កម្លាំងពិតប្រាកដ (ភាគទី 1)

★មនុស្សដែលស្ថិតនៅក្នុងពិភពនៃការប្រឆាំងគ្នាបែបទ្វេនិយម

មនុស្សដែល រាល់ពេលដែលពួកគេបើកមាត់ មិនធ្វើអ្វីក្រៅពីការរិះគន់ បន្ទោស និងធ្វើការវិនិច្ឆ័យអាត្មានិយមលើអ្នកដទៃ អាចនិយាយបានថាឃើញតម្លៃនៅក្នុងការប្រកួតប្រជែងបែបទ្វេនិយម នៃភាពខ្ពស់ជាង និងភាពទាបជាង។

សម្រាប់មនុស្សបែបនេះ មានតែការឈ្នះក្នុងការប្រកួតប្រជែងបែបអ្នកខ្លាំងរស់រាន ក្នុងចំណោមមនុស្សប៉ុណ្ណោះ ដែលជាជោគជ័យ ហើយពួកគេជឿយ៉ាងមុតមាំថា អ្នកដែលជោគជ័យក្នុងរឿងនោះ គឺជាអ្នកឈ្នះក្នុងជីវិត។

នៅពេលបែបនោះ ចិត្តនៅតែស្ថិតនៅដំណាក់កាលមួយ ដែល ចេញពីការសន្មតដូចជា “ខ្ញុំត្រឹមត្រូវជាង ខ្លាំងជាង មានយុត្តិធម៌ជាង” វានៅទីបំផុតព្យាយាមឈរលើអ្នកដទៃ។

ហើយអ្នកដែលវិនិច្ឆ័យខ្លួនឯងថាបានចាញ់ក្នុងការប្រកួតប្រជែងនោះ ព្យាយាមបញ្ចេញការខកចិត្តរបស់ខ្លួន ដោយការវាយប្រហារអ្នកដែលខ្សោយជាងទៅទៀត។

នៅក្នុងពិភពបែបនេះ ក្នុងគ្រប់យុគសម័យ អ្នកដែលងាយរងគ្រោះក្នុងសង្គម គឺស្ត្រី កុមារ និងមនុស្សចាស់។

សភាពចិត្តដែលរស់នៅដោយឃើញតម្លៃនៅក្នុងការប្រកួតប្រជែងបែបអ្នកខ្លាំងរស់រានបែបនេះ គឺជាសភាពមួយដែលភាពទិព្វនៅតែដេកលក់។

ចំពោះមនុស្សខ្លះនៅលើផ្កាយដទៃទៀត ដែលមានចំណងតិចតួចជាមួយផែនដី សភាពបែបនេះនៃផែនដី មើលទៅមួយផ្នែក ដូចជាផ្កាយក្មេងមួយ ដែលនៅតែស្ថិតក្នុងពាក់កណ្ដាលនៃការធំពេញវ័យ។

★កន្លែងណាដែលមានភាពទិព្វ គ្មានសត្រូវទេ

ប៉ុន្តែយើងដឹងថា ខ្លឹមសាររបស់អ្នក ស្ថិតនៅក្នុងភាពទិព្វដូចគ្នានឹងរបស់យើង។

មនុស្សដែលបានបង្ហាញភាពទិព្វនោះ នឹងមិនដែលគិតពីការចាត់ថ្នាក់ខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃថាខ្ពស់ និងទាប ដោយដាក់ខ្លួនឯងនៅខាងលើ ហើយសង្កត់អ្នកដទៃនៅខាងក្រោមឡើយ។

ជាដំបូង គំនិតនៃការធ្វើរឿងបែបនោះ មិនសូម្បីតែកើតឡើងចំពោះពួកគេផង។

“មនុស្សម្នាក់ដែលបានបង្ហាញភាពទិព្វ” នៅទីនេះ មានន័យថាមនុស្សម្នាក់ដែលមានចិត្តរឹងមាំ និងល្អ ហើយមនុស្សបែបនោះគ្មានសត្រូវ និយាយម្យ៉ាងទៀត ពួកគេគ្មានអ្នកណាឈ្នះបាន។

មនុស្សម្នាក់ដែលស្ថិតក្នុងសភាពចិត្តដែលគ្មានអ្នកណាឈ្នះបាននោះ ត្រូវបានគេហៅថា “មនុស្សម្នាក់ដែលបានបង្ហាញភាពទិព្វ”។

ដូច្នេះ វាគឺជាមនុស្សដែលរស់នៅដោយបង្ហាញភាពទិព្វ ដែលអាចត្រូវបានហៅថាខ្លាំងពិតប្រាកដ។

★អ្នកកាន់តែខ្លាំង និងកាន់តែល្អ

មនុស្សម្នាក់កាន់តែខ្លាំង មនុស្សម្នាក់កាន់តែល្អ ពួកគេកាន់តែនឹង ពីដើមឡើយ ដូចពាក្យចាស់ “ស្រូវកាន់តែទុំ កាន់តែឱនក្បាល” ដាក់ខ្លួនឯងនៅកៅអីទាប ផ្ដល់កិត្តិយសដល់អ្នកដទៃ ហើយប្រព្រឹត្តដោយសុភាពរាបសារ។

នោះហើយជាអ្វីដែលធ្វើឲ្យមនុស្សពិតប្រាកដ ជាមនុស្សពិត។

នៅក្នុងពិភពលោកសព្វថ្ងៃនេះ ទោះបីជាមនុស្សពិតប្រាកដ ដែលបាននឹកឃើញភាពទិព្វរបស់ខ្លួនយ៉ាងឆាប់រហ័ស បានចាប់ផ្ដើមលេចឡើងក៏ដោយ នៅតែមានមនុស្សជាច្រើននៅក្នុងពិភពនេះ ដែលភាពទិព្វរបស់ពួកគេនៅតែដេកលក់។

ភាពខុសគ្នាដ៏ធំបំផុត និងជាមូលដ្ឋានបំផុត រវាងមនុស្ស និងសត្វដទៃទៀត គឺថាតើពួកគេមានហេតុផលឬអត់។

ហេតុផលនោះ ក៏អាចហៅថាភាពទិព្វដែរ ដូច្នេះនៅឫសគល់របស់វា មានសេចក្ដីមេត្តាករុណាប្រកបដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ ដែលស្វែងរកការការពារ ចិញ្ចឹមបីបាច់ និងផ្ដល់ជីវិតដល់អ្វីៗទាំងអស់។

ហើយអ្នកអាចនិយាយបានថា មនុស្សដែលរស់នៅដោយចិត្តដែលរក្សាហេតុផល មានចិត្តដែលមានធម្មជាតិដូចទឹក។

គំនិតរបស់មនុស្សបែបនេះ ហូរពីកន្លែងខ្ពស់ទៅកន្លែងទាប ដាក់ក្នុងភាជនៈរាងត្រីកោណ វាក្លាយជារាងត្រីកោណ ដាក់ក្នុងភាជនៈរាងមូល វាមានរាងមូល។ ដោយសារគ្មានឧបសគ្គនៃខ្លួនឯងជាបុគ្គល ពួកគេអាចផ្លាស់ប្ដូរខ្លួនឯងដោយសេរី តាមស្ថានភាព ហើយមានសុខដុមជាមួយគ្រប់កន្លែងនៅលើផែនដី។

ទោះបីជាអ្នកអាចមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនត្រឹមត្រូវប៉ុណ្ណាក៏ដោយ វាជាការគួរឲ្យចង់បាន ក្នុងការមានការគិតដែលបត់បែន ដែលអាចបត់បាន នៅពេលដែលដល់ពេលត្រូវបត់។

បើមិនដូច្នោះទេ វាពិបាកក្នុងការជួយចាក់បញ្ចូលពន្លឺដើមនៃជីវិត ទៅក្នុងចិត្តនៃមនុស្សជាតិដែលរងរបួស និងវង្វេង ហើយជួយពួកគេឲ្យទទួលបានទស្សនៈដើមដ៏សមហេតុផលរបស់ខ្លួនមកវិញ។

★កម្លាំងពិតប្រាកដដែលអ្នកគួរមាន

ដើម្បីក្លាយជាបែបនោះ អ្នកត្រូវតែខ្លាំង។

កម្លាំងពិតប្រាកដដែលមនុស្សម្នាក់គួរមាន ដូចដែលខ្ញុំបាននិយាយមួយភ្លែតមុន មិនមែនជាកម្លាំងរាងកាយ កម្លាំងយោធា ឬវោហារសាស្ត្រក្នុងការយកឈ្នះអ្នកដទៃក្នុងការជជែកវែកញែកនោះទេ។

កម្លាំងនៅទីនេះ មានន័យថាការមានចិត្តនៃសេចក្ដីមេត្តាករុណាប្រកបដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ ដែលចាក់ឫសក្នុងមនុស្សធម៌ពិតប្រាកដ និងកម្លាំងក្នុងការដោះស្រាយអ្វីៗទាំងអស់ឲ្យបានល្អ ដោយឈរលើហេតុផលដែលផ្អែកលើចិត្តនោះ។

ស្មារតីនោះ គឺជាចិត្តដែលគ្មានអ្នកណាឈ្នះបាន ជាផ្លូវនៃភាពទិព្វ។

ខ្ញុំនឹងនិយាយវាម្ដងទៀត៖ គ្មានអ្នកណាឈ្នះបាន មិនមែនមានន័យថាកម្លាំងដែលមិនដែលចាញ់នរណាម្នាក់ដែលអ្នកប្រយុទ្ធនោះទេ។

វាមានន័យថាកម្លាំងពិតប្រាកដរបស់មនុស្ស ដែលឆ្លងហួសការឈ្នះ និងការចាញ់ ដែលអាចទទួលយកអ្វីៗទាំងអស់ ហើយមើលវា ដោយកាន់វានៅលើបាតដៃរបស់អ្នក។ (នឹងបន្តនៅលើកក្រោយ)