ដើម្បីរស់នៅដោយប្រើប្រាស់អំណាចផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកឲ្យបានត្រឹមត្រូវ (ភាគទី 2)

(តពីលើកមុន)

★សូមបង្វែរគំនិតរបស់អ្នក ទៅរកអត្ថន័យនៃអត្ថិភាពរបស់មនុស្ស

តើអ្នកធ្លាប់គិតទេ ថាហេតុអ្វីបានជាមនុស្សជាតិមានអត្ថិភាពនៅលើផែនដី ឬតើអត្ថន័យនៃអត្ថិភាពរបស់ពួកគេជាអ្វី?

អត្ថន័យនៃអត្ថិភាពរបស់មនុស្ស ស្ថិតនៅ ជាដំបូង និងលើសពីអ្វីៗទាំងអស់ ក្នុងការទាញចេញនូវភាពច្នៃប្រឌិត ដែលនាំមកនូវសុខដុមទាំងមូល ដល់វិសាលភាពនៃសកម្មភាពរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ។

ទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី មានមនុស្សដែលធ្វើសកម្មភាពតាមគំនិតដែលវង្វេងចេញពីរឿងនេះ។ នោះប្រហែលជារឿងមួយ នៅក្នុងវិសាលភាពនៃរំញ័រនៃសម័យចាស់រហូតដល់សតវត្សរ៍ទី 20 ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ ច្រើនជាងមួយទសវត្សរ៍ចូលក្នុងសតវត្សរ៍ទី 21 ការក្លាយជាវិញ្ញាណបានរីកចម្រើនក្នុងកម្រិតខ្លះ ហើយស្មារតីរបស់មនុស្សក៏គួរតែបានវិវត្តដែរ។ បើមើលពីសេចក្ដីពិតនៃវិមាត្រខ្ពស់នោះ មនុស្សបែបនេះ កំពុងឈានហួសអំណាចរបស់ពួកគេ ចំពោះបរិស្ថានធម្មជាតិ និងសត្វមានជីវិតផ្សេងទៀត ហើយវាក៏ជ្រៀតជ្រែកដល់មនុស្សផ្សេងទៀតដែរ។

មនុស្សដែលមានរាងកាយ ដែលកាន់តម្លៃចាស់ៗជាដាច់ខាត មិនបានយល់រឿងនេះទេ ហើយដោយមិនដឹងខ្លួន ពួកគេបានបន្តធ្វើរឿងដែលរំលោភលើអំណាចរបស់អ្នកដទៃ។

លទ្ធផលគឺពិភពលោក ដូចដែលវាមានសព្វថ្ងៃ។

អ្នកយល់ហើយ មែនទេ?

ផែនដីត្រូវតែវិវត្ត (ត្រូវបានធ្វើឲ្យក្លាយជាវិញ្ញាណ) មិនថាវាចូលចិត្ត ឬមិនចូលចិត្តនោះទេ។

ពីព្រោះវេនរបស់វាសម្រាប់ភាពពេញលេញ ទីបំផុតបានមកដល់ហើយ។

អ្វីៗបានចូលដល់ដំណាក់កាលមួយរួចហើយ ដែលលែងមានការរង់ចាំទៀតហើយ។ ដូច្នេះ ដើម្បីតាំងផែនដីឲ្យបានត្រឹមត្រូវលើច្បាប់នៃចក្រវាល ហើយឲ្យវាឡើងកម្រិតវិមាត្រ ទៅជាផ្កាយដែលបានវិវត្ត សូម្បីតែមនុស្សដែលមិនដែលគិតអំពីអត្ថន័យនៃអត្ថិភាពរបស់មនុស្សសូម្បីតែម្ដង ក៏នឹងត្រូវបានជំរុញនៅថ្ងៃណាមួយ ឲ្យរកចម្លើយត្រឹមត្រូវ អំពីអត្ថន័យនៃអត្ថិភាពផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេដែរ។ ហើយមានមនុស្សរួចហើយ ដែលពេលវេលានោះបានមកដល់ ហើយកំពុងស្វែងរកវា និងមនុស្សដែលបានរកឃើញវារួចហើយ ហើយបានចាប់ផ្ដើមដើរ ដើម្បីក្លាយជាវា។

នោះគឺដោយសារតែខ្លួនឯងកម្រិតខ្ពស់របស់មនុស្សម្នាក់ៗ កំពុងប្រើប្រាស់គំនិតនៃអេហ្គោរបស់មនុស្សនោះ (តាមគោលការណ៍ដូចអៃគីដូ) ដើម្បីដឹកនាំវាសនារបស់បុគ្គលម្នាក់ៗទៅក្នុងទិសដៅនោះ។

★អំពីរបៀបរស់នៅមួយ ដែលអ្នកមិនប្រគល់អំណាចរបស់អ្នក ហើយត្រូវគេរៀបចំ

បន្ទាប់មក តើវាមានន័យយ៉ាងណា ដែលថាអ្នកមិនត្រូវប្រគល់ស្មារតីផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកទៅឲ្យអ្នកដទៃ ហើយឲ្យវាត្រូវបានរៀបចំតាមចិត្តចង់? នៅក្នុងពិភពលោករហូតមកដល់ពេលនេះ មនុស្សជាច្រើនបានត្រឡប់ទៅពិភពលោកម្ខាងទៀតវិញ ដោយមិនបានបញ្ចប់ការសិក្សាពីដំណាក់កាលនៃការរៀនបំពេញអំណាចផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ មិនអាចបញ្ចប់ការសិក្សាពីវាពេញលេញនៅទីនោះដែរ ហើយបានកើតជាថ្មីមកក្នុងពិភពរូបកាយ គ្រាន់តែដើម្បីវិលជុំវិញនៅដំណាក់កាលដដែល។ ពីទស្សនៈខាងវិញ្ញាណ នោះគឺជាកម្រិតនៃស្មារតីមួយ ដែលជាប់ក្នុងការរុញការបន្ទោស ឬក្នុងការចង់សប្បាយតាមផ្លូវងាយស្រួល។ នៅក្នុងស្ថានភាពនោះ រលករបស់អ្នកងាយស៊ីគ្នាជាមួយព្រលឹងវង្វេង ដែលមិនទាន់ត្រូវបានរំដោះ ដែលកាន់រំញ័រនៃគំនិតស្រដៀងគ្នា ហើយមុនពេលដែលអ្នកដឹងខ្លួន អ្នកប្រហែលជាបញ្ចប់ដោយការធ្វើចលនា ក្រោមឥទ្ធិពលរបស់ពួកគេ។

នោះហើយជាមូលហេតុដែលយើងនិយាយថា អ្នកមិនត្រូវប្រគល់អំណាចរបស់អ្នកទៅឲ្យអ្នកដទៃឡើយ។

មនុស្សដែល បន្ទាប់ពីការស្លាប់នៃរាងកាយ មិនត្រឡប់ទៅពិភពលោកដែលពួកគេគួរទៅ ហើយនៅក្នុងវិសាលភាពនៃរំញ័រជិតពិភពលោកនេះ កំពុងវង្វេងជុំវិញលំហអាស្ត្រាល់ជិតដី ដោយបញ្ចេញរំញ័រនៃគំនិតនៅកម្រិតនៃកម្មបន្តិចម្ដងៗ។ ប្រសិនបើរលកដែលអ្នកបញ្ចេញ ចូលទៅក្នុងការឆ្លើយតបជាមួយរំញ័រនៃគំនិតបែបនេះ ឬជាមួយដុំនៃរំញ័រនៃគំនិត (ដុំធំមួយ ដែលបង្កើតឡើង នៅពេលដែលគំនិតនៃរលកដែលស៊ីគ្នាចងភ្ជាប់គ្នា) ពួកវាឆ្លៀតឱកាស រអិលចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់មនុស្សនោះ ហើយព្យាយាមបំពេញអារម្មណ៍មិនពេញចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកវា ឬអនុវត្តបំណងប្រាថ្នារបស់ពួកវា ដោយធ្វើការនៅពីក្រោយឆាក តាមរយៈអ្នក។

នៅពេលដែលរឿងនោះកើតឡើង មនុស្សម្នាក់អាចនឹងបញ្ចប់ដោយការធ្វើរឿង ដែលពួកគេមិនដែលធ្វើ ខណៈពេលដែលហេតុផលរបស់ពួកគេនៅលើផ្ទៃ។

តើអ្នកយល់ទេ?

អ្នកប្រហែលជាគិតថា “ប្រសិនបើដូច្នោះ ទោះបីមនុស្សនោះបានធ្វើវាក៏ដោយ តើវាមិនមែនជាការទទួលខុសត្រូវរបស់ពួកគេទេឬ?” ប៉ុន្តែទោះបីកាលៈទេសៈយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើអ្នកមិនប្រគល់អំណាចរបស់អ្នកទៅឲ្យអ្នកដទៃ ស្ថានភាពបែបនេះមិនអាចកើតឡើងបានទេ។ ដូច្នេះ ការទទួលខុសត្រូវចុងក្រោយ ស្ថិតនៅលើមនុស្សផ្ទាល់ ដែលបានប្រគល់ចិត្ត និងរាងកាយរបស់ខ្លួនទៅឲ្យអ្នកដទៃ។

នោះហើយជាមូលហេតុពិតប្រាកដ ដែលយើងនិយាយថា “អ្នកខ្លួនឯង គឺជាអ្នកកាន់ចង្កូតនៃវាសនារបស់អ្នក”។ (នៅមានតទៅ)