សុភមង្គលបុគ្គល និងការវិវត្តនៃផែនដី (ភាគទី 2)
បានផ្សាយនៅ បានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពនៅ
អត្ថបទមុននៃស៊េរីនេះ
[blogcard url=”https://km.ascension21.com/voice-of-brothers-385/”]
(តពីលើកមុន)
★ការប្រើស្មារតីរបស់បុគ្គល ត្រូវបានភ្ជាប់ដោយផ្ទាល់ទៅនឹងទាំងមូល
ឥឡូវនេះ នៅពេលដែលផែនដីស្ថិតនៅចំណុចបត់ដ៏សំខាន់ សូម្បីតែអារម្មណ៍ថា “វានឹងមិនធ្វើឲ្យមានភាពខុសគ្នាច្រើនចំពោះអនាគតនៃផែនដីទេ ប្រសិនបើមានតែមនុស្សម្នាក់ដូចខ្ញុំរស់នៅតាមចិត្ត” តាមពិតក៏ត្រូវបានភ្ជាប់ទៅនឹងអនាគតនៃផែនដីដែរ។
យើងចង់ឲ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាដែលរស់នៅក្នុងយុគសម័យនេះ ចងចាំរឿងនេះ។
ព្រោះការប្រើគំនិតរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ គឺជាកម្លាំងចលករផ្ទាល់ ដែលកំណត់រូបរាងអនាគតនៃផែនដីទាំងមូល។
ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ៗគិតថា “គ្រាន់តែមនុស្សម្នាក់ដូចខ្ញុំ…” អនាគតនៃផែនដីនឹងមិនភ្លឺស្វាងយ៉ាងងាយទេ មែនទេ?
ហេតុនេះហើយ បានជាគំនិតរបស់មនុស្សម្នាក់ៗមានសារៈសំខាន់។
ដើម្បីកុំឲ្យវាចេញជាបែបនោះ អ្នកដែលកំពុងរស់នៅឥឡូវនេះ គួរតែជាអ្នកដំបូងគេ ដែលរស់នៅដោយឲ្យភាពទិព្វ ដែលជាខ្លឹមសារនៃមនុស្ស ភ្លឺចែងចាំង។
វាដូចជារឿងនៃស្វាទីមួយរយ៖ ដើម្បីលើករំញ័រខាងវិញ្ញាណនៃទាំងមូល ឲ្យដល់ម៉ាសសំខាន់ ដែលមនុស្សជាតិផ្លាស់ប្ដូរ ត្រូវតែមានមនុស្សដែលនាំផ្លូវ និងមនុស្សដែលដើរតាមពួកគេ ហើយផ្លាស់ប្ដូរភាពខាងវិញ្ញាណរបស់ខ្លួនទៅជារំញ័រនៃដែនទិព្វ។
ហេតុនេះហើយ បានជាការកើនឡើងនៃមនុស្សបែបនេះ ក្លាយជាកម្លាំងដ៏ធំ ដើម្បីការពារកុំឲ្យផែនដីដើរតាមផ្លូវដូចគ្នានឹងម៉ាល់ដេក (*)។ (* ភពមួយដែលធ្លាប់នៅចន្លោះភពព្រះអង្គារ និងភពព្រហស្បតិ៍។ វាត្រូវបានកាត់បន្ថយទៅជាកម្ទេចកម្ទីនៃលំហអាកាស តាមរយៈការប្រើប្រាស់ថាមពលនុយក្លេអ៊ែរខុស។ សំណល់របស់វានៅតែរាយប៉ាយក្នុងលំហអាកាស។)
អ្នកក៏ដឹងពីសោកនាដកម្មនោះដែរ មែនទេ?
មិនមែនជាការចងចាំលើផ្ទៃទេ ប៉ុន្តែជាការចងចាំដ៏ជូរចត់ ជ្រៅនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់អ្នក មានដួងចិត្តមួយនៅក្នុងខ្លួនអ្នក ដែលនិយាយថា សោកនាដកម្មនោះមិនត្រូវកើតឡើងម្ដងទៀតទេ។
ហេតុនេះហើយ បានជាអ្នកមានសំណៀង នៅពេលអ្នកជួបប្រទះនឹងពាក្យរបស់យើង ហើយខណៈពេលដែលព្យាយាមខាត់ និងលើកខ្លួនអ្នក អ្នកក៏សម្លឹងមើលភាពទិព្វដើមនៃមនុស្សជាតិ ហើយប្រាថ្នាចង់បានការឡើងកម្រិតវិមាត្រនៃផែនដីទាំងមូល។

[ការធ្វើឲ្យផែនដីក្លាយជាផ្កាយដ៏សុខសាន្ត] គឺពិតជាសម្រាប់ការនេះហើយ ដែលអ្នកបានជ្រើសរើសយុគសម័យនេះផ្ទាល់ ដើម្បីកើតមក។
នៅក្នុងព្រលឹងរបស់អ្នក ឈាមខាងវិញ្ញាណ និងឈាមទិព្វ ពីថ្ងៃដែលអ្នកនៅលើផ្កាយផ្សេងទៀត នៅតែខ្លាំង។
ដូច្នេះ ខណៈពេលដែលអ្នកជាមនុស្សជាតិលើផែនដី អ្នកក៏ជាមនុស្សជាតិនៃចក្រវាលដែរ។
មនុស្សដែលការចងចាំនោះមិនទាន់លេចចេញច្រើន នឹងមកបង្ហាញពណ៌ពិតរបស់ខ្លួន ជាមនុស្សជាតិនៃចក្រវាល ចាប់ពីពេលនេះតទៅ។ មិនត្រឹមតែនៅក្នុងខ្លឹមសាររបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនៅក្នុងស្មារតីលើផ្ទៃរបស់ពួកគេផងដែរ មនុស្សកាន់តែច្រើនឡើងៗ នឹងនឹកឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា “ខ្ញុំធ្លាប់ជាសមាជិកម្នាក់នៃមនុស្សជាតិនៃចក្រវាល”។ គ្រាន់តែរង់ចាំមើលចុះ។
មនុស្សជាតិនៃចក្រវាល រស់នៅដោយយល់ ជាការពិតធម្មតា នូវឥទ្ធិពលដែលចលនានៃផ្កាយរបស់ខ្លួនមានទៅលើផ្កាយផ្សេងទៀត។
ដូច្នេះ គ្មានផ្កាយណាផ្សេងទៀត ដែលកំពុងដើរលើផ្លូវដ៏គ្រោះថ្នាក់ដូចមនុស្សជាតិលើផែនដីនោះទេ។
យ៉ាងហោចណាស់ នៅក្នុងប្រព័ន្ធព្រះអាទិត្យ មានតែផែនដីប៉ុណ្ណោះ។
ក្នុងចំណោមបងប្អូនប្រុសស្រីប្រហែលដប់នាក់ ផែនដីគឺជាប្អូនពៅបំផុត។
ផ្កាយបងៗផ្សេងទៀត បានចូលដល់ដែនទិព្វនៅក្នុងភាពខាងវិញ្ញាណរបស់ខ្លួនរួចហើយ ហើយរស់នៅជាមនុស្សពេញវ័យនៃព្រលឹង ប៉ុន្តែមានតែផែនដីប៉ុណ្ណោះ ដែលនៅតែរស់នៅ ដោយប្រជាជនរបស់ខ្លួនម្នាក់ៗ អះអាងអេហ្គោរបស់ខ្លួនដោយអាត្មានិយម ដោយបានភ្លេចខ្លឹមសារនៃជីវិតរបស់ខ្លួន។
យើងបានចូលដល់ពេលវេលាដ៏សមស្រប ដែលអេហ្គោនោះលែងដំណើរការទៀតហើយ។
វានឹងកាន់តែបែបនោះចាប់ពីពេលនេះតទៅ ដូច្នេះមនុស្សកាន់តែព្យាយាមបង្ខំផ្លូវរបស់ខ្លួនប៉ុណ្ណា អ្វីៗនឹងកាន់តែមិនដំណើរការដូចដែលពួកគេប្រាថ្នាប៉ុណ្ណោះ ហើយអ្នកខ្លះប្រហែលជាវង្វេងស្មារតី។
គឺអ្នកហើយ ដែលគាំទ្រមនុស្សបែបនេះពីខាងក្រោយ ហើយជួយពួកគេឲ្យឈរលើជើងរបស់ខ្លួន។
ដូច្នេះ តាមពិតទៅ អ្នកបានបញ្ចប់ការសិក្សាពីផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនតាំងពីយូរមកហើយ។
ហើយទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើវាហាក់ដូចជាអ្នកនៅតែគិតថា “ខ្ញុំ ខ្ញុំ” នោះគ្រាន់តែជាបាតុភូតនៃទម្លាប់ ដែលលេចចេញ ហើយរសាត់បាត់ទៅប៉ុណ្ណោះ។
ប្រសិនបើអ្នកអាចជូនដំណើរវា “អូ៎ នោះវាមកហើយ។ ល្អ ឥឡូវនេះមួយទៀតបានបាត់ហើយ” គ្រាប់ពូជដែលធ្វើវាម្ដងហើយម្ដងទៀតនឹងបាត់ទៅ ហើយដល់កម្រិតនោះ វារសាត់ទៅ។
យើងបាននិយាយអំពីរបៀបជាច្រើននៃការប្រើស្មារតីរហូតមកដល់ពេលនេះ ដូច្នេះយើងនឹងមិននិយាយលម្អិតនៅទីនេះទេ ប៉ុន្តែចូរសួរខ្លួនឯងរៀងរាល់ថ្ងៃ ថាតើខ្លួនឯងពិតប្រាកដរបស់អ្នកជាអ្វី ហើយឆ្លើយ។
នៅក្នុងការធ្វើម្ដងហើយម្ដងទៀតនោះ ការចងចាំខាងចក្រវាល ដែលកំពុងដេកលក់នៅក្នុងខ្លួនអ្នក នឹងរស់ឡើងវិញ ហើយស្មារតីទិព្វ ដែលមិនជាប់នឹងរាងកាយ ដែលមើលផែនដីពីខាងលើ នឹងតាំងលំនៅបន្តិចម្ដងៗ បន្តិចម្ដងៗ នៅក្នុងស្មារតីលើផ្ទៃរបស់អ្នក។
អ្វីដែលនៅសល់ គឺគ្រាន់តែធ្វើវា។
ប៉ុណ្ណឹងឯង។ (ចប់)





