អ្វីដែលការវិវត្តនៃស្មារតីគួរតែជា (2)

(តពីលើកមុន)

★សភាពនៃស្មារតី ដែលអ្នកដែលមានគោលដៅទៅរកការវិវត្តស្មារតីគួរមាន

នៅទីនេះ តោះជីកឲ្យជ្រៅបន្តិចទៀត ទៅក្នុងសភាពនៃស្មារតី ដែលមនុស្សដែលមានគោលដៅទៅរកការវិវត្តនៃស្មារតីគួរមាន។

“សភាពនៃស្មារតីដែលមនុស្សម្នាក់គួរមាន” នៅទីនេះ មានន័យថាសភាពចិត្តដែលនៅជិតប្រភពនៃជីវិតជាងនេះ (សភាពនៃស្មារតីដែលបានឡើងកម្រិតវិមាត្រ)។ តើអ្នកគិតថា ស្មារតីដែលមានអារម្មណ៍ថាអ្វីៗទាំងអស់មិនអីទេ ដរាបណាខ្លួនអ្នកមានសុភមង្គល ពិតជាសភាពចិត្តដែលបានសម្រេចការវិវត្តនៃស្មារតីមែនឬទេ?

អ្នកមិនគិតដូច្នោះទេ?

មិនអីទេ អញ្ចឹងខ្ញុំសូមសួរ៖ ជាក់ស្ដែង តើអ្នកគិតថាសភាពចិត្តបែបណា ជាសភាពនៃស្មារតីដែលមនុស្សម្នាក់គួរមាន ជាសភាពចិត្តដែលបានវិវត្តក្នុងស្មារតី ជាសភាពនៃស្មារតីដែលបានឡើងកម្រិតវិមាត្រ?

“សភាពចិត្តមួយ ដែលរបងរវាងអ្នកដទៃ និងខ្ញុំបានបាត់ទៅ”។

អឹម

“សភាពចិត្តមួយ ដែលគ្មានអ្វីក្រៅពីសេចក្ដីស្រឡាញ់”។

អឹម អឹម

“សភាពចិត្តមួយ ដែលអាចមានអារម្មណ៍ដោយធម្មជាតិថា ទាំងមូលគឺជាខ្លួនខ្ញុំ”។

មែនហើយ មែនហើយ ពិតប្រាកដ។ ពួកវាសុទ្ធតែត្រឹមត្រូវ។

ប្រសិនបើអ្នកអាចមានអារម្មណ៍ថា ទាំងមូលគឺជាខ្លួនអ្នក គំនិត “ការឡើងកម្រិតព្រលឹងវិញ្ញាណបានបញ្ចប់រួចហើយ” នឹងមិនដែលឆ្លងកាត់ចិត្តរបស់អ្នកឡើយ ខណៈដែលភាពគ្មានសុខដុមនៅតែមាននៅកន្លែងណាមួយនៅលើផែនដី។

ស្មារតីរបស់អ្នកកាន់តែខិតជិតប្រភពនៃជីវិត ការព្រួយបារម្ភ ទុក្ខវេទនា ទុក្ខព្រួយ កំហឹង និងភាពឯកោរបស់មនុស្ស ដែលនៅតែភ្លេចសេចក្ដីពិត ក៏កាន់តែសង្កត់លើចិត្តរបស់អ្នក ហើយអ្នកមិនអាចទប់ខ្លួនមិនបញ្ចេញទៅលើដែនផែនដី នូវពន្លឺដ៏អស្ចារ្យនៃប្រភពនៃជីវិត ដែលត្រូវបានបញ្ជូនចេញតាមរយៈអ្នកបានឡើយ។

នោះមិនមានន័យថាអ្នកគិតដូច្នោះ ដោយសារអ្នកបានជាប់ក្នុងវង្វេងនៃគំនិតដែលកើតចេញពីអារម្មណ៍ របស់មនុស្សដែលនៅតែរងទុក្ខ (រណ្ដៅរបស់សត្វកណ្ដូបខ្សាច់នៃការប្រឆាំងគ្នាបែបទ្វេនិយម) ហើយបានបាត់បង់ហេតុផលផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកនោះទេ។ វាមានន័យថាសភាពមួយ ដែលចិត្តរបស់អ្នកនៅតែថ្លាឥតខ្ចោះ មិនដែលប្រឡាក់ មិនថាវាចូលទៅក្នុងពិភពភក់ជ្រាំបែបណាក៏ដោយ ហើយថាមពលក្នុងការចាំងពន្លឺនៃជីវិតលើភាពងងឹតទាំងអស់ដែលនៅសល់លើផែនដី និងក្នុងការជំរុញការភ្ញាក់ដឹងនៃស្មារតីមនុស្ស ដើម្បីឲ្យពិភពផែនដីទាំងមូលត្រូវបានធ្វើឲ្យបរិសុទ្ធ ទៅជាពិភពនៃសុខដុមដ៏អស្ចារ្យ ដែលមានតែពន្លឺ នៅតែហូរហៀរពីជម្រៅ ហើយមិនឈប់។

ថាមពលនោះ មិនមែនជារបស់ស្ដើងៗ ដែលអស់ភ្លាមៗនៅពេលដែលអ្នកប្រើវានោះទេ។ វាគឺជាថាមពលពីប្រភពដ៏អស្ចារ្យនៃជីវិត ដែលហូរហៀរដោយគ្មានដែនកំណត់ តាមតម្រូវការ។

ហើយទោះបីជាថាមពលដែលគ្មានដែនកំណត់នោះ ហូរហៀរដោយមិនឈប់ក៏ដោយ វាមិនមែនជាប្រភេទដែលអ្នកមិនអាចគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯងបាននោះទេ។ វាគឺជាថាមពលដែលអ្នកអាចគ្រប់គ្រង និងបង្ហាញដោយសេរី ដោយស្មារតីទិព្វផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ធំ ឬតូច ទន់ភ្លន់ ឬតឹងរ៉ឹង។

នោះគឺជាសភាពចិត្ត ដែលស្មារតីទិព្វត្រូវបានប្រកាស ជាសភាពដែលស្មារតីកំពុងប្រកាសខ្លួនឯង ជាស្មារតីនៃ “អ៊ីណូរិ” (ការប្រកាសឆន្ទៈរបស់ខ្លួនជាជីវិត) ជាសេចក្ដីពិតនៃចិត្តអធិស្ឋាន។ (នឹងបន្តនៅលើកក្រោយ)