ដើម្បីបង្កើតជីវិតដែលអ្នកប្រាថ្នា ឲ្យបានដូចដែលអ្នកមានចេតនា

ហ្វឹកហាត់សរសេរទម្លាប់នៃគំនិតរបស់អ្នកឡើងវិញ

មានមនុស្សដែល ភ្លាមៗនៅពេលដែលមានអ្វីមួយកើតឡើង គំនិតងងឹតក៏ងើបក្បាលឡើង ហើយពួកគេប្រែក្លាយជា “ដុំនៃគំនិត” ដែលពោរពេញដោយការថប់បារម្ភ និងការព្រួយបារម្ភដោយឥតប្រយោជន៍។

វាដូចជាការមានប្រតិកម្មរត់គេចថា “វាមិនអាចទៅរួចទេ” “វាមិនល្អទេ” “ខ្ញុំធ្វើមិនបានទេ” ឬការបណ្ដោយឲ្យដុំព្រិលនៃការព្រួយបារម្ភកាន់តែធំឡើងៗថា “វាឈឺចាប់” “វាពិបាក” “វាឈឺណាស់”។

មនុស្សបែបនោះគួរតែហ្វឹកហាត់របៀបប្រើស្មារតីរបស់ខ្លួន ក្នុងពេលធម្មតាដែលគ្មានអ្វីកើតឡើង ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចបន្តបញ្ចេញពន្លឺនៃជីវិត។

ហេតុអ្វីបានជាពេលធម្មតា? ព្រោះការកែតម្រូវទិសដៅនៃរបៀបប្រើស្មារតីរបស់អ្នកក្នុងពេលអាសន្ន មិនមែនជារឿងងាយស្រួលនោះទេ។

ករណីបែបនោះកើតឡើងនៅពេលដែលសមត្ថភាពនៃចិត្តស្ងប់ធម្មតាប្រចាំថ្ងៃ នៅក្នុងអារម្មណ៍របស់អ្នកមានតិចតួច។

នោះហើយជាមូលហេតុដែល នៅពេលមានអ្វីមួយក្រៅពីធម្មតាកើតឡើង អ្នកបាត់បង់តុល្យភាពនៃអារម្មណ៍ភ្លាមៗ។

ដើម្បីបញ្ចប់ស្ថានភាពនៃស្មារតីនោះ វាល្អក្នុងការហ្វឹកហាត់សរសេរទម្លាប់នៃគំនិតរបស់អ្នកឡើងវិញជារៀងរាល់ថ្ងៃ។

អ្នកអាចនិយាយបានថា វាមានន័យថាការសរសេរជាន់ពីលើគំនិតដែលជាទម្លាប់របស់អ្នក ដោយ “ពាក្យដែលចាក់ឫសនៅក្នុងពន្លឺនៃជីវិត” ដើម្បីកុំឲ្យទម្លាប់នៃការគិតអវិជ្ជមានលេចឡើងដោយមិនដឹងខ្លួន។

នៅពេលដែលគ្មានអ្វីកើតឡើង ចូរនិយាយម្ដងហើយម្ដងទៀតនូវពាក្យភ្លឺស្វាង ពាក្យដែលបង្កើតភាពក្លាហាន ពាក្យដែលធ្វើឲ្យអ្នកសកម្ម ពាក្យនៃការដឹងគុណអស់ពីចិត្ត ជាដើម ឲ្យច្រើនរហូតដល់គ្មានចន្លោះសម្រាប់គំនិតដែលមើលថយក្រោយជ្រៀតចូល។

បើអាចធ្វើបាន វាល្អក្នុងការនិយាយវាឲ្យឮៗ ប៉ុន្តែបើអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាព ឬបរិស្ថានដែលពិបាកនិយាយ គ្រាន់តែបន្តគិតវានៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក។

ចូរបន្តធ្វើវាដោយមិនចេះនឿយហត់ ជាប្រចាំ និងដោយអត់ធ្មត់។

បន្ទាប់មក មុនពេលអ្នកដឹងខ្លួន “ប្រតិកម្មឆ្លុះ” របស់អ្នកនឹងផ្លាស់ប្ដូរទៅជាប្រតិកម្មដែលបានធ្វើឲ្យប្រសើរឡើង។

ដើម្បីទទួលបានទម្លាប់នៃគំនិតស្តង់ដារនៃយុគសម័យថ្មី

នៅក្នុង “យុគសម័យនៃការធ្វើដំណើររវាងផ្កាយទាំងឡាយ” ដែលនឹងមកដល់ផែនដី បន្ទាប់ពីរយៈពេលនៃការផ្លាស់ប្ដូរដ៏ធំ មានទម្លាប់នៃគំនិតដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាក្នុងមនុស្សជាតិមានជាឧបករណ៍ស្តង់ដារ។

វាគឺជាអារម្មណ៍ដែលចាក់ឫសនៅក្នុងស្មារតី ដែលមនុស្សម្នាក់ៗបម្រើដល់សុខដុមនៃទាំងមូល។

របៀបមូលដ្ឋាននៃការប្រើស្មារតីនៅទីនោះ គឺមិនបណ្ដោយឲ្យចិត្តរបស់អ្នកស្រអាប់ ហើយបន្តជាស្មារតីដែលថ្លាដូចមេឃពណ៌ខៀវ។

ចិត្តរបស់អ្នករង្គោះរង្គើយ៉ាងខ្លាំងរាល់ពេលមានអ្វីមួយកើតឡើង គឺកើតឡើងនៅពេលដែលពន្លឺនៃជីវិតមិនទាន់រីករាលដាលពេញស្មារតីរបស់អ្នក។

ដូច្នេះ បើអ្នកមានទម្លាប់ភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះរឿងតូចតាចគ្រប់យ៉ាង ឬបណ្ដោយឲ្យដុំព្រិលនៃគំនិតរមៀលកាន់តែធំឡើងៗឆ្ពោះទៅរកអ្វីដែលអាក្រក់បំផុត វាល្អ ដូចដែលយើងបាននិយាយមុននេះបន្តិច ក្នុងការនិយាយម្ដងហើយម្ដងទៀតនូវពាក្យភ្លឺស្វាង ពាក្យដែលបង្កើតភាពក្លាហាន ពាក្យដែលធ្វើឲ្យអ្នកសកម្ម ពាក្យនៃការដឹងគុណអស់ពីចិត្ត ជាដើម ឲ្យច្រើនរហូតដល់គ្មានចន្លោះសម្រាប់គំនិតដែលមើលថយក្រោយជ្រៀតចូល។

មនុស្សតែងតែប្រសើរឡើងក្នុងរឿងអ្វីក៏ដោយ បើពួកគេហ្វឹកហាត់។

ការខិតខំប្រឹងប្រែងដែលធ្វើដោយចិត្តមើលទៅមុខ នឹងមិនដែលក្បត់អ្នកឡើយ។

រឿងនេះអនុវត្តចំពោះអ្វីៗទាំងអស់ ប៉ុន្តែធាតុដែលចាំបាច់បំផុតសម្រាប់ការប្រសើរឡើង គឺភាពចាំបាច់។

បើអ្នកមានរូបភាពជាក់ស្ដែងថា “ខ្ញុំចង់ក្លាយជាបែបនេះ ទោះបីយ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំនឹងក្លាយជាបែបនេះ ហើយធ្វើរឿងនេះជាប្រាកដ” អ្នកនឹងក្លាយជាបែបនោះជាក់ជាមិនខាន។

សូម្បីតែអំពីស្ថានភាពអវិជ្ជមានរហូតមកដល់ពេលនេះ អ្នកប្រហែលជាគិតថា “ខ្ញុំមិនដែលប្រាថ្នាចង់បានវាទេ” ប៉ុន្តែវាគឺជាការពិតដែលត្រូវបានបញ្ចាំងចេញដោយទម្លាប់នៃគំនិតពីអតីតកាលរបស់អ្នក។

របៀបដែលមនុស្សជាតិលើផែនដីបានបង្កើតវាសនារបស់ខ្លួនរហូតមកដល់ពេលនេះ គឺជា “ជីវិតដូចដែលខ្លួនមានចេតនា ទោះបីមិនមែនដូចដែលខ្លួនប្រាថ្នាក៏ដោយ”។

ប៉ុន្តែចាប់ពីថ្ងៃនេះ ឥឡូវដែលអ្នកដឹងពីការពិតហើយ វាខុសគ្នា។

ព្រោះអ្នក ដែលប្រើប្រាស់ពាក្យដែលចាក់ឫសនៅក្នុងពន្លឺនៃជីវិត អាចបង្កើតជីវិតដែលអ្នកប្រាថ្នា ឲ្យបានដូចដែលអ្នកមានចេតនា។