របៀបប្រើប្រាស់ធនធាននៃស្មារតីដែលអ្នកមាននៅពេលនេះ និងពង្រីកដែនរបស់វា (ភាគទី 2)

(តពីលើកមុន)

របៀបប្រើប្រាស់ធនធាននៃស្មារតីដែលអ្នកមាននៅពេលនេះ និងពង្រីកដែនរបស់វា

ដូច្នេះ អាថ៌កំបាំងនៃការប្រើប្រាស់ធនធាននៃស្មារតីដែលខ្វះខាតរបស់អ្នកឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព ហើយវិវត្តផ្នែកស្មារតីប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ស្ថិតនៅក្នុងការរៀបចំលក្ខខណ្ឌមូលដ្ឋានជាមុនសិន មុនពេលដែលអ្នកគិតអ្វីមួយនៅរាល់ខណៈ។

នោះគឺការដកដង្ហើមវែងៗ ដែលអនុវត្តដោយដឹងខ្លួន។

ហេតុអ្វីបានជារឿងនោះរៀបចំបរិស្ថានមួយសម្រាប់ប្រើប្រាស់ធនធាននៃស្មារតីឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព? ពីព្រោះស្មារតីត្រូវបានតភ្ជាប់ទៅនឹងប្រភពនៃជីវិតតាមរយៈការដកដង្ហើម ហើយការដកដង្ហើមវែងៗ មានឥទ្ធិពលធ្វើឲ្យការតភ្ជាប់នោះកាន់តែក្រាស់។

តើត្រូវចំណាយពេលប៉ុន្មានសប្ដាហ៍ ឬប៉ុន្មានខែ ដើម្បីឲ្យការដកដង្ហើមវែងៗក្លាយជាទម្លាប់ អាស្រ័យលើមនុស្សម្នាក់ៗ។ ប៉ុន្តែដរាបណាអ្នកបន្តអនុវត្តការធ្វើឲ្យដង្ហើមរបស់អ្នកកាន់តែជ្រៅដោយដឹងខ្លួន ដោយមិនបោះបង់ នៅទីបំផុត សម្រាប់នរណាក៏ដោយ របៀបដែលធនធាននៃស្មារតីទាំងអស់របស់ពួកគេត្រូវបានប្រើប្រាស់ រួមទាំងការវិនិច្ឆ័យដែលមិនដឹងខ្លួនផង មកដល់ការចូលទាំងស្រុងទៅក្នុងវិមាត្រនៃកាយវិញ្ញាណ និងកាយនៃភាពទិព្វ ហើយទោះបីដឹងខ្លួន ឬមិនដឹងខ្លួនក៏ដោយ គំនិតដែលពួកគេបញ្ចេញ ផ្លាស់ប្ដូរដោយធម្មជាតិទៅជាគំនិតដែលកើតចេញពីភាពទិព្វ។ នោះហើយជាកន្លែងដែលវានាំទៅ។

ចំណុចល្អនៃវិធីនេះ គឺថា មិនដូចការព្យាយាមសម្រេចការវិវត្តនៃស្មារតី ដោយស្មារតីលើផ្ទៃដែលជឿថារាងកាយគឺជាខ្លួនអ្នកទេ អ្នកក្លាយជាធ្លុងមួយជាមួយពន្លឺនៃជីវិត ដោយមិនដឹងខ្លួន ហើយស្មារតីនៃជីវិតបន្លឺឡើងមកលើផ្ទៃ មុនពេលដែលអ្នកដឹងខ្លួន។

ការជឿលើខ្លួនឯង = ការជឿលើជីវិត

មូលហេតុដែលអ្នកបានជួបការបរាជ័យជាច្រើនរហូតមកដល់ពេលនេះ ហើយភាគច្រើនគ្មានអ្វីកើតចេញពីរឿងរ៉ាវ គឺដោយសារតែអ្នកមិនបានយល់អំពីរបៀបប្រើប្រាស់ធនធាននៃស្មារតីបែបនេះ ឬចិត្តពិត និងរាងកាយពិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ហើយខ្លួនឯងខាងរាងកាយរបស់អ្នក កំពុងព្យាយាមធ្វើវា។

ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើអ្នកធ្វើវាដោយឈរជា “ខ្លួនឯងនៅខាងជីវិត” នៅជ្រៅក្នុងរាងកាយ នោះទោះបីអ្នកកំពុងព្យាយាមយកឈ្នះលើអ្វីមួយ ឬសម្រេចអ្វីមួយក៏ដោយ វាសុទ្ធតែកើតឡើងនៅក្នុងរំញ័រនៃសេចក្ដីរីករាយ ហើយអារម្មណ៍នៃការដោះស្រាយវាដោយវិជ្ជមាន បន្តទៅមុខយ៉ាងជាប់លាប់។

វិធីដើម្បីធ្វើបែបនោះ ដូចដែលយើងបាននិយាយជាច្រើនដងមកហើយ ស្ថិតនៅក្នុងការបន្តដកដង្ហើមវែងៗ។

ដរាបណាអ្នកលះបង់ជីវិតរបស់អ្នកចំពោះវា សូម្បីតែរឿងដែលអ្នកធ្លាប់រួញរាថាពិបាក អ្នកក៏អាចយកឈ្នះ និងសម្រេចបានយ៉ាងងាយស្រួល។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នា ធនធាននៃស្មារតីរបស់អ្នកបន្តពង្រីក ហើយជំនឿ និងការជឿជាក់ដែលមិនរង្គោះរង្គើកាន់តែជ្រៅឡើង ថា “ខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់ខ្ញុំគឺជាមនុស្សជាតិទិព្វ។ ខ្លួនឯងបច្ចុប្បន្នរបស់ខ្ញុំ ពិតជាខ្លួនឯងទិព្វរបស់ខ្ញុំមិនខាន” រហូតដល់នៅទីបំផុត គំនិតនោះអាចចូលទៅក្នុងដែននៃស្មារតីធម្មជាតិរបស់អ្នក។

ដើម្បីនិយាយឲ្យហួសហេតុ ហើយនេះពិតជារបៀបនិយាយត្រង់ៗមែន វាមកដល់ចំណុចនេះ៖ “ប្រសិនបើអ្នកគិតថាវាមិនអាចទៅរួច អ្នកមិនអាចធ្វើបានទេ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកគិតថាអ្នកអាចធ្វើបាន អ្នកអាចធ្វើបាន។ មិនអីទេ ប្រសិនបើអ្នកគិតថាវាអាចទៅរួច អ្នកពិតជាអាចធ្វើវាឲ្យសម្រេចបាន ក្នុងវិសាលភាពនៃអ្វីដែលអ្នកបានគិត”។

ដូច្នេះ នៅពេលដែលគំនិតរបស់អ្នកទៅមកៗនៅក្នុងក្បាលរបស់អ្នកថា “មិនមែននេះទេ មិនមែននោះទេ” ហើយអ្នកមិនអាចរក្សាការទុកចិត្តដ៏ខ្លាំងក្លាលើពន្លឺនៃជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក (សមត្ថភាព និងភាពច្នៃប្រឌិតដែលគ្មានទីបញ្ចប់) បាន វាល្អក្នុងការរកពេល សូម្បីតែមុនពេលចូលគេងនៅពេលយប់ ដើម្បីអង្គុយក្នុងឥរិយាបថ សេហ្សា ដែលជាឥរិយាបថលុតជង្គង់ជាផ្លូវការ ហើយដកដង្ហើមវែងៗជាមួយកូតូដាម៉ា។

ប្រសិនបើ សេហ្សា ពិបាក ការអង្គុយលើកៅអីក្នុងឥរិយាបថល្អក៏បានដែរ ឬអ្នកអាចដេកលើគ្រែ ដោយដាក់ដៃក្ដោបជុំវិញដានធៀនខាងក្រោម ហើយប្រឈមមុខនឹងពន្លឺនៃជីវិត។

ហើយសូមគេងឲ្យបានគុណភាពល្អ។

បន្ទាប់មក នៅពេលដែលអ្នកភ្ញាក់ពីគេងនៅព្រឹកបន្ទាប់ រាងកាយ និងចិត្តរបស់អ្នកនឹងបានផ្លាស់ប្ដូរពីស្ថានភាពដែលប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទស៊ីមប៉ាទិចលេចធ្លោ ទៅជាស្ថានភាពដែលប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទប៉ារ៉ាស៊ីមប៉ាទិចលេចធ្លោ ហើយអ្នកអាចប្រើស្មារតីរបស់អ្នកឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព ដោយពោរពេញដោយកម្លាំងរស់រវើក។ ដូច្នេះ អ្នកអាចរស់នៅតាមរបៀបមួយ ដែលបាញ់ព្រួញមួយត្រូវចាបពីរ៖ ធ្វើការងារប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នកឲ្យបានពេញលេញ ខណៈពេលដែលប្រើប្រាស់ធនធាននៃស្មារតីដែលអ្នកមាននៅពេលនេះឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព ហើយសម្រេចការវិវត្តនៃស្មារតីក្នុងពេលជាមួយគ្នា។ (ចប់)