តោះ រស់នៅតាមរបៀបមួយ ដែលធ្វើឲ្យជីវិតមានជីវិត

★សេចក្ដីពិតនៃជីវិត

នៅក្នុងដំណឹងល្អលូកា នៃព្រះគម្ពីរគ្រីស្ទាន មានពាក្យដែលចង្អុលទៅកាន់សេចក្ដីពិតនៃចក្រវាល។

“អ្នកណាដែលព្យាយាមសង្គ្រោះជីវិតខ្លួន នឹងបាត់បង់ជីវិតនោះ ហើយអ្នកណាដែលបាត់បង់ជីវិតខ្លួនដោយព្រោះខ្ញុំ នឹងរក្សាជីវិតនោះទុក។”

តាមពាក្យរបស់យើង នេះមានន័យថា “នៅពេលដែលអ្នកលែងខ្លួនឯង ដែលអ្នកគិតថាជាខ្លួនអ្នក ទាំងស្រុង អ្នកមកទទួលបានស្មារតីពិតនៃជីវិត”។ “ជីវិត” ដែលនិយាយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ មានន័យថា ការសន្មតថាអ្នកជាខ្លួនឯងដែលអ្នកគិតថាអ្នកជា គឺគំនិតដែលតោងជាប់យ៉ាងតឹងនឹងរាងកាយ។

ហើយតាមដែលយើងមើលឃើញ ពាក្យដែលព្រះយេស៊ូបាននិយាយនៅពេលនោះ គឺខុសបន្តិច ពីពាក្យដែលត្រូវបានបកប្រែ ហើយបញ្ជូនបន្តមកសព្វថ្ងៃ។

អ្វីដែលព្រះយេស៊ូបាននិយាយពិតប្រាកដនៅពេលនោះ គឺបែបនេះ៖

“អ្នកណាដែលព្យាយាមសង្គ្រោះជីវិតខ្លួន នឹងបាត់បង់ជីវិតនោះ ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលបាត់បង់ជីវិតខ្លួនដោយព្រោះព្រះជាម្ចាស់ នឹងទទួលបានជីវិតពិត។”

ហេតុអ្វីបានជាពាក្យ “ព្រះជាម្ចាស់” ត្រូវបានជំនួសដោយ “ខ្ញុំ”? ព្រោះនៅពេលដែលពាក្យទាំងនោះត្រូវបានបញ្ជូនបន្ត ដោយមនុស្សជំនាន់ក្រោយ ដែលស្រឡាញ់ព្រះយេស៊ូយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ពួកវាបានមកត្រូវបានសរសេរបែបនោះ។

ហើយព្រះជាម្ចាស់ មិនមែនជា “នរណាម្នាក់ដ៏អស្ចារ្យនៅលើឋានសួគ៌” ដែលមានបុគ្គលិកលក្ខណៈដាច់ដោយឡែកពីអ្នកនោះទេ។ ព្រះជាម្ចាស់ មានន័យថា ស្មារតីទិព្វរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ដួងចិត្តពិតដែលរស់នៅក្នុងដែនទិព្វ។

នៅក្នុងសម័យកាលរបស់ពួកគេ អ្នកដឹកនាំសាសនា មិនទាន់អាចគិតពីខ្លួនឯងថាជាព្រះជាម្ចាស់បាននៅឡើយទេ ដូច្នេះក្នុងការដឹកនាំអ្នកជឿ ពួកគេបានផ្ដល់អំណាចដល់អ្នកបង្កើតសាសនា ហើយគោរពបូជាលោកថាជាព្រះជាម្ចាស់ ឬឲ្យមនុស្សជឿលើភាវៈដាច់ខាតណាមួយនៅលើឋានសួគ៌ ហើយដាក់មនុស្សនៅក្រោមវា ដើម្បីដឹកនាំដួងចិត្តរបស់មនុស្ស។

ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ ដែលយុគសម័យបានរីកចម្រើនដល់កម្រិតនេះ យើងបានឈានដល់ចំណុច ដែលមនុស្សមិនអាចទៅមុខទៀតបានទេ លុះត្រាតែពួកគេស្គាល់សេចក្ដីពិតដ៏ពិតប្រាកដ។

ឥឡូវនេះ ចលនាដែលស្ដារស្មារតីទិព្វរបស់មនុស្សឡើងវិញ កំពុងលេចចេញនៅទូទាំងពិភពលោក ហើយកំពុងដឹកនាំមនុស្សសព្វថ្ងៃ មែនទេ?

អ្នកអាចនិយាយបានថា រឿងនេះកំពុងកើតឡើង ព្រោះវាត្រូវតែកើតឡើង។

ដូច្នេះ ឥឡូវនេះ ប្រជាជនលើផែនដីទាំងអស់ ត្រូវតែត្រឡប់ទៅកាន់សេចក្ដីពិតនៃជីវិតវិញ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ។

នោះគឺដោយសារវានឹងជាគន្លឹះដ៏សំខាន់ សម្រាប់អរិយធម៌លើផែនដី ក្នុងការបន្តភ្លឺចែងចាំង។

ដូច្នេះ នេះជាសំណួរមួយ៖ តើអ្នកដឹងទេ អំពីលក្ខខណ្ឌដាច់ខាត សម្រាប់មនុស្សក្នុងការទទួលបានជីវិតពិត ហើយកើតជាថ្មីជាមនុស្សជាតិទិព្វ?

★ដើម្បីរស់នៅតាមពន្លឺនៃជីវិត

នោះគឺជាសេចក្ដីពិតដែលយើងបាននិយាយនៅដើម៖ “ប្រសិនបើអ្នកបោះបង់ជីវិតរបស់អ្នក អ្នកអាចទទួលបានជីវិត”។ ប្រសិនបើអ្នកលែងការដឹងខ្លួនឯង ដែលកសាងឡើងលើការសន្មតថា អ្នកជាខ្លួនឯងដែលអ្នកគិតថាអ្នកជា ពន្លឺទិព្វនៃជីវិតផ្ទាល់ ចាប់ផ្ដើមធ្វើការលើរាងកាយរបស់អ្នក ហើយធ្វើឲ្យដួងចិត្ត និងរាងកាយរបស់អ្នកកម្រើក។

នៅពេលដែលរឿងនោះកើតឡើង ការស្ទាក់ស្ទើរទាំងអស់បាត់ទៅ។

សកម្មភាពនៃការគិតកើតឡើងក្នុងមួយភ្លែត ហើយលែងមានគម្លាតពេលវេលាណាមួយ រវាងស្មារតី និងសកម្មភាពទៀតហើយ។

ឧទាហរណ៍ នៅក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ប្រសិនបើអ្នកទៅផ្សារដើម្បីទិញអ្វីមួយសម្រាប់អាហារពេលល្ងាច អ្នកឈប់ពិបាកចិត្តអំពី “តើខ្ញុំគួរយករបស់នេះ? ឬរបស់នោះ? ឬប្រហែលជារបស់មួយនៅទីនោះ?”

តើនោះមានន័យដូចម្ដេច? វាមានន័យថា មុនពេលមានសូម្បីតែចន្លោះសម្រាប់ការគិត រាងកាយរបស់អ្នកទៅរកអ្វីដែលអ្នកត្រូវការ ហើយដៃរបស់អ្នកឈោងទៅរកវា។

អ្នកប្រហែលជាគិតថា “នោះគ្រាន់តែសម្រាប់អ្នកមាន ដែលមិនចាំបាច់បារម្ភអំពីលុយប៉ុណ្ណោះ” ប៉ុន្តែវាកើតឡើងដោយមិនគិតថាអ្នកមានទ្រព្យ ឬមិនមាន។

ហើយវាក្លាយជាបែបនោះនៅក្នុងអ្វីៗទាំងអស់។ ទាំងនៅកន្លែងធ្វើការ និងនៅក្នុងជីវិតឯកជន អ្នកអាចធ្វើការវិនិច្ឆ័យត្រឹមត្រូវភ្លាមៗ ហើយអ្នកឈប់ធ្វើកំហុស។

ហើយតើមានអ្វីកើតឡើងបន្ទាប់មក? ពេលវេលាដែលអ្នកធ្លាប់ចំណាយលើការបារម្ភ អាចត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការបង្ហាញស្មារតីប្រកបដោយការបង្កើត ហើយជោគវាសនារបស់អ្នកបត់ទៅរកភាពប្រសើរ។

នៅក្នុងពិភពលោកសព្វថ្ងៃ ដែលការក្លាយជាវិញ្ញាណបានរីកចម្រើនដល់កម្រិតនេះ នរណាក៏អាចធ្វើរឿងនេះបាន។

ចូរបន្ធូរក្របខណ្ឌនៃគំនិតថេរ ដូចជា “ខ្ញុំមិនអាចធ្វើរឿងនោះបានទេ វាមិនអាចទៅរួច” ហើយត្រឡប់ទៅកាន់ធម្មជាតិដ៏សេរី និងគ្មានព្រំដែននៃជីវិតវិញ។

វិធីដើម្បីធ្វើរឿងនោះ គឺការរក្សាដង្ហើមរបស់អ្នកឲ្យជ្រៅ ជ្រៅ រៀងរាល់ថ្ងៃ រៀងរាល់ម៉ោង រៀងរាល់នាទី រៀងរាល់វិនាទី។

ដរាបណាអ្នកធ្វើបែបនោះ នរណាក៏ប្រាកដជានឹងក្លាយជាបែបនោះដែរ។

ប្រសិនបើអ្នកគិតថាវាមិនពិត សាកល្បងវាមើល។

នៅក្នុងអនាគតដែលមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន អ្នកនឹងកត់សម្គាល់ឃើញថា អ្នកបានកើតជាថ្មី មុនពេលអ្នកដឹងខ្លួន ជាមនុស្សម្នាក់ដែលជាភាពទិព្វផ្ទាល់។