កម្លាំងពិតប្រាកដ (ភាគទី 2)

(តពីលើកមុន)

★ការភ័យខ្លាចសេចក្ដីស្លាប់ នៅឫសគល់

មិនថាប្រជាជនលើផែនដីបានកត់សម្គាល់វាឬអត់ក៏ដោយ មនុស្សដែលជាប់ក្នុងទស្សនៈចាស់អំពីមនុស្ស សុទ្ធតែតោងជាប់នឹងជីវិតនៃរាងកាយ ហើយ ដោយដឹងខ្លួន ឬមិនដឹងខ្លួន ខ្លាចសេចក្ដីស្លាប់។

ភស្តុតាងគឺ ដោយសារការភ័យខ្លាចសេចក្ដីស្លាប់ ស្ថិតនៅឫសគល់នៃមនុស្សគ្រប់គ្នា ពួកគេតស៊ូក្នុងគំនិត ពាក្យសម្ដី និងសកម្មភាពនៃការការពារខ្លួនពីគ្នាទៅវិញទៅមក ឬការវាយប្រហារអ្នកដទៃ មែនទេ?

ប៉ុន្តែសេចក្ដីស្លាប់ ពីដើមឡើយ គឺជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលគ្មានតម្រូវការណាមួយទាល់តែសោះក្នុងការខ្លាច។

ព្រោះមនុស្សម្នាក់ មិនមែនជាវត្តមានខាងរាងកាយតែប៉ុណ្ណោះទេ។

សេចក្ដីពិតនៃជីវិតមនុស្ស គឺក្រៅពីរាងកាយ យើងពាក់ស្រទាប់ជាច្រើននៃរាងកាយ ហើយមានក្នុងពេលដំណាលគ្នា នៅក្នុងពិភពផ្សេងៗនៃពួកទេវៈ។

អ្នកនឹងដឹងរឿងនេះនៅពេលដែលអ្នកស្លាប់ ប៉ុន្តែទោះបីជាខ្ញុំនិយាយថាអ្នកនឹងដឹងនៅពេលដែលអ្នកស្លាប់ក៏ដោយ អ្នកមិនអាចស្លាប់បានទេ ដរាបណាអ្នកនៅតែមានបេសកកម្មរបស់អ្នក ដូច្នេះអ្វីដែលខ្ញុំអាចធ្វើបាន គឺសុំឲ្យអ្នកជឿថាវាដូច្នោះ។

ប៉ុន្តែនេះគឺជាការពិតដែលមិនអាចប្រកែកបាន។

មនុស្សដែលរស់នៅដោយបង្ហាញភាពទិព្វរបស់ខ្លួន ដឹងការពិតនៃជីវិតនេះដោយធម្មជាតិ ប្រាកដដូចការមើលឃើញរូបរាងផ្ទាល់ខ្លួននៅក្នុងកញ្ចក់ ដូច្នេះគ្មានការភ័យខ្លាចសេចក្ដីស្លាប់កើតឡើងនៅក្នុងពួកគេឡើយ។

ខ្ញុំនឹងនិយាយរឿងនេះដោយចេតនា ដើម្បីកុំឲ្យមានការយល់ច្រឡំ៖ នេះគឺជារឿងខុសគ្នាទាំងស្រុងពីការមិនខ្លាចសេចក្ដីស្លាប់ ក្នុងសភាពចិត្តប្រឆាំង “មានអ្វីកើតឡើង ក៏កើតឡើងទៅ” ឬការមិនខ្លាចសេចក្ដីស្លាប់ ជាមួយនឹងគំនិតថាអ្នកនឹងទៅឋានសួគ៌ ប្រសិនបើអ្នកស្លាប់ដោយកាន់គ្រាប់បែក។

ដោយគិតពីការប្រុងប្រយ័ត្នទាំងនោះ នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ដឹងពីសេចក្ដីពិតថា ជីវិតមនុស្ស ខណៈដែលនៅរស់ ក៏រស់នៅក្នុងពេលដំណាលគ្នា នៅក្នុងពិភពផ្សេងៗនៃពួកទេវៈដែរ ហើយការភ័យខ្លាចសេចក្ដីស្លាប់បាត់ទៅ នោះគំនិតបដិសេធដែលមិនចាំបាច់ និងការគិតបែបឈ្លានពាន លែងមកក្នុងចិត្តទាល់តែសោះ។

ទោះបីជានរណាម្នាក់ប្រឈមមុខនឹងមនុស្សបែបនោះក៏ដោយ គំនិតឈ្លានពាននឹងគ្រាន់តែត្រឡប់ទៅរកមនុស្សនោះខ្លួនឯងវិញ ហើយមនុស្សទិព្វនឹងមិនរងរបួស ឬឈឺចាប់ឡើយ។

នេះគឺជាផ្លូវនៃ “កម្លាំងពិតប្រាកដ” ដែលក៏តភ្ជាប់ទៅនឹងខ្លឹមសារនៃអៃគីដូដែរ។

★កម្លាំងដែលត្រូវការនៅក្នុងយុគសម័យដែលនឹងមកដល់

កម្លាំងដែលត្រូវការនៅក្នុងយុគសម័យដែលនឹងមកដល់ មិនមែនជាកម្លាំងក្នុងការឈានទៅមុខក្នុងលោកិយ ឬសមត្ថភាពសិក្សា ក៏មិនមែនជាកម្លាំងរាងកាយ ឬកម្លាំងយោធាដែរ។

ការរស់នៅដោយបង្ហាញភាពទិព្វ ដូចដែលខ្ញុំបាននិយាយមួយភ្លែតមុន និយាយម្យ៉ាងទៀត ការរស់នៅដោយបង្ហាញកម្លាំងព្រលឹង គឺជាកម្លាំងដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាសង្ឃឹម។

កម្លាំងនោះ ចាំងពន្លឺនៃជីវិតលើគំនិតងងឹតទាំងអស់។

កន្លែងណាដែលពន្លឺនៃជីវិតនេះត្រូវបានចាំង ដូចពន្លឺព្រះអាទិត្យចាំងចូលទៅក្នុងភាពងងឹត អ្វីៗទាំងអស់ក្លាយជាច្បាស់ ហើយមនុស្សដែលបានវង្វេងផ្លូវ ទទួលបានការវិនិច្ឆ័យដ៏សមហេតុផលរបស់ខ្លួនមកវិញ។

★របៀបរស់នៅដែលប្រើប្រាស់ឥឡូវនេះឲ្យបានច្រើនបំផុត

អ្នកទាំងអស់គ្នាដែលបាននឹកឃើញភាពខាងវិញ្ញាណ និងភាពទិព្វរបស់ខ្លួន ត្រូវបានការពារជាពិសេស ដោយភាវៈវិមាត្រខ្ពស់ទាំងអស់ ដែលតាមមើលផែនដី ដូច្នេះមិនចាំបាច់ទាល់តែសោះសម្រាប់អ្នក ក្នុងការព្រួយបារម្ភ និងអន្ទះអន្ទែងអំពីជីវភាពផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។

អ្នកបានចូលដល់ដំណាក់កាលមួយរួចហើយ ដែលអ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានបំពេញ សូម្បីតែដោយមិនប្រាថ្នាចង់បានរបស់ផ្ទាល់ខ្លួន ដូច្នេះអ្វីដែលអ្នកត្រូវការលេចឡើង នៅពេលដែលអ្នកត្រូវការវា ហើយអ្នកអាចរស់នៅដោយមិនខ្វះខាត។

ដរាបណាអ្នកមិនតស៊ូចេញពីទម្លាប់ពីអតីតកាល។

ក្នុងចំណោមមនុស្សជាតិ ដែលមនុស្សជាច្រើនព្យាយាមទាញការសម្រេចនៃបំណងប្រាថ្នាផ្ទាល់ខ្លួនមករកខ្លួន ដោយកម្លាំងឆន្ទៈ អ្នកគឺជាមនុស្សកម្រ និងគួរឲ្យកោតសរសើរ ដែលអាចទុកភាពងាយស្រួលផ្ទាល់ខ្លួនមួយឡែកសម្រាប់ពេលនេះ ហើយអធិស្ឋានសម្រាប់សុភមង្គលនៃទាំងមូល។

អ្នកបានចាកចេញរួចហើយពីពិភពអតីតកាល ដែលបំណងប្រាថ្នាផ្ទាល់ខ្លួនត្រូវបានគេគិតថាជា “ការអធិស្ឋាន” ហើយបាននឹកឃើញថា ការលេចចេញនៃស្មារតីដែលនាំមកនូវសុខដុមនៃទាំងមូល គឺជា “ការអធិស្ឋាន” ពិតប្រាកដ។

ហេតុនេះហើយបានជាអ្នកត្រូវបានការពារ និងណែនាំយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ជា “កំណប់” និង “អ្នកដ៏មានតម្លៃ” នៅក្នុងពិភពផែនដី ដោយអ្វីដែលអ្នកនឹងហៅថាពួកទេវៈ និងទេវតានៃស្ថានសួគ៌។

ដូច្នេះ សូម ដោយចិត្តស្ងប់ លែងលះភាពងាយស្រួលផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ហើយ សម្រាប់ពេលនេះ គ្រាន់តែបន្តអធិស្ឋាន សម្រាប់ការវិវត្តនៃស្មារតីនៃមនុស្សជាតិលើផែនដី និងការភ្ញាក់ដឹងរបស់វាដល់សេចក្ដីពិត។

ព្រោះឥឡូវនេះ គឺជាពេលវេលាដ៏សំខាន់បំផុត។

ដរាបណាអ្នកនៅតែបន្តធ្វើរឿងនោះ ការជំរុញការក្លាយជាវិញ្ញាណនៃផែនដីក្លាយជាងាយស្រួល ហើយយើងអាចបន្តទៅកាន់ការអភិវឌ្ឍបន្ទាប់។

និយាយម្យ៉ាងទៀត មនុស្សដែលរស់នៅដោយប្រើប្រាស់ឥឡូវនេះឲ្យបានច្រើនបំផុតតាមរបៀបនេះ កាន់តែច្រើន សូម្បីតែម្នាក់ ឬពីរនាក់ទៀត អរុណរះពេញលេញនៃពិភពផែនដីក៏កាន់តែខិតជិតមក។