របៀបដឹងពីហេតុពិតនៃបាតុភូត និងបង្កើតអនាគតដ៏ភ្លឺស្វាង (1)

ទំនាក់ទំនងរវាងគំនិតរង្គោះរង្គើ និងវាសនា

មនុស្សជាច្រើនដែលរស់នៅលើផែនដី ឆ្លងកាត់ជីវិតដោយគំនិតរបស់ពួកគេរង្គោះរង្គើ និងញ័រ ចំពោះរឿងតូចតាចគ្រប់យ៉ាង មែនទេ? នៅពេលពួកគេប្រមូលផ្ដុំការរង្គោះរង្គើនៃគំនិតបែបនោះ គ្រោះធម្មជាតិតូចៗកើតឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ ហើយប្រសិនបើទុកចោល ព្យុះនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេកាន់តែធំឡើងៗ។

ទាំងនេះមិនអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ ដូចជាព្យុះហឺរីខេន និងការរញ្ជួយដី ដែលលេចឡើងនៅក្នុងពិភពនៃរូបរាងនោះទេ ដូច្នេះ ស្មារតីនៃរាងកាយប្រហែលជាមិនចាប់យកបានថា វាធ្វើឲ្យខូចខាតប៉ុណ្ណា ប៉ុន្តែវាបង្កការខូចខាតយ៉ាងធំធេងដល់វាសនារបស់ខ្លួន និងរបស់អ្នកដទៃ។

បន្ទាប់ពីព្យុះហឺរីខេនដ៏ធំមួយឆ្លងកាត់ ឬបន្ទាប់ពីការរញ្ជួយដីដ៏ធំមួយកើតឡើងនៅក្នុងពិភពពិត កម្ទេចកម្ទីត្រូវបានរាយប៉ាយគ្រប់ទីកន្លែង ដូចជាវាលដែលត្រូវបានដុតបំផ្លាញបន្ទាប់ពីសង្គ្រាម ហើយទិដ្ឋភាពដែលត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញ ដែលគ្របដណ្ដប់ដោយភក់ និងធូលី លាតសន្ធឹងពាសពេញដី មែនទេ? ដូចគ្នានេះដែរ នៅពេលដីនៃចិត្តត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញ ភាពស្ងាត់ជ្រងំនោះលាតត្រដាងនៅក្នុងជីវិតពិត។

ជាក់ស្ដែង វាមានន័យថា នៅពេលភាពនឿយហត់នៃចិត្តប្រមូលផ្ដុំ វាកាន់តែងាយក្នុងការមានអារម្មណ៍លំបាកនៅក្នុងផ្នែកជាច្រើននៃជីវិត។ ប៉ុន្តែនេះមិនមែនជាការនិយាយដែលមានបំណងបន្ទោសមនុស្សដែលបានប្រឈមមុខនឹងជំងឺ របួស ឬព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ឈឺចាប់នោះទេ។

ហេតុមួយក្នុងចំណោមហេតុដែលធ្វើឲ្យវាសនារង្គោះរង្គើតាមរបៀបនេះ គឺការប្រមូលផ្ដុំនៃគំនិតរង្គោះរង្គើ ដែលបានបញ្ចេញពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ដោយគ្មានចេតនាអាក្រក់ និងដោយមិនគិត។ មនុស្សបែបនោះ ដែលត្រូវបានបង្វិលដោយការរញ្ជួយដីដ៏ធំ និងព្យុះហឺរីខេនដ៏ធំនៃចិត្ត ដែលពួកគេផ្ទាល់បានបង្កឡើង គ្មានកន្លែងនៅសល់ក្នុងអារម្មណ៍របស់ពួកគេទេ។ ដូច្នេះ ពួកគេបានពង្រីកយ៉ាងខ្លាំងនូវទុក្ខលំបាក ដែលនឹងឆ្លងកាត់ទៅ ប្រសិនបើពួកគេមិនចាប់យកវា ចងខ្លួនឯងអស់រយៈពេលយូរនៅក្នុងជម្រៅនៃការឈឺចាប់ដ៏ជូរចត់ ហើយសូម្បីតែនៅពេលនេះ ដូចរាល់ដង បន្តចងខ្លួនឯងនៅនឹងស្ថានភាពចិត្តនោះ។

វាសនាអាចត្រូវបានសរសេរឡើងវិញ

ក្នុងករណីភាគច្រើន ស្ថានភាពបែបនោះមិនអាចមើលឃើញដោយអ្នកដទៃទេ ហើយរីកចម្រើនតែនៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សនោះប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះ វាពិបាកសម្រាប់អ្នកនៅជុំវិញពួកគេក្នុងការមើលឃើញជាមុន។ លើកនេះ យើងបានពន្យល់ដោយផ្ដោតលើករណីដែលមិនសូវរីករាយ ប៉ុន្តែវាសនាទាំងអស់មានរូបរាងជាបាតុភូត តាមរបៀបដែលរូបភាពដែលបានបង្កើតឡើងមុនគេនៅក្នុងពិភពនៃចិត្ត ត្រូវបានបញ្ចាំងទៅលើពិភពរូបកាយ។ ហេតុនោះហើយ យើងបន្តប្រាប់អ្នកម្ដងហើយម្ដងទៀតថា របៀបដែលអ្នកប្រើគំនិតរបស់អ្នកគឺសំខាន់។

ហើយវាសនាទាំងអស់អាចត្រូវបានសរសេរឡើងវិញ។ ដរាបណាអ្នកប្រើស្មារតីរបស់អ្នកដោយស្លូតត្រង់ ដូចដែលពន្លឺនៃជីវិតជា មិនចាំបាច់បន្តភ្លក់ទុក្ខលំបាកជារៀងរហូតទេ។ មនុស្សប្រហែលជាគិតថា “អ្នកនិយាយដូច្នោះ ប៉ុន្តែអ្វីដែលគួរឲ្យខ្លាច គឺគួរឲ្យខ្លាច អ្វីដែលគួរឲ្យព្រួយបារម្ភ គឺគួរឲ្យព្រួយបារម្ភ ហើយអ្វីដែលមិនរីករាយ គឺមិនរីករាយ”។

ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកដឹងថា តាមគោលការណ៍អ្វី គំនិតនៃការថប់បារម្ភ ការភ័យខ្លាច ការត្អូញត្អែរ ការមិនពេញចិត្ត និងការខ្វះខាតកើតឡើង ហើយតើអ្នកអាចធ្វើឲ្យសុបិន និងក្ដីសង្ឃឹមក្លាយជាការពិតដោយរបៀបណា ជំនួសឲ្យការបញ្ចេញគំនិតទាំងនោះ ហើយអ្នកយកវាទៅអនុវត្ត អ្នកអាចប្ដូរគំនិតនៃការថប់បារម្ភ ការភ័យខ្លាច ការត្អូញត្អែរ ការមិនពេញចិត្ត និងការខ្វះខាត ទៅជាក្ដីសង្ឃឹម ការធានា និងសុបិន ហើយកសាងអនាគតដែលគ្មានការគិតអវិជ្ជមាន។

សូមកុំខ្លាចវាសនា។ គន្លឹះគឺកុំជាប់ជំពាក់នឹងអតីតកាល។ ទោះបីល្អ ឬអាក្រក់ក៏ដោយ ការមិនឲ្យគំនិតរបស់អ្នកនៅជាប់នឹងព្រឹត្តិការណ៍អតីតកាលដែលបានកន្លងផុតទៅ គឺជាកូនសោនៃការរស់នៅដោយស្មារតីទិព្វ។ អ្នកក៏អាចហៅវាថាជាការរស់នៅដោយចិត្តដូចជាស្ទឹងថ្លាដែលហូររលូនដែរ។

ហើយវាចាំបាច់ណាស់ក្នុងការមិនកាន់គំនិតនៃការថប់បារម្ភ និងការភ័យខ្លាចអំពីបច្ចុប្បន្ន និងអនាគត។ អ្នកក៏អាចនិយាយបានដែរថា វាជាការប្រគល់ “ទម្លាប់នៃគំនិត” នៃការព្រួយបារម្ភដោយឥតប្រយោជន៍របស់អ្នក ទៅឲ្យវិញ្ញាណអ្នកការពាររបស់អ្នក ជាសំរាមធំៗដែលត្រូវបោះចោល។ ឬពីមុំមួយផ្សេងទៀត អាចនិយាយបានថា វាសំខាន់ក្នុងការមិនជាប់ជំពាក់នឹងគំនិតណាមួយទាល់តែសោះ។ តើអ្នកយល់ទេ? (នៅមានត)