ចូរយើងខាត់ចិត្តនៃដែនទិព្វឲ្យភ្លឺចេញមក (ភាគទី 1)

★ដើម្បីនាំស្មារតីទិព្វ និងស្មារតីនៃរាងកាយ ឲ្យក្លាយជាតែមួយ

នៅពេលដែលមនុស្សត្រូវបានបំបែកចេញពីខ្លួនឯងពិតរបស់ពួកគេ (ស្មារតីទិព្វរបស់ពួកគេ) ការដកដង្ហើមប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេ ក្លាយជារាក់ដោយមិនដឹងខ្លួន។

វាពិតជាគួរឲ្យកត់សម្គាល់—វាដូច្នោះសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា ដោយគ្មានករណីលើកលែងសូម្បីតែមួយ។

ប៉ុន្តែការដកដង្ហើមរាក់បណ្ដោះអាសន្ន ដូចជាបន្ទាប់ពីការហាត់ប្រាណខ្លាំង មិនស្ថិតក្នុងប្រភេទនេះទេ ដូច្នេះសូមកុំច្រឡំទាំងពីរ។

នៅពេលដែលយើងនិយាយយ៉ាងធំដុំអំពី “ស្មារតីទិព្វ” មនុស្សខ្លះប្រហែលជាគិតថា “នោះគ្មានទាក់ទងអ្វីនឹងខ្ញុំទេ”។ ប៉ុន្តែទោះបីជាមិនមែនគ្រប់ពេលក៏ដោយ យ៉ាងហោចណាស់ម្ដងម្កាលក្នុងមួយថ្ងៃ ស្ទើរតែមនុស្សគ្រប់គ្នា បង្ហាញគំនិត ពាក្យសម្ដី និងទង្វើនៃដែនទិព្វ នៅក្នុងស្មារតីលើផ្ទៃរបស់ពួកគេ។

នៅពេលដែលមនុស្សមានអារម្មណ៍ថា ពាក្យ “ភាពទិព្វ” ហួសពីដៃរបស់ពួកគេ វាគឺដោយសារតែពួកគេបានភ្លេចទាំងស្រុងនូវចិត្តពិត និងភាវៈពិតរបស់ពួកគេ នៅក្នុងផ្ទះនៃជីវិត ដូច្នេះវាមានអារម្មណ៍ដូចជា “អ្វីមួយដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ដែលឃ្លាតឆ្ងាយពីខ្ញុំ”។ ប៉ុន្តែទោះបីជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ នៅក្នុងពេលធម្មតានៃជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ពន្លឺភ្លឺចែងចាំងនៃភាពទិព្វ ជ្រាបចេញពីមនុស្សម្នាក់ៗ ហើយបង្កើតភាពថ្លៃថ្នូរនៃពិភពផែនដី។

ទម្រង់កំពូលបំផុត—ឬខ្ពស់បំផុត—នៃភាពថ្លៃថ្នូរនោះ ត្រូវបានគេហៅថាលក្ខណៈទិព្វ។

ចិត្តដូចជា បញ្ញា ហេតុផល សេចក្ដីសប្បុរស បំណងប្រាថ្នាចង់ការពារអ្វីដែលមានតម្លៃ ភាពទន់ភ្លន់ចំពោះខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ និងបំណងប្រាថ្នាចង់សហការជាមួយអ្នកនៅជុំវិញ ហើយមានប្រយោជន៍ដល់ទាំងមូល សុទ្ធតែជាចិត្តនៃដែនទិព្វ—គំនិតដែលផ្អែកលើលក្ខណៈទិព្វ—ហើយមនុស្សជាច្រើននិយាយ និងធ្វើសកម្មភាពដោយមិនដឹងខ្លួន ដោយផ្អែកលើគំនិតបែបនេះ។

ភាពទិព្វ គឺជាធម្មជាតិដើមនៃមនុស្ស និងជាធាតុស្នូលដែលមិនអាចខ្វះបាន។

ពីព្រោះគ្មានមនុស្សសូម្បីតែម្នាក់ ដែលរស់នៅដោយគ្មានភាពទិព្វនោះទេ។

ប្រសិនបើរំញ័រទាំងអស់នៃភាពទិព្វ ដកថយ និងរលាយបាត់ពីលោកនេះ ពិភពលោកនឹងមើលទៅដូចជានរកពិតប្រាកដ។ ជាសំណាងល្អ ការលេចឡើងបែបនេះមានកំណត់ ដោយគ្រាន់តែកើតឡើងនៅទីនេះទីនោះ នៅកន្លែងរាយប៉ាយជុំវិញពិភពលោកប៉ុណ្ណោះ។

ដូច្នេះ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់នៅក្បែរអ្នក បង្ហាញរបៀបនៃការមានបែបនរកនោះ ឬការពិតនៃភាពច្របូកច្របល់ដែលស្រែកថ្ងូរ លាតត្រដាងនៅជុំវិញអ្នក តើអ្នកនឹងប្រតិកម្មយ៉ាងដូចម្ដេច ចំពោះមនុស្សទាំងនោះ ឬស្ថានភាពនោះ?

តើអ្នកអាចមើលឃើញភាពទិព្វ យ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងមនុស្សបានទេ?

តើអ្នកអាចមើលទម្លុះព្រឹត្តិការណ៍ដ៏សោកសៅ ទៅកាន់អនាគតដ៏ភ្លឺចែងចាំងនៅខាងមុខបានទេ?

យើងតែងតែនិយាយ មែនទេ ថាភាពទិព្វស្ថិតនៅក្នុងមនុស្សគ្រប់គ្នា ហើយគ្មានអ្វីដែលមិនមែនជាទិព្វនោះទេ។

ពាក្យសម្ដី និងសកម្មភាពរបស់អ្នកដទៃ ដែលធ្វើឲ្យចិត្តរបស់អ្នកងងឹត ប្រសិនបើអ្នកមើលតែផ្ទៃខាងក្រៅ និងវាសនាដ៏សោកសៅផងដែរ គឺគ្រាន់តែជាផ្នែកមួយនៃផ្ទៃខាងក្រៅប៉ុណ្ណោះ គ្មានអ្វីលើសពីព្រឹត្តិការណ៍ឆ្លងកាត់នោះទេ។

សម្រាប់មនុស្សដែលគិត និយាយ និងធ្វើសកម្មភាព ដោយស្មារតីរបស់ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងដែនទិព្វ នៅពេលដែលវាជាមនុស្ស ពួកគេមើលឃើញខ្លឹមសារដែលមានសុខដុម នៅពេលដែលវាជាវាសនា ពួកគេមើលឃើញអនាគតមួយដែលអាចតែប្រសើរឡើងប៉ុណ្ណោះ កំពុងបើកចេញ ហើយពួកគេអាចរកឃើញពន្លឺភ្លឺចែងចាំងនៃភាពទិព្វ នៅពីក្រោយអ្វីៗទាំងអស់។

ហើយថ្ងៃដែលពោរពេញដោយក្ដីសង្ឃឹម នៅហួសពីបាតុភូតនៃការអស់សង្ឃឹម ត្រូវបានមើលឃើញក្នុងពេលជាមួយគ្នា ត្រួតគ្នា មិនមែនជាគ្រាន់តែការគិតស្រមៃនោះទេ ប៉ុន្តែជាអនាគតដែលប្រាកដជានឹងមកដល់។

ចូរយើងនិយាយនៅទីនេះ អំពីទស្សនៈមួយ ដែលបាត់ពីទស្សនៈរបស់មនុស្សជាតិជាទូទៅ៖ សូម្បីតែមនុស្សដែលមិនធ្វើអ្វីក្រៅពីរំខានអ្នកនៅជុំវិញ ឬដែលបញ្ចេញចង្កូមដាក់សង្គមដូចជាបិសាច ក៏មិនប្រព្រឹត្តបែបនោះចំពោះមនុស្សគ្រប់គ្នាដែរ។

វាជារឿងធម្មតាណាស់ ដែលនរណាម្នាក់ដែលគិត និយាយ និងធ្វើសកម្មភាពដោយអមនុស្សធម៌នៅខាងក្រៅ ជាឪពុក ឬម្ដាយល្អ នៅពេលដែលពួកគេបោះជំហានចូលក្នុងផ្ទះរបស់ពួកគេ ឬបង្ហាញគំនិត និងទង្វើទិព្វ តែចំពោះមនុស្សជាក់លាក់ប៉ុណ្ណោះ។

មនុស្សច្រើនតែមានភ្នែក និងត្រចៀករបស់ពួកគេ ត្រូវបានចាប់យកដោយរឿងរំភើបនៅលើផ្ទៃខាងក្រៅ ហើយមិនអាចក្ដាប់ផ្នែកដែលមើលមិនឃើញបាន។ ប៉ុន្តែគ្មានអ្វីដែលមិនគួរឲ្យទុកចិត្តជាងការវិនិច្ឆ័យមនុស្សថា “មនុស្សនោះល្អ មនុស្សនោះអាក្រក់” នោះទេ។

ពីព្រោះអ្នកអាចទទួលស្គាល់បានតែផ្នែកស្ដើងបំផុតនៃផ្ទៃខាងក្រៅប៉ុណ្ណោះ—ហើយមានតែផ្នែកនៃពួកគេ ដែលឆ្លើយតបនឹងកម្រិតស្មារតីរបស់អ្នកផ្ទាល់ប៉ុណ្ណោះទៀតផង។ (នៅមានតលើកក្រោយ)