ចូរដាស់សេចក្ដីពិតរបស់អ្នកផ្ទាល់ឲ្យភ្ញាក់ (ភាគទី 2)
បានផ្សាយនៅ បានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពនៅ
អត្ថបទមុននៃស៊េរីនេះ
[blogcard url=”https://km.ascension21.com/voice-of-brothers-273/”]
(តពីលើកមុន)
★ភាពគ្មានសុខដុមសព្វថ្ងៃ លើកទឹកចិត្តដល់ការភ្ញាក់ដឹងនៃស្មារតីមនុស្ស
និយាយចុះ មួយភ្លែតមុន យើងបាននិយាយថា “នៅតែ”។
នោះគឺដោយសារតែយុគសម័យមួយនឹងមកដល់នៅទីបំផុត ដែលមនុស្សទាំងអស់លើផែនដីរស់នៅតាមរបៀបនោះ។
ប៉ុន្តែរហូតដល់ពេលវេលានោះមកដល់ គ្មាននរណាម្នាក់ក្រៅពីអ្នក ដែលនាំមុខធ្វើជាគំរូ និងបើកផ្លូវនោះទេ។
ពីព្រោះអ្នកគឺជាមនុស្សតែមួយគត់ ដែលអាចធ្វើវាបាន។
ដើម្បីនិយាយពីមូលហេតុដែលអ្នកបានក្លាយជាបែបនេះក្នុងពាក្យតែមួយ អ្នកអាចនិយាយបានថា “ដោយសារជីវិតមុនៗរបស់អ្នកល្អ”។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើយើងនិយាយថា “ការធ្វើឲ្យស្មារតីវិវត្តគឺពិបាក លុះត្រាតែអ្នកជានរណាម្នាក់ ដែលបានបន្តស្វែងរកថាមនុស្សម្នាក់គួរតែមានសភាពយ៉ាងណា តាំងពីជីវិតមុនៗមក” នោះដោយសារមនុស្សជាច្រើននៅក្នុងពិភពរូបកាយ នៅតែស្ថិតនៅក្នុងស្មារតីនៃអេហ្គោ ចំនួនមនុស្សដែលអាចផ្លាស់ទៅកាន់ផែនដីថ្មីជាមួយគ្នា នឹងតិចតួចណាស់ មែនទេ?
នោះហើយជាមូលហេតុដែលផ្លូវមួយគឺចាំបាច់ ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាអាចឈានដល់ការវិវត្តនៃស្មារតី ដើម្បីឲ្យសូម្បីតែមនុស្សដែលគ្មានហេតុល្អតាំងពីកំណើត ក៏អាចនាំស្មារតីរបស់ពួកគេទៅកាន់ដែនទិព្វបានដែរ។
សកម្មភាពសម្ងាត់ដែលយើងកំពុងអនុវត្តឥឡូវនេះជាមួយអ្នក គឺការបើកផ្លូវដ៏សាមញ្ញមួយ (ផ្លូវធំនៃជីវិត) ដែលសូម្បីតែមនុស្សដែលរស់នៅគ្រាន់តែតាមដែលសភាវគតិដែលជាប់នឹងរាងកាយដឹកនាំពួកគេ ក៏អាចនឹកឃើញឡើងវិញនូវភាពទិព្វ ដែលជាខ្លឹមសារនៃមនុស្សជាតិ ប្រសិនបើពួកគេដើរលើវា ហើយណែនាំពួកគេឲ្យដើរលើផ្លូវនោះដោយឆន្ទៈរបស់ខ្លួន ហើយម្នាក់ៗត្រឡប់ទៅកាន់ខ្លឹមសារនៃជីវិតដោយខ្លួនឯង។
ដើម្បីឲ្យរឿងនោះកើតឡើង ទីបំផុត មនុស្សម្នាក់ៗត្រូវរកឃើញឲ្យបានរឹងមាំនូវគោលបំណងនៃជីវិត ឬជាជាងនោះ គឺអត្ថន័យនៃការបានកើតមក អត្ថន័យនៃការរស់នៅ ហើយរស់នៅដើម្បីសម្រេចវា។
ពីព្រោះពិភពលោកក្នុងសភាពគ្មានសុខដុមបច្ចុប្បន្ន គឺជាលទ្ធផលនៃការដែលភាវៈរស់ស្ទើរតែទាំងអស់ ដែលបានកើតមកជាមនុស្ស បានរស់នៅដោយមិនធ្វើឲ្យការពិចារណាបែបនេះកាន់តែជ្រៅ។
ប៉ុន្តែអ្នកដឹងទេ ពេលមើលម្យ៉ាងទៀត រឿងដ៏អស្ចារ្យអំពីច្បាប់ធម្មជាតិនៃជីវិត គឺថាវាមិនទុកភាពគ្មានសុខដុម ឲ្យនៅតែជាភាពគ្មានសុខដុមនោះទេ។

អ្វីដែលយើងចង់មានន័យ គឺថា គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់ ពិភពលោកបច្ចុប្បន្ន ខណៈពេលដែលលើផ្ទៃខាងក្រៅ ជាពិភពនៃហេតុ និងផល ដែលជាលទ្ធផលនៃហេតុអាក្រក់ដែលមនុស្សបានបង្កើត ត្រូវបានរៀបចំឡើងតាមរបៀបដែលថា នៅកណ្ដាលវា មនុស្សពិចារណាដោយខ្លួនឯង អំពីរបៀបដែលពួកគេបានរស់នៅរហូតមកដល់ពេលនេះ ហើយស្វែងរករបៀបរស់នៅថ្មីមួយ។
ដូចដែលយើងបានប្រាប់អ្នកពីមុនមក មនុស្សគ្រប់រូប ដោយគ្មានករណីលើកលែងសូម្បីតែមួយ មានបេសកកម្មធំ និងបេសកកម្មតូច។
ហើយបេសកកម្មធំ និងតូចទាំងនេះ ដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាកើតមកជាមួយ អាចត្រូវបានបំពេញបានតែដោយអ្នកដែលបានចូលទៅក្នុងផ្លូវនៃការផ្ដល់ជីវិតដល់ជីវិតប៉ុណ្ណោះ។
ចូរយើងនិយាយប៉ះម្ដងទៀត អំពីបេសកកម្មពីរប្រភេទសំខាន់។
មនុស្សជាតិទាំងអស់ ដែលរស់នៅលើផ្កាយទាំងឡាយនៃចក្រវាល កើតមកជាមួយពួកវា។
ជាទិសដៅធំ ជាបេសកកម្មធំ វាអាចនិយាយបានថា ក្នុងនាមជា “ជីវិតតូចមួយ ដែលជាខ្លួនឯងម្នាក់ទៀតនៃជីវិតដ៏អស្ចារ្យ ដែលបានបង្កើតចក្រវាល” គឺការបង្កើតពិភពនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ ដែលមានជម្រៅនៃវិមាត្រ នៅក្នុងផ្ទៃមេឃ និងផែនដីនៃផ្កាយ ដែលម្នាក់ៗត្រូវបានដាក់ឲ្យនៅ។
និយាយម្យ៉ាងទៀត តួនាទីដើមរបស់មនុស្សជាតិ គឺការដំណើរការចក្រវាល ក្នុងនាមជា “ភាវៈរស់ដែលកាន់ឆន្ទៈនៃព្រះអាទិករ”។
ចំពោះបេសកកម្មតូច ប្រសិនបើអ្នកមើលបេសកកម្មរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗឲ្យលម្អិត ពួកវាខុសៗគ្នាគ្មានទីបញ្ចប់ ហើយគ្មានពីរណាដូចគ្នាទេ ដូច្នេះយើងមិនអាចនិយាយជាទូទៅបានទេ។
អ្វីដែលសំខាន់ គឺការនឹកឃើញបេសកកម្មធំ ដែលមនុស្សជាតិទាំងអស់ចែករំលែក មុនពេលរកឃើញបេសកកម្មតូចផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។ (នៅមានត)





