ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សកើតមក?” មែនទេ?

និយាយចុះ ក្នុងអំឡុងឆ្នាំនៃការបះបោររបស់អ្នក អ្នកក៏បាននិយាយរឿងដូចជា “ហេតុអ្វីបានជាលោកឪពុកអ្នកម្ដាយបង្កើតខ្ញុំមក?” ហើយធ្វើឲ្យឪពុកម្ដាយរបស់អ្នកសោកសៅ ប៉ុន្តែនៅទីបំផុត នៅពេលដែលចិត្តរបស់អ្នកស្ងប់ម្ដងទៀត អ្នកក៏ត្រឡប់ទៅកាន់ពិភពនៃការពិចារណាខាងវិញ្ញាណវិញ។

ការពិចារណាខាងទស្សនវិជ្ជាប្រភេទនោះ អំពីជីវិត… សំណួរដូចជា “ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សកើតមក?” និង “តើមនុស្សកើតមកដើម្បីអ្វី?” គឺជារឿងដែលនៅក្នុងពិភពផែនដីសព្វថ្ងៃ ទាំងឪពុកម្ដាយ ទាំងមនុស្សពេញវ័យនៅជុំវិញអ្នក មិនបង្រៀន ហើយក៏មិនត្រូវបានបង្រៀននៅសាលាដែរ។

ចម្លើយចំពោះសំណួរនេះ គឺជាអ្វីមួយដែលសូម្បីតែមនុស្សជាច្រើន ដែលបានមកមុន បានរស់នៅដោយមិនមានចម្លើយច្បាស់លាស់ ប៉ុន្តែវាជាផ្លាកសញ្ញាចង្អុលផ្លូវដ៏ចាំបាច់មួយ ដើម្បីឲ្យមនុស្សម្នាក់លូតលាស់ទៅជាមនុស្សពេញវ័យដ៏សមរម្យ យល់យ៉ាងច្បាស់ពីហេតុផលនៃពិភពមនុស្ស និងរស់នៅជីវិតមួយដោយគ្មានការច្របូកច្របល់។

តើអ្នកគិតថាមានអ្វីកើតឡើង នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់លូតលាស់ឡើង ដោយមិនបានរកឃើញចម្លើយ (ផ្លាកសញ្ញាចង្អុលផ្លូវ) ចំពោះសំណួរដ៏សាមញ្ញនោះ?

ត្រូវហើយ។

អ្នកប្រហែលជាមើលឃើញចម្លើយ ប្រសិនបើអ្នកមើលឲ្យទូលំទូលាយទៅលើមនុស្សពេញវ័យនៅជុំវិញអ្នក។

នៅក្នុងពិភពផែនដីសព្វថ្ងៃ ក្នុងករណីភាគច្រើន ក្រៅពីមនុស្សដែលត្រូវបាននរណាម្នាក់គាំទ្រ អ្នកមិនអាចរស់នៅដោយមិនធ្វើការបានទេ ដូច្នេះមនុស្សពិតជាមានការងារប្រភេទណាមួយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកទុកការខិតខំរបស់ពួកគេឆ្ពោះទៅរកការសម្រេចខ្លួនឯង ក្នុងនាមជាមនុស្សធ្វើការ មួយឡែក មនុស្សជាច្រើនកំពុងរស់នៅគ្រាន់តែតាមដែលសភាវគតិនៃរាងកាយដឹកនាំពួកគេប៉ុណ្ណោះ។

ពេលមើលទូទាំងផែនដីទាំងមូល មានតែមនុស្សមួយចំនួនតូចណាស់ ណាស់ ដែលមានគោលដៅឆ្ពោះទៅរករបៀបរស់នៅខាងវិញ្ញាណ កំពុងព្យាយាមឆ្លុះបញ្ចាំងដួងចិត្តនៃព្រះជាម្ចាស់ និងព្រះពុទ្ធ នៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេផ្ទាល់ ខណៈពេលដែលមនុស្សជាច្រើនផ្សេងទៀត មិនទាន់បានបង្វែរស្មារតីរបស់ពួកគេទៅឆ្ងាយដល់ម្ល៉េះនៅឡើយទេ។

នោះហើយជាមូលហេតុដែលនៅក្នុងពិភពលោករហូតមកដល់ពេលនេះ ក្នុងករណីភាគច្រើន កន្លែងតែមួយគត់សម្រាប់ការកែលម្អខ្លួនឯង គឺតាមរយៈការងាររបស់មនុស្សម្នាក់។

ពីព្រោះមនុស្សជាច្រើនមិនទាន់បានបង្វែរស្មារតីរបស់ពួកគេ ទៅរកការខាត់លក្ខណៈសម្បត្តិរបស់ពួកគេ នៅក្រៅការងារនៅឡើយទេ។

សូម្បីតែនៅក្នុងបរិបទនៃការងារ មនុស្សខ្លះរស់នៅដោយផ្ដោតសំខាន់លើរបៀបរស់នៅឲ្យបានស្រួលបំផុត ឬរបៀបដែលពួកគេអាចបំពេញបំណងប្រាថ្នារបស់ខ្លួន។

មនុស្សដូចអ្នក ដែលបោះផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ចូលទៅក្នុង “ពន្លឺនៃជីវិត” ហើយរស់នៅដោយមានគោលដៅឆ្ពោះទៅរកការវិវត្តនៃស្មារតី ដោយខិតខំឥតឈប់ឈរ ដើម្បីខាត់ និងលើកតម្កើងខ្លួនឯងទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ ដោយអធិស្ឋានឲ្យមនុស្សជាតិទាំងអស់ធ្វើឲ្យភាពទិព្វរបស់ខ្លួនរស់ឡើងវិញ ហើយដោយថ្វាយការដឹងគុណឥតឈប់ឈរ ដល់ផ្ទៃមេឃ និងផែនដី និងអ្វីៗទាំងអស់៖ តាមពិត មនុស្សបែបនេះគឺជាប្រភេទដ៏កម្របំផុត ទោះបីជាអ្នកស្វែងរកទូទាំងពិភពលោកក៏ដោយ។

ដោយសារអ្នកខ្លួនឯងជាអ្នកពាក់ព័ន្ធ អ្នកប្រហែលជាមិនមានអារម្មណ៍ថា អ្នកនៅតែជាប្រភេទដ៏កម្រ ដែលមានចំនួនតិចតួចនោះទេ។ (នៅមានត)